Opinions

Het idee is goed, maar je moet wel een behoorlijke kennis van de Amerikaanse geschiedschrijving hebben (waar ik dus van gespeend ben) wil je het allemaal een beetje kunnen volgen. Heb je die kennis wel, dan zal dit waarschijnlijk een erg leuke film zijn.

Voor mij als leek op dat gebied, was het echter een beetje moeilijk door te komen. De reclameblokken zijn dan inderdaad nog het toegankelijkst en daarmee de leukste stukjes uit de film.

Wat is Peter Sellers toch een genie. Soms lijkt het werkelijk alsof hij staat te improviseren en gewoon maar roept wat er in zijn hoofd opkomt. Geniaal is ook de scène wanneer hij zich voordoet als de gladde Italiaanse regisseur Federico Fabrizi!

Bijzonder leuke film waarin Italiaanse mannen, Italiaanse mama's en Italiaanse zussen heerlijk stereotiep worden neergezet. Tevens met een vermakelijke rol voor de op leeftijd gekomen Victor Mature.

Geen hoogvlieger, maar wel een aardige film, als je Bob Hope kunt pruimen.

Deze film is overigens in zijn geheel op YouTube te bekijken.

Onderhoudend filmpje met opvallend veel dieren: een beer, een tamme kraai, 2 jonge beren, wolven, honden, rendieren, een sneeuwuil en een lynx. Al met al een flinke kinderboerderij, zou ik zeggen. Zeker voor natuurliefhebbers het kijken waard. Ook mooie beelden van brekend en kruiend ijs. De acteerprestaties zijn oké, alleen hebben de personen weinig diepgang en is het verhaaltje jammer genoeg een beetje vlak.

De scène in het badhokje is om je te bescheuren! Ik heb zelden zo'n buikpijn van het lachen gehad als bij deze film. Buster Keaton's befaamde stuntwerk wordt hier inderdaad niet gebruikt als doel van de film, maar daarvoor wordt er juist meer aandacht besteed aan het verhaal. Geinig apie trouwens.

Aardige film met een nogal warrig whodunnit plotje, waarbij vrijwel iedereen de bad guy m/v zou kunnen zijn, maar waarbij iedere mogelijkheid even veel of even weinig verrassend zou zijn. Okay dan, er rolt uiteindelijk wel een slechterik uit, maar dat had net zo goed één van de anderen kunnen zijn. Doris Day is verder wel op dreef, alleen de andere acteurs blijven een beetje kleurloos.

Het verhaal stelt weinig voor, maar mede door Charles Laughton is deze film goed door te komen.

Prachtig om te zien hoe deze (ver)jong(d)e Alec Guinness zichzelf een weg baant door het maatschappelijke leven ergens in het begin van de 20ste eeuw. Zonder al te veel moeilijkheden weet hij zich op te werken door puur zakelijk handelen, balancerend op de grens van wat ethisch geoorloofd is. Zijn enige bottleneck is de geslepen miss Ruth Earp, die iedere welgestelde gentleman als prooi ziet.

Ik heb best moeten lachen bij deze klucht. Eigenlijk zijn het ook maar een stel Britse malloten die ongelofelijk veel lol hebben in wat zij doen, dat zie je gewoon en dat maakt het bijzonder vermakelijk.

Natuurlijk mag je deze film geen 3 sterren geven, maar stiekem heb ik toch wel lol gehad en daarbij heb ik een zwak voor Joan Sims, dus ik doe het lekker toch.

Best grappig ook hoe High Noon geparodiëerd wordt.

Deze Carry On valt een beetje uit de toon omdat verschillende vaste acteurs uit de andere delen niet mee spelen, zoals bijv. Sid James, Joan Sims, Kenneth Connor en Eric Barker. Daardoor is de sfeer van de film wel heel anders dan anders. Carry On Jack moet het ook niet hebben van onderbroekenlol of andere flauwe grappen, maar is gewoon een leuke, bijna on-Britse komedie, wat in dit geval m.i. vrij goed uitpakt.

