Opinions

Ik vind dit zo'n leuk "feel good" filmpje. Hij blinkt niet uit qua acteerwerk of spanning maar hij kijkt gewoon lekker weg. De muziek in de film maakt ook veel goed. Vooral de dansscène's op de bar springen eruit qua dans en muziek. Wat ik wel heel goed gespeeld vond was de scène dat Violets vader (John Goodman) haar in de bar betrapt terwijl ze op de bar staat te dansen. Verder blijft het qua acteerwerk wat simpel.

Maar dat maakte mij persoonlijk niet veel uit. Ik heb me goed kunnen inleven in deze film.

Een schitterende aangrijpende film. Toen dat meisje naar haar vader rende en net voor de revolver sprong toen hij afging. Het was voor het eerst dat ik een keiharde gil gaf midden in de bioscoop. Daar ben ik nog maanden om uitgelachen.

Deze film geeft zo goed weer hoe racisme nog leeft in de maatschappij en hoe het van alle kanten nog steeds voortleeft.

Sandra Bullock vond ik ontzettend goed in deze film. Normaal ben ik nooit zo onder de indruk van haar acteerprestaties.

Knap hoe Matt Dillon zo'n klootzak kon neerzetten en dat je er tegelijk toch nog sympatie voor kon krijgen. De vernedering van het fouilleren kwam voor mij ook heel realistisch over.

Een meesterwerk !

Een film over een hele bijzondere man met een bijzonder maar ook beetje tragisch verhaal die langzaam maar zeker naar de afgrond aan het zakken is. Wat zette Jeff Bridges deze rol sterk neer zeg. Zijn level van "rock-bottom"werd wel heel goed beeldend neergezet toen hij van het podium af moest rennen om in een ton te kotsen terwijl zijn zonnebril erin valt. Om vervolgens de zonnebril weer af te vegen en het podium weer op te strompelen. Tekenender kon het bijna niet.

De muziek in de film vond ik ook erg goed. Volgens mij zong Jeff Bridges ook echt en speelde de band ook echt, of heb ik dat mis ? Het gaf de film ook een lekkere sfeer. Ja, prachtig neergezet.

Tsja, ik vond het maar een middelmatig filmpje dat op zich wel geinig was om naar te kijken maar die toch behoorlijk wat mist om echt leuk te worden. Af en toe heb ik wat gegrinnikt. Bijvoorbeeld toen die zwager van Tommy heel de tijd Frankrijk als een synoniem gebruikte voor de gevangenis. Verder was het allemaal behoorlijk flauw.

De film vind ik eerlijk gezegd meer naar een romcom neigen. Maar ook het romantische verhaal vind ik niet uit de verf komen. Tim Allen is wat het romantische aspect van acteren betreft een behoorlijke houten klaas waardoor er gewoon geen chemie ontstond. Hoe zeer zijn tegenspeelster ook haar best deed. Sigourny Weaver vond ik trouwens wel leuk in deze film.

Alles bij elkaar gezien vond ik het maar magertjes.

Het verhaal vond ik ietwat saai maar ik was wel onder de indruk van het acteerwerk van Dunst. En dat maakte een heleboel goed.

Nee, ik ben niet echt onder de indruk. Ik vond dat in het verhaal de tijdslijnen veel te veel door elkaar liepen waardoor het geheel heel erg warrig overkwam. Vooral als je dit combineerd met de waanbeelden die Darwin had betreffende zijn dochter. Er werd te snel heen en weer gegaan in de tijd rondom zijn dochters dood en iedere keer moest ik eerst weer even bekijken in welk stukje tijd hij nu weer zat . Het was op zich wel te volgen maar het zorgt er wel voor dat je niet echt goed in het verhaal komt.

Als er wat meer rust in de film zat had ik het zeker meer gewaardeerd. Ik vond de liefde tussen Darwin en zijn vrouw wel heel mooi uitgebeeld. Maar dat was natuurlijk maar een heel klein stukje van het verhaal en zeker niet het belangrijkste. Het belangrijkste voor mij was toch om te zien hoe Darwin nou tot het schrijven van zijn theorie was gekomen en hoe hij er gevoelsmatig tegenover had kunnen staan. Maar door het rommelige effect vind ik dit niet goed naar buiten gebracht.

