Opinions

Tja, erg warm is het buiten niet, maar die hitte straalt dwars door het scherm heen.

Prima film, zit goed in elkaar, leuke personages en ondanks de duidelijk boodschap niet al te moralistisch gelukkig. *Gaat zeker nog meer van Spike Lee zien*

3.5* met kans op verhoging.

Prima horror.

Hoewel de mix tussen komedie en horror soms net niet helemaal werkt, valt er genoeg te genieten in Doghouse. Een paar keer erg om kunnen lachen en ook met de spanning en kills zat het wel snor. Goede gore, prima vermaakt, maar soms nét te flauw.

3.5*

Dogville: lang (178 min) maar de moeite waard.

Na ooit allerlei slechts over Breaking the Waves te hebben gehoord, heb ik Von Trier altijd gemeden. Tot daar Antichrist kwam, waar ik toch wel buitengewoon benieuwd naar was. Het toeval wilde dat ik die op 24 december keek, maar dat terzijde.

Vandaag, toch al weer 5 maanden later, heb ik dan Dogville, voor mij Von Trier #2 bekeken. Het begin vond ik niet zo boeiend, het verliep allemaal redelijk op rolletjes, life's good enzo. Maar naarmate de andere zijde van het dorpje kwam bovendrijven, begon ik de film steeds beter te vinden en achter af gezien is de intro daarom juist prima. Apart ook om dit in een soort toneelstuk vorm (met feitelijk erg weinig kosten) te zien. Ik ben nooit zo weg geweest van voice-overs (cq verteller hier), maar na een tijdje went het gelukkig wel. Toch wel iets waar een dergelijk toneelstuk niet aan zou ontkomen.

Normaal gesproken ben ik niet zo van de moraalridders, maar hier verpakt Von Trier het toch heel aardig (lees: compleet niet storend) en groeien mijn verwachtingen toch ook voor Manderlay, die ik zeker binnen 5 maanden ga zien. 4*

Ik had bijna gezworen om nooit meer wat van Fellini te zien na het afgrijselijke La Strada. Verder alleen 8½ gezien van Fellini, die een enkele sterke scène bevat, maar verder weinig boeide.

Die eerste zag ik in 2009 en 8½ in 2008, in 2010 is La Dolce Vita dan op mijn pad gekomen. En deze beviel mij wel. Pas na een uur dient de eerste mindere scène zich aan, de scène waarin twee kinderen maagd Maria zouden hebben gezien. Meteen ook de minste scène uit de hele film, eigenlijk de enige scène die mij totaal niet wist te boeien.

Verder toch behoorlijk genoten. Waar ik Mastroianni bij La Notte nog houterig noemde, doet ie het hier fantastisch. De fonteinscène is al zo vaak genoemd, maar ik noem hem nog maar eens, ook de scènes met Marcello's vader zijn erg leuk. Ik moet wel bekennen dat ik het geroemde einde wat vond tegenvallen, de sfeer begon langzaam uit de film weg te ebben. De soundtrack is wel goed en past perfect bij de sfeer van de film.

Een Fellini per jaar, we zullen zien wat de man volgend jaar brengt. 3.5*, grotendeels toch voor het ijzersterke eerste uur. Vooral de scènes met Sylvia waren heerlijk om te volgen.

Na 'Seksmisja' de tweede film die ik uit Polen zie. Dit keer geen SF, maar een aardig uitgewerkte reflectie op de Poolse samenleving tussen '78 en '82 (en de jaren erna).

Dom Zly bestaat uit twee verhaallijnen die kriskras door elkaar heen lopen. De ene speelt zich af in de herfst van 1978. Srodon en meneer Dziabas drinken samen aardig wat wodka weg en sluiten na een tijdje -dronken- een 'geniale' deal. In de winter van 1982 staat de boerderij opnieuw centraal, dit keer om een moordzaak op te lossen.

Naast de uitzichtloze misère worden ook de geneugten van het leven getoond, veelal ingeleid door een flink shot wodka. De film bloeit daardoor na het saaie begin wat op. Interessante gebeurtenissen en leuke dronkemansgedachten volgen. Ook in 1982 genoeg vermakelijk materiaal, althans, wij lachen erom. Een spiegel die aan een politieauto bungelt, een andere auto met ingeslagen voorruit -lekker bij temperaturen van -10°C-, schandalen en corruptie.

