Opinions

Niet mijn genre, maar na een eerste herkijkbeurt in 3 jaar toch beter dan de laatste keer dat ik hem zag.

Je kan zeggen dat deze de grondlegger van het concept van de politiefilms was. Anno 2011 is hij niet verouderd, maar ook totaal niet vernieuwend. Wat Seven nog het meeste onderscheid van de rest van dit soort films zijn de interessante moorden (à la Saw, maar dan met welgemeende creativiteit) en de zenuwslopende eindscène in de woestijn.

Als hij niet zo goedkoop in de winkel had gelegen, had ik 'm waarschijnlijk niet eens opgepikt, maar ben toch blij dat ik 'm toch nog eens gezien heb - en hij is toch zeker die 2 euro waard

3*

Een overweldigende film met glansrollen voor Smith en waarschijnlijk de beste rol tot nu toe voor Dawson.

Over het algemeen ook erg goede cinematografie, die niet te veel afleidt, maar ook een paar prachtige shots (zoals Ben en Emily in het veld en de eerste keer dat we dat busje na het accident over de weg zien rollen). En vooral een geweldige soundtrack/score.

Zeer goede film, al had ik wel kunnen doen zonder de laatste scène waarin Emily en Ezra elkaar ontmoeten, vond het niet echt nodig.

4,5*

"We have a situation."

Geinige horrorkomedie, die bij momenten verpest wordt door zwakke grappen en irritante personages (vooral die Ed, djeezus ). Het eerste halfuur is doodsaai (no pun intended), maar vanaf het moment dat de zombieplaag echt begint komt de vaart er wel in.

Oké, maar geen hoogvlier en imo overgewaardeerd.

"You all stay here, I'll go see if the coast is clear."

2.5* + 0.5* voor het einde (zombies, six months later)

Sherlock Holmes en Robert Downey Jr. Het is een combinatie die ik zo lang mogelijk ontlopen heb - voornamelijk aan gebrek in interesse voor beide heren - maar vandaag heb ik het toch maar eens een kans gegeven.

Het personage Holmes heeft in Guy Richie's versie verdacht veel karakterovereenkomsten met o.a. House en ook wel een beetje Jack Sparrow en ondanks dat ik het beter zou hebben gevonden als ze Holmes wat minder als de typische blockbuster-held hadden afgeschilderd, stoort het niet en blijft het de hele rit amusant genoeg om je aandacht erbij te houden. Qua acteerprestaties niet te klagen over Downey, al hadden ze zijn Franse dialogen met die "reus" er evengoed uit kunnen laten, want Robert zal toch wat aan z'n taaltje mogen bijschaven voordat hij bij de franstaligen op vakantie gaat. Daarbij was zijn gemompel, voornamelijk in het eerste halfuur, nauwelijks te verstaan.

Jude Law doet het goed als Watson, eveneens voor de big bad en Rachel McAdams irriteert een beetje, wat wel vaker het geval is in blockbuster films met maar één (vrouwelijk) hoofdpersonage (o.a. Arterton in "Prince of Persia" en Gyllenhaal in "The Dark Knight"). Voor de rest stelt de samenstelling van de cast wel eens teleur door de overdaad aan nevenpersonages die niet echt een nut lijken te hebben (Watson's verloofde, Blackwood's vader....)

Het was imo ook wat beter geweest als het verhaal wat realistischer was gehouden, zonder al dat zwarte magie gedoe hadden ze ook een interessant verhaaltje kunnen verzinnen. Het verhaal geeft aan Hans Zimmer wel de kans om zijn fantasie de vrije loop te laten en een prachtige score erbij de componeren.

Ondanks het onrealistische blijft het verhaal goed in elkaar steken en blijft de film je aandacht krijgen (en eisen). De (overbodige) slow motion scènes (het gevecht in de ring aan het begin van de film, de ontploffing die Watson - hoe onverwacht - gelukkig overleeft) halen je soms even uit het verhaal en dat is dan weer jammer.