Aan de ene kant vond ik dit echt een heel sterke film waarin je allerlei kanten werd meegetrokken waardoor je het verhaal steeds weer in een ander perspectief zag. In het begin ziet Isabelle er als een overdreven nerdy en onzekere vrouw uit terwijl ze er ontzettend goed uitzag. Het was net iets tè. Daarnaast vond ik haar ook helemaal niet sympathiek overkomen waardoor ik het eigenlijk wel grappig vond dat Christine wraak op haar nam. Ze ging tenslotte gelijk al met de minnaar van Christine naar bed tijdens die zakenreis en probeerde Christine uit een project te werken. Ik kreeg dus een beetje het gevoel dat ze Christine aan het uitlokken was.

Daarna zie je haar naar haar zus gaan en zie je hoe emotioneel ze kon reageren op de vernederingen van Christine en dan krijg je toch wat meer medelijden en sympathie voor haar. De manier waarop ze reageert lijkt erop alsof ze zo vernederd en emotioneel is dat ze er psychisch aan onderdoor gaat. Of toch niet ..... want ze deed zo overdreven met haar medicijnen .... je gaat toch twijfelen of ze dat nou expres deed of niet.

En dan komt de moord zelf. Ze is dan zo berekenend en heeft alles zo goed doordacht. Hierdoor ga je weer denken dat ze toch wel helemaal bij haar zinnen moet zijn om alles zo gedetailleerd neer te plaatsen. Ik vond de moord wel erg snel gaan. Ik had eigenlijk het gezicht van Christine wel willen zien als ze zag dat Isabelle haar vermoorde. Maar alles werd zo systematisch gedaan dat je denkt dat ze dit toch heel goed heeft uitgedacht.

Vervolgens is ze helemaal in de war en meld zich ziek. Ook dit ziet er erg doordacht uit. Maar als ze zichzelf dan toch aangeeft als degene die de moord heeft gepleegd dan komt ze wel weer erg in de war over en ga je toch weer denken dat ze misschien .....

Zo gaat het dus heel de film door en dat vind ik erg knap gedaan. Uiteindelijk denk ik dat ze deze moord al vanaf het hele begin heeft gepland. Waarschijnlijk al onderhand vanaf het moment dat ze Christine ontmoette of eerder ....

Ik geef wel wat minder punten voor het acteerwerk van Sagnier. Vooral de overdreven reactie in de garage vond ik heel fake. Maar voor de rest zit deze film ijzersterk in elkaar.

Aan de ene kant vind ik hier wel een lekker jaren 80 sfeertje inzitten maar dat is puur iets nostalgisch. Verder vind ik het ook geen bijzonder goede film. Het acteerwerk bijvoorbeeld vond ik heel overdreven van Gary Oldman. Bijvoorbeeld als hij dat lijk vind in het park en dan naar dat huis rent. Zo kan ik nog wel wat scène's noemen waarin ik hem net even too much vind reageren. Kevin Bacon vond ik nou niet bepaald huiveringwekkend overkomen terwijl zijn karakter dat wel zou moeten zijn. De film kijkt op zich wel goed weg want ik heb me geen moment verveelt maar toch .....

Ik vond dit een schitterend drama waar ik best wel emotioneel van werd. Er lopen verschillende verhaallijnen door elkaar maar vooral het verhaal van het iraanse meisje zorgde ervoor dat ik met zakdoeken voor de buis zat. Heel intrigerend vond ik ook het verhaal van het australische meisje want ik begrijp echt niet hoe ze zich tot zoiets heeft kunnen verlagen. Zoiets kan ik me nog best voorstellen van iemand die uit een land komt waar ze met haar leven bedreigd word of waar ongelovelijke armoede heerst. Maar haar beweegredenen om tot zoiets in staat te zijn begrijp ik echt niet. Dat stukje maakte de film ook nog wat extra interessant.

