Opinions

Hong Kong op niveau.

Niet zo heel vreemd misschien. Het mag dan Li's eerste film zijn, hij heeft al onder een aantal grote namen dienst gedaan. Met name Pou-Soi Cheang, wie deze film ook produceerde. Je mag het dan ook een beetje in die richting gaan zoeken, vooral Cheang's vroegere werk dan.

Visueel erg strak, Shawn Yue die als bad guy echt op niveau is en een aantal erg knappe actie scenes die misschien niet meteen een nieuwe standaard zetten voor Hong Kong, maar toch best creatief en knap uitgevoerd zijn.

Voor het plot hoef je niet te kijken, een film als deze schrijft zichzelf. En echt het ruwe talent van een Cheang zie ik er ook niet in terug, maar wél een film die volledig op niveau is. En een goed teken voor HK in het algemeen, want die zijn de laatste jaren toch een beetje op de sukkel, met de opkomst van China.

4.0* en een uitgebreide review

HK dansfilm.

De opzet is typisch voor dit soort films. Veel lange dansscenes met daartussen wat coming of age drama om er geen complete videoclip van te maken. Ik heb er niet zo heel veel mee, al vond ik deze film nog best te behappen. Heeft dan vooral te maken met wat stilistische keuzes.

De film gaat meer de richting van hiphop/electronic op, met wat aardige muziekjes en gepast gestileerde dansscenes. Dat maakt die scenes in ieder geval al een stuk leuker om te kijken, niet de typische *NSYNC-achtige popcrap die normaal in dit soort films te vinden is.

Visueel is het gewoon goed, ook qua acteerwerk valt het wel mee. Het drama is voorspelbaar en de film had ook nog wel iets korter gekund. Wel fijn is de toevoeging van wat martial arts dingetjes, beetje voorspelbaar maar het past er ook wel gewoon bij, zeker voor een film uit HK. Vond het een degelijk tussendoortje.

3.0*

Laika, wisselvallig als altijd.

Coraline en The Boxtrolls vond ik erg fijne films, ParaNorman een stuk minder. Jammer genoeg mag deze Kubo zich bij ParaNorman nestelen. Een moedige poging die voor een aantal redenen wel de moeite waard is een keertje te kijken, maar globaal gezien niet goed genoeg is.

Visueel viel het me sterk tegen. Ik ben een liefhebber van stop-motion, maar die roep naar vloeiendheid (iemand zei al dat het bijna CG lijkt) begrijp ik niet zo. Waarom zou je 5 jaar spenderen aan iets wat je in een fractie van de tijd uit een computer kan laten rollen? De charme is grotendeels weg, ondanks toch wel enkele mooie setpieces.

Het Oosten door de ogen van Amerika is ook zelden aantrekkelijk, ook Kubo kan het niet waarmaken. Wat leentjebuur spelen bij wat duisterdere werkjes, maar het wordt allemaal wat braafjes en kinderachtig gebracht. Actie kan ook niet overtuigen en de humor is pijnlijk. Mede aan de grondslag de voice acting die traditiegetrouw kil en levensloos overkomt.

Toch moet gezegd dat deze veruit de interessantste was uit m'n Amerikaanse animatie week. Het is een verademing in vergelijking met films als Finding Dory of The Secret Life of Pets. Het is ook niet dat Laika het niet kan, alleen missen ze soms een beetje de juiste visie, of een echte goeie regisseur die met het genre aan de slag kan.

Kubo is een allegaartje van dingen waarvan er maar zelden echt iets werkt. Toch is het wel een interessante mislukking, maar het is duidelijk dat het zoveel meer had kunnen zijn.

2.0*

Gemiddelde Japanse horror.

De 'vrouw' is niet zozeer echt eng, maar wel unsettling. Hierdoor wordt het weer meer een mysterie (Noroi flashbacks), hoewel dan wel duidelijker in de vorm van een doorsnee Japanse horror waardoor het effect niet altijd even optimaal is.

Op zich een aardig verhaaltje dat er achter steekt, al is het uiteraard de zoveelste variant. Het middenstuk is een beetje droog en mist wat sfeer, maar het begin en einde zorgen ervoor dat je de film met een overwegend positief gevoel de film kan afsluiten. Naar het einde toe zitten er wel weer een aantal erg aardige scenes in. Gelukkig duurt het ook allemaal niet te lang.

