Opinions

Af en toe waag ik me dan toch eens aan een horrorfilm, niet echt mijn favoriet genre. Maar zoiets heb ik nog nooit gezien.

De film komt rustig op gang en laat de situatie onbekend. Je zit met de mensen samen in het gebouw zonder enige vorm van informatie en dat blijft het een tijdje aanhouden. Wanneer de situatie volledig omkantelt nadat die 2 gebeten mannen begonnen te flippen begint de grote hysterie. Nogal veel schrikmomenten , geschreeuw en enorm rommelig camerawerk. Nu begrijp ik best wel dat het nodig is omdat de cameraman zelf nogal in een onleuke situatie zit. En het werkt wel, wat een creepy stuk !

***

Flauwe bedoening.

Op Das Tastament kon je een zeer goed vervolg maken maar dat is er dus niet gekomen. De zwakke punten van Das Tastament zijn erin gebleven maar de sterke eruit gehaald. Enkel het acteerniveau is beter.

Maar het mist dus vooral weer de spanning om echt een topper te zijn. Jammer van dit sequel.

2,5*

Eén van de beste flms die ik ooit gezien heb. Henry Fonda laat even zien wat acteren is. Ook als speelt de film zich af indezelfde kamer en met 12 acteurs, het is heel boeiend van het begin tot het einde. De dialogen zijn subliem, misschien wel de beste uit de filmgeschiedenis. De opbouw in heel de film is schitterend, je twijfelt als kijker zelf of de verdachte nu schuldig is of niet helaas zullen we het nooit weten. Een absolute must-see.

*****

Velen klagen hier over een ongeloofwaardige film. Tja mensen, je kijkt wel naar een actiefilm met Bruce Willis niet naar een waar gebeurd drama over corruptie.

Ik vond het allemaal wel meevallen. Bruce Willis moet binnen de 118 minuten bij de rechtbank geraken in een film van 98 minuten. Allemaal voor een getuige in een corruptiezaak. De getuige heet Eddie Bunker en is gespeeld door Mos Def, irritant in alle opzichten. Irritante naam, irritant stemmetje en ik kon niet op z'n bakkes om het even plat te zeggen. Gelukkig houdt David Morse het niveau hoog, begint één van mijn favoriete bijrol acteurs te worden. Verder hier en daar een leuke truc bij het achtervolgen maar hoogstaand wordt het nooit. Zelfde voor de cinematografie: Degenlijk maar hoogstaand wordt het nooit.

Rest me enkel nog te zeggen dat ik het jammer vond van het cliché einde. Dat Willis zelf een bad-cop ging zijn zag ik niet aankomen maar dat de villian eventjes alles gaat opbiechten terwijl er een dictafoontje aan het lopen is, tja al zoveel gezien dat je het wel al kan raaden.

***

Ik keek in de tv-gids en zag 2001: a space travesty staan, ik wist niet wat het moest voorstellen maar met Leslie Nielson, waarom eens niet kijken? Het begin vond ik zo slecht nog niet, a space odyssey wordt leuk geparodieerd en de gijzelingscene in dat hamburgrestaurant was ook nog wel te pruimen maar dan gaat het bergaf. De humor wordt dan flauw tot irritant, ook de enorm belachelijk slechte en lelijke kostuums voor die aliens stoorde me mateloos. Ook de actie scènes zijn enorm slecht gefilmd. Erg jamemer dat Lelie Nielson zich tot deze crappy shit verlaagd.

0,5

Flauw afkooksel van 2001 waarin verklaring worden gezocht waar er eigenlijk geen zijn.

Niet zo revolutionair, boeiend en visueel sterk als 2001 en oko het acteerwerk is al een pak minder. 2001 was een pareltje op gebied van audiovisueel, deze stelt daar niks tegenover, jammer maar helaas. Roy Schneider en John Litghow irriteerde me mateloos met hun slecht acteren en het boeit allemaal niet zo. Echt duidelijker wordt het allemaal niet en ik had het gevoel wel al allemaal gezien te hebben. Het einde zorgt toch nog dat de film geen complete afgang wordt. Leuk en boeiende einde maar weer niet echt een toevoeging op 2001.

