Opinions

Ook gisteren was het weer de versie van een klein uurtje, maar ik moet zeggen dat ik dat meer dan genoeg vond.

Hoewel deze documentaire ons een goed beeld schetst over de (partij)politiek (politici mogen als ze hun mond open doen enkel zeggen wat ze door de sensei en andere partijbonzen voorgekauwd gekregen hebben), was ik toch tamelijk ontgoocheld dat ik er gisteren zo laat ben voor opgebleven.

Humo sprak namelijk van een uurtje slapstick en ik las dat Yamauchi hier en daar al vergeleken werd met Mr. Bean.

Nu moet ik toegeven dat hij mij geen bijster slimme indruk gaf, maar zo slapstickend vond ik het nu ook weer niet.

Ok, het hoofdpersonage gedraagt zich nogal "raar" en hij loopt er vaak als een kip zonder kop bij en ik denk dat hij van het vele buigen waarschijnlijk wel het verschot zal gekregen hebben.

Maar voor de rest was er niet veel te lachen aan. Tenzij ze alle goede stukken uit de versie van 2 uur hebben weggeknipt, maar ik kan mij moeilijk voorstellen dat die veel beter is. Mij lijkt het eerder nog langdradiger.

1 grote les die ik uit deze documentaire geleerd heb: nooit ga ik in Japan gaan wonen; lijkt mij echt geen leuk land. Aan de ene kant is er het jachtige leven (metro op als haringen in een ton, met speciale proppers die niets anders doen dan de mensen in de metrostellen duwen), langs de andere kant heb ik nooit het leuke, bruisende leven gezien dat je hier in de grootsteden kunt meemaken (Kawasaki telt ten slotte meer inwoners dan Brussel !!! ).

Nu is het natuurlijk aan andere documentaires om mij van het tegendeel te overtuigen.

Bij het lezen van de plot had ik gedacht dat Statham de hero ging spelen die het zootje ongeregeld eventjes ging afknallen.
In het begin vond ik het dan ook jammer dat de rollen eens omgekeerd waren en Statham een bad guy speelt. Maar het moet gezegd: naarmate de film vorderde kon ik me wel vinden in de rollenverdeling.

Niet altijd bijster geloofwaardig (bv. de luide muziek die door de telefoon heen komt, maar Statham die er niet op reageert) maar op een paar ergerlijke puntjes na zeker te smaken.
Het is en blijft een actiefilm en dan vind ik het net dat beetje minder erg dat bepaalde handelingen totaal onlogisch of zelfs fout zijn. Al moet ik na het lezen van enkele bovenstaande reacties wel toegeven dat deze film vaak net iets te slordig is in bepaalde details...

Voldoende spannend, doorspekt met hier en daar een vleugje humor en ondanks de fouten wat mij betreft een aanrader!

Het begin van de film en de scènes in het krotje waar de hele familie samenleeft vind ik erg leuk en aandoenlijk, maar eens het verhaal zich in de fabriek afspeelt verwaterde mijn interesse al snel. Dit kan te wijten zijn aan het feit dat ik het boek als kind meermaals verslonden heb, en de gebeurtenissen niet echt nieuw overkomen, of het feit dat ik misschien gewoon te oud ben voor dit soort sprookjesfilms

Johnny Depp doet het erg goed als zonderling, dat wel, en ook van de flashbacks naar zijn jeugd hield ik wel, maar al bij al was het voor mij te weinig om echt van een topfilm te spreken.

Niet uitzonderlijk sterk; we zullen eens moeten kijken naar het origineel: misschien is dat beter.

Ik vond de film toch ook wel een beetje een tegenvaller. Enerzijds waren er de aandachtsgeile kinderen die van mij af en toe wat opvoedkundige klappen op de billen zouden krijgen, anderzijds de afwezigheid van echt goede grappen en de overdreven kinderachtige aansteller Kutcher. Een paar keer kwam er een glimlach op mijn gezicht maar dat was ook het enige.

Misschien leuk om te kijken voor kinderen tot 10 jaar, die zichzelf graag omringd zouden zien door al die broertjes en zusjes, maar voor mijn bek was het allemaal geen spek.

Povere twee sterretjes, en nooit meer herkijken

Vlaamse versie mag er inderdaad best wezen. In mijn ogen een van de best gedubde films die ik ken.

