Opinions

Eindelijk gezien. Heb de film al maanden op dvd, maar het kwam er niet van. Gisteravond ben er speciaal voor thuis gebleven.

Erg goede horrorfilm, die me deed denken aan (het oneindig veel betere) Rosemary's Baby. Ik moest er een beetje ingroeien, hoewel het sterke begin daar zeker bij hielp. Naar het einde toe wordt het steeds spannender. Sowieso het grote pluspunt van deze film. De gore was OK, maar de opgebouwde spanning geweldig.
De eerste kennismaking met Argento leert me direct dat hij visueel een van de sterkste horrorregisseurs lijkt te zijn. Zijn gebruik van licht en schaduwen is onovertroffen. Het occulte verhaal is erg goed en prima opgebouwd. Het eind is fantastisch. Deze horrorfilm eindigt zoals het hoort; op het hoogtepunt. De scènes op die gangen en in die achterkamertjes waren geweldig.

Ga meer Italiaanse horror zien de komende weken. Deze film verdient een dikke 4 sterren. Heeft alles dat een goede horrorfilm hoort te hebben.

[edit] Oh ja, was de muziek in een horrorfilm ooit stemmiger? Geweldig! [/edit]

Aardige film. Europese regisseurs die in Hollywood gaan regisseren (bijv. als het gevolg van een Wereld Oorlog), levert interessante stijlbotssingen op. Misschien ken ik Renoir nog niet goed genoeg, maar hier viel het me nauwelijks op. Had dan ook de indruk dat hij zich te weinig liet gaan en teveel binnen de lijntjes wilde kleuren. Ik ben het wat dat betreft ook niet helemaal eens met een aantal sprekers hier. Of is het het feit dat hier wat uitvoeriger wordt stilgestaan bij interpersoonlijke relaties?

De film is interessant vanwege de broeierige sfeer. Zowel binnen de gemeenschap aan de rand van het moeras, als binnen het moeras zelf. Maar eigenlijk vind ik dat de kansen lagen voor een avonturenfilm en niet zo zeer voor een drama. De meeste scenes in het moeras (met als hoogtepunt het eind) zijn goed en fraai in beeld gebracht. Op het moment dat we ons binnen de 'veilige' gemeenschap begeven, wordt de film maar zelden echt boeiend. Karakters worden niet genoeg uitgewerkt, de acteurs (hoewel een interessante cast) zijn wat houterig (op Huston na) en eigenlijk zijn de gebeurtenissen eenvoudigweg niet altijd even boeiend.

En dus blijft een potentieel erg goede film, nu wel aardig. Ik geef de regisseur de schuld hiervan en dat valt me tegen van Renoir, van wie ik een hoop verwacht (zag er tot op heden 2). 3,5 sterren.

Burton. Soms heeft ie missers (Planet of the Apes), soms is ie ronduit goed (Big Fish, Edward Scissorhands), maar meestal is het gewoon leuk (ook weer uiteenlopend van erg leuk; Ed Wood, Mars Attacks, tot gewoon leuk; de rest). Deze film was 'gewoon' leuk, maar gewoon wat minder leuk dan we normaal gesproken van hem gewoon zijn. En dat terwijl dit op het eerste gezicht helemaal geen gewone film is.

Duistere horror musical met humor. De films die aan deze criteria voldoen zullen wel op een hand te tellen zijn. En toch is het weer niet zo bijzonder. Het geheel is weinig vernieuwd ten opzichte van zijn vorige werk en das eigenlijk wel jammer bij zo'n zogenaamd innovatieve film. Het verhaal stelt echt helemaal niets voor en is gewoon (jaja) een standaard wraakverhaal. Het duistere sfeertje erom heen is wel aardig en de pasteitjes gemaakt van mensenvlees was leuk gevonden. De liedjes zijn allemaal eigenlijk een beetje hetzelfde, met zo nu en dan wat verschil in tempo en intonatie. Hoewel hier gezegd wordt door sommigen dat de leidjes het verhaal vertellen, viel me dat tegen. Het eenvoudige verhaal wordt verteld en waar normaal met twee regels dialoog volstaan had kunnen worden, wordt er nu een liedje omheen gebouwd. Dat is een keer leuk, een paar keer niet erg, maar heel de film lang houdt het de boel gewoon op. Het had wel met de plot te maken, maar blijft dan gewoon 3 minuten hangen, we schuiven op en blijven weer 3 minuten hangen. Vond ik erg tegenvallen. Als de film geen musical was geweest had ie een half uurtje geduurd.