Naast deze verschillende kleine minpuntjes blijft "Sherlock Holmes" mass entertainment van de bovenste plank en heeft het, mede door het magieverhaaltje, Downey's vertolking en Zimmer's fantastische muziek, regelmatig een "Pirates of the Caribbean" feeling. Ja, misschien een vreemde vergelijking, maar de algemene sfeer van de films voelen hetzelfde aan. Setting is compleet anders, maar ook hier geweldig sfeervol naar voor gebracht.

Mooi tussendoortje dat hier en daar in wat clichés vervalt, maar zoek maar eens een film zonder dat kwaaltje.

3,5*

Goed verhaal met toch wel een onverwacht einde, zeer goed acteerwerk en prachtige locaties (vooral het binnenplein na de storm en de lichttoren). Zeer goed camerawerk ook, o.a. de beklimming naar de grot, en hoewel de bombastische muziek na een tijdje wat op de zenuwen werkt, maakt ze de film alleen maar des te memorabeler.

Beste scènes imo Teddy's flashback naar de moord op zijn kinderen en zijn eerste (geloof ik) droom met zijn vrouw).

Speelduur zit ook goed, alleen jammer is dat de grote ontdekking in de lichttoren zelf een beetje rommelig in beeld gebracht.

Topfilm.

4,5*

Het einde met de prikkeldraad in de kerk vond ik wat overdreven en beetje vreemd in de film passen (gwn kerk in de fik steken was misschien passender geweest?) en vooral het personage Dahlia irriteerde me wat, maar voor de rest zeer degelijke horror/thriller.

Het begint nu wel wat overdreven te worden met de creepy kids uit films op posters te zetten. Idem voor dvd box, soort van overgangsfoto van de stad tussen licht en donker was naar mijn mening interessanter geweest. Maar da's maar bijzaak

4*

Verrassend goede Vlaamse film; het verhaal is nadien gezien een beetje dunnetjes en de gerechtelijke kant van de zaak is nogal flauw in beeld gebracht, maar de film had een vlot tempo en bleef de hele speelduur interessant.

Gene Bervoets was erg goed en de rest van de cast ok, al vond ik Veerle Dobbelaere soms toch wat zwak. Het was misschien de bedoeling dat ze bij momenten mak en slapjes zou overkomen, maar wat meer emotie had toch gemogen (bv. wanneer Koen een zelfmoordpoging onderneemt).

3,5*

Na lange tijd nog eens herbekeken en toch wel beduidend minder dan ik me hem herinnerde.

Verhaal zit wel goed; mooie opbouw van zowel Spidey's als Goblin's verhaal. Hier en daar zitten wel een paar zwakheden (zo zouden Peter's klasgenoten toch wel iets moeten vermoeden als hij de eetzaal verlaat met een bord dat aan een spinnenweb vasthangt en hij de krachtpatser van de school zonder moeite in mekaar klopt, net iets wat die nieuwe superheld Spider-man ook kan), maar dat kun je er bij nemen.

Na ondertussen wat meer van Raimi's werk te hebben gezien, valt me wel op dat hier en daar wat taferelen zijn tussengeslopen die je meer aan de Evil Dead reeks doen denken (Goblin met zijn ontelbare clichés qua spraak en uitdrukking, duidelijk een poging om er wat van zijn aparte humor in te verwerken) en wat hier wat vreemd tussenin valt. Daarbij hapert het acteerwerk soms toch wat. Buiten Spidey's vliegrondjes in de stad zitten er ook niet veel memorabele scènes in als het op camerawerk aankomt.

Desondanks nog steeds een entertainende film met een perfecte tijdsduur en interessante personages (bedankt Stan Lee!). En dankzij het jeugdsentiment krijg ik het niet over m'n hart om deze minder dan 7/10 te geven, dus nog steeds een 3,5*.

Het slotstuk (zo blijkt nu) van één van de vele trilogieën die de bioscoopschermen de laatste jaren geteisterd hebben, en zeker niet een van de minste.

Hoewel bij iedere herziening duidelijker wordt hoe zwak de CGI is ten opzichte van de vorige twee delen en dat de overdaad aan verhaallijnen de film meer kwaad dan recht doet, blijft dit derde deel van Raimi's Spider-manreeks onderhoudend genoeg om de volle 2 uur je aandacht vast te houden.