1,5*

Ze zouden dit beter in het Vegas van de jaren 50 hebben laten afspelen. Floormen die klanten in één slaan is niet echt meer van deze tijd.

Ik heb al veel de vraag gehad of je nog kan verliezen door kaarten te tellen. Uiteraard, blackjack is echt niet te kraken via het simpele +1 -1 systeem. En die 2 dingen vormen al een mooie basis voor ongeloofwaardigheid. Al zijn we hier met een film bezig, hou het toch binnen de lijnen als je het als waargebeurd wil presenteren.

Soit, na een hele reeks pokerfilms komt er eens een blackjackfilm boven water en al bij al valt het nog wel mee. Film richt zich volop op het amusante vlak met nogal veel teenage-movie aspecten tussen de casino-scènes door. Camerawerk en acteerwerk zijn beide meer dan degelijk maar verder weinig speciaals.

***

Om eerlijk te zijn wist ik maar weinig af van Inarritu zijn filmografie. Zo weinig dat ik het plot van 21 grams las ik bang was het een remake van Amores Perros was (ongeval, verschillende personages in 1 groot verhaal). Maar gelukkig bleek het een trilogie te zijn waarin het 2de deel me ook goed beviel.

21 grams is een heleboel puzzelstukjes die langzamerhand mooi in elkaar vallen. Inarittu grijpt terug naar zijn visueel concept uit Amores Perros: Erg ruw beeld maar o zo goed camerawerk. Het sterkt het drama erg goed aan. Positiever tegenover het eerste deel vond ik dat de score hier vaak nadrukkelijker aanwezig was en beter klonk onder het hele concept. Vooral dat shot met die vogels was erg knap.

Pluspunt is zeker dat er weinig verveling in de film komt. Voor z'n films heb ik wel een zwak. Ze weten me altijd te vermaken en te boeien.

Rest me nog te zeggen dat het niet dezelfde volle betovering had als Amores Perros. Het concept wordt van de armoede in Mexico verplaatst naar de welvarende klasse in de VS. Mooi geïllustreerd dat problemen overal voorkomen maar Mexico maakte meer indruk. Mede ook door de acteurs. Al graait m'n hier een knappe lijst bij elkaar vond ik de Mexicanen veel natureller overkomen, ze maakten meer indruk op mij. Waarom weet ik niet echt. Misschien omdat het hele concept verplaatst is? Al spreek ik geen kwaad woord over de acteerprestaties, vooral niet over die van Watts en Gainsbourg. Penn en Del Toro waren ook goed hoor. Prachtrollen, enkel gaven ze me een ander gevoel.

****

Zeer goede film.

Edward Norton is een acteur waarvan ik gewoon geniet. Kan goed op zijn kop en speelt alles naturel. Philip S Hoffman kan snel de stempel miscasting krijgen, een rol onder zijn niveau.

Verder weet ik niet goed wat neer te pennen, het is gewoon een aangename film om naar te kijken. Zeer goede dialogen en amusante situaties afgewisseld met memorabele scènes (alternatief leven, waar Norton is elkaar gemept wordt en fuck-scène).

****

Knappe horrorfilm, sommige momenten voelde je de ongemak in de personages hun plaats.

Daar ligt de kracht van de film als je wat inlevingsvermogen hebt en Boyle weet daar perfect op in te spelen: De snelle montage en een goed onderhouden soundtrack zorgen tot een onaangename sfeer, maar wel een topsfeer.

