Opinions

Gisteren gezien, en Shrek blijft leuk. Ik heb altijd een zwak gehad voor de Shrek-delen, ik vond ze gewoon simpelweg echt leuk. Geen idee waarom ik deze links heb laten liggen in de bioscoop, ik denk dat het aanbod te groot was destijds en daarom andere films voorrang kregen, gelukkig heb ik wel mijn kans gekregen.

Het is en blijft gewoon een leuke boel, hoewel het verhaal niet echt verder ging, maar meer een soort grote tv-serie, naast het echte verhaal leek te zijn, heb ik toch genoten. Heb helaas niet echt kunnen lachen, en de ''leuk-heid'' was er ook een beetje vanaf. Ook heb ik de liedjes gemist die altijd mijn ode kregen in de Shrek-serie. Altijd leuk die songs, maar in forever after heb ik er weinig tot geen gehoord.

Al met al een prima filmpje, alleen inderdaad wat minder dan de andere delen. Het is nu wel echt the final chapter, en ik heb er vrede mee gekregen. 3 sterren

Gisteren een kadootje van mijn vader gekregen: Shutter Island. Een film die ik normaal niet zo snel (in de zin van, na de release datum) zou kopen, maar toch wel mijn aandacht heeft getrokken in de winkels. Ik ben te gierig en wacht altijd tot de films zijn afgeprijsd, haha. Maar zo'n kadootje sla ik niet af. In de avond maar gelijk gekeken met z'n allen!

Shutter Island komt naar mijn idee wat langzaam op gang. Het is even wennen, de montage is wel vloeiend maar laat je toch even denken van: oké. Opeens dit en opeens dat (hiermee bedoel ik de hallucinaties en de terugblikken). Maar als 'ie eenmaal op gang is, dan is 'ie ook echt op gang! Zelden zo een spannende film bekeken die op meerdere manieren kan boeien. Qua ''mee leven met de hoofdpersoon'' scoort de film tot het uiterste, want pfoe: wat wilden we graag dat het allemaal ging lukken... Ook is de film heel erg spannend en werkt het grauwe duistere sfeertje erg mee in de griezelheid factor. Het was soms wel even creepy, haha. Hoewel je in de hele film weinig drama meekrijgt, wordt je toch ontroerd op het eind. Wat een acteur zeg, diCaprio. Petje af. De film vliegt naar een ongelofelijk einde met een nogal lullig maar bevredigend en zeer uitgedacht verpletterend einde. Ergens deed het me raar genoeg denken aan de film: A beautiful mind. Geen idee waarom.

Ach wat maakt het uit dat er (nogal veel) wat foutjes in zitten. Ik kan het een kind vergeven als die dood moet spelen en ademt. Allemaal foutjes die ik pas achteraf, na de link, heb gelezen en die me totaal niet op zijn gevallen in de film. Daar straf ik de film dus ook niet op af. Misschien maakt het niet perfecte, juist de film perfect? Naja, laten we niet overdrijven ;P

In ieder geval een van de beste thrillers die ik tot nu toe heb gezien. Een aanrader die houd van een film die je aandacht weet te pakken en je een nacht (en wellicht meerdere nachten) wakker houd. 4,5 ster.

Shi.

Mooi stuk film over een oude vrouw die ondanks haar oude leeftijd met nieuwe dingen moet om weten te gaan, en dit ook nog niet zo goed weet. De speelduur neemt enorm veel voordelen met zich mee, aangezien de onderwerpen rustig aangekondigd, besproken en min of meer afgerond worden zonder dat er te weinig tempo in zit. Daarom denk ik ook dat de film voor een groot publiek ''te zien valt''. Geen arthouse met langdradige scènes of iets in die zien. Kijkt eigenlijk best lekker weg.

Verhaal is erg mooi, mede door Yun weet de film stand te houden, ondanks de vrij heftige situaties gaat madam er beheerst mee om: wat ik het mooie vind aan de Aziatische cultuur. Er zit altijd een bepaald soort beheersing in hun doen en laten wat ik kan waarderen. Toch had ik gehoopt op wat emotionele lading, maar aan de andere kant was de film hierdoor wel geloofwaardig. Omdat niet alles uitkomt naar je verwachtingen: zoals in het echte leven ook.

Mooie muziek en daarbij prachtige beelden van de natuur in combinatie met wat mooie quotes in het notitieboekje. ''De vogels zingen, wat zingen ze?''. Vind ik mooi, weet niet waarom.

Sterk filmpje dat goed te doen is en toch veel kwaliteit bevat.

4 sterren

Gisternacht in mijn bedje alleen gekeken. Moet toegeven dat ik afentoe het verschil niet wist of ik deze film nou spannend of hartstikke eng vond. Hannibal bleef in ieder geval de hele nacht in mijn hoofd rondspoken.
Daarbij was het ook mijn eerste Hannibal film, ik weet niet in hoeverre dat uitmaakt. Ik had gehoopt op wat meer informatie en achtergrond van Hannibal zelf maar daarvoor moet ik andere films kijken heb ik begrepen.
De film vond ik heel erg goed gelukt, het is omdat het niet echt mijn genre is. Het uitzoeken van alles is nu in 2010 niet meer zo origineel als het toen was. Het eind was dan wel een leuke verrassing. Ik had toch stiekem gehoopt op een happy ending.
De acteer prestaties zijn onbeschrijvelijk. Vooral Hannibal en ''Bill'', complimenten om zoon, wat hieronder al was omschreven, onmenselijke rol neer te zetten. Toch kreeg ik een beetje sympathie voor ze allemaal, hopend op een slap einde, niets was minder waar: ze zijn gewoon echt gestoord!
Een film die een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten. Ik ben tevreden. 4 sterren

Tijd bestaat niet

En zo is het. Simon al zeker zo'n 10 keer zitten bewonderen, en ik blijf me verbazen over de herhaling van het losbarsten van de emoties, die deze film bij mij weet te doen. Hoe het eerste uur zo ontzettend Hollands, grappig en heerlijk is om naar te kijken, hoe moeilijk het laatste deel is, hoe persoonlijk, hoe ontzettend je met de personages gaat meeleven, ze wilt vast grijpen, met ze mee wilt huilen, met ze mee wilt praten. En je kan niks doen, behalve kijken. In deze zin zie ik de film ook echt geslaagd, want zo voelen de personages zich ook: machteloos. Anyway, het blijft een grote indruk geven, ondanks dat je het al meerdere keren hebt gezien. Simon is eigenlijk een film waarvan al vrij snel het eind van de film vast staat, echter is het de spanning, de sensatie, de emotie om dit te (willen) gaan veranderen, dit versterkt alleen maar het machteloos-zijn.

