Opinions

De film begon goed en hoewel redelijk lang (112 min) werd het nooit saai. Goed maar tevens standaard geacteerd en de effecten zijn ok. Halverwege gaat het fout doordat men teveel wil. Gelukkig herpakt de film zich naderhand wat, maar goed wordt het nooit.

3,0*

Een aardige onderhoudende actie-scifi thriller. Iets over-the-top met bepaalde aspecten (actie, muziek, verhaal, ...) en realisme hoef je hier ook niet echt te verwachten. Cinematografisch ok en wat betreft het acteren redelijk. Het verhaal is simpel en men probeert er ook wat diepgang te geven; iets wat niet helemaal goed uit de verf komt. De actie gaat ten koste van de diepgang en de diepgang gaat ten koste van de actie. Erg jammer.

De grootste minpunten zijn het hoge gehalte aan pattriotisme (soms komt het erg zwart/wit en propagandistisch over) en de muziek. Veels te bombastisch en teveel/tevaak op de voorgrond.

Van de regisseur van Ex-Drummer (bedenkelijk dus op zijn minst), maar hier weet hij al direct vanaf het begin een sterke sfeer neer te zetten. - Boeiend, sterk, sfeervol, … Regisseur Koen Mortier revancheert zich volledig. - Sterke film met prima neergezette personages, cast, verhaallijn(en), … - Ook nu weer blijkt dat ik toch een voorkeur heb voor "trage" en lange shots. - Totaal niet aan zien komen; zowel de film als de score.

Zoals ik wel van Norton gewend ben (op enkele flaters in andere films na), levert hij goed werk af. Realistisch en overtuigend. Ook het feit dat dat hij zijn leven doorloopt zoekend naar hoe het zo heeft kunnen komen terwijl geeneen keer de gevangenis in beeld komt is een plus.

Echter de andere personages konden mij geen moment overtuigen. Ook dwaalt de film steeds af met vervelende onrealistische, maar vooral nergens toe leidende, zijplotjes. Zeer vervelend. Dit alles zorgde ervoor dat ik geen moment in de film kwam (ook niet tijdens bijv de spiegelscène) waarbij steeds sterker het gevoel van stond erbij en keek ernaar in mij opkwam.

Echt jammer gezien de potentie.

Zonder hoge verwachtingen aan de film begonnen, maar tot onze verrassing bleek een vermakelijke en sfeervolle zombiefilm. In ieder geval een stuk leuker en realistischer dan menig van zijn soortgenoten. Het bewandelt paden die al eerder zijn bewandelt, maar doet dat uitstekend. Enkele actiescènes zijn iets te schokkerig imo en het einde was helaas een soort anticlimax (hoewel wel te verwachten).

De grootste pluspunten zijn zonder twijfel de sfeer en de muziek. Beiden vulden elkaar uitstekend aan en gaven de film net dat beetje extra om het te onderscheiden van het de middenmoot.

Wat een ontgoocheling was deze film. Een zeer teleurstellend vervolg op 28 days later... Een ronduit belabberd verhaal gecombineerd met slechte acteerprestaties. Robert Carlyle draagt grotendeels de film maar slaagt daar alleen in het begin in. Ook zijn er scènes die kant nog wal raken en is de heerlijke sfeer uit het eerste deel totaal verdwenen.

Zelfs de fantastische muziek uit 28 days later...moest gerestyled worden en is daardoor mateloos irriterend. En het einde, voorspelbaar en eigenlijk niet om aan te zien. Robert Carlyle is helaas gewoon weer gecast is een typische rol voor hem. Het was ijdele hoop om beter te denken. Maar de manier waarop dit in de film gebeurd is, zonder iets te verklappen, ronduit slechtdoordacht en waardeloos geschreven.

Vergelijk dit alles met de entree van de special effects die de film moeten redden (helicopterscène bijvoorbeeld) en zie, een typische Hollywoodsequel is geboren.

All in all, echt een film waarvan je na afloop denkt: 'Jeetje, was ik maar gaan patiencen. Dan had ik nog meer lol beleefd dan met deze prent'.

Blijkbaar ben ik één van de weinigen die er maar weinig aan vond. De film was typisch een voorbeeld van veel geschreeuw en weinig wol. 'Elvis has left the building.'

5,0 uit 10 (2,5*)

Edit: net gelezen dat de film voor 5 Raspberries was genomineerd. Valt dan toch wel mee met mijn 'oordeel'

Een lange saaie film vol met bekende namen maar teleurstellend qua acteren. Vooral door Cage (Phoenix doet het prima). De sfeer is wel redelijk, hoewel ik dat echte deprimerende mis, maar voor de rest viel het tegen. Het verhaal is voorspelbaar, en dun en uiteindelijk een anti-climax.

9 Rota volgt de bekende paden welke ook al door anderen zijn bewandeld. Echter geen moment kon het mij grijpen ondanks de aanwezigheid van enkele uitstekende (actie)scènes. Daarvoor is het allemaal te standaard, te oppervlakkig en te gelikt. Het verhaal niet echt bijzonder en dit geldt ook voor de meeste personages welke niet voorbij het stadium oppervlakkig komen. Alleen de trainingsluitenant in de eerste helft kon mij overtuigen, hoewel ook hij het dik aanzette. Het is wel wat jammer van de emo-stukjes en ook de muziek had in zijn geheel weg mogen blijven.

Uiteindelijk een onderhoudende, doch niet altijd even interessante no-brainer.