Opinions

Links en rechts wordt er wat geleend uit andere films en Tom Cruise zal waarschijnlijk nodig zijn geweest om dit project van de grond te krijgen maar verder is Oblivion een traktatie voor de ware sciencefiction liefhebber.Goed,het verhaal bevat wel wat onvolkomenheden maar de prachtige beelden maken dat wat mij betreft meer dan goed.

rare film,soms grappig,meestal niet

Krachtig,psychologisch drama wat zowel fascinerend,naargeestig als deprimerend is.Het acteren is van hoog niveau,vooral Connery speelt één van zijn beste rollen uit z'n carriere.Het verhaal overtuigd misschien niet op alle fronten maar dankzij de zeer sterke regie van Lumet blijft the Offence toch constant boeien.Ook het camerawerk en de montage leveren een duidelijke meerwaarde aan deze film die toch één van de (bijna) vergeten pareltjes van de jaren zeventig is.

Het rommelige verhaal en de te lange speelduur maken van Old Shatterhand een gemiddelde Karl May western.De zoals altijd prachtige natuur opnames en het spectaculaire einde (de indianen aanval op het fort) tillen het geheel net naar een voldoende.

Als je je niet te veel stoort aan het wel erg lage geloofwaardigheidsgehalte is dit gewoon een erg fijne actie film.De aanval van de Noord-koreanen (of was het een solistisch opererende terreurgroep?) zag er indrukwekkend uit en de rest van de film was voorspelbaar maar vermakelijk.Butler deed het goed en ook Rick yune kon me wel imponeren als leider van de terroristen.Goed in zijn genre.

Niet zo goed als het origineel maar ach ik heb slechtere re-makes gezien.Vooral Liev Schreiber doet het erg goed en Farrow in de rol van de nanny is ook een prima keuze.Daarnaast zitten er enkele goede kills in en is het geheel sfeervol gefilmd.De enige tegenvaller is de rol van Stiles.

De hoofdrolspeler sprak me totaal niet aan en dan wordt al een lastig verhaal.Verder duurde de film veel te lang en kon ie me op een paar aardige momenten na niet echt boeien.Met moeite afgekeken en dat zegt eigenlijk al genoeg.

Voor het grootste deel is deze tiende Quentin Tarantino een onderhoudende en aangename film geworden,die van de andere kant deze keer toch wel behoorlijk lijdt aan het gebrek van een fatsoenlijk verhaal.Once upon a Time... in Hollywood is meer een verzameling van een aantal losse scenes die samen een onevenwichtig geheel vormen waardoor de film nooit echt op gang lijkt te komen.

Het erg sterke eerste half uur,waarin acteur Rick Dalton (Leonardo DiCaprio) en zijn vaste stuntman en buurman Cliff Booth (Brad Pitt) geïntroduceerd worden,had ik daar nog wel hoop op.Dalton ziet zijn filmcarrière in een neerwaartse spiraal belanden en samen probeert het duo daar verandering in te brengen.Maar veel dan dat zijn rollen wat minder worden wordt er niet meegedaan,al is de ontmoeting met Pacino en het Bruce Lee gevecht wel erg leuk.

In het mindere middengedeelte hobbelt Once upon a Time... in Hollywood wat stuurloos voort en worden de accenten langzaam naar Dalton's andere buurman gelegd.Wisselvallig werk hier van Tarantino en het had ook een stuk korter gekund.Het zijn hier vooral het sterke acteren van Brad Pitt en de prachtig neergezette sfeer van Hollywood aan het eind van de zestiger jaren die de film overeind houden.

Het is uiteindelijk het voortreffelijke slot,met een fantastische Pitt,dat Once upon a Time... in Hollywood nog een flinke kwaliteitsinjectie geeft en daardoor het eindcijfer aanzienlijk opschroeft.

Dat levert aan de eindstreep een film op die zeker kan bekoren maar wat betreft niveau evenwel niet tot Tarantino's beste behoort.

Goed.

Opnieuw een goede en vooral leuke komedie van regisseur Billy Wilder, eigenlijk meer een hilarische klucht vol chaotische toestanden. Dat alles samengeperst in messcherpe dialogen die in een moordend tempo over het scherm rollen. Af en toe werd het zelfs een beetje te veel van het goede en was een rustpunt in de film wellicht wat verstandiger geweest.

One, Two, Three speelt met het vlotte scenario wel handig in op de toenmalige Oost West verhoudingen en de daaruit voortvloeiende koude oorlog commotie, en geeft daar een prachtige sneer aan.

De film voelt zo nu en dan wel wat gedateerd aan, mede door de soort humor maar door de uitstekende rol van James Cagney (vooral zijn Duitse uitspraken waren dolkomisch) kon ik daar toch vrij makkelijk overheen stappen.