Als ik dingen moet aantonen zouden dat allereerst het script zijn: geweldig geschreven, heerlijk Amsterdams, vol passie er naar zitten kijken, het voelen. De dialogen en die typische opmerkingen weten het zo makkelijk voor mij te maken, om van de personages ''te houden''. Daarnaast vind ik ook de acteer prestaties ongelovelijk sterk. Mijn ode gaat deze kijkbeurt aan naar mijn grote vriendin, Rifka, geweldige sterke vrouw. Maar ook Nadja vond ik erg sterk spelen, ze viel me vorige keren wel op, maar ik kan nu veel meer in haar een echte verandering vinden. Ze is aan het begin van de film echt een meisje (letterlijk en figuurlijk) en groeit echt qua volwassenheid, echt heel sterk gedaan, en ook erg ontroerend hoe ze haar woorden inslikt als de situaties te moeilijk worden (zoals bijvoorbeeld met Camiel op de bank of met Simon op de bank. ''Nee, want jij bent er zo niet meer...'' Laten we het erbij houden dat ze ontroerd).

Naast deze twee onvoorstelbare, en naar mijn inzien verrassende NEDERLANDSE, aspecten, vind ik de duidelijkheid van de film ook erg aangenaam. Ik vind persoonlijk dat dit werkt, bijvoorbeeld het kleur verschil tussen het verleden en het heden, en je kan als kijker ook heel goed aanvoelen wat voor scène het word, met afentoe een verrassing. Het is lekker, Simon bedriegt je niet en haalt geen smerige trucjes uit. Ik zeg niet dat een beetje tegenstrijdigheid fout is, ik ben juist een voorstander ervan, maar in deze film werkt het gewoon omdat het echt gebaseerd is op de situaties en als film dit probeert te weergeven i.p.v. perse het publiek te proberen in te palmen. Het is een eerlijke film, sympathiek.

Simon is gewoon een verschrikkelijk goede film, die je nog steeds naar 10 keer, met een brok achter laat. Simon weet je te laten lachen, te laten meeleven, te laten huilen. Als ik het kon, zou ik deze film nog hogere cijfers geven, dit verdient gewoon de volle punten. De vermakelijkheid, het duidelijke, de emoties. Het is zo allemaal verschrikkelijk echt, dat het zo makkelijk weg kijkt en ontzettend zo moeilijk in je buik aankomt. Een van de weinige film die me echt oprecht weet te ontroeren. Daarnaast maakt het Nederlands-zijn ook het veel persoonlijker, en daarnaast heb ik een paar jaar geleden een soort gelijke situatie meegemaakt waardoor dit wel echt een mooi beeld weergeeft. Een echte aanrader, ik betwijfel of er een betere film uit dit land op deze aarde bestaat, of ooit zal komen. Simon verandert je leven.

Goooeed.

Stijgende film in kwaliteit. Alles zit enorm goed in elkaar en is daarom ook leuk om te zien hoe elk puzzelstukje in elkaar valt. Mijn zus was teleurgesteld in het uiteindelijke plot, maar ik vind het juist een verademing. Lekker realistisch, niet alles hoeft per se zo catchy te zijn. Realisme is in.

Verder sterk geacteerd, vriendengroepje leek wel veel op elkaar maar dat terzijde. Jammer vond ik dat het niet veel emotie bevatte. Het was veel gericht op het plot, waardoor je in sommige personages niet de volle aandacht krijg die je misschien wel had gewild. Maarja, dat is stijl. Want juist door dit bijna objectieve beeld van de situaties, maakt de film wel een sfeertje los en ga je er helemaal op in.

Voor de rest mooi in beeld gebracht en een bijpassende soundtrack. niks op aan te merken.

Leuk en goed-in-elkaar-gezet-filmpje. Kwaliteit-cinema.

Twijfel tussen 4 of 3,5, maar omdat ik denk dat het op langere termijn slijtbaar is, ga ik toch voor een strenge 3,5 ster, haha.

- Ik denk het zelf ook, misschien biseksueel. Het einde vond ik zelf heel erg flirterig, maar gelukkig werd het niet hardop gesproken in de film, dat zou enorm veel stijl afnemen.
- Ik denk helaas dat hij inderdaad is gestorven aan een hartaanval, je zag ook dat Jim hem kwam ''ophalen'' en het leven weg kuste. Zo zag ik het in ieder geval.
- Ik denk dat Kenny erachter is gekomen dat George zelfmoord wilde plegen, aangezien George nogal verward wakker word op zijn bed en waarschijnlijk geen idee heeft hoe hij daar terecht is gekomen, lijkt het dat Kenny hem daartoe heeft gedragen. Waarschijnlijk wat rond gelopen en het pistool bij zich heeft gedragen om de zelfmoord te vermijden?