Shiraishi's vroege werk is best degelijk, maar kan zich amper meten met Grotesque. Hopelijk gaat hij een beetje op dat elan verder, maar hij is blijkbaar goed z'n best aan doen van alle horrorwalletjes een graantje mee te pikken. Ben op zich wel benieuwd wat z'n volgende project zal worden.

Vermakelijk Aziatisch horrorfilmpje, maar behoort zeker niet tot de groten.

Kleine 3.0*

Fijne Toyoda.

Z'n laatste voor z'n verplichte break. Grappig om te zien hoe er soms te pas en te onpas naar weed werd verwezen, dat zou hem duur te staan komen. Wat mij betreft wel een nuttige break, want hoewel deze film best leuk is, is z'n latere werk toch héél wat beter.

Een "normaal" gezin zou ik het niet noemen, integendeel. Een gezin waar iedereen altijd de waarheid vertelt en geen schaamte kent. Althans, dat is de premisse, want al snel blijkt dat ook dit maar een masker is. Zeker niet de eerste Japanse film waar "het gezin" langzaam uit elkaar valt, Kuchu Teien valt alleen wat tussen de verschillende strekkingen in.

Doet af en toe een klein (klein!) beetje denken aan Visitor Q, maar dit is toch veel braver. Echt grimmig of dramatisch wil het ook weer niet worden, daarvoor is het net allemaal iets te zwart-komisch. Toyoda weet wel een degelijk sfeertje neer te zetten, maar het is net iets teveel net-niet.

Visueel hetzelfde verhaal. Leuk camerawerk en bij momenten toffe trucjes, maar het ziet er soms ook wat gewoontjes uit. Had iets meer aandacht aan besteed worden. De soundtrack vond ik vooral weinig opvallend, maar verder zeker niet vervelend.

En zo is dit een bovengemiddelde mix van drama en zwarte comedy die makkelijk de speelduur vol krijgt, maar nooit echt boven soortgelijke films weet uit te stijgen.

3.5*

Vermakelijke onzin.

Inderdaad een mix van een aantal stijlen en films. Sci-fi ala Fifth Element vermengd met wat kung-fu grapjes, dikke 1-on-1 beat 'em up saus eroverheen in het begin, wat monsters en episch gedoe erbij.

HK filmerij ten top dus, niet echt coherent en vloeiend, wel erg vlot en leuk. Effecten zijn vaak erg brak maar het enorme tempo, tof camerawerk en goede montage zorgen ervoor dat je niet al teveel tijd krijgt je daaraan te ergeren.

Acteerwerk ook niet al te best, zeker de twee hoofdpersonages niet, maar ook dat doet weinig af aan het vermaak. Wel weer een opvallende verschijning van Sammo Hung, al krijg je tegen het eind van de film wel een beetje medelijden met de man. Iets teveel grapjes over z'n gewicht

Leuk filmpje. Lekker ongedwongen mix van pulp tot een leuk onzinfilmpje verwerkt.

Vlotte 3.0*

Leuk.

Andrew Lau is een bedrijvig en veelzijdig man. Hij mag dan vooral bekend zijn van de Infernal Affairs reeks, hij heeft heel wat meer dingen gedaan.

Een wat gekke mix van Storm Warriors en Zu Warriors-achtige taferelen met een stevige dosis slapstick. Soms lijkt het ook wel een beetje een Hero avant-la-lettre, al ligt de nadruk hier toch wat meer op de fantasy en de humor.

Best fijn om Andy Lau weer eens aan het werk te zien, was alweer even geleden. Ook Zhao en Cheng waren aardige toevoegingen aan de cast.

Zeker niet alle effecten zijn even geslaagd, maar de battles zijn best fijn en de humor bij momenten lekker flauw. Beetje jammer dat het op het einde net wat té serieus werd, maar verder een leuk, vlot en vermakelijk tussendoortje.

Man van alle markten die Wai-keung Lau. Echt geweldige films maakt hij meestal niet, maar ook zelden echt slecht.

