Opinions

Blast of Silence is een erg jazz-achtige misdaadfilm. Aan de ene kant cool en relaxed en aan de andere rauw en hard.

Visueel zit alles goed in elkaar en de donkere stem van Lionel Stander (die de voice-over doet) werken perfect.

In stijl deed dit me meer denken aan Shadows van Cassavetes en Ascenseur pour l'Échafaud van Malle.

4*

Erg sterk psychologisch drama over twee ontvoerde mannen in Libanon.

*** 1/2

Wanneer komt hij nou? Die ene Telefilm die echt goed is?
Wederom is dit een nietzeggende film die niet de spanning kan overbrengen van een moord! Acteerwerk was wel ok, maar het verhaal deed me helemaal niets!

1*

Jackie Kong is een apart figuur. Na The Being en Night Patrol (een erg flauwe komedie) kwam hij met Blood Diner. Ook dit is een flauwe film, maar ook een eerbetoon aan Herschell Gordon Lewis (en aan Blood Feast in het bijzonder).
Net als in Blood Feast wordt er in Blood Diner ook geprobeert om een godin tot leven te wekken. Niet Ishtar, maar Shetaar is de godin in kwestie. En natuurlijk moeten de vrouwen van de stad oppassen, want voor ze het weten belanden zij in het feestmaal ter ere van de godin (en dan niet als gast, maar als hoofdmaal).

Het leuke is dat het ze uiteindelijk lukt om de godin tot leven te wekken, en dat de film dan meteen over-the-top gaat.
Het gore valt best wel mee, vooral als je het vergelijkt met hun voorbeeld. Wat dat betreft is Blood Feast een stuk smeriger.
Blood Diner daarentegen is gewoon zeer grappig en heeft in de twee broers een duo dat goed samenwerkt.

Zeer leuke film!
3,5*

PS: Voor de liefhebber, in Duitsland is een uncut DVD te koop voor maar 10 euro!

Film is tamelijk saai en bloedeloos, maar na een uur speeltijd veranderd dit en wordt hij lekker gek en begint er wat bloed te vloeien.

Als de film meer van gekte liet zien, was het lekkerder geweest, maar helaas moeten we wachten totdat de film bijna voorbij is.

3*

OK? Wat was dit?

Een slasher/wraakfilm vermomd als kickboksfilm?

Het lijkt er wel op. Een man is uit op wraak, dus kidnapt hij de 4 mensen (3 mannen en een vrouw) die wel eens meer weten over de dood van zijn broer.

Eén voor één gaat hij een gevecht met hen aan, om zo erachter te komen wie nou verantwoordelijk is voor de moord.

Zeer omslachtig en bovendien behoorlijk saai, want de setting is niet meer dan een vechtring. Albert Pyun is een goede regisseur, maar slaat de plank hier finaal mis. De regie is niet om aan te zien, de muziek zit contstant de (weinige) dialogen in de weg en de vechtpartijen (iets wat voor een vechtfilm belangrijk is) zien er niet uit.

Derde kickboksfilm in mijn marathon en tot nu toe de minste van het stel.

2*

Naast enkele "grappige" scenes is dit een nogal standaard, voorspelbare komedie. Deze TV-film bevat bordkartonnen figuren (vooral de lifter) en de muziek is van de vreselijke glammetal variant.

Toch maar 2 sterren gegeven.

2*

Debuut van John Lafia, die later het tweede deel van Child's Play zou maken.

Om eerlijk te zijn is dit een niet al te bijzondere film, die een mengeling probeerd te zijn van een Film Noir en een Western. Wat de makers niet wisten is dat alleen een voice-over er niet voor zorgt dat het Noir gevoel overkomt. Integendeel, hier werkt het averechts.

Er zitten wel leuke scenes in en Flea is heerlijk druk en over the top, maar alles bij elkaar komt deze film niet boven de middelmaat uit.

2,5*

Matige film, die qua net boven het acteer-talent van een porno film komt (idem met de seks scenes). Enige meerwaarde is dat dit de eerste keer was dat hij op tv werdt vertoont.

**1/2

Nadat Hip Hop steeds populairder werd, kwam ook de interesse van Hollywood. Nadat Cannon met Breakin' op de proppen kwam, kom Roger Corman's New World niet achterblijven.

Body Rock is een soortgelijk verhaal over breakdance, graffiti en hip hop. De film zelf is niet al te best en Lorenzo Lamas acteert als een houten klaas, maar heb ik me ermee vermaakt.

