Opinions

Loaded Weapon deel 1, een 2de deel is er nooit gekomen.

Een film in de style van Hot Shots en Airplane, makkelijk kijkvoer met genoeg leuke momenten.

Voor mij persoonlijk wel wat minder dan bovengenoemde films, het is allemaal net nog een tikkeltje flauwer en wat meer voor de hand liggend. Sommige grappen lijken rechtstreeks van Naked Gun te zijn overgenomen.

Best een leuk tussendoortje!

3*

Eindelijk deze klassieker gekeken! Het is een lange zit maar Kubrick weet er zoals gewoonlijk weer een geslaagd geheel van te maken.
Het idee alleen al om te beginnen met het eind, zodat je al gelijk geïnteresseerd raakt in het verhaal en de motieven van het hoofdpersonage.

Het moment dat Lolita in beeld kwam was de interesse ook gelijk gewekt, net als het hoofdpersonage raak je gefascineerd door haar en de reden waarom ze iets in Humbert ziet.
Sue Lyon acteert hierbij ook erg sterk, ze is volwassen voor haar leeftijd maar tegelijkertijd zie je duidelijk de herkenbare pubermomenten.
Dit onderwerp was in 1962 natuurlijk erg gewaagd, maar ik vraag mij serieus af of een film als dit vandaag de dag nog gemaakt zou mogen worden?

Zelfs in 2019 nog steeds een indrukwekkende film, misschien in het midden een tikkeltje "langdradig" maar toch nog steeds een bijzonder stukje film.

4*

Deze film per toeval tegen gekomen toen ik een website aan het bekijken was met jaren 50 film posters. De poster vond ik zo gaaf dat ik gelijk maar even de film heb bekeken. Het gaat over een hele andere filmposter dan hier op MM en in mijn mening ook veel mooier.

http://cf2.imgobject.com/t/p/original/q50m8mXMSsBzdxa8cv0Dw3dSuoL.jpg

Maar genoeg over de aantrekkelijke poster. The Long Memory was voor mij persoonlijk een film waar ik het eerste kwartier een beetje moest inkomen, maar dit komt misschien ook wel omdat ik al een tijdje geen film noirs meer heb bekeken.

John Mills zet zijn rol overtuigend genoeg neer, maar de rol van John McCallum stak er voor mij toch wel duidelijk boven uit. Een man die niks liever wilt dan de waarheid te achterhalen en zich door allerlei bochten wringt om zijn baan op een goede en rechtvaardige manier uit te voeren zonder daarbij ook maar een moment te over-acten, zijn rol kwam heel menselijk en echt over zonder enige twijfel.

Toch wel een groot minpunt en gelukkig 1 van de weinige is de rol van Eva Bergh, die eigenlijk vanaf het eerste moment al een stuk geforceerder en minder ervaren over komt als haar tegenspelers. Duidelijk uitgekozen voor haar uiterlijk want laten we eerlijk zijn, het is een mooie en zelfs schattige verschijning

Wat deze film zeer de moeite waard maakt is toch wel het acteertalent van de beide mannelijke hoofdrollen en de velen schots van de omgeving, ook vond ik deze film noir in vergelijking met velen andere niet echt traag en heeft het de tand des tijds redelijk goed overleefd.(In hoeverre een jaren 50 film dat kan overleven dan )

3,5*

Zonder twijfel een vermakelijk filmpje met aan aangenaam tempo en een Seth & Charlize die er duidelijk plezier in hebben en ook een goede chemie teweegbrengen.

Het verhaaltje is duidelijk niks nieuws of verrassends en zeker het romcom gedeelte niet, maar het is ook zeker geen vervelende zit.

Kan beter, kan slechter.

3*

Heerlijk tuttig en feel-good zoals vooral de jaren 50 dat konden! Mooie beelden en vooral erg kleurrijk en sfeervol. Ik begin nu toch ook wel steeds meer benieuwd te worden naar I love Lucy, want ik mag Lucille Ball wel.