3.5*

Derde Yoshida.

En ook de derde keer raak. De film duurt misschien net wat te lang, maar weet helemaal niet te vervelen, en brengt weer een aardig stukje eigenzinnige comedy.

Kuhio zelf is echt de ster van de film en weet met z'n weirde accent en stoicijnse houding een gewelidg personage neer te zetten. Hoewel de eigenlijke feiten weer redelijk dramatisch (en duister) zijn, weet Yoshida er toch weer een luchtig en ludiek sfeertje aan te hangen.

Geen man die dit beter kan dan hij. Wie Yoshida niet kent kan beter z'n andere films eerst proberen, maar fans kunnen maar weinig misdoen met deze film.

4.0* en een uitgebreide review

Fijne Miike.

Wel een erg klassieke. Al weer even geleden dat ik een Miike zonder gekkigheid gekeken heb, in zekere zin voelt dit filmpje dan ook als tussendoortje aan. Maar wel een solide tussendoortje dan, want het zit toch alles best goed in elkaar.

De TV-look opmerking van hierboven kan ik echt niet plaatsen. Film ziet er mooi uit. Strak gefilmd, sterk kleurgebruik, al helemaal omdat er toch aardig wat op een toneel gefilmd is, wat vaak een wat visueel saaie film tot gevolgd heeft. Ook de decors zijn gedetailleerd en de moeite waard. Acteerwerk en soundtrack verder ook naar behoren, alleen net iets minder opvallend.

Met het verhaal had ik net iets meer moeite. Beetje Perfect Blue-achtig, waarbij realiteit en fictie langzaam in elkaar beginnen lopen. Alleen is het tempo iets té gezapig en is het toneelstuk iets té prominent aanwezig. Daardoor verloopt het soms allemaal iets te moeizaam, zeker als je denkt wat Miike ermee had kunnen doen wanneer het allemaal iets losser had mogen zijn.

Verder nog wat leuke horror-knipoogjes. Niks overdriven, maar de posterscene mocht er toch wel zijn. Al bij al dus een meer dan behoorlijke Miike. Voor de mensen die hem liever iets serieuzere dingen zien maken. Niet de écht commerciële Miike, niet de wilde Miike maar de solide Miike.

3.5*

Kaige Chen's nieuwste.

Ooit begonnen als één van de poverty porn groten van China, maar ondertussen toch iets andere oorden opgezocht. Een tiental jaar geleden was hij nog één van de frontrunners van het vortige wangebruik van CG in China, ondertussen gaat hij netjes tegen die trend in. En gelukkig maar.

Je zou het een beetje vergeten, kijkende naar de recente Chinese blockbusters, maar ze kunnen daar serieus mooie filmpjes schieten als ze een beetje hun best doen. Chen liet 5 jaar bouwen aan de sets van deze film, na de opnamen werden ze herschapen tot themapark. Om maar te zeggen dat dit een redelijk grote productie was.

Film is een simpel moordmystery met wat fantasy toetsen, maar het is duidelijk dat het eigenlijk gewoon om de visuele pracht en praal draait. En op dat gebied weet de film ook echt vol te overtuigen. Verder leuke en interessante samenwerking tussen Japan en China, met enkele bekende Japanse gezichten, al voelt het resultaat toch nog steeds 100% Chinees aan.

Veel commentaar op de richting die Chen ingeslagen is, erg arthouse is het niet meer natuurlijk, maar wat mij betreft een stuk leuker en mooier dan z'n oude werk. Nog een dikke stap beter dan z'n vorige film, wat mij betreft mag hij nog even doorgaan op dit elan.

4.5* en een uitgebreide review

Heerlijk filmpje.

Eindelijk gaat Koreeda weer eens wat de meer magische kant op. After Life blijft van al zijn voorgaande werk mijn favoriete film en hoewel de rest van z'n werk erg veel kwaliteit bezit mist het vaak wat de speelsheid van deze films of de kracht van een echt pakkend drama.

Visueel geweldig. Echt heerlijk geschoten, prachtig vormgegeven. Soundtrack werkt daar aan mee maar is niet zo subtiel, dus als het werk van WEG hier niet zo bevalt kan het inderdaad best wat irritant worden. Zelf absoluut geen probleem mee gehad.

