Opinions

Deze film is bizar tot en met, maar de opbouw van het absurdisme sleepte me mee. Het drama neem je misschien niet altijd even serieus door de compleet uit het niets komende humor, maar wordt er ook een soort van door uitgelicht. Waarom Wettelen? is een bijzondere smeltkroes, maar ik vind hem absoluut werken. Lees mijn volledige recensie hier.

Daar dit Bekmambetov's eerste Hollywoodfilm is, zie je meteen dat ie wat concessies heeft moeten doen. Nochnoi Dozor en Dnevnoi Dozor leken veel voller te zitten met visuele trucjes. Aan de andere kant, misschien is dit ook niet het verhaal voor een 'kopie' van die stijl. Het uiterlijk en visueel spektakel van de film was wel goed te herkennen en te vergelijken met de twee films waarmee hij zichzelf op de kaart zette.

Het is heerlijk over the top allemaal, maar toch zijn er geen effecten uit de kast gehaald die echt baanbrekend waren, maar daar ben ik niet rouwig om; als een film teveel op zoiets leunt, wordt het mijns inziens nooit wat. Wanted moest het vooral hebben van zijn momenten, maar leunde de gehele speelduur door wel op een ontzagwekkende mate van ultieme coolheid!

We hebben het verhaal allemaal al wel 's gezien. Deze film is echt The Matrix meets Nochnoi Dozor. Maar de actie is behoorlijk spectaculair en er zit een flinke dosis humor in de film. Bovendien vind ik de narration wel grappig; deed me heel erg denken aan Trainspotting! Geen jatwerk, maar wel een duidelijke invloed.

Het verhaal was niet super bijzonder, maar had qua structuur wel iets anders gemogen. De training van Wesley had meer afgewisseld mogen worden met de sores van andere personages. Nu wist je teveel wat er zou gaan komen. OK, er zitten een aantal mooie twists in het plot die je niet verwacht, maar het echte verhaal, of de voortzetting ervan, laat iets te lang op zich wachten.

De personages zijn simpel, maar leuk neergezet. James McAvoy is als Wesley iets teveel een Neo, maar dat ligt meer aan het script dan aan zijn spel. Ik had verwacht dat ik me ontzettend zou storen aan Angelina Jolie als Fox, gezien het verschrikkelijke Tomb Raider. Daarin speelt ze ook al een personage dat ontzettend stoer is/moet zijn en heel die film wekte alleen maar irritatie bij me op. Maar hier vond ik 'r eigenlijk wel cool! En Morgan Freeman? Tja, ik zie nooit heel veel verscheidenheid in zijn acteren. Niet genoeg. Hij speelt altijd de Wijze Man, ook hier weer. Als Gandalf een donkere huid had, was ie zeker in die rol gecast. Verder vond ik 't leuk dat Konstantin Khabenski nog een klein rolletje had.

Geen baanbrekende film, maar wel heel veel stoere momenten die een ontzettend leuke kijkervaring opleveren.

Inderdaad interessant, SilverGun ! En nu weet ik, zeker dankzij dat laatste citaat, eindelijk wat er met me aan de hand is, haha !

Anyway, gisteravond zag ik de film. Audiovisueel is het echt een Pareltje met hoofdletter P! Wat ik ook wel bijzonder vind is dat de film ook goed schijnt te scoren bij mensen die de strip nooit hebben gelezen. Ofwel zijn ze niet zo kritisch, ofwel ben ik TE kritisch, want mijn eerste indruk was dat dit alles een heel erg vlugge samenvatting was van al wat er in de graphic novel gebeurt. En OK, het is allemaal wel goed te volgen, ook voor een leek, maar ik had een beetje het gevoel dat het allemaal wat snel ging en dat het meer een visuele presentatie was, echt een cadeautje voor de fans van de strip, door fans van de strip. Overigens, ik wil niet zeggen dat de 'leken' die de film positief hebben beoordeeld dom of incompetent zijn waar het een oordeel geven betreft; het is meer een algemene vraag of er volgens hen wel genoeg lijn in de film zit.