Het feit is wel dat Eddie Brock een verschrikkelijk personage is en als grote bad guy van de film niet op de sympathie kan rekenen die van Osborn senior en doc Oc kregen vanwege hun menselijke kant en het feit dat ze zelf ook niet altijd blij waren met de macht die ze plots in handen kregen. Bij Venom is dit compleet anders en hoewel Topher Grace het niet slecht doet, komt dit de prent zeker niet ten goede.

Om nog maar te zwijgen over Sandman. De CGI is erg zwak en het groteske van het monster staat in schril contrast met de chaos die de vorige villains als mensen van gewone grootte wisten teweeg te brengen. Dat ze dan ook nog de feiten uit de eerste film (uncle Ben's moordenaar) gaan verdraaien gewoon om wat emotioneel gezwets erbij te halen is erg teleurstellend. Deze verhaallijn was dan ook beter weggelaten.

Harry met geheugenverlies, daar begin ik niet eens over. Zwak soap-opera middeltje om diens verhaal tot het einde gespreid te krijgen.

Tenslotte Parker's naïviteit. Hij was nooit de snuggerste op het vlak van relaties, maar bij sommige van zijn acties frons je toch de wenkbrauwen en vraag je je af of de schrijvers zich het hier niet gewoon te gemakkelijk hebben gemaakt.

Desondanks een aantal leuke nevenverhaaltjes die weliswaar evengoed weggelaten hadden kunnen worden, maar leuk uitgevoerd zijn (zoals Gwen Stacey's aanbidding voor Spidey, de fandom die bij het vak van superheld hoort, en MJ's pech op Broadway). Daarnaast ook nog steeds leuke bijrollen vanuit de Daily Bugle: J.K. Simmons, Elizabeth Banks (de secretaresse) en Ted Raimi.

Een van de weinige minpunten die me in iedere Spider-manfilm heeft geërgerd is echter het zo overdreven patriotisme en samenhorigheidsgevoel dat zo prominent wordt uitgebeeld: in deel 1 was het de massa op de brug die Spidey toejuichtte, in deel 2 de cheesy groep op de metro en hier waren het vooral de zinnetjes als "Well, I guess one person can make a difference" die me zo irriteren.

Daarnaast wel goede acteerprestaties met de charmerende Dunst, perfect gecaste Harris en - hoe kan het ook anders in een Raimi-film - de geslaagde cameo van Bruce Campbell.

Van de ene kant dus jammer dat het volgende deel een reboot zal worden, van de andere kant is het wel zo dat ze in schoonheid hebben kunnen eindigen en de herinnering aan deel 1 en 2 niet (meer) hebben kunnen vernielen. En het is natuurlijk ook beter voor de portemonnee

3*

Geweldige acteerprestaties, zoals we van de volwassen cast ondertussen wel gewoon zijn. Depp is goed, Timothy Spall is zeer goed in z'n rol, Alan Rickman weet zoals gewoonlijk de creep fantastisch neer te zetten en we zien eens een andere kant van Sacha Cohen, maar Helena Bonham Carter steelt toch echt de show. Ze speelt weeral eens het geschifte mens, maar met zo'n heerlijke sublimiteit en charme. Soms toch echt een ondergewaardeerde actrice. Ook in Alice in Wonderland en de laatste 2 Potter films was voor ze het hoogtepunt van de film.

De jongere cast is nu en dan wat irritant, al kan Anthony er nog mee door.

Sfeer is weer geweldig en de overdreven weergave van de moorden en het bloed dat vloeit ontheft de serieuziteit die de film uitstraalt wat. Vooral het surrealistisch sfeertje in Lovett's dromenwereld was geweldig.

Verhaal is ook goed, nu niet om te zeggen vernieuwend ofzo (net zoals de songs, die ook gewoon goed zijn), maar met een geweldig einde. Het was een beetje te bloederig op het einde en het verhaal voelde soms wat uitgerokken aan (beetje te lange speelduur), maar daarnaast zeer goed uitgewerkt.

Je moet ervoor in the mood zijn, maar als musical is het een geweldige film.

4,5*