Opinions

Prachtige rol van Léa Seydoux. Vanwege haar sterke hoofdrol sowieso de moeite waard.
Wat een viespeuken en nare mannen in deze film.
Seydoux is monter en veerkrachtig en weet wel hoe ze zich kan verweren.
Ik had nog een voldoende willen uitdelen maar ze gaat er vandoor met een antisemiet. Dat vind ik wel zo'n stom einde van de film. Ik snap sowieso niet wat het toevoegt voor het verhaal die antisemitische bezigheden van die man. Zat dat ook al in het origineel?

Wel vermakelijk, maar het mist duidelijk iets. Geen enkele scène heeft echt gewicht. Ze belanden van de ene toestand in de andere, maar niks blijft hangen. Het is niet echt spannend.

De personages zijn ook bordkartonnen karakters. Het lijkt op een stripboekverfilming. Vanessa Hudgens is nogal een beperkte actrice.

De film kent kleurrijke scènes maar ook een aantal belabberde cgi scènes. Dat was ook in 2012 al heel beroerd, maar nu ziet het er heel gedateerd uit.

Mooie film!
Een verhaal dat universele thema's aansnijdt; liefde, haat, jaloezie, (on)macht en geheimen zijn zo wat thema's die aan de orde komen. En dat alles speelt zich af binnen de setting van het oude zijdefabriekje.
De beelden vullen het eenduidige verhaal goed aan. Deze is vrij eenvoudig en weinig verrassend. Er zitten ook geen tempowisselingen in en de dialogen zijn eigenlijk puur functioneel.
Dat vind ik wel een terugkerend nadeel in het oeuvre van Yimou Zhang; hij construeert zijn film tot een perfect harmonisch geheel waarin geen zin teveel wordt gezegd, geen overbodige scenes worden getoond en ook geen zijsprongen in het verhaal te zien zijn. Daardoor had ik het gevoel dat ik iets miste.
Ik had graag meer de contacten gezien met de bewoners uit het dorpje. En ook de klanten van de fabriek zie je niet of nauwelijks.
Je ziet heel weinig van het leven van hun zoon. Je ziet hem eigenlijk voornamelijk in scenes met zijn ouders, en als die er niet bij zijn is er gelijk wat aan de hand. Ik had graag ook wat andere aspecten van zijn karakter gezien. Nu is het jongetje net zo'n Omen jongetje.
De eenvoud is wat mij betreft tegelijk de kracht en de zwakte van de film.

Ik heb Judgment at Nuremberg afgelopen week nu eindelijk ook gezien.
Het was ongeveer volgens mijn verwachtingen. Ik ben niet de allergrootste fan van rechtbankdrama's, maar op z'n tijd mag ik er graag naar kijken. Witness for a Prosecution vind ik erg goed. Anatomy of a Murder ook. Dit zijn niet puur rechtbankdrama's.
De lengte van de film is voor mij een klein obstakel. Het is uiteindelijk meegevallen. De afwisseling met buiten de rechtbankscenes is goed. Het zou nu ondenkbaar zijn dat een rechter privé zoveel zou omgaan met belanghebbenden. Hij weert het dan wel een beetje af, maar toch.
Spencer Tracy speelt een heel geloofwaardige rechter. Je gelooft echt dat hij rechter is en niet eentje speelt. Mooie rol! Over zijn karakter kom je wat meer te weten in de scenes buiten de rechtbank. Marlene Dietrich speelt geweldig. Jammer dat haar personage wat eenzijdig is.
De preek van Burt Lancaster (Ernst Janning) vond ik over the top. Alsof hij ineens Jezus is geworden. Hele wijze woorden heeft ie, en hij heeft gelijk, maar ik vind het te sentimenteel/moralistisch.
Hij is voor de film 20 jaar ouder geschminkt. Hadden ze beter een wat oudere acteur kunnen nemen. Dat valt me dan teveel op. Niet dat ik me daar continu aan stoor.
Montgomery Clifts doet me hier erg denken aan Peter Lorre. Die kan ook zo goed een verongelijkte onbenul spelen.
Jammer dat het personage Emil Hahn vrij weinig aan bod komt. Hij is een beetje te eenzijdig de bad guy, maar ik had graag zijn weerwoord gehoord in de verdediging van de aanklachten.
Ik vind het leuk om achtergrondinformatie van de echte zaak te lezen. Zo waren er in werkelijkheid veel meer aangeklaagden (tientallen) en zijn de veroordeelden al na enkele jaren al in vrijheid gesteld. Niemand heeft dus levenslang gezeten.
3,5 sterren

De twee hoofdrolspelers spelen met aanstekelijk plezier. En met Jesse Plemons in een excentrieke rol, hij kan zich hier goed uitleven.

Productioneel komt het allemaal wat zielloos over. Het is allemaal wel heel gelikt, flitsend en snel. Dat gaat op een gegeven moment vervelen. Het verschil tussen een Disney animatie en live-action wordt steeds kleiner. Dezelfde digitale trucendoos. Het is allemaal wel erg vol en overdadig. Dan verlang je naar de analoge film, met het bloed, zweet en tranen van Aguirre, der Zorn Gottes. Less is more.

Die jaguar is wel erg cool trouwens, maar ook wel erg CGI.

En hier mist nogal de magie van de Indiana Jones films. Nou zijn dat ook wel de absolute uitschieters in het genre, maar toch.

De film leunt te sterk op het komische aspect, het soms oeverloze duel tussen Johnson en Blunt.

Vrouwenrollen in hedendaagse actie of avonturenfilms beginnen wel wat eenzijdig en voorspelbaar te worden. Het bijdehante en koppige typetje 'ik doe wat ik zelf wil en luister niet'. Nou wil ik niet beweren dat mannenrollen gespeend zijn van clichés.

Pas tegen het eind van de film wordt het allemaal wat grimmiger en avontuurlijker.

In de opbouw van het verhaal en in de montage wordt helaas steeds maar van een tempo gebruikt gemaakt, waardoor enige spanning ver te zoeken is.

Die homoseksuele broer hadden ze beter uit de film kunnen schrijven. Wat een irritante stoorzender. Voegt helemaal niets toe aan deze productie en zit alleen maar in de weg.

Beduidend mindere Van Warderdam film. De film kent z'n komische momenten, maar het verhaal is wat onsamenhangend en is minder boeiend dan de eerder Van Warmerdam's films en de opvolger Kleine Teun.

Mooi Frans affiche.