Opinions

Duister en soms zelfs wat naargeestig drama wat een beetje in het verlengde ligt van films als Ain't Them Bodies Saints en Joe,beide uit 2013.

Ben Foster maakt toch wel een beetje Galveston met zijn,zoveelste sterke rol en ook Elle Fanning deed het vrij goed.Vond het verhaal,en ook de beelden best deprimerend maar het geheel weet toch over de volle speeltijd de aandacht goed vast te houden.

Regie had denk ik wel wat beter gekund maar voor de rest is dit een behoorlijk goed gemaakt drama.

Ruim voldoende.

Vermakelijke film alhoewel ik de wat cartooneske uitstraling niet altijd even goed vind werken.Zoals de zwaar aangezette rol van Sean Penn die zo uit de film Dick tracy lijkt te zijn weg gelopen.Brolin,en ook Robert Patrick in een wat kleinere rol vind ik daarentegen weer wel sterk.Het verhaal stelt dan weer niet al te veel voor (we bevinden ons hier op wel heel bekend terrein) maar Gangster Squad zorgt in iedere geval wel voor veel pretentieloos en niet al te serieus amusement en als het regisseur Ruben Fleischer (Zombieland) het daar te doen om geweest is de film zeker geslaagd te noemen.

Stukken beter als de strapatsen in New York al was het alleen maar om het feit dat we hier weer op bekend terrein zijn.Van een echt verhaal is wederom niet echt sprake maar de verschillende sketches zijn,hoewel soms wat flauw en niet altijd al te hoogstaand erg vermakelijk.

Claude Gensac is een goede en erg charmante toevoeging aan de cast maar ook Louis de Funès en Michel Galabru zijn hier beide in prima vorm.

De film haalt dan misschien niet helemaal het niveau van Le Gendarme de Saint-Tropez maar is verder gewoon een luchtige en erg aangename komedie en tevens één van de beste uit de serie.

Tevens een compliment voor de muziek die erg goed bij de beelden past.

Een dikke drie sterren.

Balanceert een beetje tussen erg leuk en erg flauw maar in zijn totaliteit heb ik me toch wel vermaakt met Get hard.Ferrell behoort zeker niet tot mijn favoriete acteurs maar als comedy man heeft ie toch wel iets unieks en weet hij van het meest waardeloze script toch nog wel iets te maken.

Wat voor deze film ook meehielp was de goede wisselwerking met Hart,wat de echt flauwe stukken (die gay bar bijvoorbeeld) toch iets beter verteerbaar maakten.

Het verhaal was zeker niet slecht bedacht al had de uitwerking wel wat beter gekund.

Verder is het gewoon veel "hit and miss" werk maar uiteindelijk geraakt Get hard nog wel aan een kleine voldoende.

Geweldig leuke film,geen meesterwerk of zo maar het is toch al een tijdje geleden dat ik me zo goed vermaakt heb.Dat komt ten eerste door relaxte en nonchalante manier waarop Mel Gibson (ook de voice-over werkt prima) zijn rol invult,ken er weinig die dat zo goed kunnen.Daarnaast is de locatie (het gevangenis dorp) zeer goed gevonden en is het verhaal (dat loopt als een trein) grappig,dramatisch en actierijk tegelijk.De actie scenes zijn sowieso van hoog nivo.Get the gringo deed me af en toe zelfs aan Tarantino denken maar mischien doe ik de film daarmee wel te kort.Aanrader.......

Ik heb de originele animatie film wel eens gezien maar dat is alweer zolang geleden dat ik wat dat betreft niet echt een vergelijking kan maken.Als op zichzelf staande film is Ghost in the Shell best een aardige Sciencefiction prent geworden.De beelden zijn soms erg fraai en ook het trio Scarlett Johansson,Pilou Asbæk en (vooral) Takeshi Kitano wisten me met hun acteerwerk wel te overtuigen.

Het is dan ook een beetje jammer dat zo'n semi-blockbuster weer met een wel erg dun verhaaltje op de proppen komt.Het was allemaal weer erg voorspelbaar en het scenario bood verder ook nauwelijks verrassingen.Iets wat ik eigenlijk ook voor de soundtrack vond gelden.

Voor de rest heb ik niet zoveel te klagen over de Ghost in the Shell en misschien dat een vervolg nog weleens een stuk beter kan uitpakken.

Voor deze,een ruime voldoende.

