Opinions

Een Russisch uitstapje van Kurosawa. Het is zonder meer een sympathieke film. De film moet het met name hebben van de twee hoofdpersonages, de Russische kapitein Arsenyev en het titelpersonage Dersu Uzala, en hun hechte band. Overtuigend neergezet door de twee betreffende acteurs. Verder een degelijk verhaal, dat nergens in uitblinkt, maar wel best onderhoudend is. Daarnaast is er nog de mooie omgeving waarin een en ander zich afspeelt en daarvan weet Kurosawa de nodige fraaie shots af te leveren. Helaas was de beeldkwaliteit niet altijd even goed. In een wat betere uitgave valt deze film wellicht nog net iets beter in de smaak, maar hoe dan ook een zeer behoorlijke film.

Degelijke film, waarin drie ontsnapte gevangenen een gezin gijzelen. De sterkste rol hier is toch voor Bogart, al heeft die ook genoeg betere rollen op zijn naam staan. Het betreft overigens een van zijn laatste rollen. Echt spannend wil de film niet worden, al is de onderhuidse spanning tussen met name de vader van het gezin en de gijzelnemers goed voelbaar. Er zit ook een behoorlijk tempo in, zodat de film nergens gaat slepen. Erg degelijk, maar ook een film die niet al te lang zal blijven hangen.

Het begin van de film was ook meteen het leukste. Daarna zakt deze film wat weg, en hij was mij toch ook iets te kinderachtig.

2,5*

Een film die zich nagenoeg geheel binnen een politiebureau afspeelt. Daar lopen drie à vier zaken op nogal rommelige wijze door elkaar. Alleen de zaak waarbij een van de politieagenten persoonlijk betrokken is komt redelijk uit de verf, de overige verhaallijnen hangen er maar wat bij. Doordat het allemaal best fragmentarisch is en door elkaar heen loopt, kan het niet erg boeien. Het acteerwerk is degelijk, zonder echte uitschieters. Het einde is nogal melodramatisch en niet bepaald sterk.

Teleurstellende film. Het begint qua plot nog best redelijk, maar vanaf het moment dat Vera onderweg wordt opgepikt gaat het snel bergafwaarts. Sowieso is die ontmoeting een onwaarschijnlijke toevalligheid. Datzelfde geldt voor de wijze waarop Vera aan haar einde komt, doordat Al te hard aan een telefoonsnoer trekt en haar daardoor zonder dat te weten wurgt. Ronduit ongeloofwaardig. Mede door deze ongeloofwaardigheden wordt het nergens spannend of boeiend. Daarnaast is het acteerwerk van Savage veel te zwaar aangezet. Ondanks de korte speelduur voelde het nog best als een lange zit.

Sfeervolle, film noirachtige film. Qua sfeer en setting zit het goed. Het plot weet de aandacht er tot het eind bij te houden. Het verhaal is hier en daar wat rommelig en uiteindelijk niet echt bijzonder. Denzel Washington zet een behoorlijke hoofdrol neer en ook de bijrollen zijn niet verkeerd. De rol van Don Cheadle valt wat dat betreft het meest op. Niet verkeerd.

Een dun plot, waar ook weinig beweging in zit. Er gebeurt eigenlijk weinig boeiends. Als de film bedoeld is om aan te tonen dat de modewereld een oppervlakkige en nare wereld is, dan slaagt de film daar wel in. Verder kan ik er weinig uithalen. De personages zijn nagenoeg allemaal typetjes met weinig diepgang. De enige echt goede acteerprestatie komt van Emily Blunt. Anne Hathaway maakt daarentegen weinig indruk hier. Wel een aardige soundtrack. Het stelt als geheel echter niet veel voor.

Aardige thriller van Clouzot, de eerste film die ik van hem zie. Prima sfeer en een vlotte verhaallijn. De film verveelt geen moment, maar echt spannend wordt het nou ook weer niet. Het plot zit aardig in elkaar, op de zeer overbodige laatste paar minuten na. Die plottwist werkt niet en wordt vervolgens ook niet meer uitgewerkt. Het einde zie je al een tijdje aankomen, vooral door de plotselinge afwezigheid van madame Horner. Geen topper, maar wel een onderhoudende film.

Wederom een Hitchcock-film die zeer de moeite waard is. Het eerste deel van de film is wel sterker dan het eind. Tot aan de dood van Swan. was het allemaal erg interessant. Daarna zakt het toch ietjes in. Het plot zit prima in elkaar, maar het wordt allemaal wel erg uitgebreid uit de doeken gedaan. Echt spannend wordt het ook nooit. Wel knap hoe een film die zich (net als bijv. Rear Window) wederom nagenoeg geheel in dezelfde ruimte afspeelt, toch interessant blijft.