3.5 sterren, omdat de film mij als kind (zelfs nu ben ik eigenlijk nog een groot kind) erg kon bekoren.

Ik kan de overwegend positieve kritieken op deze film niet beamen.

Hoewel erg mooi gefilmd en hoewel de setting erg goed is vind ik dat het geheel erg lang duurt.

Bovendien is de film ondanks de hoop die ontstaat door de zwangere vrouw/baby toch vooral een erg pessimistische bedoening over het feit wat mensen al dan niet doen om hun eigen hachje te redden in een tijd dat de wereld ten onder gaat. Het zwartgallige daarin is niet echt aan de eeuwige positivo in mij besteed.

Ander minpunt vind ik de overdaad aan geweld; dat mensen snel beesten worden als gevolg van maatschappelijke veranderingen wil ik aannemen, maar aan het tempo dat de doden in de film vallen, lijkt het me sterk dat de mensheid het meer dan enkele jaren uithoudt.

De boodschap/moraal van de film (No children. No future. No hope) steun ik wel volledig.

De mensheid die zich in zijn laatste generatie bevindt, zou ik echt niet willen meemaken.

Tja, is wel een goede film, en ook het oorspronkelijke verhaal van Dickens is 1 van de beste kerstverhalen die ik ken, maar zoals zovelen anderen reeds zegden: is het echt nodig om een verhaal tientallen keren te verfilmen?

Eenmaal je het verhaaltje kent, lijkt het me saai om andere verfilmingen te bekijken.

Edoch: dit was mijn eerste (en waarschijnlijk ook mijn laatste) en hij heeft me zeker niet verveeld.

Ben blijkbaar niet de enige die gisteren naar Canvas heeft gekeken...

@ Spetie: de namen waren in het begin idd niet altijd gemakkelijk te volgen, maar enkele kogels later ging dat al iets beter. Ook vond ik dat - hoewel in veel films flashbacks alleen maar dingen moeilijker of complexer maken - je uit de flashbacks in Cidade de deus enorm veel informatie kunt meepikken.

Ik vond het een zeer sterke film waar de ruwheid en slechte/gevaarlijke omstandigheden die in dergelijke favela's heersen erg goed werden belicht, mede dankzij goede acteerprestaties en de soms rommelige manier van filmen.
Eigenlijk is het erg dat nog zoveel mensen in de 21ste eeuw geboren worden in een uitzichtloze situatie als in die sloppenwijken en dat het slechts enkelingen zijn die erin slagen uit die vicieuze cirkel van geweld en drugs te ontsnappen. Ook het einde, waarin duidelijk blijkt dat de ene bendeleider de andere na diens dood aflost en er dus nooit een einde aan de onrust komt zorgde ervoor dat ik toch even moest slikken en dat ik nogmaals besefte dat ik het hier in België toch erg goed heb...

Mooi voortkabbelend verhaaltje, dat mezelf bij vlagen erg aansprak.
Zo waren er enkele sterke scènes in het weeshuis - "ik ben het beste kind" - en ook de scène waarin de briefwisseling tussen Dr. Larch en Homer Wells aan bod kwam staat hoog op mijn positieve punten-lijstje.

Jammer genoeg speelde het verhaal zich grotendeels af op de appelboerderij en deze scènes waren vaak nogal langdradig of niet echt passend bij de algemene tendens die ik van de film verwachtte. Zo vond ik de zwangerschap van Rose Rose en de daaropvolgende abortus, met daarna haar weglopen en de "zelfmoord" van MR. Rose allemaal nogal bruusk en zonder al te veel uitleg opeenvolgen.

Toch meer dan degelijk, al is het niet volledig mijn genre.
En dan: tromgeroffel en de punten: 3,5 sterren

Zo speciaal vond ik de film niet.

Niet dat hij slecht was, maar na The Triumph was het de tweede film deze week over het op het rechte pad brengen van enkele tieners in probleemwijken.

De coach/leraarfilms heb ik nu toch voor een poosje gezien.

Het einde is wel degelijk, al heb ik helemaal geen nood aan de waargebeurde tekstjes die bij zulke films telkens de kop opsteken.

Slecht was hij niet, maar wat mij betreft geen echte aanrader.

Onlangs was de film al op één te zien, maar toen had ik hem gemist.
Gisteren had ik echter op tijd in de smiezen dat VT4 hem uitzond dus heb ik dan maar even gekeken.

Dat had ik beter niet gedaan...