Zeer vermakelijk filmpje, weinig mis mee.

3,5*

Jammer dat dit tot nu toe de laatste film is waar Brooks zelf de regie in handen had, de film draait vooral veel om de kurk droge humor van Brooks en de leuke mis communicaties tussen verschillende culturen.

Zelf persoonlijk denk ik niet dat dit een goede begin film is als je nog niet weet wat je van Brooks kan verwachten, de echte liefhebbers van zijn soort humor en dialogen zijn in ieder geval niet teleurgesteld.

3,5*

Nog steeds leuk om te kijken! Veel T & A en een lekker over de top verhaaltje.

Naast Porkys toch wel weer een guilty pleasure.

3,5* blijven staan.

Aparte film die duidelijk uit de hippieperiode komt, de beelden waar de film mee opent zien we later nog een keer hergebruikt worden, niet erg maar het viel wel gelijk op.

De soundtrack(Grotendeels bestaande uit 1 nummer) was wel catchy en past goed bij dit tijdsbeeld. Roddy McDowall zet zijn rol gelukkig ook sterk neer en Tuesday Weld is eigenlijk nooit een straf om te zien.

De film schommelt een beetje tussen flauwe humor en drama, hierdoor kwamen de stukken die dramatisch bedoeld waren niet altijd even goed uit de verf, maar al met al is Lord Love a Duck best een vermakelijk maar met tijden ook een beetje een vreemd geheel.

3*

Vermakelijker en donkerder dan ik had verwacht! Wat begint als een Porky film slaat op de 2de helft over in een meer serieuzer verhaal.

Knap gedaan, het werkt voor deze film en Shelley Long was in deze periode ontzettend leuk om naar te kijken!

Half sterretje meer! 3,5*

Hannah Hoekstra was wat mij betreft juist de reden dat ik de film zo makkelijk heb uitgekeken, ja de beelden van Berlijn zijn ook mooi geschoten en het Before Sunrise sfeertje is hier en daar best te proeven maar juist omdat Hannah haar personage zo speelt leek ze een stuk echter over te komen. Het lijkt bijna niet op acteren, en dat bedoel ik juist positief. Het helpt natuurlijk ook dat ze zonder enige twijfel een prachtige vrouw is waar ik ook wel eens een nachtje mee wil wandelen.

Haar stem had ik trouwens niks op tegen, om mij even te mengen in de kleine discussie hierboven.

Best een leuk tussendoortje van eigen bodem, niet briljant maar aangenaam was het allemaal wel.

3*

Een film die inslaat als een bom!

Het verhaal is goed, maar vooral de actrices maken deze film tot 1 van de betere in het drama genre!

Pure emoties die ieder mens wel kan begrijpen! Mooie actrices en boeiende situaties.

Deze film verdiend veel meer aandacht! de echte drama liefhebbers moeten deze film ook zeker eens meepakken! wat een verhaal, wat een actrices, en most of all: wat een emoties!

4,5 wel verdiende sterren

Wat mij juist het meeste is opgevallen bij deze film zijn de prachtige camerashots die gebruikt zijn, ja het is allemaal in een studio opgenomen maar toch is het allemaal erg creatief uitgewerkt!

De muzikale acts in deze film zijn bijvoorbeeld echt prachtig gefilmd en lijken bijna een oude videoclip, iets wat mij bij andere Abbott & Costello films tot zover nog niet zo is opgevallen als in deze film.

Het duo is ook nog eens in topvorm en zijn vanaf de eerste minuut dat ze in beeld zijn al grappig en scherp! Daar boven op vind ik Marilyn Maxwell ook nog eens een goede tegenspeelster, niet alleen een prachtige vrouw(1 van de leukere uit de Abbott & Costello fillms) maar ook nog eens een vrouw die kan acteren en het duo leuk aanvult!

Het enige minpuntje vind ik dat deze film in het laatste kwartier toch wat van zijn kracht verliest, het ging naar mijn gevoel iets te lang door op het zelfde concept. De Pokomoko scenes zijn trouwens wel scenes om in te lijsten en behoren tot de grappigste scenes van het duo!

