Opinions

Een mager drietje, voorlopig. Meer zal 't niet worden, want dit is eigenlijk het gehandicapte broertje van Enemy Of The State. En de film voegt nergens echt iets toe. Er zitten spannende stukken in, maar dat maakt nog geen goeie film. En een heleboel patriottistisch gewauwel doet de film voor mij ook nogal de das om.

Een hereniging van Cronenberg en Mortensen, dat moest wel wat gaan worden!

Maar het resultaat viel me een klein beetje tegen, eigenlijk. Er zit zeker een mooie sfeer in, mooie personages, goed acteerwerk, lekkere montage maar de film wil niet echt op gang komen. De spanningsboog is een beetje zwabberig. Als er belangrijke ontwikkelingen gebeuren weet Eastern Promises me net niet genoeg mee te trekken. Onderhoudend blijft het wel en ik had verwacht dat er meer actie in zou zitten; het uitblijven ervan vond ik een pluspunt aan de film.

Waar ligt het dan precies aan? Tja, toch verkeerde verwachtingen, denk ik. Ik vind de thematiek wel erg sterk, deze wordt ook al aangekaart in films als Taken]/i] en [i]Lilja 4-ever en alle drie de films doen dit op een totaal andere manier. In de productie van Moodysson is het een hoofdmoot, in Taken een excuus voor veel actie -wat deze niet per definitie slecht maakt, verre van!- en wast mij betreft zit Eastern Promises hier een beetje tussenin.

Ondanks dat de sfeer er goed in zat en ik steeds bleef hopen dat de baby van Tatiana evenals Anna en haar familie verder leed bespaard zouden worden is mijn waardering voor deze laatste Cronenberg middelmatig. Ook had ik veel interesse in het personage van Viggo Mortensen, waar ik sinds The Lord of the Rings maar ook zeker A History of Violence zeer veel respect voopr heb gekregen. Zijn karakter boeide erg, alsmede zijn relatie met Kirill, een verwaande knul met daddy-issues gespeeld door Vincent Cassel -speelde ook erg leuk, trouwens. Anna? Joah, aardig maar haar achtergrond werd ietwat geforceerd naar mijn mening.

Ik kan hier nog wel langer aan spenderen maar het komt erop neer dat de film onderhoudend genoeg is om boeiend te zijn maar ook niet meer dan dat. Het thema -illegale prostitutie en vrouwenhandel- is goed uitgewerkt omdat het ook de hopeloze situatie laat zien waarin de slachtoffers ervan verkeren. De twist zag ik niet aankomen maar ik werd er ook niet door omver geblazen. Ik denk dat ik deze gewoon op het verkeerde moment heb bekeken. Een goeie voor herziening, dus.

P.S.: Niet om haar in de zeik te zetten maar dat ene meisje waar Nikolai mee aan het zoenen was in die club lijkt echt verSCHRIKkelijk op mijn ex-vriendin! Kleur haar klopte niet maar dat stukkie heb ik wel een paar keer terug moeten spoelen om te zien of het haar nou wel of niet was !

Meelijwekkend, deze film. Depp speelt een geweldige rol van een regisseur die compleet achter hetgeen stond wat hij deed (maar hij was dan ook de enige). Het intro slokte me al helemaal op, Het hopeloze figuur van Wood zelf wekte zeer veel sympathie op, maar ook ergernis, vanwege zijn onverbeterlijkheid (in het slechte-filmmaken, dan).

Zijn vriendschap met Bela Lugosi wordt ook heel mooi in beeld gebracht. Ik snap wel dat Martin Landau hier een Oscar voor ontving.

Heel bijzonder dat zo'n groot filmfanaat zó weinig van het filmmaken weet ! En wat een prachtige film kun je over zo iemand maken! Tim Burton flikte 't 'm weer!

Ik geef vier en 'n halve punt.

Ik weet niet goed via wiens aars dit gedrocht is uitgekakt, maar prop het alsjeblieft terug. De boodschap dat je je dromen moet najagen kan toch ook op een boeiende manier gepresenteerd worden? Of in ieder geval niet zo bloedirritant?

Nou vind ik het helemaal niet erg dat een (hoofd)personage twee moeders heeft en/of een mannelijke beste vriend, maar dat wordt meteen heel erg benadrukt, hoe 'normaal' dat wel niet is. Daarmee bedoel ik dat Elvy ons dat direct vertelt, in de camera kijkend, uitdagend. Zulke elementen komen veel beter over wanneer je dat gewoon laat zien en er verder niks over zegt. Ga het uitlichten en het valt op - of zelfs uit de toon.

Het hele verhaal laat zich prima raden en weet nergens te raken omdat ik al direct een bloedhekel krijg aan iedereen in deze film - behalve dat zusje, gespeeld door Bibi. Om haar kon ik nog enigszins lachen. Maar uiteraard beoordeel ik de totaalervaring en die bestond uit mezelf een uur en twintig minutenlang opvreten.

Ik kan me voorstellen dat mensen emotioneel nogal op afstand blijven vanwege het verhaal, maar de manier waarop het verteld wordt is toch echt wervelend te noemen. Het is ook best knap te noemen dat geen enkel genre verzuipt in het ander, maar dat er sprake is van een totale synergie. Lees mijn volledige recensie hier.

