Opinions

Fijn actiewerk van Mak.

Felix Chong is er niet meer bij, zoals zovele HK regisseur is Mak richting mainland getrokken en heeft zich daar blijkbaar een partner gevonden. Het resultaat is een erg stijlvolle actiefilm, die alleen nét wat te bekend aanvoelde voor een hogere score.

Dat Mak zich vertrouwd voelt met het genre mag duidelijk zijn. Misschien net iets té, want de film is af en toe net iets te voorspelbaar en geeft op momenten bijna een deja vu gevoel. Komt ook wel omdat er de laatste jaren al een paar Golden Triangle films geweest zijn die een soortgelijke vibe hadden, maar de invloeden gaan veel verder terug. Deze actiefilm had ook makkelijk 10-20 jaar geleden gemaakt kunnen worden, door een Benny Chan ofzo.

De Chinese invloed geeft de film nog wel een beetje een eigen karakter en de uitvoering is meer dan behoorlijk. Visueel zijn er aardig wat plaatjes, de actie is scherp en origineel en ondanks dat het 120 minuten duurt blijft het tempo van de film van start tot finish erg strak.

Een zeer fijn tussendoortje dus. Valt zeer weinig op aan te merken, behalve dan dat ik weinig tot niks nieuws gezien heb, en binnen een genre dat toch redelijk dichtbevolkt is, is dat net niet voldoende voor een echt hoge score.

3.5*

Poe anthology.

Weet niet wat het is met zijn werk, maar de verfilmingen zijn keer op keer een teleurstelling. Nochtans is het materiaal perfect voor een ouderwetse duistere chiller. Het resultaat is echter meestal goedkoop en weinig geïnspireerd.

Nu is Extraordinary Tales geen rampzalige film geworden, maar je zou er toch meer van mogen verwachten. Het is niet dat Garcia en gevolg hun best niet gedaan hebben, maar ze mistten duidelijk de middelen (of ze zijn naar de bekende stemacteurs gegaan misschien?) om hier een waardig project van te maken.

De animatie is vooral erg pover. Wél mooi dat ze elk filmpje hun eigen stijl hebben proberen meegeven, maar het verschil zit toch vooral in de gebruikte texturen (met wat extra filtertjes hier en daar), de animatie zelf is redelijk identiek tussen de verschillende shorts. Niet al te best dus.

Verder zijn de meeste filmpjes nog redelijk sfeervol, maar daar houdt het ook meteen mee op. Het stemmenwerk is wat droog, visueel stelt het teleur en hoewel de verhaaltjes best cool zijn, kennen ze nog maar weinig geheimen, zelfs voor de niet-kenner.

Interessant project, maar had veel beter gemoeten. Een dappere poging die wel z'n momenten kent, maar in z'n geheel niet genoeg weet te overtuigen.

2.5*

lol

Dit was inderdaad een stukje goedkope onzin. De zoveelste aliens docu die beweert met prangende beelden en choquerend bewijs aan te komen, maar het meeste wat je te zien krijgt zijn hilarische amateurbeelden en nogal louche figuren die niet meteen vertrouwen uitstralen.

Met als klapper die alien die door het raam kwam kijken. Dat bedenk je toch ook niet Begon me dan ook al redelijk snel te irriteren, terwijl deze docu lustig verderging met "vragen oproepen, niet met antwoorden geven", zoals ze zelf aankondigde.

Makkelijk natuurlijk, mensen warm maken met wat wilde verhalen die nergens op gebaseerd zijn. Perfect om in boekvorm uit te brengen als fictie, maar deze verhalen in een docu zijn gewoon banaal en onnozel. Het zal verder ook wel aan mij liggen, misschien heb ik ergens een schakel gemist, maar wat die kinderporno aantijgingen er op het einde bij kwamen doen was mij niet meteen duidelijk.

Gewoon links laten liggen dit, goedkope onzin.

0.5*

Best oké.

Wat het begin betreft is het jammer dat de titel eigenlijk al weggeeft waarover de film gaat. Meestal is dat beetje mysterie aan het begin van dit soort films wel nuttig om het stuk met de zuipende jongeren door te komen. Dat valt hier dus weg.

Eens de film op gang blijven de broertjes vooral bij wat clichés hangen. Toegegeven, er zitten een paar leuke ideeën in (zoals de regen die plots stopt) en de effecten zijn naar behoren, maar de laatste tijd zijn er al meer alien films geweest en het komt vaak toch op hetzelfde neer. Een gebarricadeerd raam met wat lichteffecten achter en een hoop geschud.

Gelukkig zit er ook nog een derde deel aan de film, waardoor er toch nog sprake is van een kleine verrassing. Best leuk en ook de climax mag er zijn. Blijkbaar wordt het niet echt gesmaakt door de meeste mensen hier, vond het op zich wel passend. Een geweldige band met de hoofdpersonages is er toch niet echt, dus is het best grappig dat ze op het eind alsnog sterven.

Aangenaam filmpje, veel genre elementen, niet al te veel nieuws. Maar wel behoorlijk uitgevoerd. Met dank aan het hele einde voor een halfje extra.

3.0*

Best goed.

Het is niet zozeer een klassieke biografie geworden, wel een film die probeert te achterhalen hoe het mogelijk is dat een seriemoordenaar zoveel mensen om de tuin kon leiden. De film schuwt dan ook de moorden zelf, maar toont Bundy als een redelijk grappige, vaak aimabele man, maar wel met een duister randje.

