Opinions

Le Vélo is echt een leuke film, maar omdat mijn verwachtingen iets te hoog gespannen waren, viel-ie toch een klein beetje tegen. Niet helemaal eerlijk, dus wel een 3,5* waard. Het verhaal van Ghislain Lambert is behalve grappig, ook bijzonder treurig. Het droefgeestige sfeertje paste goed bij de film, maar ik werd er zelf bij depri van. Lekker, bedankt!

Deze mooie, kleine film blijft behoorlijk hangen. Geen helden en geen heldendaden, maar gewone mensen in een bange tijd. Gezien vanuit het oogpunt van de jonge Kees lijkt het misschien wat naïef, zo niet onrealistisch, maar dat maakt het niet minder aangrijpend. Geen ingenieus plot, geen bombastisch einde, maar een prachtig verhaal over échte mensen.

Ik vond het wel een fascinerend filmpje, maar soms een ietwat moeilijk te volgen en naar het einde toe wordt ie een beetje langdradig. Daarbij komt de montage af en toe nogal gekunsteld, zo niet suggestief, over, wat juist een beetje afbreuk doet aan de boodschap van de film.

Het was waarschijnlijk een voor de hand liggende keuze om een film over een POW-kamp in zwart-wit uit te brengen. Toch vind ik het jammer, want Annakin was juist een meester in het gebruik van kleuren. En omdat dit bovenal een komedie is, had ik het wel verfrissend gevonden. Verder genoeg humor en zelfs een beetje spanning, kortom een leuke film.

Het kleurengebruik is heel erg mooi. De sfeer wisselt continu tussen warm sfeervol en kil staalblauw.

De personages worden goed neergezet. Dubbele gevoelens die in een dergelijke situatie kunnen ontstaan, namelijk aantrekken en afstoten, worden prachtig uitgebeeld in het verschillende gedrag van de jongens. Beide reacties wekken sympathie op, en ook voor het gedrag van de vader kun je deels begrip hebben, hoewel zijn ware beweegredenen waarschijnlijk nooit bekend zullen worden.

Een film die behoorlijk blijft hangen en naderhand eigenlijk alleen maar beter wordt.

De film speelt zich af in Tsjechoslowakije, aan de vooravond van WWII, toen het land, na het verdrag van München, eenvoudig door Nazi-Duitsland werd geannexeerd.

Het verhaal toont vooral de naïeve houding van veel Joden in die tijd. Een afwachtende, besluiteloze houding die de meesten van hen uiteindelijk fataal is geworden. Het is schrijnend om te zien hoe de hoofdpersonen teveel begaan zijn met hun persoonlijke beslommeringen, terwijl zij het werkelijke gevaar negeren. Achteraf is het natuurlijk allemaal zo makkelijk gezegd en misschien is het juist daarom zo pijnlijk om deze met oogkleppen uitgeruste mensen te zien afdalen naar de onafwendbare afgrond.

Nicholas Winton is daarbij geen heroïsch figuur, maar een bezorgde jongeman, die alles wat in zijn vermogen ligt tracht te doen, omdat hij begreep wat de toekomst naar alle waarschijnlijkheid zou brengen.

Een prachtige film die zeker een ruime 4* verdient.