Verder is de boodschap wat overduidelijk, maar is het het luchtige sfeertje dat het drama op z'n plaats zet en de film zo heerlijk genietbaar maakt.

Eindelijk maakt Koreeda z'n belofte van After Life waar. Hij mag meer van dit soort films maken, behoort absoluut tot z'n beste werk.

4.5* en een uitgebreide review

Erg charmant.

Stop-motion is mijn ding wel, maar de Oost-Europese film liggen mij wat minder. Vaak is het wat té houterig en qua designs ook niet echt aansprekend. Daar heeft deze film gelukkig niet al te veel last van. De designs ogen wel wat goedkoop, maar da's meer by design én er wordt ook creatief mee omgesprongen.

Komt daarbij dat de animatie zelf ook wel op niveau is en er veel detail zit in de omgeving en objecten (zoals de wagentjes). Dit geeft de film gewoon erg veel charme. De mix met live action footage is ook erg geslaagd en zorgt ervoor dat de wereld die geschapen wordt een zeker dromerig realisme meekrijgt.

De echte live action stukken vond ik wat minder, gelukkig blijven die eerder beperkt. Het avontuur van Kooky is waar deze film schittert, alleen daarvoor zeker de moeite om een keer gezien te hebben. Wel voornamelijk voor liefhebbers van stop-motion films, maar binnen die niche is dit echt wel een aanrader.

3.5*

Mooi hoor.

Ik het begin dacht ik nog dat Kikuchi zou moeten oppassen dat ze niet zou gaan lijden aan het "oh we hebben een Japanner nodig" syndroom, beter bekend als het Ken Watanabe syndroom. Maar gaandeweg de film bewijst ze toch weer dat ze gewoon erg goed haar mannetje kan staan. Ze is duidelijk niet (alleen) gecast omdat sommigen haar gezicht al kennen in Amerika, ze voegt ook echt wat toe aan haar rol.

Geen idee welke film de meesten hier verwachtten, maar viel best goed in de lijn van wat ik voor ogen had. Uiteraard is het traag en zwaarmoedige, maar dat stoorde allerminst. Eerste half uur is best interessant, met Zellner die een mooie interpretatie geeft van Tokyo (duidelijk niet door een Japanner geregisseerd, maar wel met respect voor de cultuur).

Daarna is het even aanpassen, de verhuis naar Amerika is best bruusk, maar naarmate Kumiko daar wat rondzwerft begint het weer wat vorm te krijgen. Mooi gestileerd, fijn vormgegeven zowel in beeld als geluid en met hier en daar een paar licht absurde toetsen.

Het einde vond ik alleen iets te makkelijk, ander klein minpuntje was dat de duistere momenten met de opzwellende muziek wel knap waren, maar niet echt helemaal in de film thuishoorden. De connectie met Kikuchi's personage voelde ik nergens, waardoor die scenes toch een beetje hun doel mistten.

Maar verder absoluut de moeite. Gemiddelde hier is belachelijk, niet op letten.

3.5*

Verrassend fijne Kurosawa.

Veel beter dan Serpenth's Path wat mij betreft. Deed me sterk denken aan Kitano af en toe. Erg scherpe editing, vreemde keuze van scenes en uitermate droog.

Aikawa, Terajima en Osugi zijn altijd fijn, maar Aikawa is toch echt een aardige subfavoriet aan het worden. Eigenlijk nooit ondermaats of slecht.

Verder een interessant gebracht verhaaltje, verhaal door de harde editing, mensen die op zoek zijn naar emotionele inleving zijn wel gewaarschuwd.

4.0* en een uitgebreide review

Blij weerzien.

Was al even geleden, had ook eens iets andere film voor ogen moet ik zeggen. Vooral meer fantasy en minder scifi, die balans ligt echter toch iets anders, zeker na halverwege. Vond het op zich wel leuk maar kan me inbeelden dat niet iedereen daar even blij mee is.

Shinkai's eerste full-length en hoewel hij hier niet alles meer zelf doet blijft z'n stijl perfect overeind en levert hij, met een zeer beperkt team, toch een magnifieke films af. Erg gedetailleerd en vooral prachtig kleurgebruik maken van deze film een waar pareltje.