Hoewel er soms een zuur glimlachje afgaat, wordt de film naar het einde almaar meer deprimerend, met een sterk einde als gevolg.

3.5*

Beter dan Man on Fire, alle Tarantino's en een hoop andere zooi.

Lekker flitsend actie filmpje, dat soms net iets te hip (te flitsend) wil zijn. Vooral de vertelstructuur en het visuele plaatje bevielen mij wel. Verder wordt er prima geacteerd. Alleen de muziek was nogal wisselvallig, maar dat mag de pret niet drukken.

Goede 3.5*

Niet echt onder de indruk.

Geen slechte film, maar ook geen goede. Het was vooral veel net niet. De personages waren net niet interessant genoeg, de sfeer en settings hadden allemaal net wat te weinig en het verhaal was ook niet spectaculair uitgewerkt. Acteerwerk was over het algemeen aardig.. alleen Jessica Lange maakte een paar flinke missers.

2.5*

Weinig boeiende personages in een oninteressante film. Ik miste ook chemie tussen Sutherland en Christie en die twee seniele oude vrouwen hadden voor wat meer creepy personages ingewisseld mogen worden. Daarnaast vind ik hele medium gebeuren ook helemaal niet boeiend uitgewerkt. Van een macabere sfeer viel ook niet veel te merken, of het moet de verrassing van roodkapje zijn.

1.5*

Haha, Asano.

Cha no Aji en SS5+ (terugkerende dode) zijn logische titels om hier te noemen, kwamen ook bij mij meteen naar boven (Party 7 niet gezien). Die Nora komt ook regelrecht uit Kamikaze Girls lopen.

Leuke film, maar uiteindelijk mist het net dat kleine beetje in de afwerking en wellicht iets meer tempo. Visueel wel een fijn filmpje. En wat een dom liedje ook bij de aftiteling, kon er wel om lachen.

3.5*

Donnie.. Donnie Darko.

Een jaar en drie weken geleden zag ik deze voor het eerst en Darko verblijft al het langst in mijn top 10. Met de nodige smaak veranderingen werd het tijd voor een tweede kijk beurt.

De dialogen zijn briljant en soms echt te grappig..die hele smurfen conversatie slaat nergens op, maar hoe kom je op zoiets. Onnozel maar erg leuk. Jake Gyllenhaal is briljant in zijn rol, de film wordt er (bijna) realistisch door.

Cunningham en Mrs. Farmer zijn twee vreselijke personages, net als Donnie vind ik ze geweldig irritant en zijn juist daarom goed neergezet.

De stukjes slow motion, fast forward en rewind (einde) zijn erg mooi. Blijft een fijn sfeertje hangen en de muziek -hoewel normaal niet zo mijn smaak- is erg goed. Het begrijpen lukt wel, omvatten is lastiger, al klinkt dat raar. Verklaren wil ik dit verder niet, dan verdwijnt de magie alleen maar.

Mooie film, boeiend, vaag, surrealistisch en waarom dit mij wel boeit/raakt en films zoals Shawshank Redemption, Forrest Gump etc. niet, ik zou het niet weten, maar wat maakt het uit.

Ik twijfel of ik mijn 5* laat staan, maar misschien ben ik gewoon te kieskeurig en moet ik ze mooi laten staan. Toch weer licht kippenvel de laatste 5 minuten (ook bij een paar andere scènes), geweldige film, komt bij mij ook alles behalve pretentieus over.

Belmondo speelt sterk in deze redelijk sfeervolle noir met mooie zwart/wit fotografie, vooral de set-up is sterk in beeld gebracht met een paar prachtige silhouet-shots.

Jammer van de vele auto-scènes, aan één zo'n brakke studio rij-scène zal ik mij niet snel ergeren, hier werd het toch tamelijk vervelend. Ook jammer dat Melville tegen het einde nog weer een paar extra wendingen voor ons heeft, dat Jean nog opgepakt wordt is bijvoorbeeld totaal overbodig. En het einde, tja.. zo professioneel en dan zo amateuristisch je in je rug laten schieten. Jammer.