4*

Voor mij vooral een goede film door de eerste helft, denk bijvoorbeeld aan de scene dat ze om en om wakker proberen te blijven en dat Abbott misbruik maakt van de simpelheid van Costello. deze scene is zonder twijfel 1 van de aller leukste van het duo.
De 2de helft vond ik helaas wat minder geslaagd en werd zelfs een beetje rommelig, de scenes in Alaska zijn leuk maar worden soms wel een beetje langdradig. De bad guys vond ik dit keer ook niet zo goed gelukt. Gelukkig weet dit duo de film nog steeds aangenaam te maken en blijft de speelduur kort en netjes.

3*

Mijn eerste filmervaring met Albert Brooks en het smaakt ook gelijk naar meer.

Had op het eerste gezicht een vrij flauwe film verwacht maar dat viel allemaal heel goed mee.

Het comedy gedeelte is op een fijne manier afgewisseld met wat luchtig drama waardoor de personages ook echter aanvoelde zonder dat het geforceerd overkwam.

Soms deed het me een klein beetje denken aan Woody Allen, maar Albert Brooks is daar zeker geen kopie van.

Vond het een aangename zit.

3,5*

Gisteren deze film voor de 4de keer gekeken en ben alweer helemaal op gegaan in de sfeer.

Bill Murray is gewoon perfect gecast voor deze rol, makkelijk 1 van zijn aller beste rollen en gelukkig doet een nog jonge en toen de tijd erg schattige Johansson niet aan hem onder.

De chemie die ze samen hebben komt erg natuurlijk over en lijkt eigenlijk geen eens gespeeld( wie weet he? )

Wat ik al eerder heb geschreven en nog steeds de zelfde mening over heb is dat alles zo natuurlijk lijkt te gaan en niks geforceerd overkomt of onrealistisch aanvoelt, als kijker heb je bijna het gevoel als of je er echt bij bent en de avonturen samen met hun meemaakt.

Lost in Translation blijft uiteraard op de 2de plek in mijn top 10 staan, zelfs na 4x kijken vind ik de film niks inleveren en is iedere kijkbeurt weer heerlijk relaxend.

Blij dat ik eindelijk de blu-ray in mijn collectie heb.

Het werd hoog tijd voor een herziening en ook deze keer was ik weer erg onder de indruk van dit kleine meesterwerkje!

Sowieso is het zonder twijfel 1 van de aller beste(en zo niet de beste) van de jaren 40, zelfs vandaag de dag nog goed te kijken en een film die nog steeds een ijzersterke impressie nalaat.

Het vertel tempo van de film is ook precies goed, niet te langzaam maar ook nergens te snel of afgeraffeld, de heer Billy Wilder weet duidelijk als geen ander hoe hij een film moet regisseren en daar is The Lost Weekend 1 van de velen voorbeelden van.

Dit pareltje blijft hoog staan op mijn klassieker lijstje, hopelijk blijft Hollywood hier met zijn tengels vanaf en laten ze een remake uit hun hoofd!

4,5 blijven staan waar ze staan!

Net de film bekeken en hoewel de film maar 65 minuten duurt komt er toch een hoop op je af.
De meeste acteurs kwamen mij niet bekend voor maar dat zorgde er wel voor dat ik deze film met een neutrale houding ben gaan kijken.
Lotgenoten heeft zeker als je het allemaal op je af laat komen een hoop onverwachte wendingen en een goed voelbare, opbouwende en drukkende sfeer.
Mensen met slecht in de zin krijgen in deze film eigenlijk allemaal wel hun verdiende loon en daarom was het woordje *karma* in de wc ook een passend woord, vanaf die scene zien we de afgang van verschillende personages en voorspoed voor andere.
Heb trouwens ook wel weer met plezier naar de 2 zoenende dames gekeken en dacht op dat moment ook wel hoe Stephan ze altijd weer zo ver krijgt.