Allez ja, zo slecht was de film nu ook weer niet, maar ik had er - Humo gaf de film 3 sterren in hun tv-programma's - veel meer van verwacht.
Wat het begin van de film betreft vind ik dat er een erg goede mix is tussen actie en verhaal, maar naar het einde toe - een veldslag waartegen Wereldoorlog II niets was, een erg onrealistische landing middenin Las Vegas, de achtervolging van de gekaapte brandweerwagen - begon de hersenloze actie sterk de overhand te krijgen en was het gewoon een beetje vechten en schieten zonder bijster origineel te zijn.
Waarom Nicholas Cage zo een raar accent had - misschien heeft hij dat altijd - is mij ook niet echt duidelijk en de manier waarop hij even arrogant de held ("I'm going to save the day" of iets in die bewoordingen) gaat uithangen staat mij ook niet echt aan.

Echt slecht was hij ook weer niet en van de iets minder explosieve actie - gevecht in ruim vliegtuig, aftuigen van de verkrachtende indiaan - en enkele andere scenes - Pinball die zijn vlucht mist, het konijntje - kon ik wel genieten.

Feit is gewoon dat ik er heel wat meer van had verwacht.

Toen ik op Canvas het klaarstomen van de belgische sportmeiden tot bobsleesters (operatie winterberg) zag, moest ik terugdenken aan deze film die ik ondertussen toch al 2 maal heb gezien.

Integenstelling tot sommige anderen vond ik het lekker wel grappig

Het uitgangspunt is origineel en ook de uitwerking van het verhaal is - voor een disneykomedie - erg deftig, met op het juiste moment een beetje vaart in het verhaal en op het andere moment een kwinkslag van 1 van onze Jamaicanen.

Meer dan eens moeten lachen, hoewel ik op het einde eerder ontroerd was (we spreken wel over enkele jaren geleden )

Dat ik na al die tijd nog zoveel dingen kan herinneren en bij het eraan terugdenken weer een glimlach op mijn gezicht krijg, zorgt ervoor dat ik niet anders kan dan deze film goede punten geven.

Eigenlijk 3.75, wat wiskundig afgerond 4 maakt.

Jammer dat John Candy niet langer heeft kunnen leven.

Het verhaal is inderdaad nogal onwaarschijnlijk, maar dat heeft wel zijn charme.

Toch miste ik er de humoristische momenten in die ik had verwacht van De Funès.

Ik kon dan wel meermaals lachen, maar op hetzelfde niveau als een "La grande vadrouille" of "Les aventures de Rabbi Jacob" is hij toch niet.

Veel komedie was er in mijn ogen niet aan, maar voor een familiefilm kon hij er wel mee door.

Het verhaaltje was natuurlijk erg voorspelbaar en ook onrealistisch (Het feit dat niemand merkt dat er dekseltjes met een verkeerde vervaldatum op de potjes staan; het feit dat twee meisjes die niets van zakendoen weten de problemen even gaan oplossen; het feit dat iedereen in zijn galakledij even een zuivelfabriek gaat helpen), maar ja...

De moraal die erin zat was wel weinig omfloerst, maar als de boodschap die deze film aan kinderen moet geven toch toekomt bij enkelen, dan kan er misschien ooit een betere wereld komen...

Ik vond het een sterke film.

Hoewel er in mijn ogen niet echt sprake is van een plot, maar eerder van losse impressies uit verschillende levens - die in elkaar overgaan en de wereld kleiner laten lijken dan hij is - heeft de film me toch de hele tijd kunnen boeien.

Er komt in de film heel wat racisme aan bod, maar het moraliserende terechtwijzende vingertje dat men zou kunnen verwachten is niet echt aanwezig.

Dat de mensen in de film misschien nogal snel evolueren van xenofoob tot xenofiel (weet niet of het laatste een bestaand woord is), is misschien wel waar.

Het feit dat mensen echter - ook in de realiteit - wel degelijk in positieve zin kunnen veranderen (wat bij meerdere karakters in de film gebeurt) is iets wat mij toch iets optimistischer maakt over deze wereld die inderdaad al te vaak geteisterd wordt door oorlog, racisme en criminaliteit.

Misschien is het er niet mee te vergelijken, maar soms deed de film mij denken aan 21 grams, alleen is "Crash" veel luchtiger van aard en daardoor lichter verteerbaar.

4 sterretjes van mij!