One, Two, Three behoort weliswaar niet tot de allerbeste films van Wilder maar het is er zeker één die je een keer gezien moet hebben.

Sterke combinatie van jeugd- en oorlogsfilm,mooie beelden,prima muziek en sterk acteerwerk,vooral van Joes Brauers en Pippa Allen.Alleen Maas Bronkhuyzen in de rol van Tuur vond ik af en toe wat overdreven en onnatuurlijk spelen.Verder goede bijrollen van De Walle en Peters,al had er in die laatste wel wat meer ingezeten.Het verhaal was verder niet al te bijzonder maar zeker voor de jeugdige doelgroep is er weinig mis met Oorlogsgeheimen.

Één van de beste western van de laatste 10 jaar.Prachtige beelden,Duvall is briljant en het verhaal wordt goed uitgewerkt.Een dikverdiende vier.

Warrige maar intrigerende verfilming van Ludlum's the Osterman weekend.Dankzij de sterke rolbezetting,met name Hurt,Nelson en Hauer maken indruk,wordt de aandacht vastgehouden ondanks dat de logica soms ver te zoeken is.Wel sfeervol met een aantal spannende scenes (zwembad,bossen) in het laatste half uur.

De eerste drie kwartier zijn erg sterk.In die periode is the Outlaw Josey Wales hard en soms zelf wat naargeestig (in de goede zin van het woord).Na de introductie van Chief Dan George wordt het allemaal wat wisselvalliger en komt er wat meer humor in.De fotografie blijft wel over de hele linie erg mooi.Tegen het het einde werd het allemaal weer wat overtuigender al wordt het beginniveau nergens meer gehaald en brak de bijna oneindige stroom van opduikende karakters de film nog bijna op.De uitstekende rol van Eastwood met John Vernon als Fletcher in zijn kielzog (wat een stem) redt uiteindelijk de film.Een krappe 3,5 sterren.

Het eerste half uur was sterk maar daarna vond ik het allemaal saai worden.Het acteren was vrij matig en het verhaal bloedde op een gegeven moment gewoon dood.Jammer want in aanzet zag er dit toch allemaal veelbelovend uit en normaal is dit toch mijn genre.Misschien dat Outpost rise of Spetsnaz die binnenkort uitkomt de franchise weer nieuw leven kan inblazen.Teleurstellend.

Sterk en passend slot van de Outrage trilogie van regisseur Takeshi Kitano. Was niet verkeerd om van te voren nog de twee vorige delen te bekijken, zo begin je toch wat lekkerder aan Outrage Coda, weer helemaal op de hoogte omtrent de laatste stand van zaken wat betreft de verhoudingen tussen de diverse fracties en personages.

Het begin was wat traag en er gebeurde niet al te veel maar na een incident met een vooraanstaand Hanabishi lid op het gebied van de Chang organisatie (waar Otomo inmiddels deel van uitmaakt) in Zuid-Korea komt er wat schot in de film. Er ontstaat een conflict tussen de beide groeperingen terwijl er in de top van de Hanabishi ook een machtsstrijd ontstaat. Het in Beyond Outrage flink gedecimeerde Sanno-kai blok ruikt vervolgens ook weer zijn kans om hun macht en gebied weer te vergroten

De rol van de politie en/of autoriteiten in Outrage Coda is zeer bescheiden en zelfs te verwaarlozen. Ook het meest centrale karakter (als daar in de drie films al sprak van is) in de persoon van Otomo (gespeeld door regisseur Kitano zelf) komt in het begin maar spaarzaam aan bod. Het zijn vooral de fraai geschoten beelden, het imponerende acteerwerk en de indringende soundtrack die in het eerste gedeelte het meest renderen.

Naast de weer solide Kitano als de overwegend stoïcijnse Otomo is ook het duo Toshiyuki Nishida en Sansei Shiomi als de twee Hanabishi onderbazen bijzonder goed op dreef. Verder vielen me de rollen van Pierre Taki als de perverse Hanada, Hakuryu als Lee de rechterhand van Chang en de overspannen Hanabishi voorzitter Nomura, gespeeld door oudgediende Ren Osugi in positieve zin op.

Na zo'n vijftig minuten gaat zowel het tempo als het niveau van Outrage Coda nog een tandje omhoog en volgen er een aantal voortreffelijke scenes. Daaronder weer wat heerlijke schietpartijen, executies, conversaties en wat prima komische voorvallen, tenminste als je er met de juiste kijk instelling oog voor hebt.

Aansluitend komt Kitano met een goed gevonden zowel subliem als bevredigend einde.

De drie films naast elkaar leggend heb ik nog steeds een lichte voorkeur voor het eerste deel, maar dat komt enkel door de aanwezigheid van Kippei Shiina in de rol van Mizuno. Outrage Coda is hoe dan ook een boeiend en geslaagd slotstuk.