Opinions

Wederom een prachtige film van Tarantino. De dialogen zijn misschien wel niet van dezelfde kwaliteit dan Pulp Fiction maar ze mogen toch zeker gehoord worden, ook het verhaal weet me te boeien enkel mocht het tempo wel iets hoger liggen. Opvallend ook dat Tarantino weer een topcast bij een krijgt, rekening houdend dat dit nog maar zijn 3de film was.

****

Een thema dat de dag van vandaag nog steeds erg gevoelig ligt, ook bij mij. Van hogere hand af wordt de mens belogen en bedrogen en democratie bestaat niet. Ik zou het leuk vinden moest Oliver Stone ook een film moest gaan maken over complottheorieën over 9/11.

De film begint dan eigenlijk al bevoordeeld tegenover anderen maar het moet gezegd worden dat het fantastisch uitgewerkt is door Oliver Stone die weer de controversiële snaar weet te raken. Wat de film enkel een beetje verkeerd doet is het onschuldig willen maken van Oswald die toch wel één van de schutters was, dat kan bijna niet anders want veel ooggetuigen hebben dat ook bevestigd maar hij werkte dus duidelijk niet alleen, dat kan gewoon niet. Leuke intro ook zodat je eerst wat info krijgt over jfk zijn beslissingen en aanleiding tot de mogelijke staatsgreep of moord rond Cuba.

Schitterend geacteerd door Kevin Costner, een acteur die me bij Dances With Wolves of The Untouchabels niet echt kon bekoren speelt hier wel de pannen van het dak. Ook Joe Pesci, Gary Oldman en Tommy Lee Jones speelden erg goed, al mochten ze Pesci wel een andere pruik geven. Iets minder overtuigd van Kevin Bacon en Michael Rooker. Vooral Bacon vond ik zeer zwak spelen, konden ze beter iemand anders voor nemen.

Vrije sterke film dus waarvoor Stone de geknipte man is, zeker een aanrader voor mensen die geïnteresseerd zijn voor complottheorieën.

4,5*

Deze film vond ik ondermaats. Zat totaal geen humor en het overacting van Schwarzenegger zijn rivaal vond ik uiterst irritant. Geef mij dan maar Kindergarten cop als Arnold dan toch perse komedies wil doen.

1,5

Joy Division, de maker van mijn favoriet album aller tijden... Unknown Pleasures.

Maar in tegenstelling tot Unkown Pleasures en Joy Division zelf is deze documentaire wel doorsnee. Op een manier gebracht zoals dat al veel gebeurd is. Al proberen ze via montage het nog een speciaal tikje mee te geven.

Maar ochja, weer enorm liggen genieten van Joy Division. Al de ontelbaarste keer dat ik ze hoor en blijft even geniaal klinken. Maar we zijn hier om de film te beoordelen.

3,5*

De rechtbankscènes waren van goed niveau: Goed gefilmd (als er niet ingezoomd of uitgezoomd werd tenminste, werkelijk verschrikkelijk), sterke debatten en pleidooien en vooral de acteurs waren van zeer hoog niveau. Spencer Tracy, Maximilian Schell, Burt Lancaster en Montgomery Clift zetten allen ijzersterke rollen neer en was onder de indruk, Richard Widmark laat ik er even van tussenuit want die was wat minder. Alles was boeiend om te volgen in de rechtbank.

Echter is het probleem van de film dat het veel te lang duurt. Wat Judge Haywood buiten zijn werkuren in de stad zelf doet kon me maar weinig boeien en op Marlene Dietrich moet je niet rekenen om die scènes naar een hoger niveau te tillen. De scènes worden zelfs irritant omdat ze van laag niveau zijn en niks aan de film toevoegen.

Verder vond ik het praten ook een probleem. Het begon goed: De Duitsers praten Duits en de Amerikaan praten Engels. Na wat irritante en lange scènes met de tolken vond Stanley Kramer het opeens allemaal niet meer nodig en laat iedereen rustig Engels praten (zelfs Duitse acteurs, het zou toch geen probleem zijn om die in hun moedertaal te laten praten.) Zo zit iedereen met hun hoofdtelefoon te luisteren naar hun tolk terwijl iedereen de zelfde taal spreekt. Kwam nogal fake over.

Vond het nogal grote minpunten die ik opsomde en daarom zal Judgment at Nuremberg nooit een film worden die zich bij de grootste scores zal mogen rekenen met dank aan Stanley Kramer, de grote schuldige in het verhaal.

3,5*

Film die het alleen maar moet hebben van een hoge amusementswaarde.

Dramatische komedies zijn in en weten altijd te amuseren en fris over te komen. Wat Juno wel mist is een beetje originaliteit in het verhaal (alles gaat fout, alles komt goed, ah nee toch niet, ahja toch wel). Wel erg leuk waren die tekeningen in het begin. Kan iemand misschien zo eens een volledige film maken?

Begrijp wel niet waarom deze film zoveel oscarnominaties had. Vooral Ellen Page ? Zo overdonderend was ze nu ook weer niet. Vond Juno zelf dan ook niet echt grappig. Want dat miste deze film toch voor mij om Juno echt over de streep te trekken: Een goede portie humor en absurde karakters.

Goed? Ja. Meesterwerk? Hell no !

***