Lotgenoten is me goed bevallen, maar ik had ook eigenlijk niet anders verwacht.
Voor nu 3,5*

2 jaar geleden voor de 2de keer gekeken, maar ik had nu alweer zin om dit filmpje op te zetten! Woody Allen in zijn slapstick periode, eerder zei ik nog dat dit niet zijn beste was uit die tijd maar daar kom ik wel een beetje op terug. Als je maar 1 film wilt zien van deze slapstick periode, pak dan deze! Annie Hall is natuurlijk de film waar velen hem terecht voor prijzen, maar dit filmpje is ook zeker erg fijn!

van 3,5 naar 4*

Philip Seymour Hoffman was voor mij de reden dat ik deze film heb aangeschaft en na wat weken op de plank te hebben gelegen heb ik de film nu eindelijk eens gekeken.

Ik moet zeggen dat de hele film erg origineel op me overkwam maar ook wel een hele vreemde sfeer schepte als of je aan kon voelen hoe Philip Seymour Hoffman zich moest voelen in zijn rol.

Toch bleef ik met gemengde gevoelens zitten op het einde, het einde is zeker niet voorspelbaar en past bij de rest van de film maar toch lijkt het als of het wat miste alleen kan ik me vinger er niet op leggen wat er precies aan mist..

Voor nu hou ik het nog even bij een 3,5, sowieso krijgt deze film een herkansing en probeer ik de volgende keer nog meer met een *open mind* er naar te kijken.

A Love Song for Bobby Long heeft op het eerste gezicht een vrij simpel plot maar weet daarmee goed te overtuigen door de sterke rollen van Travolta & Johansson.

Het einde was misschien wel een beetje te geknutseld en te snel, maar de rest van de film voelde wel realistisch aan.

Wat ik bijna 4 jaar geleden ook al zei in mijn recensie is dat Travolta letterlijk alle rollen wel aankan, dat bewijst hij hier weer dubbel en dwars.

Kortom: Een drama film die zeker de moeite waard is geworden, maar omdat ik toch wat meer moeite had met het geknutselde einde in tegenstelling tot me eerste kijkbeurt, toch een halfje eraf.

3,5*

Jaren geleden gaf ik deze film 4 sterren maar volgens mij heb ik Send Me No Flowers en deze met elkaar omgewisseld, want vind dit duidelijk de minste van de trilogie tussen Hudson, Day & Randall.

Nog steeds vanzelfsprekend zeer de moeite waard om wel mee te pakken, maar toch net geen Pillow Talk die in mijn ogen een tikkeltje beter is gelukt.

Dat neemt niet weg dat deze film niet vermakelijk is want daar zorgen de 3 grote namen wel voor, maar toch was het verhaal erg vergelijkbaar met het eerste deel en daarom misschien iets minder fris.

Nog steeds 3 hele dikke sterren! Vooral de laatste 20 minuten zijn een leuke twist

Best een vermakelijk en makkelijk wegkijkend filmpje, het einde was wel heel abrupt maar ik stoorde mij er verder ook niet aan.

Loverboy is in vergelijking met al die 80s comedy's misschien snel vergeten, maar vervelend om naar te kijken was het zeker niet.

3*

Visueel gezien erg goed gelukt, maar het verhaal was wat mij betreft wat vlak. De detective style had wel wat maar tegelijkertijd had ik best wat meer van de persoon Vincent van Gogh willen zien. De film blijft in mijn opzicht wat oppervlakkig en zodra de emotionele scenes echt beginnen zijn deze jammer genoeg kort en laten ze mij verlangen naar meer.

Op het einde had ik nog best een half uur meer gewild, want ik ken weinig van de persoon Vincent van Gogh en was nieuwsgierig.

Begrijp me niet verkeerd, het is vermakelijk en zeker ook interessant en prachtig gemaakt maar niet een meesterwerk(helaas) in mijn ogen.