Wat mij juist bezighield was de meerwaarde van de scènes in het water? Erg mooi en zo, maar vond het afentoe een beetje dreigend overkomen! Maar goed:

A single man. Verkeerde gok, zocht naar a serious man, maar toch maar afgekeken en thank god hiervoor. Wat een bijzonder mooi geschoten film is dit. Leuk om te zien dat de mode van toe, nu langzaam weer in komt. Die brillen en die skinny jeans en alles. Wel grappig, enorm stijlvol en modebewust vond ik de gehele cast. Ook het decor, en de auto's: wauw. Prachtige tijd qua vormgeving. De film is een geval apart, er word inderdaad niet veel gebruik gemaakt van emotionele uitlatingen, dat maakt de film juist zo sterk, omdat je toch de emotie voelt, maar niet ziet. Dat is film!
Daarnaast vond ik de film ook erg mysterieus, vooral op het begin. Die close ups van die ogen van Kenny en Lois in het lokaal, enorm mooi geschoten en wekt wat vragen op, maar ja. Al snel kom je erachter dat de film puur op George is gericht en zijn verwerking van de dood en zijn zoektocht naar het leven, en daar horen geen verhaalwendingen in. Toch een ijzersterk verhaal, het is aan de ene kant vrij schattig door de vormgeving en het gevoel, wat ik tenminste had, dat George wellicht een nieuwe liefde ziet in Kenny, of in ieder geval een stukje leven. Je merkt als kijker op dat er geen shockerende of heftige bedoelingen achter deze film zitten. Het is puur genietbaar en heeft gewoon een liefelijke uitstraling.
Niet bepaald een fan van Colin maar in deze film vond ik hem erg sterk spelen. Misschien omdat ik gewend ben om van hem geschreven grappen voor te lezen en wat te gaan zingen en dansen (;-)), dit was gewoon erg sterk gespeeld en tevreden als ik zijn kan, droeg hij de hele film. Van begin tot eind.
Al met al een erg sterke film die uitblinkt in het camera werk. 3,5 ster wellicht verhoging na herziening.

Belachelijk.

Vandaag is onze goedheiligman verwelkomt door honderden kinderen, smachtend naar snoepgoed en dure cadeau's. Sinterklaas is een commercieel, maar succesvol, Hollandse feestdag die werkt en alleen al bij naam veel sfeer kent. Dick Maas deed er goed aan om deze film te maken, het is bij voorbaat al geslaagd aangezien alles met Sinterklaas wel goedwillig is, lekker Hollands en gewoon iets ''eigens'' heeft. Nu kende ik al de Baantjer-aflevering en heb ik al wat horror-Sinterklazen voorbij zien komen met mijn Halloween-vrienden, Sint is gewoon tof bedacht, en dat is zo.

Qua film stelt het echt niks voor, het is nergens spannend, intens, grappig of ook in enige mate eng. Maar vermakelijk is het wel. En dat hoort ook. Het heeft wel wat grappige (cliche) schrikmomenten die je samen met je vrienden en een verveelde zus, die daardoor zich opeens helemaal in een film stort, best wel grappig. Het is gewoon leuk en vermakelijk, en dat is ook wel eens goed.

De beruchte dak-scene is inderdaad wel het best gelukt, maar verreweg van indrukwekkend. Het zag er allemaal wel wat nep uit, en de Sint zelf is echt belachelijk. Ik snapte de ophef wel van de poster in 2010, het is uiteindelijk een kinderfeest en Sinterklaas hoort gewoon goed te zijn. Er had veel meer met het onderwerp gedaan kunnen worden. Meer een psycho-sinterklaas dan een echte zombie. Vond dat slecht bedacht, maar voelt natuurlijk wel lekker cheasy aan waardoor Maas zichzelf ook niet te veel eisen voor doet schotelen. Slimme tactiek.

Leuk Hollands filmpje met genoeg sfeer, al heb ik meer het idee dat het kwam door al het snoepgoed bij ons op de bank dan echt door deze ''geweldige'' film. Dick Maas zal nooit mijn vriend worden, maar ik waardeer het ''op zich'' wel.

Voldoende, 3 sterren

Burton is een regisseur waar ik altijd naar uit kijk, hoewel het eigenlijk vrij saai is, al dat geDepp, blijft het toch interessant. Erg tegenstrijdig dit, in ieder geval: lekker op dreef, altijd fijn om donkere sprookjes te aanschouwen. De film moet het daarom ook echt van het verhaal hebben, visueel ziet het er ook prachtig uit en door de interactie met de muziek is het een lekker volop, take it all, filmpje. Heerlijk overdreven wordt er gespeeld en gedaan, waardoor je als kijker niet meer dan kan genieten. Toch niet Depps beste rol, weinig karakter had het naar mijn idee, dacht dat de film ook meer in zijn geschiedenis zou gaan, in verband met de nachtmerries, maar verder dan één antwoord ging het niet, lichte teleurstelling. Al met al aardig vermaakt, zeker niet Burton's beste werk, maar wel een dikke voldoende. 3,5 ster

Beetje bij beetje. Film bij film. Werk ik deze ongelofelijke top 250 af. Doordat er het een en ander over de winkel Action te ronde gaat op het forum had ik zin om deze aan te schaffen en dat heb ik dus ook gedaan. Het is geen geld, en met wat leuke extra's en een top-film, heb ik geen spijt.

Hoewel ik dit zelf nooit uit mezelf zou kijken, misdaad is absoluut niet mijn ding en het plot vind ik ook niet heel geweldig uitnodigend. Toch beviel Lock Stock mij heel erg, en de zelfde regisseur kan het misschien toch waarmaken. We gaan het meemaken.

Al met al vond ik het een zeer goede film. De humor is wat zwart maar daar houd ik wel van. Hoewel ik sommige stukjes wel al zag aankomen, of het idee had dat de film mij op een verkeerd been wilde zetten, wat niet lukten - Bijvoorbeeld na de botsing, dat ze de man met vier vingers ''insluiten''...Wist niet precies wat ik ermee aan moest. Was dit duidelijk gemaakt of was het een nogal duidelijke boodschap? - heb ik toch erg genoten. 't Is soms toch wel lekker om te kijken naar wat criminaliteit verheerlijking. Alsof het een normale baan is, zou k haast zeggen. Zeer uitgedacht verhaal.