Het horrorgenre laat meestal niet zoveel ruimte open (weerwolf/zombie/mummie/alien/vampier probeert het hoofdpersonage te vermoorden, die vluchten en overwinnen het gevaar.) Dus je moet maar wat zien wat je er mee doet en hier wordt er heel veel mee gedaan. Het verlaten Londen zorgt voor een extra duwtje in de rug. Ook de decors/locaties zijn goed gebouwd/gekozen. Je verwacht op elk moment één van de zombies te voorschijn zien komen maar als ze het doen schrik je toch wel. Puur omdat de scriptschrijver een juiste balans weet te vinden, soms gebeurd er simpelweg niets (supermarkt bv. al lag het er net daarna in die hamburgertent wel iets te dik op dat er wat stond te gebeuren ). De manier waarop ze opduiken is ook wel knap gedaan (je bekijkt de aanval uit hun ogen.)

3,5*

Westerns zijn niet echt aan mij besteed dus keek ik al met een bang hartje naar deze uit. Alle verwachtingen zijn wel ingelost want het was niet goed... het was zelfs slecht.

Het verhaal zelfs is niet boeiend en gewoon saai. Veel te lang, niet hoogstaande dialogen en cowboys zijn voor mij zelf ook niet interessant. Het einde doet er zelfs nog een schep bovenop en is ronduit lachwekkend. De topgangster loopt gewoon richting de doodstraf terwijl hij makkelijk kon ontsnappen. Persoonlijk zou ik hem er dan ook mee weg laten komen hebben.

Veder was de setting nogal flauw. De stadjes weer veer te makkelijk en leeg neergezet zodat daar ook niet veel te beleven viel, allemaal niet aan mij besteed.

Enig pluspunt zijn de acteerprestaties. Bale en Crowe schitteren en spelen goed samen. Christian Bale is een topacteur jammer dat hij soms nogal flauwe producties als deze kiest.

1,5*

Z'n historische battle films interesseren me eigenlijk niks maar door de heuse hype rond deze 300 besloot ik hem maar eens te gaan kijken. Ik ga de guldenmiddenweg betreden bij deze film: 2,5 sterren. Anderzijds is de actie echt wel goed: De slow-motion scènes heb ik echt van genoten en de cinematografie is ook echt schitterend. Maar anderzijds hebt je een film met een plat verhaal waar tussen de actie door veel te veel nutteloos gepraat in voor komt dat bovendien enorm slecht geacteerd is. Ik dacht eerst de film een 3 te geven, na alles eens op een rijtje te zetten gaat daar dus nog een half puntje af, want zo goed geamuseerd heb ik me ook niet.

Eerste Oost-Blok film die me echt bevalt.

Het drama in de film is nagenoeg perfect: Uitzichtloze situatie en hartverscheurende keuzes met goed acteerwerk. Meeleven is daardoor geen probleem wat toch niet onbelangrijk is. Veel sympathie voor het altijd zichzelf opofferende personage maar daar van de andere personages anders weinig sympathie voor krijgt.

Het eerste deel van de film is daardoor uitmuntend goed maar toch slaagt men erin het een beetje te laten verwateren. Vooral de scène op de verjaardag interesseert niet en voegt niks toe. De dialogen over de abortus en de keuzes zijn interessant maar op dat feest, dat hadden ze er volledig mogen uitlaten of toch op zen minst inkorten.

Voor de rest toch goede punten voor de regisseur: Het camerawerk is van hoog niveau. Ook goede keuze van de foetus te laten zien.

Evenveel sterren als maanden al zat er zonder overbodige scènes meer in.

****

Toch altijd bang afwachten bij z'n romcom. Sommigen zijn erg vermakelijk en grappig, bij anderen valt dan echt geen fuck te zien. Jammer genoeg bleek The 40 Year Old Virgin van het 2de soort te zijn.

En dat is eigenlijk de film zelf zijn fout. Het plot is een erg leuk opzet en Steve Carell vind ik best wel een leuke vent maar de humor blijft achterwege. De leeftijd dat ik nog kon lachen met sexwoordjes en blote tieten liggen nu toch al ver achterwege. Ook de scènes die normaal gezien de film zouden moeten maken floppen. Die ontharingscène, de porno-doos, You know how I know your gay, tja... totaal ongrappig.