Sterk tussendoortje dat het vooral moet hebben van de goede acteerprestaties.Vond zowel Gervais als Leoni het erg goed doen.Ben niet zo'n fan van Kinnear maar ook hij vulde zijn rol naar behoren in.

Het verhaal bood verder niet al te veel verrassingen maar was onderhoudend genoeg om de aandacht constant vast te houden.

Gewoon een leuke film die op het einde zelfs nog wist te ontroeren.

Sfeervolle thriller met mooie beelden.Verder niet echt bijzonder,al zijn de bijrollen wel goed ingevuld.Erg leuk om eli wallach en james belushi in deze produktie te zien.

Aardige thriller die in het begin lekker mysterieus is maar naarmate de aap meer uit de mouw komt geloofwaardigheid opgeeft voor verrassende/interessante plotwendingen.Dat levert best een boeiende film op maar laat je ook wel met een wat teleurgesteld gevoel achter bij het einde.Met andere woorden,de omslachtigheid van het wraakplan nekt the Gift gedeeltelijk.

Gelukkig is het acteerwerk wel van niveau,met name Rebecca Hall imponeerde (Edgerton was wat minder,Bateman goed) en mag ook het sobere maar mooie en effectieve camerawerk er wezen.

En wat betreft onderhuids aanwezige spanning voldoet de film ook wel zodat the Gift in zijn geheel toch nog naar een ruime voldoende wordt getild.

Al met al toch wel een veelbelovend regie en scenario debuut van acteur Joel Edgerton.

Redelijk sfeervolle en ook best intrigerende film al vond ik het er door de wat ingewikkelde vertelstructuur (die overigens wel goed bij het karakter Rachel Watson paste) nooit helemaal uitkomen.Gelukkig hebben we dan nog Emily Blunt die ik een erg sterke rol vond neerzetten en feitelijk de film redde.

Het scenario op zich was daar,als je alle Flashbacks op zijn plaats zet uiteindelijk toch iets te voorspelbaar voor en miste in mijn optiek ook overtuiging.

The Girl on the train is dan ook een film waarbij je in het begin even moet doorbijten om tenslotte tot de conclusie te komen dat het best een aardig drama/thriller is.

En dat komt hoofdzakelijk op het conto van het acteerwerk van Blunt,al deed de doeltreffende camerawerk en de regie van Tate Taylor (eerlijk gezegd nog nooit van de man gehoord) ook wel een duit in het zakje.

Goed gemaakte remake waarbij vooral de prachtige openings sequence en de muziek opvalt.Toch blijf ik een voorkeur houden voor het origineel.

Veruit de beste film van regisseur James Foley,At close range (1986) en the Chamber (1996) waren ook nog wel aardig maar voor de rest regeert hoofdzakelijk de middelmaat.Met zijn twee laatste Fifty shades films als dieptepunt.

Misschien was het wel omdat hij met dit toneelachtige scenario weinig fout kon doen.Daar zorgt de zowel indrukwekkende als uitstekende cast die bij Glengarry Glen Ross (1992) in stelling wordt gebracht wel voor.

Het verhaal is op zich weinig spectaculair (een soort wedstrijd tussen landverkopers en een hoop gedoe om de goede adressen) maar wordt wel sfeervol in beeld gebracht en de vaak scherpe en prima dialogen doen de rest.

Tja daar weten goede acteurs als Al Pacino,Jack Lemmon,Alan Arkin,Ed Harris en Alec Baldwin wel raad mee.De laatste maakt in zijn vrij korte screentijd (hilarisch) veel indruk maar het is uiteindelijk toch de gewiekste Pacino die de show steelt.Het leverde hem een Oscar nominatie op in het zelfde jaar als hij het beste acteur beeldje in de wacht sleepte voor Scent of a woman.Maar in deze film vind ik zijn prestatie evenredig sterk.

Tussen al dit acteergeweld sneeuwt alleen de rol van Kevin Spacey,buiten zijn schuld een beetje onder.

Voor de uiteindelijke kwaliteit van Glengarry Glen Ross doet dit uiteindelijk weinig af.

Een voortreffelijk stukje cinema.

Tot nu toe de beste, en zeker inhoudelijk de meest interessante film van regisseur Ringo Lam die ik heb gezien. Full Alert (1997) is ten opzichte van veel andere, gelijksoortige Hong Kong films uit de jaren negentig minder actiegericht, iets realistischer en bevat ook meer drama elementen.

