Opinions

Keep the Aspidistra Flying is een bijzonder smakelijke film met ook nog eens een fantastische soundtrack! Daarbij uitstekend geacteerd en prachtig mooi geschoten.

4,5*

Wat een fantastische film is dit! Hoewel na een half uur al wel duidelijk is hoe de zaken ervoor staan en je al wel kunt vermoeden wat de uitkomst zal zijn, blijft het verhaal boeien tot het laatste ogenblik. Geen scène teveel of te weinig, een waar meesterwerk van Huston!

Noemen we dit een rijst-western? Of een nasi- of bami-western? Ik heb geen idee, maar de setting van de film is leuk en zag er ook veelbelovend uit. Maar helaas zijn de gevechten, waaruit de film voor een groot gedeelte bestaat, niet om aan te zien: niet veel meer dan in slow-motion vliegende mannetjes die knietjes uitdelen. Omdat dit een komedie zou betreffen, kan ik wel de nodige ongeloofwaardigheid verdragen, maar iemand die staat te vechten op een vliegende vuurpijl is toch wel op het randje, en toen tevens meerdere vechters over bovennatuurlijke krachten bleken te beschikken, was ik er toch echt klaar mee. Ik zag overigens de engelse nasynchronisatie met zo'n beetje the worst dub ever, dat werkte eerlijk gezegd ook niet in het voordeel van de film. 1*

Ik vond deze toch een stuk minder dan de Murder/Marple films van dezelfde regisseur. Toch vind ik Terry-Thomas net zo leuk als Margaret Rutherford, maar op één of andere manier was deze film gewoon niet gedurfd genoeg ofzo. Daarbij was de spanning ver te zoeken en ook fotografisch is de film de mindere van de Murder-films. Al met al een wat tegenvallende score.

Ik vond hem niet persé 'zwarter' dan bijv. The Ladykillers (1955), maar deze film was wel weer subliem. Alec Guiness was soms bijna onherkenbaar. Wat kan die man acteren! Heerlijke humor, lekker zwart. Ik hoop nog veel van dit soort films te ontdekken.

P.S. En ik heb een mooie nieuwe poster gevonden...

Nee, gevloekt wordt er niet, want "No Profanity" is één van de huisregels van Twin Galaxies, de officieuze Amerikaanse arcade-gamersbond.

Billy Mitchell is inderdaad de eikel van het jaar. En trouwens, Billy's holkruipertje Steve Sanders is niet veel beter. Alleen maar een paar echte nerds? Nou, ik heb maar een paar mensen gezien die géén nerd waren. Maar goed, dat is misschien een kwestie van smaak.

Shit! (dit moet je eigenlijk pas lezen als je de film gezien hebt)

Al met een vermakelijk en smakelijke docu die ik met veel plezier gekeken heb. Eén van de mooiste opmerkingen vond ik die van dat kleine meisje: "The Guinness Book of Records? Isn't that where some people ruin there lives for?".

Rauwe oorlogsfilm met een claustrofobische sfeer. Realistisch gefilmd, naturel geacteerd en gelúkkig zonder romantisch nevenplotje. Geen helden(daden) maar soldaten die in hun broek schijten van angst. Er wordt niet echt een poging gedaan om personen uit te diepen. Gevoelens van ingetogen tot losbarstend worden welliswaar getoond, maar nergens verlangt men van de kijker (geforceerde) emotie. De camera observeert en registreert slechts, maar dan wel van een soms beangstigende nabijheid.

Van deze film uit de top 250 had ik meer verwacht. De hier zo geprezen muziek is vaker storend en irritant dan mooi. Ja natuurlijk, de dissonantie in de muziek is symbolisch en moet de beelden versterken, bla bla bla... Sorry, maar ik vind het gewoon niks. Daarbij is mooie natuurbeelden maken niet zo moeilijk en die natuur zelf hebben we ook niet aan de filmmakers te danken. Ik vond de cameravoering en de montage soms bijna knullig. Er was toch wel meer uit te halen dan een bende filmmateriaal van steden, mensen en auto's afwisselend versneld en vertraagd af te spelen. Geef mij dan maar Chelovek s Kino-Apparatom (uit 1929!).