3*

Blijft ook bij een herziening een leuk en vermakelijk weg kijk filmpje die voor de verandering ook eens niet alle standaard Hollywood clichés volgt, daar ligt ook gelijk de kracht van deze film.

Charlie Sheen toen hij nog een beetje normaal was, lang geleden!

3,5 blijft 3,5.

Harry Dean Stanton weet zonder moeite de aandacht naar zich toe te trekken, de film is een interessante kijk in het leven van zijn personage die aardig wat raakvlakken heeft met zijn eigen leven.
De film kabbelt lekker rustig door en heeft hier en daar sterke one on one scenes, zoals bijvoorbeeld de veteraan in de bar en de blow scene met de vrouw van het restaurant.

Toch hadden deze scenes van mij best langer mogen duren, vooral de scene met de veteraan. Het was zo boeiend om deze 2 heren bij elkaar te zien dat het jammer was dat het redelijk snel weer werd afgekapt.
Wat mij betreft toch een paar gemiste kansjes die dit portret over Lucky nog intenser had kunnen maken, maar tegelijkertijd heb ik zeker van deze film kunnen genieten. Leuke rol ook trouwens voor David Lynch!

3,5*

Normaal gezien geen enorme fan van sciencefiction, maar toen deze film gisteren op tv kwam en aangezien ik Scarlet zeker wel kan waarderen dit toch maar eens een kansje gegeven.
Het verbaasde mij bijna hoe ik als iemand die er normaal gezien niet erg voor is te porren in het verhaal werd meegesleurd, de opbouw is goed gedaan maar tegelijkertijd blijft het tempo op een aangename manier aanhouden. Geen overbodige scenes in de eerste helft en Scarlet leek er erg veel plezier in te hebben.
Het verhaaltje is op zo manier verteld dat het voor een niet realistisch verhaal toch nog best geloofwaardig overkomt, en ook de badguys en vooral de scene met de achtervolging in Parijs waren erg vakkundig en mooi in elkaar gezet.

Helaas vond ik wel dat de film op het einde een beetje de controle lijkt te verliezen, als of ze nog een paar ideetjes hadden en die vervolgens maar samen hebben gepropt om het spectaculairder te maken, dat laatste lukte in mijn opzicht duidelijk niet. De kracht van de film(voor mij althans) was juist dat het verhaaltje op een lekker maar niet te snel tempo werd opgebouwd, het einde mag best spectaculair zijn maar dit ging iets te lang door en de hoeveelheid specials effects werden moeizaam op de oogleden.

Tot aan het einde had deze film met gemak een 3,5 gehaald, maar helaas een halfje aftrek.

3*

In het begin had ik wel moeite om in het verhaal te komen en moest ik me erg concentreren om de dialogen een beetje te kunnen volgen.

Gelukkig werd de film alleen maar beter en kregen Luke & Brie een steeds betere chemie.

Brie(Meghan Webster) is echt het grootste pluspunt aan deze film, alhoewel ik haar nog niet kende was ik al gelijk verliefd op haar schattige uitstraling en haar mooie lach.

Moest wel meer moeite doen om me in te leven in het personage van Luke maar gelukkig kreeg ik ook met dat personage naar mate de film vorderde een klik en voelde ik mee in zijn onzekerheden.

Luke and Brie Are on a First Date is zeker niet de beste mumblecore film die ik zag, maar is na het wat stroeve begin zeker de moeite waard geweest.

3*

Beetje rommelige comedy film die grotendeels de moeite waard is door Jack Lemmon.

Het is op zich een makkelijk comedy filmpje maar het is allemaal wat rommelig uitgewerkt, als of de regisseur niet precies wist of dit nu een slap stick film moest zijn of dat de film een grotere boodschap moest dragen?

Ach, het is een tussendoortje die de moeite waard is maar die tegelijkertijd vrees ik snel weer vergeten is.

Omdat de film makkelijk is uit te kijken geef ik de film het voordeel van de twijfel en laat ik mijn stem voorlopig op een magere 3 staan.