Uitstekende documentaire die met veel zorg gemaakt is. Het lijkt er op dat de makers degelijk research hebben gedaan, waardoor de kijker een duidelijk en afgerond beeld krijgt van het onderwerp. De mooie beelden maken het helemaal af, m.a.w. een aanrader voor de liefhebber.

Naar mijn mening is dit een soort klucht met af en toe een zwart-komedisch tintje. Daarbij vind ik het eigenlijk wel goed wanneer een film (zoals deze) niet persé in een hokje te plaatsen is. Verder een vermakelijke film met puik acteerwerk.

Hoewel ik niet persé van de actiefilms ben, ben ik dan ook maar een simpele ziel, want ik kon deze film ook niet super vinden. Oh ja, het acteerwerk is van goed niveau. Helaas vond ik echter de beide hoofdpersonen eerder irritant dan sympathiek. Alleen Irene (Marília Pêra) kon me wel bekoren. Zoals ik zei, wordt er goed geacteerd en de fotografie is wel mooi, maar verder vond ik het een (sentimentele) draak van een film. Ik kom dan ook niet verder dan een mager 3-tje.

"Cesta..." is een aardige film, waarin niet al te veel gebeurt. We volgen een laatstejaars schoolklas, compleet met een paar raddraaiers en een braaf stuudje, waarvan de leerlingen welliswaar af en toe vervelend zijn, maar uiteindelijk het hart op de juiste plaats blijken te hebben. Ik vond deze film eigenlijk gewoon een Tsjechische variant van Der Pauker (1958) met Heinz Rühmann, en misschien is die film ook wel hiervan afgekeken. Wie zal het zeggen?

Mooie, rustige film met veel gevoel. Als ik er ooit nog eens zo aan toe ben, wil ik ook graag zuster Anaïs.

Toch vielen een aantal dingen mij tegen. O.a. wordt er naar mijn mening een beetje teveel gebruik gemaakt van kleurenfilters, waarschijnlijk onder het motto: we maken een film die speelt in begin 1900, toen was alles geel.

Trouwens ook lekker van Clémence, die net haar vriend of verloofde op de trein heeft gezet en een paar uur later al met een ander ligt te rollebollen.

Wel mooi hoe men vaak vanuit het oogpunt van Adrien filmt, soms zelfs met scheve beelden zoals hij vanuit zijn bed kan rondkijken, waardoor je je erg goed kunt verplaatsen in zijn situatie.

Leuke kinderfilm. Geen komedie, maar meer een lief drama, waarbij het niet té dramatisch wordt. De tekenstijl is nogal plat, wat soms juist wel mooi lijkt, maar wat soms ook een beetje tegenvalt.

Dit vervolg op Charlotte's Web uit 1973 vond ik maar matigjes. De animatie is (voor een film uit 2003) onder de maat, maar misschien hebben ze de lijn van het eerste deel willen aanhouden. Daar is natuurlijk wat voor te zeggen, maar mooi vind ik het niet. Het verhaaltje stelt ook niet al te veel voor, dus ik hou het op een 2,5*.

Op zich hou ik wel van dit soort maf-komische drama's. Er zit veel subtiele humor verborgen in dit verhaal over een select gezelschap dat maar niet tot een fatsoenlijk etentje komt, maar voortdurend onderbroken wordt door de meest idiote toestanden. De dromen van de spelers zijn op een amusante manier verwarrend, waardoor je als kijker ook vaak even niet meer weet wat nu realiteit is en wat niet.

Alleen de macabere uitstapjes, o.a. de jeugdherinnering van die luitenant over zijn overleden moeder en het verhaal van de bloody sergeant, hadden me gestolen kunnen worden. Ze voegen wat mij betreft niks toe (ja, een surrealistisch sfeertje, maar dat had de film toch al door al die dromen) en doen voor mij zelfs afbreuk aan de film. Zonder deze uitstapjes had ik een volle punt meer gegeven, nu blijf ik echter steken op 3 sterren.