Het blijft wel luchtig, hier en daar vermakelijk en het begin kijkt wel goed weg maar dat pluspunt mag dan meteen geschrapt worden omdat de film iets te lang duurt. Pffff, slecht rapport.

1,5*

Aardig.

Eddie Murphy is hier toch met kilometers voorsprong de ster van de show, denk maar aan zijn optreden in de countrybar. Nick Nolte vond ik eerder irriteren met zijn té nors gedrag en stem. En dan is er eigenlijk geen concurrentie meer want de bad guys stellen weinig voor, jammer wel.

Verder doet Walter Hill het prima. Hij geeft het magere script goed vorm door het tempo hoog te leggen. Verder goed camerawerk en leuke soundtrack.

Zoals al gezegd een aardig film maar ietsje te dun om echt een topper te zijn.

***

Degelijk maar veel te cliché om wat te kunnen worden.

Heel de film door zat ik met een déjà-vu gevoel. Het verhaal, de plotwendingen, de humor, de one-liners. Alles past binnen het Hollywood-plaatje en de cliché stuff.

Verder hier en daar een leuk actiescènes maar dus weinig nieuws onder de zon en ook de cast slaagt er niet in de film naar een hoger niveau te tillen. Eentje van 13 in een dozijn.

**

Opnieuw een vreemde kijkervaring.

Het warme gevoel van La Strada wordt nu weer ingeruild voor stijlvol en veel dromen/herinneringen. Leuk dat hij het opnieuw weet te brengen uit eigen ervaringen daar heb ik wel een zwak voor. Marcello Mastroianni presteert zeer goed.

Maar weer zitten er scènes in waarmee ik werkelijk niks mee kon en duurde de film weer net iets te lang.

****

Deze film eens bekeken als voorproefje op Righteous Kill een film waar ik enorm naar uitkijk maar als die van hetzelfde niveau is al deze

Vond er maar enorm weinig aan, Pacino is duidelijk op retour in zijn carrière. Weer een enorm zwakke rol.

De film is slecht geacteerd door de bijrollen ook, geen enkele acteur kon me overtuigen. Heel de film kon me trouwens niet overtuigen: Zeer weinig spanning, Maar een zwak script achter bekeken.

Enorm slechte soundtrack ook overigens.

**

Indrukwekkend debuut.

In A Bout de Souffle zie je toch dat Tarantino veel inspiratie heeft geput uit Godard. De dialogen zijn heerlijk te volgen in het luchtige sfeertje en het gaat nauwelijks ten koste van het verhaal. Ontspannende score ook, vond het goed passen in het hele geheel. Verder Godard zoals we hem gewoon zijn: Visueel stijlvol met knappe montage.

Jean-Paul Belmondo was ook weer leuk om bezig te zien. Veel talent heeft de man voor z'n luchtige rollen op zich te nemen.

****

Wat een enorme overtuiging in deze film. Toen die man die schaar recht in zijn ballen kreeg greep ik spontaan naar dezelfde plek. Of waar het hand met de schaar in de muur vast zit, pijnlijke situatie.

Eigenlijk ook de enige horrorfilm (samen met The Shining) die aandacht besteed aan een goed verhaal. Zeer goede plottwist.

Sterke kant van A L'Interieur is dat het horror zo schitterend vermengt met drama. Constant bang voor de toekomst van het kind, haar ouders geven in dezelfde horror het leven (waarbij haar moeder dan door haar vermoord werd, enorm emotionele scène), zelfmoordpoging, keizersnede. Hoe de situaties waarin het kind zelf zat zijn scènes die me lang zullen bijblijven. Erg intens, cinematografisch top. Zoals heel de films op die 2 vlakken uitblinkt.

Verder enorm veel suspense zoals ik het graag heb. Zat op het puntje van mijn stoel

4,5*