Kill or Cure (1962)

Leuk regisseur, die Pollock. Heeft erg fijne en komische misdaadfilmpjes gemaakt, met een heerlijke sfeer. Zo ook deze.

Ik vond deze toch een stuk minder dan de Murder/Marple films van dezelfde regisseur. Toch vind ik Terry-Thomas net zo leuk als Margaret Rutherford, maar op één of andere manier was deze film gewoon niet gedurfd genoeg ofzo. Daarbij was de spanning ver te zoeken en ook fotografisch is de film de mindere van de Murder-films. Al met al een wat tegenvallende score.

De regisseur heeft een warm plaatsje in mijn hart dankzij Murder at the Gallop (1963) (en de drie andere films met de onnavolgbare Margaret Rutherford als Miss Marple) en Ten little Indians (1965), en met het komische talent van Terry-Thomas, Eric Sykes en Lionel Jeffries mocht ik hier ook wel wat van verwachten, maar helaas blijft het allemaal eerder vermakelijk dan echt grappig (laat staan hilarisch). Feitelijk een combinatie van een klucht (Eric Sykes die zichzelf onder een bed verstopt en dan plotseling een welgevormd bloot damesbeen recht voor zijn neus ziet verschijnen) en een whodunit waarbij de identiteit van de dader op het einde een mooie verrassing is, maar geen van beide elementen wordt echt heel erg goed uitgewerkt, en voor de vrouwelijke personages en de bijbehorende actrices valt er niet bijster veel te doen. Aan de andere kant waren er in 1962 al zes afleveringen verschenen van de succesvolle Carry on-filmreeks waarin vrouwen bijna zonder uitzondering ófwel jaloerse castreerders zijn ófwel verleidsters met borsten, dus dan valt het in Pollock en zijn scriptschrijvers te prijzen dat ze hier niet aan de verleiding van de wansmaak toegaven. Uiteindelijk is Kill or cure voornamelijk onschuldig vermaak waarvan ik hoopte dat het íéts beter zou zijn, maar het is ook zeker geen beproeving.