Mooie en spannende film over een vrij actueel onderwerp. Goed geacteerd ook, weinig op aan te merken. Alleen die Marla... oh mén, wat een irritante doos is dat! Echt zo'n politiek-correct typetje van: ík heb altijd gelijk en jij moet naar mij luisteren! De meest stompzinnige opmerking was wel: "Zolang de buurman niet met een warhead op zijn rug het huis uitloopt, is hij gewoon alleen maar onze buurman." Túúrlijk, alsof er geen andere mogelijkheden zijn!

Het zal wel persoonlijk zijn, maar ik heb me behoorlijk zitten ergeren aan dat mens. En dat is jammer, want als ik meer sympathie voor haar had kunnen opbrengen, had ik de film wel een stuk beter gewaardeerd.

Een geinige film over drie echtparen die op zoek zijn naar hun droomhuis. Gegoten in een soort van documentaire-stijl, die soms wel wat weg heeft van The Office. Zowel de echtparen als hun makelaars hebben allemaal wel een steekje los, wat zorgt voor nogal wat gênante vertoningen. Je zou er bijna plaatsvervangende schaamte van krijgen. Erg leuk in elkaar gezet en goed, haast levensecht, geacteerd. 3,5*

Bijzonder grappige film die van de ene dwaze situatie naar de andere slingert. Weer een mooi staaltje Britse humor. Ik heb verscheidene keren tranen in mijn ogen gehad van het lachen. Goed geacteerd ook, het samenspel (lees: de rivaliteit) tussen Coogan en Brydon is gewoon hilarisch.

Ik had alleen wel medelijden met dat jongetje in het begin: Au!!

Engelsen, Duitsers, Fransen, Polen en zelfs Nederlanders (jaja!), en iedereen spreekt zijn eigen moerstaal! Fantastisch gewoon.

Deze film vond ik een stuk beter te pruimen dan de miniserie uit 2005. Daar moesten ze zonodig een vreselijk irritant liefdesplotje doorheen breien. Gelukkig komt dat in dit origineel niet voor.

Leuke film, die niet al te zwaar op de maag ligt. Ook niet lichtzinning, maar met gepaste humor. Haast feel-good.

Ongelofelijk, één en al goede grappen die elkaar in een verbluffend tempo opvolgen. Wat mij betreft één van de beste Keatons die ik tot nu toe gezien heb.

Deze film is wel een leuk tussendoortje. Alleen de montage is soms wat druk en de shaky cam tijdens de gevechten is behoorlijk irritant. Qua fotografie wel mooi en ook het acteerwerk is best goed. Het verhaal stelt niet zoveel voor, maar het einde was toch wel onverwacht, daarom 3,5*.

Combat Academy begint als een ontzettend flauwe komedie (barstensvol met mega-onleuke "grappen", gemaakt door vreselijke "acteurs") die uitmondt in een sentimenteel gedrocht met weerzinwekkende kinderliefdes en tenenkrommend moralistisch geneuzel.

Confronterende film die inderdaad wel enigszins vergeleken kan worden met de Oxbow Incident (zoals hierboven ook al is gedaan). Mooi is in beeld gebracht, hoe advocaat Frederick Aiken worstelt met zijn rechtsgevoel, terwijl hij van alle kanten, zelfs door de verdachte, wordt tegengewerkt.

De assassination-scène leek mij duidelijk geïnspireerd door de poster van Birth of a Nation waarin hetzelfde thema (natuurlijk wel op een heel andere wijze) aan de orde is.

Daar lijkt het dan ook veel op, vooral in het begin. Maar later in de film wordt het gelukkig wat beter en zitten er wel wat vermakelijke stukjes in, zoals de confrontaties met FBI-chef Howard Shuster en agent Brick Davis.

Zoals WiLL ook al zei is deze film meer een avonturenfilm dan een komedie. Daarbij zijn Hill en Spencer hier ook geen vrienden zoals anders vaak, maar zij zijn hier beide kapitein op een piratenschip en daarmee concurrenten. Al met al betekent het echter dat ik de film uiteindelijk beter vond dan ik had verwacht.

Helemaal eens met bovenstaande posts. Het geschreeuw komt na een tijdje je strot uit en er lijkt geen einde aan te komen. Jammer, want het eerste deel was wel leuk.