Marcelo Epstein heeft een achtergrond als video-clip regisseur en dat zie je meteen terug in de muziekstukken, maar daarbuiten stelt zijn regie niet al te veel voor.

Zeker een aardige film.

3*

Erg flauwe Jackie Chan film.

Ik kende deze niet eens van naam, voordat hij werd uitgezonden. En dat is niet zo vreemd, omdat dit wel erg standaard en uitgekauwd is.

Filmisch niet bijzonder en de humor is erg slap. Een beetje Jackie Chan op de automatische piloot.

2*

Op zich een erg mooie film over de cyclus van de natuur en het leven, maar op één of andere manier werd ik hier niet door gegrepen.

De beelden waren prachtig en het tempo had een lekker (traag) ritme, maar deze Kim Ki-Duk kon me maar iets beter bekoren dan The Bow.

3*

Interessante film. Komt een beetje over als een punk documentaire gebasseerd op een fictief verhaal.

Goede muziek en, zoals al gezegd, een interessant gegeven. Alleen lukt het niet om, met het enorm lage budget wat ze tot hun beschikking hadden, een echt goede film af te leveren.

Je kan dit af doen als een lesbisch / feministisch / links-radicale film, maar daar doe je de film wel tekort mee. Het is een leuke inkijk in de wereld van revolutionaire vrouwen.

3*

Heerlijke komedie, met inderdaad een sterke Judy Holliday. Dat dit soort films niet meer gemaakt worden is spijtig, maar gelukkig worden ze regelmatig nog vertoont op TV!

Ook Broderick Crawford als de schreeuwerige Harry Brock is op dreef!

3,5*

Ik ben bang dat ik deze film niet dezelfde klassiekerstatus kan geven die anderen hem wel geven. Ik zag waarschijnlijk een andere film dan de meeste filmliefhebbers.

Boudu is op zijn tijd wel leuk, maar hij wordt nergens echt grappig of ontroerend. Het clochardzijn wordt door het figuur Boudu gewoonweg belachelijk gemaakt. Hij loopt de hele film rond alsof hij 6 flessen wijn heeft weggewerkt en mompelt meer dan dat hij praat.

Jammer, na Toni weet ik dat Jean Renoir veel meer kan, maar dit was het gewoon net niet!

2,5*

Leuk om de eerste hoofdrol te zien die Jean-Pierre Léaud had na het succes van The 400 Blows. Wederom een goedgespeelde hoofdrol en mooie beelden van Parijs!

3,5*

Zeer krachtig "kitchen-sink" drama, die het moet hebben van de fantastische acteer-prestaties. Dit moet echt op DVD verschijnen!!

4,5

Met Braddock: Missing in Action 3 is de trilogie compleet. En wat voor een trilogie. Deze reeks Vietnam films (opgenomen in de Fillipijnen) is het perfecte voorbeeld hoe goed b-films kunnen zijn. Erg goed dus!

Chuck Norris is (alweer) perfect als Jim Braddock, die als eenmans leger steeds maar weer mensen moet bevrijden uit gevangeniskamoen. Dit keer geen soldaten, maar kinderen. En dat doet hij met grof geschut, zonder om te kijken naar een dode meer of minder.

Dit zijn de films waar de Cannon studio bekend mee werd, en terecht... want het is gewoon pure entertainment.

4*

Brain Damage blijft een heerlijke trashfilm, die meteen ook een anti-drugs film is.

De effecten zijn fantastisch en het acteerwerk (van de onbekende acteurs) past perfect in deze film.

Henenloter was/is een genie wat betreft "twisted" films en na de Basket Case serie en Frankenhooker duurde het wel erg lang voordat hij weer van zich liet horen.

Met Brain Damage bewijst hij dat hij toen zeker tot de voorhoede hoorde van de moderne horrorfilms.

4*

PS: Ook leuk die cameo van de acteur uit Basket Case met zijn mand!

Typisch een geval van een film die zo slecht is dat hij weer goed wordt. Eigenlijk is alles aan deze film slecht. De acteurs, de regie, het verhaal, de effecten en de muziek. Maar toch is het een zeer grappige film.
Het feit dat een enorm brein een stadje probeert te hypnotiseren, geholpen door David Gale (uit Re-Animator) als buitenaardse doctor, is al een 3,5 waard. Zelfs een te lange achtervolgingscene kan daar niets aan veranderen.

