Opinions

Typische Burton met een enorm goede sfeer in het eerste halfuur, maar daarna verliest 'ie een beetje de focus. Bepaalde verhalen zijn niet goed te volgen (waarschijnlijk door editing) en het lijkt roerloos aan te sturen op een degelijke, maar zeker als het op Penguin aankomt, teleurstellende finale.

Toch heeft Burton het goed begrepen: series zoals Batman, Spider-man,... draaien niet rond het hoofdpersonage, maar rond de villains. Hierdoor blijft Bruce Wayne echter net iets te vlak en begin je je soms af te vragen of Batman er wel in hoefde te zitten. Maar de focus op Catwoman en Penguin is alleen maar te bejuichen en maakt de film dan ook.

Toprollen van Pfeiffer en DeVito en een erg leuke sfeer, maar niet meer dan een leuk filmpje.

3,5*

"I just want to be perfect."

Hoge verwachtingen is het minste wat je kunt zeggen bij de regisseur van Requiem for a Dream, maar ondertussen hebben we al vaker geleerd dat iedere film kan tegenvallen, hoe geniaal de regisseur in het verleden ook is gebleken.

Black Swan is niet zo'n tegenvaller. De uitwerking van het verhaal zit goed en de overgang van witte naar zwarte zwaan, van licht naar donker in Nina verloopt mooi. Na een eerste kijkbeurt stel ik me nog wat vragen bij het nut van sommige scènes (o.a. de masturbatiescènes), maar het verhaal gaat vlot en blijft je boeien. Enkel het eerste uur had wat meer mogen gebeuren, want daarna komt alles in (te) snel tempo op je af.

Op acteervlak niets aan te merken. Natalie Portman heeft verdiend een Golden Globe nominatie gekregen en het zou me niet verbazen indien ze ook de effectieve winst in de wacht zou slepen. Ook een Oscarnominatie lijkt me binnen bereik. Perfect geacteerd: van het schuchtere meisje dat je zelf een klap zou willen verkopen omdat ze zo verlegen is, naar de bij momenten arrogante ster die zelfs van haar moeder geen tegenspraak meer dult.
Mila Kunis was goed, maar niets speciaals en de aandacht voor haar verbaast me. Ik vond haar vermakelijker in Forgetting Sarah Marshall, maar goed, tegenwoordig moet je voor de 'grote prijzen' meer en meer aan bepaalde vereisten voldoen (drama: meedoen in arthouse films, komedie: een oude rot in het vak zijn). Maar het is een goede actrice en het is mooi dat ze wat erkenning krijgt, al is het volgens mij voor de verkeerde rol.
Ook Barbara Hershey als de moeder die het succes van haar dochter wil beleven alsof het dat van zichzelf is, Vincent Cassel als veeleisende leraar en Winona Ryder als de stervende zwaan zijn perfect gecast.

Visueel ook niets op aan te merken: effects zijn goed en de trucjes met de spiegels geven een beklijvende sfeer mee die de film naar een hoger niveau tilt. Clint Mansell zorgt weer voor de score, die helaas nergens memorabel wordt. Soms is de muziek wat ongepast (ziekenhuisscènes met Beth), dan past het weer perfect (de onheilspellende tikjes in het appartement net voordat Nina de tekeningen van de muren rukt). De regie zit natuurlijk goed, met o.a. de spiegels en de headshots die hij ook al in Requiem gebruikte.

Black Swan is goed, maar stelt na de hype een tikje teleur en is nergens vernieuwend. Het had wat donkerder mogen zijn, gezien het thema. Drama in overvloed, maar het komt nergens zo hard aan zoals we weten dat Aronofsky het kan doen aankomen.

4*

Totaal anders dan wat ik normaal kijk, maar daarom is het niet zo dat ik het niet kan appreciëren.

Velen hebben het hier vooral over de mooie natuurplaatjes, maar ik zie het meer als een boeiende kennismaking met (een deel van) de cultuur. De rituelen, de levenswijze,... Compleet anders dan bij ons, en op een of andere manier toch herkenbaar.

De lente (#1) en zomer waren voor mij dan ook het mooiste en daarna had ik helaas wel wat moeite om m'n aandacht erbij te houden. Het hele gedoe met de moord op z'n vrouw en de twee detectives vond ik 'n beetje misplaatst in het geheel en haalde me ook wat uit de sfeer van de film.

Van beste naar minste (het 'slechtste' noemen zou deze film onrecht aandoen):
Lente (#1)
Zomer
Winter
Lente (#2)
Herfst

Mooie muziek trouwens.

Een verdiende 4*.

Perfecte speelduur, kom je niet vaak tegen, maar het verhaal over het algemeen is me wat te simpel en onsamenhangend. Met onsamenhangend bedoel ik vooral dat het einde er meer bij gegooid lijkt om een einde te hebben, wanneer Bruno gaat helpen Schmuel's vader te zoeken en in de vergassingskamer of wat dan ook wordt gevoerd.

Acteurs zijn goed (Farmiga en Thewlis ) en uitwerking idem dito, maar ik vind de film soms wat te repetitief (ouders hebben ruzie, Bruno gaat aan de prikkeldraad zitten en moet gesprek afbreken wanneer er gefluit wordt, komt allemaal wat te veel voor) en het einde niet echt bij de rest van de film passen. Desalniettemin erg emotioneel en erg goed gebracht.

3* (3.20)