Aparte rol van Brad Pit, rest van de cast kende ik niet echt maar speelde wel voortreffelijk. Vond het donkere duo erg komisch.

De montage was gewoon: vet. Erg leuk gedaan. Helaas op het begin wel erg snel, van plaats naar plaats. Kon het niet meer bijhouden. Maar ach, dat was ook min of meer de humor. En misschien een beetje de stijl van Guy? Al die personages die opeens op je afkomen, en pas later een connectie blijken te hebben.

4 sterren dus. Goede film, maar had niet het wauw-effect.

Weer een goede film. Jesse speelt een geloofwaardige geniale slimme klootzak. De film is lekker grauw en bevat een overdosis van heerlijke zwarte humor die het vooral moeten hebben van de woordgrappen (het hele kip-gebeuren, geniaal). Wat wel erg opviel was dat het vlotte tempo van de film, zowel qua dialogen (en de ondertiteling) als de verhaal vertelling. Hoewel de film aardig lang duurt is er genoeg locatie afwisseling en, ondanks het feit dat er aan een stuk door word gepraat en een opstapeling is van gebeurtenissen, begint het nergens vervelend te worden ofzo. Alleen het einde stelde mij een klein beetje teleur, natuurlijk had ik meer willen zien. Maar dat is de prijs die betaald moet worden met zo'n onderwerp wat nog steeds bezig is. Wel een keer wat anders en nieuw. Prima gedaan, mede dankzij het sterke regie spel en het goede script. 4 sterren

Eenzaamheid.

Inderdaad een mooie film die, volgens mijn moeder, ja volgens mijn moeder, goed is verfilmd van het gelijknamige boek. En zo voelt de film ook, een visueel boek zonder enige emotie of visuele vertellingen. Toch bleef de film interessant en wilde je weten hoe alles zat. Dat de film teleurstellend vaag blijft op het eind, is misschien dan ook nog wel het beste van het verhaal zelf. Uiteindelijk stelt het verhaal niet zo veel voor en voel je je achteraf wat bedrogen gezien de opbouw van de spanning. Het zweverige eind en het lekkere vage einde vond ik persoonlijk dan weer een voordeel. Waardoor je als kijker een soort eigen interpretatie kon creeeren. Het was misschien wat vreemd naast het vrij feitelijke verhaal, maar toch: geaccepteerd.

Hoewel de film me een beetje dwars zit qua beoordelen. Aangezien het verhaal tijdens de ervaring heel goed pakte, des te erger het geheel was achteraf. Audiovisueel was het nergens echt bijzonder, waardoor daar de film ook niet echt haar punten scoort. Qua cast is het wel goed gedaan, qua uiterlijk vond ik het een beetje vaag qua veranderingen in het uiterlijk, maar dat zal ik dan maar afrekenen op het spannend maken van het verhaal...

Een beetje van dit en een beetje van dat. Maar achteraf een beetje mwah. 3 sterren voor de spanning en de onderhoudende look. Maar qua verhaal mocht het van mij in de trend van de laatste zweverige 30 minuten de hele film zijn. Dat had meer gepast. 3 dus.

Wat een film. Normaal kan ik wel een chick-flick waarderen, en soms is de humor ook nog wel te doen (ik ben een jongen ) maar deze film kwam niet bij me binnen. Ik vond de film vrij oppervlakkig en onpersoonlijk, ook de karakters, zelfs Kenya, vond ik saai en erg geschreven en weinig gespeeld. De boodschap zat er dik op, en ik heb daar niks op tegen, alleen vond ik dat ook niet erg hoogwaardig. Ik bedoel, het is goed om discriminatie en racisme op een lichte manier aan kaart te brengen, alleen het hele probleem werd niet goed in kaart gebracht. Het was allemaal net iets te letterlijk. Misschien neem ik deze film te serieus, waarvoor hij wellicht niet bedoelt is: maar ik vond het sfeertje aardig serieus overkomen: wat het juist zo moeilijk maakt te waarderen. Toch zeker geen slechte film, af en toe een glimlach op mijn gezicht en Sanaa had soms wel een paar leuke momentjes. Niet helemaal mijn ding: 2 sterren

In ieder geval beter dan het hotel...

Sometimes in April heeft naar mijn idee het zelfde probleem als Hotel Rwanda. Ik heb het voor de duidelijkheid niet over de personages, gebeurtenissen en of levensstijl wat wordt verfilmd in deze film, maar meer over de structuur die weer veel te Westers aanvoelt. Ik mis gewoon iets typisch, kenmerkend aan niet-Westers, wat ik hier niet kan zien. Alles voelt als niet nieuw, terwijl dat wel zo hoort met een totaal nieuwe wereld.

Dat HBO altijd films boordevol betrouwbare informatie kan geven, op een degelijke en verteerbare manier, is bekend, en daar neemt de film ook gelijk alle credits. Je wordt een klein beetje bekender met deze verschrikkelijke genocide waar ik dusver, voor Hotel, niks van af wist... Ik schaam me nog steeds dood.

Film is mooi onderhouden, duurt iets te lang, maar weet te boeien. Cast doet het prima maar weet nergens te raken, scènes bleven voor mij een beetje te oppervlakkig. Het gebruik maken van off-screen-gebeurtenissen trok me totaal niet, en vind ik meer staan als gemakzucht dan als ''eigen interpretatie'' of ''wat niet wordt laten zien, is het sterkst''. Het trok me niet en irriteerde. Laat mij maar nachten niet kunnen slapen, maak me depressief of emotioneel... Daar geef ik in ieder geval voorkeur naar uit i.p.v. dit plannetje naar succes.