En ik moet zeggen, Berlinger doet dat erg goed. Hij heeft natuurlijk het voordeel ook eerder de docu gemaakt te hebben, dus hij is erg vertrouwd met het onderwerp. Efron is verder ook verrassend goed te noemen, ik ben absoluut geen Bundy kenner maar hij speelt z'n rol met verve. De rest van de cast is niet veel minder trouwens.

Ook qua stilering zit het wel goed. Best strak afgewerkt, slim in elkaar gezet en af en toe best indrukwekkend zelfs. Er waren wel twee kleine puntjes die mij een beetje uit de film haalden. Dat was enerzijds Jim Parsons, een acteur die gewoon té vergroeid is met een z'n break-out personage. Anderzijds ook het nummer dat tijdens de emotionele finale met Collins gebruikt wel, hoewel ik dat de film moeilijk kan aanrekenen. Het is namelijk gewoon een klassiek stuk, maar het deed mij zo hard denken aan de Diva Dance van The Fifth Element dat het gewoon erg vreemd aanvoelde.

Maar fijn filmpje. Wie hier komt voor een klassieke serial killer film zit compleet verkeerd, wie gewoon een sterke film wil zien kan deze zeker een kans geven.

3.5*

Matig.

Het ethische dilemma is wat mij betreft niet zo heel boeiend, het politieke wespennest errachter des te meer. Het is dan ook jammer dat de film z'n aandacht redelijk netjes verdeeld ove de twee en vooral bij de ethische kwestie wel érg sentimenteel te werk gaat.

Regeren is beslissingen durven nemen, deze film haalt een aantal zaken aan waarom dat steeds moeilijker wordt. Niet alleen vanwege een kluwen aan regeltjes, maar ook (en vooral) vanwege publieke opinie, die eigenlijk nog belangrijker is dan feitelijke acties. De hamvraag is dan ook niet of het leven van één meisje opweegt tegen 80 potentiële doden, wel of het niet beter is om terroristen 80 mensen te laten doden eerder dan zélf één meisje op te offeren.

Het had een krachtige kern kunnen zijn, maar de film zelf doet er eigenlijk maar weinig mee, en richt zich na verloop van tijd vooral op het sentiment. Audiovisueel stelt het niet zo heel veel voor, qua acteurs wat bekende gezichten maar weinig memorabele personages. Een film die grossiert in degelijkheid, terwijl er toch duidelijk meer beoogt wordt.

2.5*

Moreau en Palud

In Ils bewezen ze hun kunnen. Van iets extreems simpel maakten ze een lekker spannend filmpje, sfeervol en bewust van zijn sterktes. En hoewel Gin Gwai ook onder het horror genre gestampt wordt, is dit toch echt andere koek.

Het origineel wist op een mooie en frisse manier drama en horror te verbinden, met zelfs nog een scheut adrenaline op het eind. Sowieso nog steeds één van de betere Aziatische horror, maar Morea en Palud falen echt op elk vlak.

Vooral in de scenes die bijna letterlijk zijn overgenomen komt de klasse en stijl van de Pangs extra naar voren. De veranderende kamer en de liftscene uit het origineel waren geniaal, de slappe aftreksels in deze film doen het geheel geen goed. Zo zijn er nog een reeks scenes te noemen.

Alba dweept als een natte dwijl door de film en slaagt er op geen enkel moment in een interessant personage neer te zetten. Daarmee valt heel het dramagedeelte al snel in het water. Moreau en Palud slagen er op hun beurt niet in om de scares te laten werken. Weg horror.

Enige wat rest zijn aardig geschoten scenes, een zeker gevoel van onbehagen en een nogal kille setting. De heren blijven dicht bij het origineel maar dat hadden ze uiteindelijk beter niet gedaan, want voor dit soort werk, in Hollywood dan nog, zijn ze absoluut niet klaar.

1.5* voor een visueel aardige film, maar ook daar moeten ze hun meerdere erkennen in de Pang broertjes. Zoveelste teleurstellende remake.

Erg fijn.

Pesce is een wat vreemde regisseur die moeilijk in een hokje te duwen valt. Dat laat z'n debuut nog maar eens duidelijk zien. Een film die inderdaad nogal artsy aandoet, maar toch qua horror nog wat weet te brengen. Maar uiteindelijk is het vooral de balans tussen luguber en elegant wat deze film uniek maakt.

Erg netjes in beeld gebracht, sterk acteerwerk en een mooi soundtrack die kundig aangewend wordt. Maar ook aardig gestoorde personages, vreemde gedragingen en een paar serieus geflipte situaties. Pesce weet deze zaken erg mooi te combineren en brouwt er een sfeervol, mysterieus en intrigerend geheel van.

De horror had misschien nog net een streepje explicieter gemogen, visueel had de film nog net dat beetje extra afwerking verdiend, maar dat is eerder kritiek in de marge, want verder absoluut genoten van deze film. Een krachtig debuut waarmee je als beginnend regisseur van jezelf laat horen. Hopelijk wat The Grudge maar een kleine test voor Pesce en maakt hij hierna weer wat eigenzinniger werk. Zou me niet verbazen als er voor mij nog eens een meesterwerkje uitrolt.

3.5*