Het verhaal over een bom expert die vast zit wegens moord, maar er tevens van wordt verdacht een grote kraak in voorbereiding te hebben, en zodoende als vluchtgevaarlijk wordt beschouwd. Tegelijkertijd probeert de politie achter zijn plannen en de identiteit van zijn medeplichtigen te komen. De diverse gebeurtenissen die aansluitend plaats vinden hebben nogal wat gevolgen voor de onderlinge verhoudingen bij, zowel het politieapparaat als de bendeleden. Die consequenties gaan weliswaar niet al te diep maar worden door regisseur Ringo Lam (die ook medeverantwoordelijk was voor het scenario) wel goed in het verhaal verweven. Iets wat weer gunstig uitpakt voor de kwaliteit van Full Alert.

Hierbij is de keuze voor de acteurs/hoofdrolspelers natuurlijk medebepalend voor de geloofwaardigheid. Ook op dit onderdeel scoort de film, Lau Ching-wan (politie inspecteur Pao Wai-hung) is niet alleen mijn favoriete acteur uit Hong Kong maar staat ook bekend als één van de beste karakterrol spelers aldaar, en die reputatie maakt hij hier voor mij weer volledig waar. Ook Francis Ng (explosieven expert Mak Kwan) weet hier te overtuigen, en ook bij de rest van de cast waren er weinig dissonanten. Alleen bij de rol van Amanda Lee (Kwan's vriendin) had ik wat twijfels.

De overige, geslaagde factoren maken van Full Alert echter een fascinerende, onderhoudende en erg sterke film.

Zeker een aanrader.

Fantasy spektakel dat er op het eerste gezicht best flitsend uitziet (de matige CGI beslist op den duur anders) maar uiteindelijk niet kan verhullen dat dit vlees noch vis is.En dat terwijl er best nog een paar aardige namen in de cast (Butler,Coster-Waldau) zitten maar die moeten tenslotte het onderspit delven ten opzichte van irritante personages als Bek (Brenton Thwaites),Toth (Chadwick Boseman) of Ra (Geoffry Rush,wat doet die in Godsnaam in deze film).

In eerste instantie vond ik het verhaal over de Goden van het oude Egypte best mogelijkheden hebben maar de flauwe humor en overvloedige maar nooit echt overtuigende actie waarmee regisseur Alex Proyas (ook hij heeft in het verleden veel beter werk afgeleverd) hier op de proppen komt nekt de film behoorlijk.

Blijft over een vrij zouteloos en stuurloos actie vehikel met wat historische elementen dat door sommige fraaie locaties en/of beelden en het hoge tempo nog best uit te zitten is maar ook niet veel meer dan dat.

Matig.

Een stuk beter dan de versie uit 1998 maar verder ook niet al te veel nieuws onder de rijzende zon.Op zich had ik niet zoveel moeite met de lange opbouw maar echt verrassend of origineel werd het ook allemaal niet.Veel te voorspelbaar en een gebrek aan diepgang,zoals de meeste blockbusters tegenwoordig.Ook het acteren kwam nergens boven de middelmaat uit.De goede effecten en het redelijk spectaculaire laatste half uur tillen Godzilla nog net naar een krappe drie sterren.

Derde lange speelfilm van de Zuid-Koreaanse schrijver/regisseur Na Hong-jin die met de Actie-thrillers the Chaser & the Yellow sea, uit respectievelijk 2008 en 2010 al redelijk wat bekendheid verwierf.

Die nam nog eens aardig toe met the Wailing ( Goksung ) in 2016. Een behoorlijk ambitieuze film waarin de regisseur zich bijna tweeënhalf uur lang waagt aan het Horror/Mystery genre terwijl er ook weer verscheidene elementen uit zijn vorige films terugkomen.

De acteur Kwak Do-won, die ook al in the Yellow Sea een rol had, speelt hier een lokale politieman in een klein, afgelegen dorp waar diverse inwoners lichamelijk in verval raken en geestelijk vreemd gedrag beginnen te vertonen. In eerste instantie wordt aan een soort virus gedacht maar al vrij snel wordt er gewezen naar een vreemde en onbekende Japanner (een rol van Jun Kunimura die ik al eens gezien had in Takeshi Kitano's Outrage uit 2010) die zich onlangs in de bossen rondom het dorp gevestigd heeft.