Zoals al eerder aangehaald vind ik ook dat deze film veel weg heeft van "Crash". En dat vond ik ook al een confronterende en interigerende film dus ik vind dat ook een heel positief punt. En confonterend is het zeker om te zien hoe er met bepaalde levens omgegaan word door een zwart op wit immigratiebeleid die totaal niet kijkt naar het grijs wat er tussenzit. Echt zo ontzettend hard. Ja, dit is echt een film die bij mij heel veel emotie te weeg bracht dus zet de zakdoeken maar klaar als je net als ik ook af en toe zo'n jankebal bent bij emotionele films.

Okee, deze film staat in de flop top 100 maar ik ga je zeggen dat ik het toch echt wel een leuke film. En ik ga je het nog sterker vertellen ..... ik vind dat Brittney Spears hier een redelijk goede rol neergezet heeft. En geloof me, ik verwachtte totaal iets anders. Vooral het stukje waarin ze door haar moeder afgewezen word als ze haar na jaren opzoekt vond ik wel heel goed overgebracht. Dat kwam wel bij me binnen.

Het tempo zit ook lekker in de film want het wordt nergens echt saai of zakt nergens in. Het kijkt allemaal wel lekker makkelijk weg. Ik heb er wel van genoten moet ik zeggen.

Een goede film waarbij de onderhuidse spanningen constant blijven doorsidderen. Vooral de donkere en kwaadaardige chemie tussen stiefbroer en zus was supersterk neergezet. Af en toe kakte het verhaal wel een beetje in maar toch bleef die beklemmende sfeer wel bewaard. Het einde vond ik ook niet echt bij de rest van de film passen en ik weet niet zo goed wat ik daarvan moet vinden. Een beetje te dramatisch. Maar dit is absoluut wel een intrigerende film om te bekijken.

Ja, op zich wel een goede dramafilm. Het gaat niet echt de diepte in en kijkt gewoon lekker makkelijk weg.

Het einde kwam wel een beetje afgeraffeld op me over. Van het een op andere moment verandert John toch van gedachten terwijl je haast niet in de film kan zien hoe dat precies tot stand is gekomen.

Wat de film ook wel leuk maakt om naar te kijken is de warme familiesfeer die er heerst. De nieuwe vriendin van vader is ook best grappig. Ja, een lekker luchtig wegkijkertje !

Leuke romcom. Hij brengt niets nieuws onder de zon. De chemie tussen de twee spelers is wel heel sterk. Op zich is hij niet zo bijzonder maar hij kijkt wel lekker weg. Het einde was wel een beetje erg abrupt. Ik had de triomph van het feit dat ze de sprong goed hadden gedaan wel willen zien.

Hmmm, deze film was het niet voor mij. Deze film heeft een flinterdun verhaal, maar dat pretendeert deze film ook helemaal niet. Toch, als je weet dat je het niet van je verhaal moet hebben, dan moet je wel met een beetje goede actiescene's en wat sensatie komen maar ook dit ontbrak.

Het einde was geen "eind goed, al goed" einde en dat kon ik dan wel weer waarderen. En op zich heb ik wel redelijk geboeid kunnen kijken hoe ze uit de situatie verzeilt zouden raken maar verder vind ik het maar een zeer matig filmpje.

Qua komedie ging het geheel aan mij voorbij. Ik heb helemaal nergens iets kunnen bespeuren waardoor ik ook maar iets van een glimlach kreeg.

Qua drama kwam deze film voor mij wat beter uit de verf. Het begin op het feest was wel sterk. Je ziet hoe sterk de band met zijn exvrouw nog is en je kan ook goed voelen hoe eenzaam hij zich voelt en hoe moeilijk het voor hem is om weer iemand te vinden waar hij zijn leven mee kan gaan delen.

Het midden van de film begint erg te kabbelen. Zoonlief laat nog niet zijn ware gezicht zien en de relatie tussen moeder en zoon is nog erg vaag waardoor alles een beetje teveel op de vlakte blijft en het geheel een nogal saai begint te worden.

Vanaf het moment dat de maskers afgaan en Cyrus zijn ware gezicht laat zien aan zijn moeder begint het weer interssanter te worden. Het mooiste stuk was voor mij op het laatst. Als Cyrus toch weer toenadering zoekt bij John.