Opinions

Hanada is nummer drie in de lijst van huurmoordenaars, en hij is goed in wat hij doet. Niet zo goed als de nummer twee, Kon of de onbekende nummer één, maar toch. Als hij gevraagt wordt om een buitelandse man te vermoorden gaat het mis, hij raakt in plaats van de man een onschuldige vrouw. Dit is voor de yakuza onvergeeflijk, en hij krijgt dan ook meteen elke huurmoordenaar achter zich aan.

Branded To Kill (Koroshi No Rakuin) is op het eerste gezicht een standaard misdaadfilm, maar schijn bedriegt. Want onder dit misdaadmasker gaat een experimentele film schuil, hevig beïnvloed door Jean-Luc Godard, waarbij stijlmiddelen worden gebruikt (zoals het gebruik van beelden over beelden en scenes geschoten in negatief) die zo door de Franse meester zouden kunnen worden bedacht. Het is zich dan ook niet vreemd dat de filmmaatschappij (Nikkatsu) die regiseur Seijun Suzuki inhuurde hem hierna nooit meer wilde gebruiken, en hem op staande voet ontsloeg.

Nu, jaren later, wordt Branded To Kill gezien als een meesterwerk, en een grote invloed op veel westerse regiseurs. Persoonlijk vindt ik het niet het meesterwerk wat door velen zo wordt geroemt, maar het is zeker een te gekke film. Echt zo’n lekkere geschifte, moeilijk te volgen film die niets en niemand serieus neemt, en gewoon zijn eigen weg inslaat. Prachtige zwart-wit beelden, een “hippe” jazz soundtrack en nog coolere gangsters. Echt een aanrader!

Bedankt voor de poster!

Film was matig en erg voorspelbaar.. Ik hou meer van die vreemde Russische sprookjesfilms van Aleksandr Rou!

1,5*

Lichte teleurstelling. Ik herriner me deze film als één van de betere jaren '80 fantasyfilms, maar bij mijn herziening zie ik behoorlijk veel schoonheidsfoutjes. Matige effecten, niet al te best acteerwerk en een simpel en slap verhaal.

Gelukkig weet de typische jaren '80 sfeer het grotendeels te redden en behaald de film waarempel op een aardige voldoende.

Voor liefhebbers van dit soort jaren '80 fantasy is dit een aanrader. Voor mij persoonlijk een aardige tocht terug naar mijn jeugd!

3,5*

Debuutfilm van Masumura, die later beter op dreef zou zijn met Red Angel en Blind Beast, laat een regisseur zien die nog zoekt naar zijn eigen identiteit. Mooie beelden, goed acteerwerk en af en toe een heftig onderdeel (Akiko die zichzelf wil prostitueren om geld bij elkaar te krijgen zodat haar vader vrij komt uit de gevangenis om zijn vrouw te kunnen bezoeken) laten zien dat Masumura goed heeft gekeken naar de Neo-Realistische films van Visconti en De Sica.

Kuchizuke is gewoon een erg goede film, niets meer en niets minder, maar het had allemaal wel iets heftiger en dramatischer mogen zijn.

3,5*

Erg rommelige film van Fukasaku, die pas tegen het einde echt interessant wordt en een kant op gaat die hij al vanaf het begin had moeten volgen.
Dat de hoofdrol wordt gespeeld door travestiet, maakt de film niet meteen aparter.
Ik kan de film niet een onvoldoende geven, daarvoor is het laatste gedeelte gewoon te goed. Maar meer dan een kleine voldoende kan er niet af!

3*

De eerste kleurenfilm van Suzuki, waaruit blijkt dat hij nog niet zijn vaste stijl gevonden had. Een film die eerder doet denken aan de typische Amerikaanse beach-films en de Cliff Richard films, dan aan de genre films die Suzuki later maakte. De titel doet vermoeden dat het hier om een aktierijk verhaal gaat, maar met uitzondering van de climax zit er geen vechtscenes in, en de jongeren zijn ook al geen delinquents.

Op zich een erg vermakelijke film, die erg luchtig is (soms net iets te luchtig)..

3

Mijn eerste oudere Fukasaku film en ik moet zeggen dat dit naar meer smaakt (wat mooi uitkomt, want er zitten nog twee films van hem in de DVDbox die ik van hem heb).

Stijlvolle film over een viertal afpersers die iets te veel hooi op hun vork nemen.

Met enkele prachtige shots, goed gebruik van zwart-wit beelden in de flashbacks en werkelijk schitterende muziek.

Een moddervette 3,5*

Film ziet er inderdaad prachtig uit, vooral de scenes in de sneeuw. Toch miste ik wat. Running in Madness lijkt nergens heen te gaan. Er wordt iemand vermoord, die achteraf niet dood blijkt te zijn. Ze vluchten, maar willen toch ook weer terug gaan. Ze hebben seks, maar gaan geen relatie aan.
Bij vlagen een nogal lege film, maar interessant genoeg om hem zeker nog een keer te willen zien.

3,5*