Ja, als je wil, natuurlijk. Niks moet.

Nee, hier kon ik nou echt helemaal NIKS mee. In de vorm van een docu? En dat er ook nog eens twee bendes zijn die heel toevallig ook alles vastleggen? Daarnaast, er zitten ook een boel shots in die Brian niet zelf gemaakt kan hebben. Maar misschien heb ik dat fout. Doch, sowieso, in panieksituaties staat alles er toch heel goed op. Klinkklare onzin.

Daarnaast vond ik de antagonisten zo extreem overdreven en de dialogen dermate geforceerd dat de geloofwaardigheid die nog over was compleet werd verbrijzeld. Ik mag Gyllenhaal en z'n werk wel, hoor. Maar dat wil niet altijd zeggen dat ie de juiste keuzes maakt, hoewel zijn aanwezigheid hierin de pijn wel enigszins verzachtte.

En dit allemaal om een heel sentimenteel, heldhaftig en stoer, doch ook teder en menselijk beeld van de politie neer te zetten. 't Zou me niks verbazen wanneer End of Watch in opdracht van justitie is gemaakt. Mij waren ze echter volledig kwijt. Kon me geeneens boeien of die twee het zouden redden of niet, hoewel die vuilbekkende Latino's het nou ook weer niet hoefden te overleven, want wat ergerde ik me kaPOT aan die Big Evil! Godsammekrake!

David Ayer kan ik dus van mijn lijstje afhalen. Bah.

Nou ja, 3 sterren dan maar. Ik wilde deze film graag zien vanwege Christian bale en diens rol als Batman in de op stapel staande film. Maar het verhaal is niet helemaal origineel, klinkt een beetje als 1984 van Orson Wells.

De actie, tja, leuk gefilmd, maar ook niet origineel. De film was helaas ook wat voorspelbaar, maar Bale liet wel zien dat ie kan knokken en dat moet je als Batman ook kunnen.

Er zat een lege sfeer in de film, omdat alles zo kleurloos is en dat is één van de pluspunten van de film: je krijgt er een troosteloos gevoel van. Dus al met al 3 sterren.

Cult hoeft ook niet goed te zijn om als zodanig bestempeld te worden. De meest slechte films ooit gemaakt krijgen om die status juist een enorme cult-following.

Dat is hier niet het geval maar ik zou het me bijna kunnen voorstellen als dat zo was. Dat je een simpele ziel moet zijn om deze film te kunnen waarderen vind ik zacht gezegd een vreemde stelling maar zelf kon ik er ook niet veel mee. Bordkartonnen personages? Ja, dat wel.

Want ook al vind ik Kurt Russell wel een aangenaam acteur, Snake vind ik maar irritant. Het stereotype anti-held maar dan op een manier dat het me na een kwartier maar niet kon boeien of hij in zijn opzet zou slagen. Omdat Escape From New York me zomaar niet de film leek met schokkende twists en/of een slechte afloop zat ik eigenlijk te hopen dat de vele obstakels en tegenwerkende personages op zijn pad succesvol zouden zijn in het ombrengen van het hoofdpersonage. Dat zou betekenen dat iedereen die hem kent en die hij tegenkomt gelijk zou hebben met 'I thought you were dead.'

Daar ergerde ik me al zo kapot aan! Wat moest ik daar nou mee, was dat een running gag? Was het een hogere vorm van humor die ik niet vat? Ik vond het alleen maar ergerlijk.

Post-apocalyptische verhalen genieten mijn persoonlijke voorkeur, alleen is het ook gemakkelijk om die compleet te verneuken. Dit is er zo eentje; leuke setting, tof idee maar afgezien van de decors en de compleet maffe mensen die er in de stad leven duurt deze film me net 99 minuten te lang. Een quasi-stoere protagonist die je na luttele minuten zelf al af wilt maken doet Escape From New York ook geen goed. Ik hoopte dat er wat dieper op de situatie zou worden ingegaan maar die hoop was vergeefs. OK, er zat wel wat humor in de film en over het algemeen gezien was ie ook redelijk vermakelijk maar het loopt zo allemaal op niks uit. Ik weet niet meer wat het alternatief nou ook alweer was maar ik weet wel dat ik liever die in de speler had gegooid want dit boeide me al heel snel steeds minder. Sterker nog, Doomsday vond ik een middelmatige film maar wel beter dan deze en dat had ik niet verwacht alvorens ik deze voorloper ging zien.

Jammer. Dit leek me echt mijn film maar het mocht niet zo zijn.

De inhoud van de film is nogal controversieel op deze pagina en dat neem ik niemand kwalijk. Hoe menselijkheid en pragmatisme van de personages verschillen met de mensen die in de werkelijkheid hun functies vervullen kan ik niet zeggen. Maar Eye in the Sky vind ik een meeslepende film in elke zin van het woord! Nou ja, 'meeslepende film' bestaat uit twee woorden maar je snapt wel wat ik bedoel.

Telkens zat ik op het puntje van mijn stoel door spanning en ergernis. Steeds werd ik geen en weer geslingerd tussen de argumenten die de personages op elkaar en op mij als kijker afvuurden. Wie had(den) er nou gelijk? Geen simpele knoop om door te hakken. Voor Suksawat heb ik hierover een uitgebreidere recensie geschreven.