Al met al een goede film, zeker beter dan Hotel Rwanda, maar alsnog niet meer dan gemiddeld. Ik ga nog maar verder op zoek naar echte Afrikaanse cultuur...

3 sterren

Nooit echt een fan geweest van Sofia, maar toch al haar (door mij geziende) films vond ik wel een aparte stijl hebben. Het wekt nieuwschierigheid op en stelt niet teleur maar je word er ook niet heel enthousiast van. Somewhere is dan nog een stukje erboven op. De film neemt werkelijk heel lang haar tijd, wat natuurlijk het personage Johnny enorm versterkt in zijn doen en laten. Ook Cleo weet een enorme realistische en sympathieke rol neer te zetten. Toch vind ik het een inhoudloze film. Ik heb te veel films gezien om dit experimenteel of ''anders'' te noemen. Ik zie weinig detail en de grootste clichés komen aanbod. Nu heb ik normaal gesproken geen problemen met clichés verhaalfragmenten, maar in deze film stoorde het een klein beetje. Had het gevoel dat de film heel intelligent wilde overkomen, maar in mijn ogen een gefaalde missie. Toch ook zeker positieve punten gezien, zo is het enorm mooi gefilmd en zijn Johnny en Cleo enorm goed gecast. De acteer prestaties doen niks weg van de nogal eentonige film. Tegenstrijdige punten, met wat sympathie voor Sofia, een voldoende. 3 sterren

Mooie film. De film is echt fris, door het zomer sfeertje en de jonge cast is het heel makkelijk kijken, je neemt ze allemaal veel sneller in je op. Hoewel de film toch een vrij heftig onderwerp wilt neer zetten komt het soms een beetje te sentimenteel over, en soms ook te depressief. Niettemin had de film ook een paar leuke momenten, en door de sympathie voor de cast is het ook veel leuker om naar te kijken. Tobi weet toch wel het beste zijn rol neer te zetten (waarschijnlijk omdat hij daar het meest zijn kans voor krijgt), maar wat ik juist zo goed aan deze film vond was dat de film niet echt de nadruk legde op alleen Tobi, maar ook hoe zijn vrienden, de groep en ook Anke reageren. Had wellicht met haar het meest te doen. Je kan hem egoïstisch noemen, maar als je zo in de knoei zit met jezelf, wat Tobi duidelijk is, heb je volgens mij helemaal geen overzicht meer wat je precies doet. Daar is Anke een mooi voorbeeld voor. Prima filmpje, had wel een beetje een TV-achtige sfeer, maar zoals ik lees is het ook een tvfilm Goede film, binnenkort maar eens Trade kijken van marco. 3,5 ster

Goede film zonder hart.

Mooie film over twee broers die na complete negeersessies en vluchten elkaar weer ontmoeten als het goed mis is. De band tussen die twee voelt erg realistisch en natuurlijk aan, waar de film daarom ook heel veel punten mee scoort. Bruno en Eric spelen geloofwaardig en beheerst. Het is vooral allemaal erg onderhouden, ze hebben waarschijnlijk al de ervaring in het filmvak waardoor ze precies weten over elke close-up en andere rotzooi. Ze doen het allemaal perfect, als kijker heb je daarom het volste vertrouwen in de cast die het verhaal, nu dan, goed weet over te brengen.

Dit is helaas ook het minpunt van Son frere. Het is allemaal goed, mooi en vrij ontroerend en naar om te zien. Maar toch mist het de uitdaging en de speelsheid wat een film juist spannend maakt. Ik heb liever een film waar ik onzeker over ben dat ik goed of slecht vind, dan dat ik al bijna na de eerste minuten kan zien hoe deze films zich staande gaat houden. Er mist wat pit en uitdaging van de crew.

Het verhaal is mooi, zoals ik al zei is de band tussen de twee broers vrij natuurlijk, waardoor er wel veel chemie (of juist een te kort aan chemie) is en voelbaar is. De scheer-scene was erg sterk, maar voor de rest niks echt memorabel. Film is wel vrij toegankelijk en heeft zeker het eerste uur vrij veel tempo waardoor hij makkelijk te kijken is. Laatste half uur mocht van miij ingekort worden, er was geen emotie waardoor het eentonig werd.

Het is allemaal goed, maar heeft wel een ondertoon.

3 sterren

Slaapverwekkend.

Nogal lange saaie productie die me totaal niet wist te boeien. Heb hem uitgekeken om er geloofwaardig over te kunnen praten maar daarbij is alles gezegd. Wat bepaalde mensen al vertellen is dat het echt lijkt als een film van 3 uur die helaas heel langzaam voorbij kruipt.

Het meest irritante van de film was waarschijnlijk de later-toegevoegde-audio dat totaal niet werkten. Ik weet niet zeker of dit wel waar is, maar zo voelde het wel. Totaal geen realistisch gevoel waardoor ik me in de emotionele scènes en de dialogen helemaal niet kon inlopen omdat ik gewoon Ricky het zag inspreken in een of andere gesubsidieerde studio. Daarnaast waren sowieso de prestaties van de gehele cast totaal niet geloofwaardig of interessant. Oppervlakkige personages die in het zoveelste 13-in-een-dozijn-verhaal een of ander slap avontuur mee maken.

Oke, dit avontuur is misschien op papier interessant, maar de uitwerking ervan en het plan om er een grote speelfilm van te maken pakte totaal niet goed uit. Waar de film gemakkelijk met wat discriminerende woorden en/of oorlog-fratsen kon scoren, doet dat dit niet. Met name door de cast en hun uitwerking zag ik totaal geen haat of visie op hun personage. Nogal knullig gefilmd waardoor er totaal geen emotie uit kwam. Wat mij juist gemakkelijk scoren leek aangezien dit het meeste publiek aan het hart gaat.

Uitwerking qua audiovisueel is het ook alles behalve interessant. Naast de voorspelbare sentimentele muziek was het productie design nogal theatraal. Als de film nog een of andere low-budget-actie-scene wil toevoegen is mijn mening bestempelt.