Verder is het best vermakelijk en visueel best mooi (maar vond het ook weer een beetje te 'gewoon'). Naar mate de film vordert wordt het interessanter en worden we getrakteerd op een aantal aardige scènes (hoewel dat ook gewoonweg weer wat te lang duurt). De laatste pak-hem-beet 5 minuten zijn ronduit sterk en het laatste (of voorlaatste) shot was zelfs schitterend.

Genoeg potentieel om boven de middelmaat uit te komen, maar uiteindelijk zorgen slechts een paar momenten ervoor dat deze film daar boven uitstijgt. 3,5 sterren. Te gewoon om echt goed te zijn. Niet gedacht dat dit woord leidend zou worden bij deze film.

Bijzondere film. Ik houd er van als regisseurs zich boos maken. En dat is van Peebles. Hij pakt zelf de kans om dat te uiten in een film die van hem is en waar hij dus zijn gang kan gaan. En dat levert een opmerkelijke en onstuimige film op die breekt met alle hollywood wetten. Een film tegen 'the man'. Alleen daarom is deze film al belangrijk en interessant.

Maar de film is net zo interessant door de beeldtaal en de muziek. Wat een krachttoer; alle registers gaan open. Jump cuts, slowmo's, freeze-frames, split screens etc. Niet alles is even geslaagd, maar er zitten fraaie dingen in. En die repeterende soulmuziek, zwaar sfeerverhogend.

Verhalend is de film soms niet te volgen en soms juist maakt het handig gebruik van genre kenmerken. Er zitten echt maffe scènes in zoals op het begin in het bordeel of die sekswedstrijd met die bikers. Al met al kan ik zeggen dat ik me redelijk goed vermaakt heb, en een halfje extra voor het unieke van de film (en dan heb ik het niet over het inluiden van blaxplotation genre). 4 sterren.

Dit is inderdaad echt zo erg als de vernietigende recensies deden geloven. Verschrikkelijk, echt alles is intens slecht aan deze film en misschien is dit wel de lelijkst geschoten film ooit. Begin Ritchie steeds meer een dweil te vinden. Tot hij het tegendeel bewijst, beweer ik dat Ritchie een trucje kan en dat trucje is getting old. 0,5 sterren voor deze film.

Vooral erg eens met Bioscoop Zaal op pagina 1. Exact mijn gevoel. Nog wat opmerkingen dan die voor mijn rekening zijn;

De film is een uur lang heerlijk relaxt. Afgezien van het ''feit' dat er goed geacteerd wordt, de film prettig (hoewel niet heel bijzonder) in beeld is gebracht, de sfeer goed getroffen is en de Swimming Pool (stomme titel trouwens) goed uitgewerkte en geloofwaardige personages heeft, gebeurt er per saldo niet erg veel. Moest denken aan Eric Rohmer, die dat ook perfect kon; een sfeervolle film met echte mensen in een broeierige omgeving, zonder dat er echt veel gebeurt. Ozon geeft er wel een andere invulling aan dan Rohmer. Het laatste half uur wordt het zelfs een heel ander soort film. Een thriller. De film die Bioscoopzaal al noemde moest ik ook aan denken. En met die omslag, krijgen we dan toch nog een spanningsboog en enkele memorabele momenten. