Opinions

Uitermate sterke film die geen moment (voor mijn gevoel) saai of langdradig was en waar zowel de hoofdrolspelers als de kijker tussen de diverse emoties heen en weer geslingerd wordt.Johan Philip Asbæk als kok op het schip en vooral Søren Malling als directeur van de rederij die de onderhandelingen over het losgeld voert leveren beide een indrukwekkende prestatie.Ook komt de steeds verslechterende en desolate toestand op het gekaapte schip goed naar voren.Iets wat zeker ook geldt thuisfront dat met het verstrijken van de dagen wanhopiger wordt.Dit alles wordt door regisseur Tobias Lindholm vrij sober en daardoor des te doeltreffender in beeld gebracht.Erg goed.

Had hem wel eens ooit eerder gezien maar viel me nu toch behoorlijk tegen.Vond hem ook behoorlijk aangetast door de tand des tijds.Ook het scenario was niet best,weinig diepgang in de personages en verder een allegaartje van sex scenes en andere ongein.Van de Ven en Hauer deden het nog wel aardig en het goede camerawerk zorgde voor een mooi tijdsbeeld maar meer positiefs kon ik niet uit Keetje Tippel halen.Toch wel één van de minste van Verhoeven.

Één van de betere Statham films.Vlot verhaal dat misschien wat nodeloos ingewikkeld wordt gemaakt maar daardoor wel wat interessanter is dan normaal bij zijn films.

Verder geeft de mooie eighties setting Killer elite een duidelijke meerwaarde en zijn ook de bijrollen prima bezet.De rol van DeNiro had voor mij wat groter gemogen maar Owen, Adewale Akinnuoye-Agbaje en zeker ook Dominic Purcell vullen dat prima op.

Daarnaast is de actie ook dik in orde en vermakelijk en als ik dan ook nog één van mijn favoriete bands op de soundtrack terug hoor (Radio birdman) is mijn avond helemaal goed.

Fijne en erg onderhoudende film.

Wel wat vreemd dat we daarna nooit niks meer van regisseur Gary McKendry want hij zet toch ook een goede prestatie neer.

Tot op zekere hoogte nog best wel amusant maar ik ging me toch al vrij snel irriteren aan het zwakke scenario en het nog slechtere acteerwerk.

En degene die Killing Gunther voor Arnold Schwarzenegger gaan zien moeten zich toch een dik uur door de,op bijna geen één punt overtuigende film heen worstelen.Een paar leuke grappen en wat spectaculaire ontploffingen/schietpartijen was eigenlijk het enige wat dit regiedebuut van Taran Killam (hij speelde tevens de hoofdrol) zo nu en dan nog de moeite waard maakte,maar voor de rest kun je dit rustig overslaan.

En de komst,na zo'n zestig minuten van onze Oostenrijkse/Amerikaanse eik veranderde daar weinig aan,hij deelde gewoon mee in de malaise.

Een lange zit voor een film die maar net anderhalf uur duurt.Op zich had Killing them softly toch alle ingrediënten om tot een sterke film uit te groeien; een veelbelovende regisseur die twee goede films op zijn naam heeft staan en een cast die er mag zijn.Helaas komt het er allemaal maar zelden uit.Alleen die executie voor het stoplicht zag er mooi uit maar voor het overige vond ik het niet veel soeps.De dialogen waren vaak oninteressant en omslachtig (alleen de eindmonoloog van Pitt vond ik erg sterk),de fotografie troebel en het verhaal was nu ook niet bepaald boeiend te noemen.Alleen met het acteren was eigenlijk niet veel mis.Tegenvaller waar ik op voorhand veel meer van had verwacht.

Een beetje een dubbel gevoel bij deze film.Aan de éne kant erg amusant en ook het originaliteitsgehalte is er nog wel maar de keerzijde is dat Kingsman: The Golden Circle te veel over de top gaat en uiteindelijk gedeeltelijk bezwijkt onder zijn eigen gewicht.

En ik weet dat het oorspronkelijk een comic is maar na het zien van deze film was ik weer echt toe aan wat John le Carré stuff want dit gaat me echt te veel richting al die superheldenfilms.

Vooral het humor gedeelte sloeg hier vaak te ver door zodat het uiteindelijk allemaal erg vermoeiend werd.Iets waar ook de lengte (had wel een half uur af gemogen) aan bijdroeg.

Verder nog die totaal overbodige cameo van Elton John en de niet overtuigende schurk in de vorm van Julianne Moore,dat maakte het er allemaal niet leuker op.

Toch blijft er nog voldoende amusementswaarde over door enkele leuke vondsten zoals die robothonden en enkele andere coole gadgets,is de actie weer erg vermakelijk en de beelden fraai.

Doordat alles kom ik uit bij een middelmatige film.

Leuke film die het spionnen genre weer net iets anders benaderd,al is het natuurlijk wel gebaseerd op een comic.Acteurs passen allemaal prima in hun rol al vond ik het karakter van Samuel Jackson wel wat overdreven en flauw.Actie gedeelte was wel goed en ook met verhaal was weinig mis.Veel aardige vondsten en nergens te voorspelbaar.Kingsman:the secret service is daarom ook een welkome en verfrissende aanvulling op het vaak uitgekauwde 'secret service' aanbod.Goed.

Bij vlagen best boeiend drama van Nederlandse bodem.Het boek heb ik (nog) niet gelezen maar de film wakkert mijn interesse wel aan.Daar zal ik dan wel het visuele aspect moeten missen,naar mijn mening het sterkste punt van Knielen op een Bed Violen De beelden waren bijzonder fraai iets wat in iets mindere mate ook voor de setting en tijdsbeeld geldt.

Het verhaal was interessant maar kende ook wat saaie stukken en vond het ook af en toe wat stuurloos.Iets wat overigens niet per se negatief hoeft te zijn want dat paste wel bij het totaalbeeld annex hoofdpersoon.

Blijft over het acteerwerk,niet echt opzienbarend maar wel degelijk.Noortje Herlaar en Bert Luppes maakte nog de meeste indruk en Barry Atsma viel me zeker niet tegen.

Een ruime voldoende.

Een zeer aangename verrassing deze film.Hoewel dat niet echt het goede woord is want de vrolijkheid is ver te zoeken bij Der Kommer en Dag,een hartverscheurend drama dat bij tijd en wijlen aankomt als een mokerslag.En als je dan bij de jonge hoofdrolspeler ook nog behoorlijk wat van je eigen karaktertrekken herkend ,nou dan valt het allemaal niet mee.
Gelukkig sterkt de kwaliteit van het gene wat je geboden wordt aanzienlijk,want wat de drie belangrijkste karakters,gespeeld door respectievelijk Harald Kaiser Hermann,Albert Rudbeck Lindhardt en Lars Mikkelsen hier laten zien maakte bij mij erg veel indruk.Het leven op een wreedaardig geleide Deense kostschool blijkt voor twee jonge broers de hel op aarde en dat terwijl ze ook nog met flink wat tegenslagen te maken krijgen in de directe familie kring.Dit alles wordt heel vakkundig en zonder al te veel opsmuk in beeld gebracht door regisseur Jesper W. Nielsen (verder nog nooit iets van gezien),en dit komt het eindresultaat alleen maar ten goede.Een ander sterk punt van Der Kommer en Dag is dat het verhaal nooit al te voorspelbaar wordt,iets wat bij dergelijke drama's vaak nogal voor de hand ligt.
En ach door het ijzersterke acteerwerk en het ontroerende verhaal wordt je toch helemaal in de film gezogen en als je dan op het einde verbolgen en bijna razend achter blijft kun je alleen maar diep respect hebben voor het gedenkwaardige Der Kommer en Dag.

Koning van Katoren is een cinematografische lappendeken die zelden overtuigd.Het verhaal is verwarrend,het acteren irritant en de muziek te overheersend en/of storend.Alleen het camerawerk en de montage is voldoende.Een ander positief punt is dat je na het zien van de film wel weer zin krijgt om het boek (weer eens) te lezen.

Film ziet er erg mooi uit maar kan de sfeer van het boek toch maar gedeeltelijk benaderen.Desondanks geen onaardige poging van regisseur Marco Kreuzpaintner,al laat hij hier en daar ook wel wat steekjes vallen.Dat komt deels door het wisselvallige scenario dat de aandacht niet altijd weet vast te houden en door het soms matige acteerwerk.Alleen Daniel Brühl als meesterknecht Tonda weet echt te overtuigen.Verder wel een goed verzorgde productie die zowel jong als oud zo moeten kunnen aanspreken al vraag ik me af of een uitgebreidere mini-serie (film gaat veel te snel ten opzichte van het boek) geen beter idee was geweest.

Zeer geslaagde variant op een Zombie film, die zijn vooruit gesnelde reputatie prima weet waar te maken. Vooral op het onderdeel gore, bloederigheid en buitensporige bruutheid verdient the Sadness - Ku Bei (2021) een plek in de buitencategorie. Iets wat ook voor de daar bijbehorende special effecten en make up resultaten geldt. Vaak zien we dan dat het verhaal in dit genre van secundair belang is. Zo ook bij deze Taiwanese rolprent van de debuterende, Canadese Regisseur Rob Jabbaz. Een jong koppel gaat op een morgen ( zoals elke doordeweekse dag ) op pad, Jim zet Kat af bij het station waarna hij zijn eigen weg vervolgt. Tijdens de rit hangt er al een onheilspellende sfeer in de straten van de stad. Als aansluitend een virus dat er rond waart steeds meer mensen verandert in extreem gewelddadige, moordlustige monsters (die daar ook nog genoegen in scheppen) probeert het koppel weer bij elkaar te komen voordat het te laat is. Beide komen vervolgens van de ene in de andere slachtpartij terecht terwijl de kans om het er levend vanaf te brengen met de minuut slinkt.

Daaropvolgend krijgen we wat scenes in the Sadeness die toch voorzien zijn van het betere hak werk inclusief bloedspetters, die zeer overtuigend in beeld gebracht worden. Dat was wat minder van toepassing op het acteer gedeelte, en dan zeker van de beide hoofdrolspelers die nauwelijks boven de middelmaat uitkwamen. Op dit vlak was het de acteur Tzu-Chiang Wang, die als wat oudere, geïnfecteerde kantoor/zakenman de show steelt.

Zal zeker niet ieders smaak zijn deze film maar voor de genre liefhebber die wel tegen een stootje kan is the Sadness absoluut niet te missen. Erg goed.

Een stuk leuker dan ik op voorhand verwacht had, iets wat vooral te danken was aan de uitstekende art direction en casting, alsmede het prachtige camerawerk en kleurgebruik. Stuk voor stuk onderdelen die allemaal een meerwaarde voor Kung Fu Hustle vormden. De film is alweer bijna twintig jaar oud maar heeft afgezien van wat mindere Computer Graphics de tijd verrassend goed doorstaan.

Ik had op zich wat gemengde gevoelens bij al die over de top actie maar voor Kung Fu Hustle werkt het gewoon voortreffelijk. Wat de makers (Stephen Chow) naar mijn mening ook erg slim gedaan hebben, is om de over het algemeen beste vechters het uiterlijk van een loser of andere, niet zo voor de hand liggende types mee te geven. En dat maakt het geheel nog een stuk vermakelijker. Vooral het duo 'Landlady en Lord' stelen wat mij betreft hier de show. De hilarische actie scenes doen de rest, en zorgen ook nu nog steeds voor een heerlijke en goed bestede anderhalf uur.

Lekker sfeertje,degelijk verhaal en twee politiemannen die me wel aanspreken.Kortom goede film die meer dan de moeite waard is,al ging het in de opbouw plotseling wel erg snel en had het daarom wel wat uitgebreider (met als positief gevolg een langere speelduur) mogen zijn.Kijk nu al uit naar Fasandræberne,kan wel eens een sterke serie films gaan worden.