Uitkijkbaar maar echt heel slecht. 1 ster voor de moeite die er vast is ingestoken, maar wat knullig en soms zelfs niet over komt.

Vermakelijk filmpje met hele slechte humor, inderdaad niet echt vernieuwend maar gelukkig nam de film zichzelf niet erg serieus, waardoor het ook niet beschamend was om het te bekijken. Toch wel geslaagde actie scènes, en ondanks de vrij lange speelduur toch makkelijk om uit te zitten. Vermakelijk. 3 sterren

Gaaf.

Leuk vernieuwend filmpje, kan me niet deugen dat ik ooit zoiets in deze variant heb gezien. In plaats van dat we lek worden gegooid met allemaal onzin waardoor het verhaal serieuzer en ''beter'' word, houdt Source Code zich opvallend stil en vrij zelfverzekerd. Ik vind dit een enorm voordeel aangezien het hierdoor gewoon leuk en spannend blijft. Niemand zit te wachten op achtergrond informatie of de techniek erachter. Het blijft stil en richt zich op de actie's: wat goed werkt.

Jake vind ik altijd wel geinig, niet een memorabele rol maar hij heeft hem wel netjes gespeeld. Film is spannend en goed uitgewerkt qua script. Soms wat mooie plaatjes er tussen, een redelijke overige cast, goede soundtrack en dan hebben we al een goede film.

Wat me minder deed was de goedkope boodschap op het einde, dat hoeft achteraf niet van mij. Maar misschien omdat het zo fout is, is het misschien ook wel de waarheid? Make those seconds count... Nou voorruit. Sterke blockbuster, erg gangbare film.

3,5 ster

Don't call me fat, you fucking jew!

Errug vermakelijke en leuke film, al veel fragmenten bekeken via internet, maar wist eigenlijk niet dat ze afkomstig waren van de film, dacht gewoon uit de afleveringen. Dan toch maar even de hele film kijken zodat je het in het geheel kan plaatsen. Vlotte film, leuke liedjes, BLAME CANADA!, (kwamen die uit ''Oliver''?) en zeer droge maar fijne humor. Kan altijd wel lachen, en het leuke aan South Park is, is dat er een soort van vage kritische boodschap in zit. Zo vind ik het geniaal hoe het ''censorship'' eigenhandig wordt aangepakt, heerlijk. De film zit eigenlijk net zoals de aflevering heel sterk in elkaar, weet zichzelf niet al te serieus te nemen en weet daarom verschrikkelijk te boeien. Gewoon een geinige film, meer niet. 3,5 ster

Soy Cuba.

Alweer een weekje of zelfs langer terug dat ik hem heb gezien, maar hij staat nog steeds in het geheugen ondanks mijn onwijs drukke laatste-oktober-weken. Gelijk na de film twijfelde ik geen seconde en gaf ik hem 5 verdiende stemmen, maar na een paar dagen begon het te knagen. Soy Cuba wist mij persoonlijk niet te raken, wel enthousiast te maken qua film. Maar raken deed het toch niet echt, wellicht onwetendheid omdat de geschiedenis van Cuba, mij een beetje ontgaat.

Wat vooral de kracht van de film is, is het camera werk. Ik ben enorm voorstander van lange shots, a la Kubrick, helemaal goed. Vooral de eerste scenes in de bar en bij het zwembad waren echt een parel voor het oog. Nog nooit zulke perfectie gezien. Het knullige van ''opzij gaan voor de camera'' vond ik juist charme hebben. Ik weet ook niet of dit per ongeluk of expres is gedaan. Het was in ieder geval iets wat opviel, en ook smakelijk was om naar te kijken.

Dan hebben we de prachtige voice-overs die de verhaaltjes afronden en weer starten. Ik ben enorm voorstander voor het gebruik van voice-over, en Soy Cuba maakt hier optimaal gebruik van. Het is wellicht een beetje sentimenteel en pro-Cuba, maar ik zie hier geen probleem in. Een film moet een hart hebben, en hoeft niet altijd een discussie-platform te zijn. Ik vind het juist charmant dat de film het opneemt voor ''zich zelf'' en dat het een klein beetje subjectief word vertoond. Dat mag op zijn tijd wel, als er geen dikke laag over heen zit van sentimentaliteit, en daarnaast vind ik persoonlijk dat bepaalde dingen ook waarheids getrouw zijn.

Cast doet het ook allemaal prima, heb niet echt een favoriet qua verhaal en qua prestaties is eigenlijk niets echt bijzonder sterk geacteerd. Het is gewoon natuurlijk geprojecteerd, en d.m.v. de bijzondere camera voering maakt de film de acteurs hoe ze zijn, en niet andersom.

In combinatie met wat jazz muziek is mijn film compleet. Erg sterke audiovisuele kunst, een film die ik iedereen kan aanbevelen. Qua speelduur gaat hij snel voorbij, en daarnaast is hij ook vrij toegankelijk door het gebruik van veel verhaaltjes. Ik weet niet of ik oog heb om de kwaliteiten van een film te herkennen, waarderen kan ik dit wel. Waarschijnlijk een van de mooiste films qua camera-gebruik. Soy Cuba maakt indruk.

4,5 ster

SpangaS de speelfilm

Film die op zich wel wat sympathie weet te schikken voor de serie. SpangS op Survival blijft gelukkig heel dicht bij de serie zelf waardoor het niet een of ander totaal anders verhaal word, natuurlijk. Andere omgeving, wat spektakel voor de bioscoop-menigte. Maar toch, karakters en qua stijl is het lekker zoals het was, en zo is het.

Deze school-soap volg ik eigenlijk niet, maar toch ken ik de grote lijnen en kijk af en toe voordat bv. DWDD begint. Het is eigenlijk heel slecht, maar leuk-slecht, waardoor kijken altijd heel makkelijk, duidelijk en toch ook leerzaam kan zijn.