3,5*

De 3e keer is het eindelijk gelukt, de eerste 20 minuten dit keer maar fast-forward bekeken. Vervolgens de 20 minuten die daarop volgen, geloof het of niet, bijna in slaap gevallen. En zo vaak val ik niet in slaap bij films hoor, dus ik weet niet precies waar het aan lag, maar het interesseerde me gewoon geen bal ondanks het sterke openingsnummer+beelden.

Het laatste uur was gelukkig toch nog de moeite waard. Heb sporadisch gegrinnikt, maar vooral de beelden, dialogen en het verhaal werden naar mijn mening een stuk interessanter. De eerste film waarin ik me niet mateloos aan Benigni irriteerde. Krijgt een mini-3tje, beter dan Broken Flowers vond ik het dus zeker niet, maar ik ga nog wel meer van Jarmusch bekijken.

Het zal ongeveer drie jaar geleden geweest zijn dat ik deze, nog later dan dit tijdstip, voor het eerst zag. Nog voordat ik op MM kwam. Het was één van de eerste films waarvan ik de titel had onthouden, iets wat ik daarvoor nooit deed. Ik vond de film destijds zeer goed, mja, zoveel had ik verder ook niet gezien. Hij heeft zelfs in mijn top10 gestaan, maar na wat meer films gezien te hebben, had ik hem al afgewaardeerd richting een score waarvan ik dacht dat het wel goed zou zijn.

Nu weer eens gezien. Waarschijnlijk de laatste keer, maar zeg nooit nooit. Om lekker nostalgisch te zijn, wederom niet al te vroeg bekeken. Destijds kon ik niet slapen ofzo en ging ik rond een uurtje of 2 pas beginnen, iets wat ik vroeger ook wel vaker deed. Hoe dan ook, Dreamcatcher blijft wat mij betreft een vermakelijke film. De WC scène was me vooral bij gebleven. De setting in het witte bos blijft een erg fijne en sfeervolle bovendien. Vooral het begin van deze film blijft prima.

Dan de wat mindere kanten. De overgangen zijn ontzettend knullig. Verder slaan sommige dingen helemaal nergens op. Monsters leuk, maar die omslag tussen de twee militairen en vooral dan het eind waarin ze flink op elkaar losschieten is nogal belachelijk. Eigenlijk wil de film te veel. Te veel zijstraatjes. Dat hele leger gebeuren en de scène waarin het nest wordt aangevallen hadden gewoon geschrapt moeten worden.

Acteerwerk is niet altijd even geweldig, al blijft het leuk om Damian Lewis weer eens aan het werk te zien.

3.5* blijven waar ze zijn

Op zich is er niet veel mis mee, behalve dat het 'drama' deel en einde een beetje melig is. En de humor is soms wat belegen, maar de film is het aanschouwen wel waard, voor een keertje nochtans.

Ik kon die freestyle rap wel waarderen, al is het hier natuurlijk ingestudeerd. Heb vroeger wel eens wat van die rap battles gevolgd, heel erg om kunnen lachen. Geniaal platform.

Hoe dan ook, leuk voor een keer, maar niet weer. 2.5*

Eens met Apollinisch.

Monday en Blessing Bell zijn twee geweldige films van Sabu. Daarom ben ik ook nog lang niet uitgekeken wat zijn films betreft. Zo geniaal droog soms (scène met al die geld-geile vrouwen en scène met de tante ), helaas afgewisseld met wat saaiige intermezzo's. Het einde is dan wel weer grappig. Had op zich wel misdaad/komedie kunnen zijn, maar dat vage surrealistische samurai gevecht was bijvoorbeeld echt tergend saai.

3*

Wel een leuke Spielberg.

Leuk concept en het wordt toch redelijk spannend. Jammer dat Weaver af en toe wat vervelende trekjes (geblaat tegen zichzelf) vertoonde, maar dat zwakte na een tijdje gelukkig af. Wel leuk gedaan, zo'n mysterieus type neerzetten.

Net geen 3,5* waard.