Lekker dromerig einde ook, typisch anime-gebral maar het zorgt wel voor hopen sfeer. Verder een aangename speelduur en heel wat memorabele momenten. Na 10 jaar amper verouderd, dat verdient toch een schouderklopje voor Shinkai.

4.5* en een uitgebreide review

Degelijke film genekt door enkele tergend langzame scenes.

Positief waren de scenes met de geest, de scenes in het bos en vooral de scene met het bewegende bos. Vooral die laatste was best indrukwekkend. Spijtig dat zich daartussen onnodig uitgerekte scenes bevonden.

De scene waar de geest zingt, waar ze het kasteel zoeken in de mist of de gehele moord op de High Lord. Allerminst boeiend en verder weinig te zien. Wat me echter het meeste stoorde waren de scenes met de vrouw. Zo doorzichtig manipulatief gedrag dat het een beetje belachelijk werd, Shakespeare of niet.

En voor de rest same old complaints. Muziek doet me niks, acteerprestaties ook niet en verhaal boeide niet. Al bij al 2*, maar hadden er zeker 3* kunnen zijn als bepaalde scenes ingekort werden. Leuke dingen gezien, maar veels en veels te weinig.

Vroege Mak.

Maar wel één van z'n betere vroege films. Hij heeft een stevige aanloopperiode nodig gehad, in deze film zag je toch al wat van z'n talent komen bovendrijven. 't Is geen echt opvallende film geworden, maar toch eentje die het kijken waard is.

Sowieso vind ik dit soort single-locations films meestal wel leuk, het drijft regisseurs meestal iets verder om het maximum uit hun setting te halen. Ook Mak doet z'n best en slaagt er meer dan aardig in. Acteerwerk is ook best in orde (Michael Wong uitgezonderd - natuurlijk) en qua spanning zit het ook wel goed.

't Is redelijk bekend terrein verder, de film kent maar weinig verrassingen en wie al eens een soortgelijke film gezien heeft zal niet al te overdonderd worden door deze. Maar 't is zeker een fijn tussendoortje. Beetje jammer dat Mak tegenwoordig niet meer veel van zich laat horen, 't is geen geniaal regisseur, maar echt teleurstellen doet hij zelden.

3.0*

Blijft leuk.

Het is jammer dat het na deze film wat minder geworden is met Chow. Hij is nog wel steeds actief binnen de filmwereld, maar je ziet hem nog maar zelden voor de camera. En dat is toch waar hij het best tot z'n recht komt, al helpt het ook wel dat hij als regisseur meer inbreng heeft in het tot z'n recht laten komen van zijn personage.

Een goeie introductie voor mensen die nog niks van Chow gezien hebben. De CG is ondertussen wat achterhaald, maar wél nog steeds functioneel, aangezien het een hoop van de grappen ondersteunt en mogelijk maakt. Verder is de deadpan delivery van Chow geweldig, vooral omdat de humor zelf vaak erg melig en over-the-top is.

Dit blijven erg vermakelijke films, die doorheen de jaren maar weinig moeten inboeten hebben. Het begint ietwat traag, maar eens Chow's personage op de proppen komt is het volop genieten. Een paar geniale scenes die humor en actie perfect weten te mixen en vooral erg veel vlot entertainment. Eén van Chow's beste films.

4.0* en een uitgebreide review

Kung-fu en pandas.

Volgens mij komen panda fans wel aan hun trekken met deze film. Kung-fu fans kunnen beter wat anders gaan kijken.

Opvallend mooi begin van de film met erg mooie animatie en tekenstijl. Helemaal niet traditioneel zoals iemand eerder beweerde, is uiteraard wel volledig 3D, maar erg knap vormgegeven. Dan wordt Po wakker en krijgen we de standaard 3D look weer. Bummer.

Al moet gezegd dat de background artists wel regelmatig een pluim verdienen. Zit een zekere abstractie in en er word erg knap omgesprongen met kleurtjes. De film ziet er dan ook redelijk fleurig en kleurrijk uit.