Vandaar uit ontwikkelt zich een vrij unieke/originele, als wel spannende en heftige combinatie van Horror, Mysterie en zelfs Fantasy. Het scenario van Na Hong-jin zelf staat garant voor flink wat gruwelijke scenes, slimme plotwendingen en vaak snijdende spanning.

Een ander sterk onderdeel van the Wailing is het camerawerk dat grotendeels prachtige, sfeervolle beelden op het scherm tovert. De openingsscene waarin de leidende politieman zich naar een plaats delict spoed bewijst dat al direct door middel van een aantal magnifieke shots van het ruige en bergachtige Koreaanse landschap dat gehuld wordt in druilerige regenval. Die beelden zijn al onmiddellijk een lust voor het oog.

Datzelfde geldt voor het merendeel van het acteerwerk, al vind ik wel dat het personage dat gespeeld wordt door Kwak Do-won het zo nu en dan wat overdrijft.

Dat zorgt er aan de andere kant wel weer mede voor dat de film, ondanks zijn niet geringe lengte constant blijft boeien zodat de erg lange speelduur hier ook wel gerechtvaardigd is.

Dat alles bezorgt ons uiteindelijk een tamelijk exceptionele, en naar mijn mening voortreffelijke film, die zondermeer tot één van mijn meest bijzondere kijkervaringen van de laatste jaren mag worden gerekend

Afgezien van het 'zwitserse kaas' scenario en de matige titel song een vermakelijke film.Brosnan doet het goed in zijn eerste optreden als James Bond en de actie is lekker over-de-top.Verder een Bond girl die me wel kon bekoren en ook een goede rol van de onder meer uit Tatort bekende John als Generaal Ourumov.Dat beloofde veel voor de toekomst,maar de latere films met Brosnan waren helaas niet of nauwelijks beter.

Op het ietwat gekunstelde en voor mij niet helemaal logische (veel te omslachtig) plot na een ijzersterke film (ook bij de tweede kijkbeurt) en uitstekend regiedebuut van Ben Affleck.Die overigens ook de prima beslissing nam om zijn broer Casey de hoofdrol te laten spelen want hij bewijst in Gone baby gone duidelijk de betere acteur van de twee te zijn.

Gone girl bevat nogal wat onwaarschijnlijkheden en ook het verhaal is vergezocht maar de amusementswaarde van de film ligt zo hoog dat ik daar toch vrij makkelijk overheen kon stappen.Daarnaast zijn de regie en soundtrack van hoog niveau en worden de bijrollen uitstekend ingevuld.Harris als psychopaat,Dickens als de geslepen rechercheur en Coon als zus van de hoofdpersoon maken stuk voor stuk indruk.Minder enthousiast ben ik over Pike en Affleck die beide niet al te overtuigend waren.Gelukkig was het verhaal met al z'n onvolkomenheden dat wel zodat dit toch wel Fincher's beste film sinds the Fight club is.

Zeker geen memorabele film, dit Hong Kong werkje uit 2007. Met name het scenario en acteerwerk zijn nu niet bepaald van een al te hoog niveau, maar als Horror 'genre' film is Gong Tau: An Oriental Black Magic best geslaagd te noemen.

Was dan ook niet echt een verrassing dat, de aan de lopende band films producerende regisseur Herman Yau hier de maker van is, want ook de twee andere films die ik van hem zag ( the Leakers - Xie Mi Zhe (2018) en the White Storm 2 - So Duk 2: Tin Dei Duei Kuet (2019) ) vallen in de categorie met niet al te veel originaliteit, weinig diepgang maar wel erg vermakelijk.

Het verhaal over een politieman ( gespeeld door Mark Cheng ) wiens vrouw onder invloed komt van een Gong Tau vloek, terwijl ook veel van zijn collega's het zwaar te verduren krijgen wordt wat rommelig verteld maar de bijbehorende beelden maken wat dat betreft een hoop goed. Tal van harde scenes met veel Gore en redelijk wat spannende momenten zorgen ervoor dat de film danig onderhoudend is en op het einde ook nog eens niet bepaald fijnzinnig over de top gaat.

Met de juiste mind set heb je met Gong Tau dan ook een amusant anderhalf uur met meer dan genoeg kijkplezier. En dat de van vele Johnnie To films bekende acteur Suet Lam de collega speelt die Rockman ( Mark Cheng ) veelvuldig bijstaat, is nog een leuk extraatje .

Van opbouw of intro is dit keer geen sprake meer (daarom duurt ie ook nog maar anderhalf uur),nu is het actie ,actie en nog eens actie.Als je daar van houd zit je goed met A Good day to die hard maar wat mij betreft had een beetje inhoud en diepgang geen kwaad gekund.Willis vind ik het aanzien altijd nog wel waard maar naar een paar goed ingevulde bijrollen is het tevergeefs zoeken.Ook de regie en het camerawerk zorgen niet voor een extra impuls zodat deze film niet veel meer is dan een doodgewoon actie vehikel dat de Die hard feeling uit de vorige films node mist.Die drie sterren geef ik dan ook voornamelijk uit nostalgische overwegingen en omdat ik hoop en ook wel een beetje denk dat ik hem in de herziening beter ga vinden.

Strakke en boeiende film die misschien niet een heel spectaculair verhaal vertelt maar de manier waarop vond ik wel erg sterk.Good kill geeft je een wat leeg en afstandelijk gevoel en daardoor raakt de film,naar mijn opvatting precies zijn doel.

De bijbehorende beelden,prachtig camera werk met zowel erg mooie als kille shots geven daar alleen nog maar meer invulling aan en ook het gebrek aan echte actie was wat dat betreft wel een pluspunt.Dat leverde een spanningsveld op dat met het verstrijken der tijd steeds meer naar een hoogtepunt toe werkte.

In dat verband vond ik de rol van Ethan Hawke ook erg sterk al werd hij daarbij ook wel erg goed gesteund door een eveneens indruk makende Bruce Greenwood.

Verder een goede regie van Andrew Nicol en zodoende een film waar in mijn optiek helemaal niks mis is.

Erg goed drama.

Vooral het eerste uur is erg sterk van deze avonturen/jeugd film die nog steeds staat als een huis.De stukken in de grotten (decors zien er vrij nep uit) en het einde op het schip zijn wat onbevredigend maar voor het overige heb ik (opnieuw) toch wel erg genoten van the Goonies.Vooral de personages Chunk en Mouth zijn erg grappig,de locatie (Astoria,Oregon) is geweldig en verder straalt de film een mooie,nostalgische sfeer uit.Een zeer plezierige kijkervering voor alle leeftijden.

Best leuke combinatie van komedie,avonturen en (een klein beetje) horror film.

Jack Black doet het goed als R.L. Stine die op het laatst ook zelf nog even opduikt en ook de rest van de cast zet een aardige prestatie neer.Het verhaal is redelijk origineel van opzet maar de uitwerking is vrij voorspelbaar al zijn de referenties naar verschillende klassieke filmfiguren wel grappig.

Sterkste punt van Goosebumps is de fijne sfeer die me een beetje doet denken aan films als the Burbs en the Goonies.Dat niveau wordt hier mede door matige effecten (de tuinkabouters vond ik nog het leukst) niet helemaal gehaald maar dat neemt niet weg dat dit best een vermakelijke film is.

Ruim voldoende.

De (nog steeds) prachtige visuele stijl van Anderson kennen we nu onderhand wel maar een boeiend en goed verhaal vertellen is weer wat anders.The Grand Budapest hotel ziet er bijzonder fraai uit maar wordt naarmate de film vordert een wat vermoeiend kijkspel.Het gaat alle kanten op en de overvloed aan bekende acteurs die voorbijkomt geeft het zelfs iets van een rariteitenkabinet.Ik vond alleen Dafoe echt leuk.Hier geldt eigenlijk,voor mij dan,overdaad schaadt al kan ik me met wat goede wil ook wel voorstellen dat anderen hier lyrisch over zijn.Ik niet.Geef mij dan maar zijn voorganger Moonrise Kingdom,dat was tenminste een echt mooi uitgebalanceerd sprookje.

Goede anti-oorlogsfilm met (tegenwoordig) toch wel wat mankementen.La Grande Illusion moet het vooral hebben van enkele zeer sterke scenes en het prima acteerwerk van zowel Gabin,Fresnay en Von Stroheim.Wel vond ik de situaties in de kampen wat te vrolijk en te losjes,dat strookte niet helemaal met mijn beeld van de Eerste wereldoorlog van grimmigheid en doffe ellende.Maar goed misschien was de situatie in de officiers kampen ook wel wat beter.Daardoor vond ik het eerste uur van de film erg wisselvallig maar tegen het einde werd het gelukkig een stuk beter.