Een dergelijk gevoel, van een 'samenvatting', had ik bijvoorbeeld ook bij Harry Potter and the Order of the Phoenix. Alleen de belangrijke punten zonder echt iets er omheen, zonder het in een verhaalvorm te gieten. De tweede maal dat ik laatstgenoemde film zag ergerde ik mij hier een stuk minder aan en bij Watchmen viel, ook na de eerste keer, de irritatie behoorlijk mee.

Wat meteen opviel was de muziekkeuze. Vaak speelde er muziek die qua tekst en relevantie wel toepasselijk waren, maar wel erg contrasteerde met het beeld. Dat is eigenlijk best gewaagd, want in principe versterk je de sfeer door die te breken. In de opening van de film kwam de muziek juist wel goed over. Op een 'normale' manier. Ik doel hier op The Times They Are A-Changing van Bob Dylan, wat erg goed paste bij de neo-retro-beelden van the Minutemen en the Watchmen. Van bloedserieus sloegen de beelden erg vaak over naar dolkomisch (de klanten van Sylvia Kovacs die in een 'wachtkamer' zitten, terwijl haar zoontje Walter toekijkt, maar ook de arrestatie van Mothman, een gekostumeerde held die krankzinnig werd en door de Mannen in de Witte Jassen wordt opgehaald). Mensen die bekend zijn met het werk van Snyder zullen misschien denken aan het intro van Dawn of the Dead. Althans, dat deed ik wel.

De karakters kwamen erg overeen met de personages uit de strip. Ozymandias was zelfs nog wereldvreemder dan deze in de graphic novel was. Of nee; hij kwam een stuk wijzer over en reduceerde de rest van de wereld tot wereldvreemd. The Comedian kon beter noch cynischer noch narcistischer. The Silk Spectre was mooi, uitdagend, maar misschien net iets te jong. Nite Owl II leek net als in de strip op een sullige versie van the Batman. Patrick Wilson was een perfecte keuze voor Dan Dreiberg, overigens! Spitting image! Billy Crudup als Dr. Manhattan, de grote, blauwe autist, was ook perfect. En Rorschach? Rorschach kicks ASS!!! Zo ruw, hard en onvermurwbaar! Tenzij zijn masker af is, bezit hij echt niets menselijks meer! Wat ben ik dol op dat karakter en wat kwam ie goed uit de verf, meesterlijk!

Trouwens, in de zaal zat een publiek dat moest lachen op precies de verkeerde momenten, bijvoorbeeld tijdens de seksscènes; tijdens de eerste 'poging', waarin Dan 'm niet omhoog kon krijgen, begonnen de mensen achter me te schateren. Ik was samen met een vriendin en een vriend van haar. Ik zei tegen nog 'r: 'De mannen die nu het hardst lachen, hebben het vaakst last van dit probleem.' OK, ik geef toe, tijdens die tweede was het natuurlijk wel erg komisch dat Laurie tijdens het hoogtepunt die vlammenwerper activeerde .

Maar dat effe terzijde;

Na de trailers was ik een beetje bang dat gebouwen, voertuigen en kostuums er een beetje te nieuwerwets zouden uitzien voor 1985. Dat 't allemaal te flashy zou zijn. Ik heb me hier eigenlijk niet aan gestoord. Ik weet dat het allemaal eigenlijk wel zo is, maar ik ergerde me er niet aan.

Ook was ik erg tevreden met het einde van de film. Het is een stuk plausibeler dan dat van de strip. Niet dat het oorspronkelijke slot me stoorde, maar in de film komt dit een stuk beter over.

Dit hier zijn mijn eerste impressies; zodra de film op DVD is verschenen, zou ik hem graag nog eens zien.