De personages zelf zijn van een heel ander niveau en zowel qua animatie als uiterlijk compleet mislukt. De helft van de cast wordt ook niet gebruikt, Po zelf heeft veel te veel maniertjes van Black overgenomen waardoor het animatie effect voor een deel verwatert en er gewoon een vedetteshow opgevoerd wordt.

De humor is verder absoluut de mijne niet. Heb nergens echt kunnen lachen met deze film. Ook de kung-fu scenes zijn echt belabberd en zijn (bijna) nooit meer dan een Amerikaanse interpretatie van het genre. Enkel de scene met het broodje dat veroverd dient te worden lijkt op wat je wel meer terugziet in kung-fu films. Meteen voor mij ook de beste scene.

Kung Fu Panda is gewoon een veramerikaanste versie van het kung-fu gegeven dat niks heel laat van wat het genre zo aantrekkelijk maakt en het vervangt met Amerikaanse eenheidsworst.

1* met dank aan de background artists, verder absoluut iets om zo snel mogelijk te vergeten.

Jammer.

Bij elke flashback is het droevig toekijken hoe Dreamworks wel in staat lijkt om iets visueel fijns op het scherm te tonen, maar telkens wanneer ze weer overschakelen naar de normale stijl rest vooral teleurstelling.

Grappig is de film vooral niet. De pogingen van Black vallen compleet in het water, timing en humor zijn zowat het slechtste wat ik al in een Amerikaanse animatiefilm gezien heb. Het verhaaltje is verder niet veel soeps en ook de actiescenes hebben maar weinig voeling met het bronmateriaal.

Toch nog wel kunnen genieten van de mooie flashbacks en een aantal leuke achtergronddesigns, het zijn van dat soort randdingetjes dat deze film het moet hebben. Da's in ieder geval wel al iets meer dan de eerste film, in dat opzicht dus een beter vervolg.

1.5*

Blijft flauw.

Het is jammer, want je merkt dat ze dit visueel véél verder hadden kunnen pushen. Hier en daar sijpelen er wat andere visuele stijlen door, maar uiteindelijk keert de film altijd slaafs terug naar de klassieke Amerikaanse CG look. Jammer dat ze bij Dreamworks niet eens wat meer durf tonen, al helemaal omdat ze het toch altijd afleggen tegen Disney/PIxar qua populariteit.

Ook het plotje en de toon hadden en stuk leuker gekund. Wat meer focus op de fantasy en actie had de film goed gedaan, zeker wanneer men ook het komische had laten varen. De personages en humor in deze films zijn echt niet te harden, het is allemaal erg kinderachtig, erg flauw en vooral, helemaal nergens grappig.

Het is een reeks die makkelijk een stuk leuker had kunnen zijn, maar dan moeten ze het klassieke animatie recept in Amerika gewoon een keer los durven laten. Al 25 jaar serveert men daar dezelfde soort film, met amper enige variatie in uitwerking. Deze is zeker niet de slechtste in de Kung Fu Panda reeks, maar veel stelt het verder niet voor.

1.5*

Wat een trieste bedoening. Leuk om samen met een paar vrienden eens uit te proberen, waarbij je waarschijnlijk één of ander "you had to be there" moment kan creeëren, maar om daar nu 80 minuten naar te liggen staren ? Treurige zaak

0.5*

Beetje weird.

Tijdens de film voel je al dat er iets mis zit. Kung Fu Master voelt niet echt als een film, er is eigenlijk amper plot en de 90 minuten worden gevuld met 85 minuten aan gevechten en 5 minuten opvulling om een klein beetje context te geven.

Het leek mij eerst een geavanceerde martial arts demo reel waar ze 5 minuten verhaal hebben bijgegooid om tot een film te komen, uiteindelijk blijkt het om een TV-serie turned film te gaan. Ken verder de serie niet, maar het lijkt me dat ze bij het knippen vooral de gevechten intact hebben willen laten.

Visueel merk je ook wel dat dit geen origineel filmmateriaal is. Sommige shots zien er echt wel strak en prachtig gefilmd uit, maar die worden vaak meteen afgewisseld met mindere cuts en wat goedkoop ogend camera werk. Gek effect want de film is over de gehele lijn best gestileerd.