2,5 ster

And maybe there's no peace in this world, for us or for anyone else, I don't know. But I do know that, as long as we live, we must remain true to ourselves.

Tot nu toe wel de minste Kubrick die ik heb meegekregen. Het gene wat ik vooral miste was de koppigheid, de eigenheid, het aparte regie spel. Waar tot nu toe AL zijn films in geslaagd waren, zich heel erg te onderscheiden van andere films, vind ik dit toch op veilig gespeeld. Ik zou niet zo snel hier wat Kubrick-elementen terug hebben in gevonden. Allereerst is het een behoorlijk verhaal, iets wat je altijd kan verwachten van Kubrick maar deze keer ging het meer over de grootte van de informatie dan de impact die het had op mij als kijker. Ik vond het verhaal persoonlijk te heldhaftig, er werd veel met emoties gespeeld, waardoor het juist onpersoonlijk over kwam. Kubrick weet meestal hele bijzondere karakters neer te zetten, die wat eigenaardigs hebben, iets ''ziek'' of zo. Dat miste ik in deze film, het was allemaal wel een beetje wat je verwachtte. Weinig verrassingen. Ook de meestal terug komende bewegende/ zoomende beelden waren ver te zoeken, het zag er alsnog heel erg mooi uit, maar door dat het een Kubrick is, heb je bepaalde verwachtingen, bepaalde elementen die je denkt terug te zien. Misschien is dit juist de verrassing van de film. Toch een hele mooie film, het ziet er allemaal prachtig uit. Het verhaal weet te boeien ondanks de vrij lange speelduur (vliegt zo voorbij), muziek is zoals altijd erg goed gekozen, weet altijd het een en ander op te roepen: daarin is de film wel geslaagd. Beste scène is toch wel de ''battle'' bij Rome, als je van een afstand de Romeinse troepen ziet bewegen: prachtig. Ook de boodschap en het hele ''opkomen voor je rechten'' sfeertje weet altijd wel goed te scoren, zelfs in deze tijd is het nog een vrij actueel onderwerp (hoewel slavernij nu wel voorbij is, bezittingen van mensen en ziel is nog lang niet voorbij). Toch een beetje teleurgesteld, ik had wellicht iets heel bijzonders verwacht terwijl Kubrick hier naar mijn ingeving toch een klein beetje op safe speelden. Alsof hij zijn ei niet kwijt kon.

3,5 ster, wellicht niet terecht naar mijn andere ratings, maar dit is (tot nu toe) toch wel de minst goede Kubrick die ik heb gezien, waardoor ik hem toch een halfpuntje lager geven dan de anderen (die hiervoor als minst werd beschouwd). Goede film, maar voor Kubrick een kleine voldoende.

Heerlijk over the top filmpje die werkelijk waar straalt uit pure slechtheid. Het plezier straalt van het doek, maar keert zich zelf de rug toe door dit walgelijk slechte talent. De film is nogal nietszeggend, je wordt van de een naar de andere situaties gebracht. Muziek is ook niet mijn ding, maar door m'n zussen hebben wij hem hier liggen op VHS en bekijk ik hem soms nog wel uit pure wanhoop. Film is alles behalve vervelend om naar te kijken, doordat het een gigantische mislukking is is het juist de moeite waard. Na dit heeft elke film logica. 0,5 ster

Spoorloos.

Mooie en sterke Nederlandse film over een man die zijn vrouw kwijt raakt bij een tankstation. Hoewel het verhaal niet zo origineel aan voelt, ook niet in die tijd, was het in zekere zin toch wel. Qua plot en uiteindelijke wendingen kennen we het natuurlijk allemaal wel al, maar gewoon qua geheel voelde het vrij nieuw aan. Ondanks de jaren van ''het zijn'' van deze film. Een klassieker gemist, maar weten op te halen.

Film moet het hebben van de spannende en meeslepende opbouw. Dit wordt enorm goed versterkt met geweldige muziekkeuzes, toffe cast en een vrij realistisch en herkenbaar verhaal (hoewel de gebeurtenis in het verhaal natuurlijk niet zo herkenbaar is, het gevoel van iemand weg zien lopen op een station ergens in een ander land heeft altijd wel een bepaald gevoel. Een soort overgave, kleins natuurlijk). Ik vond het wel wat hebben.

Voor de rest werkt Spoorloos gewoon lekker mee, het is een goede combinatie voor wat plezier en wat kwaliteit. Door zich zelf aan de ene kant qua ''ervaring'' serieus te nemen, maar qua ''verhaal'' zich zelf spannend te houden, en dit met kwaliteit te doen, is het een enorme verademing als kijker-zijnde. We hoeven niet zo zeer symbolisch te doen, hoewel de willende kijker dit met de tunnel-scenes en de droom visies en de uiteindelijke uitweg zeker is, er is gewoon veel voor deze film en met gemak kan je dit kijken. George heeft gewoon wat sympathie gewonnen.

Met het feit erbij dat dit alweer een tijdje geleden is gemaakt, maakt mij juist alleen maar meer enthousiast. Het is gelukkig wel allemaal in kleur en heeft al wat aardige technieken onder zijn vinger, het heeft toch wat charme en dat is gewoon een voordeel van de wat oudere films.

Aangename verrassende film, dacht dat hij niet zo zou aanslaan, maar dat deed hij wel. Een van de betere Nederlandse films, een echt pareltje waar we trots op mogen zijn.

4,5 ster

Ik dacht: Na 1 en 2, wil ik ook wel even de derde zien: gewoon om erover mee te praten. Heb dit afgezet, want een cheap-ass film. Ik kan best tegen slechte special effects en kinderlijke acteer prestaties. Maar dit gaat mij zelfs te ver... Wat een flop.