3,5*

Een behoorlijk matige roadmovie. In dit genre zijn er genoeg leukere en boeiendere films te zien. Ik vond hier weinig aan. Twee niet al te boeiende hoofdpersonages, die ook weinig interessants meemaken onderweg. De ontmoetingen blijven veelal in oppervlakkigheid hangen. Over Che Guevara, van wie ik eigenlijk niet zo veel weet, komt je in deze film niet echt veel te weten. Het plot is dan kennelijk wel op zijn dagboeken gebaseerd, maar had net zo goed over iemand anders kunnen gaan. Wel hier en daar fraaie beelden van Zuid-Amerika, maar al met al een behoorlijk saaie film.

Aardige Bond-film. Brosnan was zeker geen onaardige Bond, alhoewel de meeste scripts niet zo geweldig waren. Het verhaal was ook deze keer niet echt geweldig. De actie en de auto vond ik echter prima en typisch Bond. Vond deze Bond helemaal niet zo slecht, al komt hij niet in de buurt van enkele oude Bond-films, en ook Casino Royale is een stuk beter.

3,5*

Typische over de top actiefilm. Een paar foute one-liners en veel actie. Lange tijd vermakelijk, maar ook wel erg voorspelbaar en oppervlakkig. Hoort ook wel een beetje bij dit soort films natuurlijk.

Net als zijn voorganger is Die Hard 2 een degelijke actiefilm. Geen hoogstaand plot, maar voldoende voor twee uur vermaak.

Die Hard 3 begint erg goed, maar zodra de identiteit van John McClane's tegenstander bekend wordt gemaakt, wordt het allemaal een stuk minder. De badguy vind ik weinig overtuigend en na diens introductie stelt het plot verder ook vrij weinig meer voor. De veelvuldige actiescènes zorgen ervoor dat de film toch nog de moeite waard blijft.

Deze documentaire heb ik bekeken naar aanleiding van het recente overlijden van Diego Maradona. Zijn actieve voetbalcarrière is van (vlak) voor mijn tijd, dus daar heb ik zelf geen herinneringen aan. Deze documentaire geeft een goed en boeiend beeld van Maradona's afkomst, het begin van zijn loopbaan, zijn tijd bij Napoli en zijn carrière bij het Argentijnse nationale elftal (met name op het WK 1986). Hoewel er ongetwijfeld nog veel meer valt te vertellen, geeft de documentaire een goed beeld van zijn loopbaan en persoonlijke leven. De eindfase van zijn voetbalcarrière en zijn loopbaan na zijn actieve voetbalcarrière komen er wat karig vanaf, maar anders was de documentaire waarschijnlijk te lang geworden. Prima documentaire, die (waarschijnlijk) ook de moeite waard is voor mensen die niet veel met voetbal hebben. Met name de fraaie (wedstrijd)beelden van zijn tijd in Napels zijn zeer de moeite waard.

Een klassieker in het genre, maar ik vond er niet veel aan. De dansscènes zijn wel de moeite waard. Ook een goede soundtrack, met de nodige bekende nummers (waaronder als sluitstuk de klassieker The Time of My Life). Helaas zijn de positieve punten daarmee ook wel benoemd, want de personages en het plot zijn niet interessant en het acteerwerk en de dialogen weinig overtuigend. Men probeert nog krampachtig een zwaar thema als abortus naar voren te brengen, maar dat mist iedere overtuiging.

Films in dit genre kan ik doorgaans wel waarderen, maar ik vond hier niet zo veel aan. Een cast met behoorlijk wat bekende gezichten, maar eigenlijk kwamen alleen de personages van Lee Marvin en Charles Bronson echt uit de verf. De film kent zeker zijn aardige momenten, maar is zo nu en dan ook behoorlijk langdradig. Pas het laatste half uur komt de film echt tot leven, de aanloop daarnaartoe had beduidend vlotter gemogen.

Degelijke actiefilm. Qua plot niet echt geweldig, maar de coole vertolking van Harry Callahan door Clint Eastwood maakt het nodige goed. Enkele (inmiddels) zeer bekende one-liners geven het personage nog iets extra's. De bad-guy is daarentegen iets te overdreven om echt te overtuigen.

Bij het kijken van deze film moest ik vanwege het onderwerp en de aanwezigheid van Michael Douglas denken aan Fatal Attraction en ook wel aan Basic Instinct. De verhaallijnen over seksuele intimidatie en machtsmisbruik zijn nog steeds actueel en worden ook best interessant uitgewerkt. De digitale ontwikkelingen binnen het bedrijf zijn inmiddels erg achterhaald. Niet heel storend, maar dat gedeelte is niet al te boeiend. Al met al best een degelijke film. Douglas, Sutherland en Moore acteren naar behoren.

Het thema dat in deze drie verhaallijnen centraal staat is op zich best interessant, maar het gaat hier nergens echt de diepte in. Het blijft wat oppervlakkig, zowel qua uitwerking van de verhaallijnen als qua personages. Wat dat betreft valt het wat tegen en zal deze film niet lang blijven hangen. Anderzijds is het ook zeker niet slecht, al had het zwaar aangezette einde wel wat minder gemogen.

Aardige film, de spanning blijft gedurende de film wel aanwezig. Einde zag je wel aankomen. Geen hoogstaande film, maar vermakelijk genoeg om eens te kijken.