Biao weet gelukkig de film wel te dragen. Z'n skills zijn meer dan solide, hij is een mooi en elegant vechter, de choreografie en het touwenwerk is ook meer dan bovengemiddeld. Maar toch moet de doorsnee filmliefhebber een beetje opletten met deze film, want Biao loopt echt letterlijk van tegenstander naar tegenstander, om dan een potje van 5 minuten te vechten. Meer is er ook echt niet.

Voor die martial arts die hard fans dus, maar die krijgen af en toe dan wel een mooi robbertje vechten aangeboden.

3.0*

Niet best.

Het blijft gokwerk, die Chinese films. Je zou verwachten dat ze het martial arts genre toch wel een beetje onder de knie hebben ondertussen, maar af en toe krijg je toch nog eens wat als dit. Gladde poppy rommel die je beter naast je neer kan leggen.

Irritant vooral zijn de kind-acteurs. Nu kan dat kleine ventje wel een beetje vechten, maar de actie wordt slecht in beeld gebracht en verder is het een redelijk kliertje. Maar ook de volwassen acteurs bakken er niks van. Ze lopen rond alsof ze een reclame voor tandpasta aan het maken zijn.

Plotje is redelijk kinderachtig, CG is slecht en met z'n 95 minuten is de film nog steeds wat aan de lange kant. Gelukkig worden de gevechten naar het einde toe wel iets leuker, waardoor de film niet compleet wegzakt en er op het einde toch nog iets te zien is. Maar je moet echt al een die-hard zijn om daarvoor de film te willen opzetten, laat staan uitzitten.

1.5*

Matig.

Zal wel een live-action verfilming zijn van ofwel een manga, of een anime. Zo voelt het in ieder geval aan. Dit aangezet acteerwerk, cliché verloop en ditto moraaltjes en érg stereotype karakters. Kan op zich nog wel leuk zijn in de handen van de juiste regisseur, maar Kawamura stelt teleur.

De typetjes zijn bij momenten aan de vervelende kant, het moraaltje redelijk vreemd en het plot iets té zwart/wit allemaal. Visueel is het verder wel fleurig, maar echt mooi is het nu ook weer niet en de extra animatietjes ogen redelijk kinderachtig.

Zal ook wel gericht zijn op een wat jonger publiek, al is de speelduur toch een indicatie dat deze film toch iets serieuzer wil genomen worden (als comedy dan). Af en toe zitten er ook wel grappige momentjes in, maar het was mij algemeen gezien wat te flauw, op bepaalde momenten zelfs kinderachtig.

Mnee, dit kunnen ze beter in Japan.

2.5*

Porco.

Weer eens herzien en de charme van deze film is gewoon niet stuk te krijgen. De setting samen met het Porco personage maken van deze film een waar genot.

Behoort tot de kleinere Miyazaki films. Meer aandacht voor sfeer en details, minder fantasy en luidruchtige moraaltjes. Meer mijn ding. Verder een film die steunt op feel-good. Er mag dan best wat drama inzitten, Miyazaki laat het nooit echt serieus of drukkend worden. Alles wordt met een zekere luchtigheid opgelost.

Visueel ook nog steeds genieten. Ghibli's oog voor detail blijft geweldig, verder leuk character design en een erg mooie setting. Blijft een favorietje dit, al denk ik dat ik Miya's laatste nog wel nét iets indrukwekkender vond.

4.5* en een uitgebreide review

Shinchan is een raar geval, da's zeker. Sinds ik de strips ooit "in m'n virtuele handen" geduwd kreeg heb ik er altijd wel een zwak voor gehad. Erg fout gedoe bestemd voor kinderen.

De TVserie heb ik ook ooit proberen kijken, maar die misselijkmakende dub, samen met gebrekkige animatie en nogal sketchy en ongrappige dingen brachten mij snel op andere ideeën. Toch kon ik het niet laten ook een keer een Shinchan film te bekijken.

Blijkt toch een goeie keuze geweest, want na het stroeve begin heb ik me echt vermaakt. De stijl blijft wat ze is natuurlijk, niet bepaald mooi, maar de animatie, en dan met name het camerawerk is in deze film vaak erg swingend en actief. Veel leuke pans en swoops en meer van dat zenuwachtig gedoe.

