Kung-fu films moeten het vooral hebben van de actie en daar ontbreekt in Duel of Fists nogal het één en ander aan. De gevechten komen stroef over en lijken soms meer op halfslachtige sparring partijtjes. Ze missen snelheid en ogen toch te vaak nep. Goddank wordt dit enigszins goedgemaakt door er vette geluidseffecten aan vast te plakken, want anders zou de score een stuk lager zijn uitgevallen.
Het verhaaltje zelf is redelijk standaard. Wraak, vechten voor hogere idealen, vriendinnetje scoren, ... Door de focus op het romantisch zijplotje, zakt de film halverwege iets in, waardoor de aandacht nog weleens ergens anders wil heen dwarrelen. Richting het einde gaat het niveau gelukkig weer omhoog en worden de gevechten beter en onderhoudender. De jaren '70 sfeer is leuk, maar ik had toch liever gezien dat de film getransporteerd was naar het verleden dat een veel interessantere setting biedt.
Maar ook al heeft het weinig om het lijf, toch is Duel of Fists een amusante martial arts flick. Nu nog op zoek gaan naar het vervolg (The Angry Guest), welke toch wel wat beter schijnt te zijn.