3*

Django Unchained begint veelbelovend. Het eerste uur zit prima in elkaar en Waltz acteert uitstekend als dr. King Schultz. Ook Jamie Foxx zet een boeiend personage neer. De film bevat humor en waar nodig enkele geweldadigere scenes.
Vanaf het moment dat Django en Schultz bij monsieur Candy aankomen, begint de film echter een stuk minder interessant te worden. Monsieur Candy is een niet al te interessant personage en het plot wordt ook steeds minder interessant en zelfs enigzins langdradig. Dr. Schultz komt bovendien nogal plotseling en op een niet al te logische manier aan zijn einde. Vervolgens gaat de film veel te lang door, met drie kwartier minder was de film een stuk beter afgeweest.

Geen slechte film, maar overtuigen kan het mij ook niet echt. De personages zijn wel heel erg karikaturaal. Sommige zijn grappig of anderszins overtuigend, maar met andere personages valt weinig aan te vangen. Het komedie-element slaagt zo hier en daar wel en de film beschikt over een prettig sfeertje. Het statement dat de film wil maken slaagt echter niet helemaal, vooral omdat het eind zich wat moeizaam verhoudt tot hetgeen eraan vooraf gaat.

Aardige Marvel-film, die vlot wegkijkt. Benedict Cumberbatch en Mads Mikkelsen zijn twee uitstekende acteurs en zij stellen ook zeker niet teleur. Ook overigens degelijk acteerwerk van de rest van de cast. Het plot is onderhoudend genoeg en bevat ook de nodige humor. Doctor Strange is met name visueel een sterke film, op het witte doek komt de film goed tot zijn recht en er zijn ook enkele scenes waarin 3D zeker een meerwaarde is.

Doctor Zhivago kent een wat stroeve aanloop. Het duurt even om in het verhaal te komen en de personages te leren kennen. Dat komt echter wel goed gedurende de loop van de film. Na deze aanloop ontspant zich een boeiend en mooi epos tegen de achtergrond van de Russische Revolutie. De lange speelduur is dan ook geen probleem. De overgangen tussen de verschillende scènes zijn hier en daar wat abrupt, maar erg storend is dat niet. Goed acteerwerk en mooi in beeld gebracht door David Lean.

Een gefortuneerde zakenman vertrekt na de verkoop van zijn bedrijf met zijn vrouw op reis naar Europa en lijkt haar dan pas echt te leren kennen (of wellicht zijn ze uit elkaar gegroeid). De film start zeer behoorlijk, maar zakt ook in tot het punt dat de beide echtelieden mij niet meer erg konden boeien. De film pakt vervolgens echter wel weer de draad op en kent een behoorlijk einde. Het acteerwerk is bovendien zeer degelijk, met in de cast ook David Niven in een vroege rol.

Tegenvaller. De film begint heel aardig, maar wordt erg langdradig. Die overdreven nichterige vriend van Sonny had al helemaal niet gehoeven. Al Pacino speelt wel weer prima, en Cazale ook niet slecht, maar de film duurt me veel te lang.

2*

Van Fellini had ik alleen 8½ gezien. Die film beviel mij niet en daarna heb ik niets meer van Fellini gekeken. Aangezien ik onlangs La Grande Bellezza van Sorrentino heb gezien en ik las dat die film lijkt op La Dolce Vita, heb ik deze toch maar eens gekeken. De gelijkenissen zijn wel duidelijk zichtbaar, zowel qua setting in Rome als qua thema. Toch beviel deze film mij beduidend minder. Sterker nog, deze film beviel mij helemaal niet. Een verhaal is er nauwelijks, interessante personages zijn er helemaal niet en de dialogen bestaan veelal uit eindeloos geneuzel. De dialogen lopen ook helemaal niet synchroon met de beelden, hetgeen niet enorm storend is, maar ook niet sterk overkomt. Schaarse hoogtepunten zijn de fraaie zwart-witbeelden van Rome, met name van de Sint-Pieter en de Trevifontein. De scènes met Sylvia (vertolkt door Anita Ekberg) en de vader van Marcello zijn nog wel enigszins de moeite waard, maar de rest kon mij echt totaal niet boeien. En dan duurt deze film met een speelduur van maar liefst drie uur echt enorm lang. Ik heb regelmatig gekeken hoe lang ik nog te gaan had en heb de film uiteindelijk maar in twee delen gekeken.

Behoorlijk matige film met een flinterdun plot. Bovendien valt de film regelmatig - tot vervelens toe zelfs - in herhaling, waardoor met pijn en moeite anderhalf uur wordt volgemaakt. Zowel qua humor als qua drama schiet de film tekort. Wel een aardige cast, met Gordon-Levitt, Johansson en Moore, maar ook zij kunnen deze film niet naar een hoger niveau tillen.

Aardige misdaadfilm. De film moet het vooral hebben van de onderlinge relatie tussen Donnie en Lefty, prima geacteerd door Depp en Pacino. Wat daar omheen verder gebeurd vond ik niet heel interessant, redelijk standaard uitwerking van het maffiawereldje.