Humor is weer typisch fout, net zoals in de comics (ja dames en heren, dat wil zeggen blote billen en piemels!), en er zijn een paar scenes die er erg hoog bovenuitsteken. De busrit en de klim van de toren zijn erg, erg entertaining. Verhaaltje heeft weinig om het lijf (hoewel er op zich wel wat diepere themas aangeraakt worden), uiteindelijk is dit filmpje vooral pure fun.

Op sommige momenten wat meer dan op andere, maar vervelen doet het nooit. Gelukkig is hij daar ook kort genoeg voor. Kleine 3 sterretjes. Aangename verrassing, had er veel minder van verwacht. Eén raad in ieder geval, vermijd ten alle kosten die oortergende Nederlandse dub.

Fijne Kurosawa.

Met dank aan Teruyuki Kagawa, want wat zet hij een leuk personage neer. Echt creepy vond ik hem niet, wel weird en bevreemdend. Moeilijk in te schatten en net daarom wel boeiend. De bravere Hidetoshi Nishijima is een perfecte tegenspeler voor Kagawa.

Kurosawa doet weinig nieuws, behalve dan het geheel naar behoren opbouwen. Wanneer Japan dit soort thrillers doet vind ik het resultaat meestal net wat te statisch, ook deze film heeft daar een beetje last van. Kurasawa goes through the motions en doet alles naar behoren, maar daarmee mist de film toch een beetje een eigen smoelwerk.

Ook ietwat teleurgesteld in het einde. Hoopte dat Nishino er mee weg zou komen, maar de laatste scene brengt toch nog "gerechtigheid". Geen idee waarom eigenlijk, had wat mij betreft absoluut niet gehoeven. De film zag er wel net iets duurder uit dan de gemiddelde Kurosawa, waardoor hij misschien wat consessies op het script heeft moeten toestaan.

Maar slecht is het zeker niet. Kagawa is een memorabel figuur en de film is netjes afgewerkt. Het is al lang geleden dat Kurosawa mij nog eens echt heeft kunnen overtuigen, maar deze film toont in ieder geval dat hij nog springlevend is en de hoop nog niet volledig opgegeven moet worden.

3.5*

Aardige Ishii.

Takashi Ishii heeft er een handje van om redelijk doorsnee B-filmpjes toch iets extras mee te geven. Van het plot hoef je niet al te veel te verwachten en ook het acteerwerk is eerder middelmatig. Black Angel serveert een doorsnee wraakverhaaltje, dus ook het plot kent weinig verrassingen.

Toch kijkt het erg makkelijk weg. Visueel heeft het net dat kleine beetje extra, waardoor het redelijk stijlvol is. Je moet er geen al te hoge verwachten van hebben want een écht visueel hoogstandje is het ook weer niet, maar het steekt wel af in vergelijking met soortgelijke film.

Ondertussen hangt er wel een redelijk verouderd 90s sfeertje over de film heen, niet bepaald strak maar het kan er nog net mee door. Eentje voor de Takashi Ishii fans dus, al moet wel gezegd dat dit één van de bravere werkjes in z'n oeuvre is.

3.0*

Iets beter dan deel 1.

Maar nu ook weer niet zoveel. Ook hier weer een wraakverhaaltje dat op een redelijk bekende manier ingevuld wordt. Yakuza perikelen en huurmoordenaars, twee kampen die elkaar het leven zuur maken en af en toe een fijn gestileerde actiescene. B-film materiaal pur sang, maar dan nét iets beter.

Ishii weet dit soort films toch altijd dat nét iets meer te geven. Iets strakkere visuals, een opmerkelijke soundtrack en iets minder braaf dan soortgelijke films. Zelden voldoende om de films écht tot een hoger niveau te tillen, maar wel voldoende om ervoor te zorgen dat zijn films niet verzanden in vergeetbare filler.

Voor de liefhebber ook nog een leuke bijrol voor Susumu Terajima, verder is dit vooral voer voor de liefhebber van Ishii. Geen groots regisseur, maar wel iemand die ondertussen z'n plaatsje in de Japanse filmgeschiedenis verdiend heeft.

3.0*