Na alle ophef over dat deze film te shockerend is of dat niet aan te raden is, wat ik nu na de film wel begrijp, toch maar aangezet. De film wekt gewoon enorme nieuwsgierigheid op, wat misschien te oppervlakkig is als 17jarige die zich nauwelijks openstelt voor horror en Saw en the Blair Witch Project al redelijk griezelig/vet vind en die geshockeerd achterbleef bij de film Klass. Maar de interesse is er. Wat moet nou zo ziek zijn dat dit een banned film is? Waarom al die ophef?

Ik weet dat shockcinema bestaat maar nog nooit echt in verdiept. Het lijkt meestal al een voorbedachte reden om te gaan kijken en een visie die niet verder gaat dan... ja het publiek shockeren. A serbian film is naast Antichrist misschien de enige shockerende film, qua horror dat ik ooit heb gezien en vandaar was het een hele opzet om de film aan te zetten maar gelukkig heb ik dit gedaan. Het laat in ieder geval Saw en Hostel lijken op een Disney-productie want dit is verreweg van een vergelijking waardig.

Naast de belachelijke zieke situaties waar onze Milos in terecht komt ziet de film er heel stijlvol, modern en technisch uit. De film zit enorm goed in elkaar, audiovisueel is het ook echt om te smullen en de soundtrack geeft een heel apart filmpje. A serbian film is toch wel een ander staaltje horror dan ik gewend ben. De film moet het niet hebben van heel veel spanningsopbouw of schrik momenten maar vooral van het onnatuurlijke en toch wel persoonlijke sfeertje. Ik wil niet zeggen dat ik deze seksuele gevoelens ook maar OOIT heb gekregen maar het is denk ik wel dat deze film iets maatschappelijks aan de kaak zet. Al is het moeilijk te verklaren wat dit nou precies inhoud. De film heeft in ieder geval genoeg diepgang om na te gaan.

De cast speelt enorm goed hun rol, alle rollen waren zover geloofwaardig. Zag niet echt de meerwaarde aan het weeskind, maar het zorgde in ieder geval wel voor wat mooi staar momenten en gaf een mysterieuze kant aan de newborn-porno business.

Zeker de moeite waard om te kijken, het shockerende gedeelte valt uiteindelijk wel mee, ik denk dat ik de meeste dingen wel na een week of twee ben vergeten (hoewel sommige scènes voor het leven memorabel genoeg zijn ) en ook zou ik dit niet snel benoemen als de ziekste film ooit, puur omdat de film met respect is gemaakt voor de filmwereld en de hoofdpersonages hebben genoeg diepgang om wel menselijke trekjes op te vallen. Geen idee of ik dit gelijk de 0,5 of de 5 sterren moet geven, maar ik geef een ruime 8 voor een grenszoekende film die het naar mijn weten, best wel heeft gevonden. 4 sterren voorlopig. Herziening zal er niet in komen, denk ik

This is my age! I'm in the prime of my youth, and I'll only be young once!
Tweede film van mijn kleine ''coming-of-age''-lijstje. Ik onderschat de film (van het lijstje) nu al voor de tweede keer welke impact het kan hebben op mijzelf, als kijker. Stand by me kent genoeg leuke avontuurlijke fragmenten, zoals met de trein of het gepraat over van alles en nog wat, maar legt naar mijn mening toch de nadruk op de gevoelens van deze vier jongens. Allemaal een ander verhaal, allemaal aangrijpend. Gek genoeg vond ik Vern verhaal toch het mooiste overkomen, door juist de kinderlijkheid waarmee hij worstelt met zijn gevoelens, zoals toch een beetje het mikpunt zijn van alles, altijd het kleine broertje zijn, genegeerd worden, zijn mening telt niet echt enzovoort.. Dit is juist heel mooi te zien hoe via gezichtsuitdrukking deze gevoelens naar boven komen, bij de anderen word het toch allemaal hard op verteld waardoor het een beetje sentimenteel op bepaalde stukken overkomt. Niet te min, het komt aan. Maar wel met een onderliggende toon. De jongens spelen allemaal geloofwaardig hun rol. Het goede aan de film is dat het ook weer herinneringen terug haalt van mijn jeugd. Vooral het spannende om door het bos heen te lopen herken ik. Ontzettend leuk gedaan en ook goed uitgevoerd. De spanning en sensatie kwam weer een beetje boven water, en natuurlijk de trein scène was erg spannend. De film zou het ook prima doen voor begin tieners denk ik.
Sterke film die af en toe iets te geregisseerd en te sentimenteel overkomt, maar wel weer een indruk maakt waar je niet om heen komt. 3,5 ster

I don't know who you are or where you came from, but from now on you'll do as I tell you, okay?

Star Wars is een van die klassiekers die ik nooit op mijn pad tegen kwam (of de juiste tijd). Je kent de karakters, je hebt gespeeld met hun lego-assortiment, ziet vaak de films voorbij op de tv, maar nog nooit echt er voor gaan zitten voor echt ''de film''. Vandaag heb ik de tijd gevonden, had er echt zin in!

Prachtige en vooral spannende film die je mee neemt in een compleet nieuwe wereld vol aliens, burgeroorlogen en ander gespuis. Je voelt je welkom en daarom kijkt het lekker weg, de twee robotten zijn vooral erg geestig en leuk om naar te kijken, maar ook Luke en de beroemde Darth Vader, eindelijk eens op het doek te zien is fantastisch. Dan kan ik al die parodies en quotes een keertje plaatsen. De special effects zijn natuurlijk hedendaags een totale flop, maar toch heeft het zijn charme en moet je natuurlijk kijken naar de tijd waarin het is gemaakt. Ik ben in ieder geval razend enthousiast, leuk dat een Science-Fiction mee enthousiast weet te maken. Als eerste Star-Wars-film ben ik nu al lichtelijk een fan aan het worden, binnenkort maar eens naar epiosde V en VI. Waardige klassieker.

4 sterren