Stond al lang op mijn lijstje deze en vandaag was het dan zo ver.Door alle positieve berichten/recensies had ik hoge verwachtingen (ook omdat het genre me lief is) en Il Grande Silenzio stelde niet teleur.

Allereerst zijn daar de prachtige,sneeuwrijke buitenopnames,veelal opgenomen in de Dolomieten in de omgeving van Cortina d'Ampezzo en San Cassiano (Zuid-Tirol) die deze western een extra dimensie geven.

Jammer genoeg blijft de soundtrack van Ennio Morricone,zoals op deze pagina al eerder opgemerkt hier iets bij achter.Slechts op het einde als Loco en zijn mannen richting Snow hill rijden maakt ie indruk.Niet dat de score slecht is maar voor Morricone's doen wat gewoontjes,zeker als je hem vergelijkt met de toppers van Sergio Leone of bijvoorbeeld Navajo Joe.

Wat wel imponeerde was het verhaal dat zeker voor die tijd hard en (mede door de setting en het opmerkelijke einde) origineel was.Iets wat vooral tot uiting kwam in de glansrol van Klaus Kinski,ik ken niemand die zo'n sinistere en ter gelijkertijd aimabele schurk kan neerzetten als hij.In zijn kielzog zetten overigens ook Jean-Louis Trintignant en niet te vergeten Frank Wolff uitstekende prestaties neer.

Wel kende de film enkele schoonheidsfoutjes zoals in het begin toen het trio voor het eerst met de postkoets in Snow hill aankwam.In de scene met Loco en de sherrif was er zware sneeuwval en bij Silenzio iets verderop was het droog.Kleinigheidjes die overigens niet aan de klasse van de film afdoen.

Wel betreurenswaardig dat ik het moest doen met een Duits nagesynchroniseerde versie,dat drukt de pret toch wel een beetje.Had deze graag op een nog groter scherm en met de originele audio track gezien.

Maar ook dat laatste doet niets af aan de status van Il Grande Silenzio als klassieke en invloedrijke western.

Erg goed.

Sterke,originele en ook wat bizarre film die met gemengde gevoelens achterliet.Maar uiteindelijk overheerste,mede door het doortastende einde toch het positieve gevoel.

Grave is goed van opbouw,bevat erg fraai camera werk en ook de acteerprestaties van de vaak jonge cast mochten er wezen.Tja en het scenario (toch wel het sterkste punt van de film) is gewoon erg vindingrijk.

Geweldige regie ook van Julia Ducournau en gedurfd om met zoiets op de proppen te komen in één van je eerste (of de eerste) films.Ben nu al erg benieuwd naar haar volgende rolprent.

Zeker niet ieders smaak dit,maar ik ben diep onder de indruk van Grave.

Visueel een pareltje met prachtige beelden en camerashots.Het verhaal was misschien wat mager maar kwam daardoor wel erg realistisch over.Ook de 3D werd uitstekend benut.Verder een sterke rol van Bullock en mooie soundtrack,alleen de rol van Clooney vond ik hierbij wat achter blijven.Al met al een zeer boeiende en bij vlagen ook spannende kijkervaring.

Met een regisseur van het kaliber Yimou Zhang aan het roer had ik wel iets meer verwacht van the Great wall.Niet dat de film een onvoldoende scoort of zo maar deze dertien in een dozijn Fantasy/actie rolprent blinkt nu niet echt uit in originaliteit,met het wel erg fantasieloze en matige script als grootste boosdoener.

Gelukkig kan the Great wall nog wel flink scoren op het gebied van camerawerk en special effects want anders was het helemaal een sof geworden.

Het verhaal van drie blanke huursoldaten die in de elfde eeuw in China op zoek zijn naar het zogenaamde zwarte poeder en zo achter de Chinese muur belanden leek me nochtans een uitgangspunt met veel mogelijkheden om met iets aardigs voor de dag te komen maar daar wordt uiteindelijk veel te weinig mee gedaan.Ook qua acteerwerk,ondanks enkele gerenommeerde namen heeft te film niet al te veel te bieden,al stelt niemand uiteindelijk ook weer echt teleur.

Blijft over de beeldenpracht en best wel talrijke vette actiescenes maar dat is dan ook het enige wat the Great wall nog een beetje overeind houdt.

Gemiddeld.