3,5*

Ik zal waarschijnlijk niet bij de juiste doelgroep horen, want ik vond dit zeer slecht.

Pratende huishoudapparaten hebben voor mij niet hetzelfde effect als een pratend CGI visje, een lappen cowboy-pop of een monster dat kindertjes moet laten schrikken.

Slappe liedjes en slecht getekend.

1,5*

Werkelijk fantastische film van Gilliam. Een perfect mix van George Orwell, Franz Kafka, Film Noir en Monty Python.

Naast dat deze film enorm stijlvol is, en schitterend camerawerk bevat, is ook het verhaal fantastisch.

Terry Gilliam is niet mijn meest favoriete regisseur, maar met Brazil (en Fear and Loathing in Las Vegas) heeft hij toch een meesterwerk gemaakt!

4,5*

Recensie die ik ooit over deze film schreef!

Geen slechte film. Goed acteerwerk, mooie beelden en prachtige muziek. Voor mij duurde hij wel iets te lang. Alles bij elkaar een dikke 3 sterren!

3*

Erg sterk sociaal drama. Dat het op een docu lijkt is niet zo vreemd, want naast dat de regisseur een achtergrond had als documentairemaker, is hij ook enorm beïnvloed door het Britse Free Cinema beweging.

Ondanks dat de film behoorlijk traag is (wat ik goed bij deze film vind passen), is het een boeiend verhaal. De acteurs (bijna allemaal van de straat geplukt) doen het goed en de regie is goed.

De versie van de BFI is schitterend en ziet er zeer strak uit.

4*

Niet al te bijzondere gangsterfilm, die gelukkig wel het nodige bloed en geweld bevat. Helaas is het verhaal en het acteerwerk zo slap dat het geweld de film niet kan redden.

Een Puertoricaanse drugsbende krijgt het aan de stok met een zwarte bende, wanneer de zus van Tito Sunshine z'n vriendin een tas vol cocaïne van Ceasar heeft gestolen. Er wordt flink wat afgeknald en het bloed vloeit rijkelijk. Maar zoals gezegd, het doet me niet veel.

2,5*

Visueel erg mooi, en bij tijd en wijle ook erg donker. Helaas is het verhaal erg moeilijk te volgen en zijn er enkele CGI effecten die gewoon niet mooi zijn. Al met al geef ik hem een kleine 3 sterren, maar ook niet meer!

3*

Ooit uitgezonden op Arte tijdens een trash-maand.. Vreselijke feministische seks-komedie, die niet grappig of sexy is!

1*

Film is over het algemeen niet meer dan een vehikel voor Marika Rökk, die nergens leuk dreigt te worden. Maar dan opeens zit er een segment in waarin Rökk vanuit de ruimte naar de jungle gaat en wordt de film ineens erg leuk. Fantasierijke decors en niet echt irritante liedjes zorgen ervoor dat dit een kleine voldoende wordt.

3*

Aardige jaren '80 aktiefilm, waarin Gary Busey een van zijn weinige aktieheld momenten heeft.

De regisseur van enkele pulpfilms (en ook twee Chuck Norris films) heeft genoeg talent voor zo'n film, dus hij weet wel wat hij doet. Dat het script mede geschreven is door Fred Olen Ray, maakt alles nog interessanter. De film is cartoonesk en over-the-top, en bevat genoeg onzinnige one-liners.

Ook leuk dat ze Henry Silva weer eens een rol hebben aangeboden als dictator.

3*

Buried Alive is niet heel erg goed, maar zeker niet zo slecht als het gemiddelde aangeeft.

Het verhaal is simpel en enorm voorspelbaar, maar er zitten genoeg leuke effecten in om het leuk te houden.

De "legendarische" acteurs zijn, net als de rest van de cast, zeer slecht aan het acteren, maar dat maakt het wel lachwekkend!

3*

Burn After Reading is een degelijke Coen film. Een film zoals je van de gebroeders Coen mag verwachten. Gekke types, mooi camerawerk en pijnlijke, maar grappige dialogen.

Het is een trucje die ze steeds, goed, weten te herhalen. Toch heb ik het idee dat hun pure komedies niet echt beklijven. Ik heb (met uitzondering van The Big Lebowski) noot het gevoel van "die moet ik snel weer zien". Nee, als ik hem eenmaal heb gezien is dat goed genoeg voor mij. Bij Burn heb ik dat gevoel ook.

Zeker een goede Coen film, maar niet eentje die ik vaker hoef te zien!

3,5*