Opinions

"Zal ik dan niets van Visconti kunnen waarderen?" vroeg ik mij op een gegeven moment af en toen bracht La Terra Trema redding.

Ten eerste wordt er een mooi verhaal verteld: noem me ouderwets, maar verhalen over verzet tegen het systeem doen me altijd wel wat. Duidelijk minpunt in La Terra Trema is echter de vervelende voice-over die voortdurend oversentimentele zinnen prevelt, waardoor het geheel erg moralistisch aandoet. Ze heeft ook gewoon weinig interessants te melden en voegt totaal niets toe aan het verhaal. Daarom is de voice-over er waarschijnlijk tevens debet aan dat alles nogal 'gestuurd' overkomt. Visconti had er beter aan gedaan om het verhaal wat vrijer te laten, om de epiek voor zichzelf te laten spreken. De niet-professionele en dus direct uit het leven gegrepen acteurs weten deze namelijk uitstekend te dragen: ja, deze keer was het acteerwerk mijns inziens dik in orde, wellicht een aantal momenten daargelaten. Dan heb ik het vooral over het onnatuurlijke, bovendien erg lelijke gelach der verschillende personages dat telkens zo lang voortduurt dat het simpelweg irritant wordt. Maar voor de rest weten de acteurs mij te overtuigen dat het hier toch echt hun eigen verhaal is dat wordt verteld en geen geromantiseerde versie ervan (hier is geen plaats voor Delons en Cardinales ).

Ook het einde wordt niet geromantiseerd (geen happy-end) en dat is natuurlijk altijd een pluspunt: 3,5*.

Heb hem voor het eerst gezien, omdat ik wat vooroordelen had over de film (Amerikanen redden zielig volkje).

Uiteindelijk bleek het dus satire te zijn. Toch zag je heel goed dat men steeds niet té ver wilde gaan met de kritiek.

Verder aparte cameravoering en kleurgebruik.

Ten eerste vind ik dit een erg verkeerde film. Het recht in eigen handen nemen is per definitie niet goed. Toch wordt er hier alles aan gedaan om een moordenaar als de grote held af te schilderen, door de slachtoffers zo kwaadaardig mogelijk over te laten komen (ze hebben een baard, drinken veel bier, lachen heel lelijk, KKK wordt er bijgehaald).

Ten tweede snap ik niet wat voor een advocaat die Brigance is. Je zou denken dat hij als jurist de techniek van het discussieren wel zou kennen. Wanneer hem echter gevraagd wordt waarom hij voor de doodstraf is, geeft hij op kinderlijke wijze een 'voorbeeld uit de praktijk' ipv te argumenteren. "Kijk, wanneer een drugshandelaar... etc."

Dat argumenteren niet zijn sterkste punt is, blijkt ook uit zijn slotpledooi: op een verschrikkelijk populistische en sentimentele manier probeert hij de juryleden voor zich te winnen. Nou weet ik dat Amerikanen niet bepaald rationeel zijn (relatief gezien), maar de naiviteit van de juryleden uit deze film slaat echt alles.

Een foute film (de titel spreekt al voor zich).

1*