Mager zesje. Ik kan het nog wel redelijk zien in het tijdsbeeld maar de film duurt me echt te lang. Zeker als al die bendeleden weer ergens hartelijk om moeten lachen, dan moet de camera tien seconden op elk hoofd gericht zijn om te laten zien dat ze werkelijk allemaal in een deuk liggen.

De personages gaan nog wel, al zijn de antihelden misschien iets te moralistisch. Te rechtschapen, af en toe. Dat ze zo oud zijn geworden is wel weer een pluspunt, geeft het wat extra's. Mannen die hun eigen sterfelijkheid onder ogen zien.

Ook de actie is best indrukwekkend geschoten, letterlijk en figuurlijk. Zeker voor die tijd. Maar ondanks al deze pluspunten duurt de film nog steeds te lang en is helaas te voorspelbaar. Niet geheel boeiend genoeg.

Jammer, meer van verwacht.

Ik vind het erg leuk om deze film gezien te hebben. Omdat een nog heel jonge Brando de hoofdrol erin speelt, en omdat één van mijn favoriete bands hun naam heeft ontleend aan die van de bende waarvan Brando's personage het hoofd is; Black Rebel(s) Motorcycle Club.

Verder is het een heel flauw en zoetsappig verhaaltje. Het is niet zo dat ik niet van ouwe films hou, maar omdat iedereen er daar zo perfect uitziet (nu ook nog, maar dan in een andere mate), kan ik er nooit goed inkomen, en er daardoor niet serieus naar kijken. Naar The Godfather bijvoorbeeld weer wél. Maar dan hebben we het ook over bijna twintig jaar later.

Leuk om zo'n klassieker in bezit te hebben, maar héél vaak kijken zal ik 'm niet. Misschien leuk voor een Klassieke Film Marathon, but that's all there is to it, for me.

Deze raakte me behoorlijk, ik zat te grienen in de zaal. Het is een heel lastig onderwerp om te behandelen, maar door het verhaal van René Johannesma - hier Rick Paulusma geheten - te vertellen, is dat toch heel mooi gelukt. De film vertelt heel treffend hoe de ouders van een zoon met een diepe doodswens hiermee omgaan. Wat kunnen ze voor hun kind betekenen en hoe moeten ze dit zelf een plek gaan geven? Zijn er nog alternatieven?

Een magistrale cast en een integere regie bouwen op tot een zeer ontroerend eindresultaat. Lees mijn recensie hier.

Aangezien H aan het werk gaat als bewaker van geldwagens, vind ik het kostuum op de poster niet al te best gekozen. Hoewel, hij is natuurlijk uiteindelijk een gangster en dat is precies mijn probleem met deze film. Die man heeft z'n zoon verloren en wil wraak. Oké.

Maar hij is zelf een crimineel en met wat voor zaken hij zich precies bezighoudt wordt in het midden gelaten. Natuurlijk, zijn crew overvalt ook geldwagens dus is het gewoon een stelletje tuig. Ja, hij redt een paar minderjarige meisjes uit de handen van gruwelijke kinderpornoproducenten, maar ook slechts voor eigen gewin. Kortom, waarom zou ik sympathie voor hem moeten hebben? Aanvankelijk is daar nog het mysterie. Maar zodra dat wegvalt, boeit het me eigenlijk niet heel veel wat er met hem gebeurt.

Dat geldt ook voor de crew van Jackson. Natuurlijk worden zeker Amerikaanse militairen na hun dienst aan hun lot overgelaten, dat verneem ik veel vaker. Maar omdat het systeem faalt en zij recht hebben op geld is het ook oké om de levens te nemen van de mensen die dat geld beschermen? Nope. Nul sympathie.

Op de uitvoering valt verder niet veel aan te merken maar ik heb niemand om voor te juichen. Dan faalt zo'n film al best snel, helaas. Kun je nog Guy Ritchie heten, ik kwam van 'n kouwe kermis thuis.

renzoroy wrote:
Eindelijk weer eens een guy ritchie film a la lock, stock.... en snatch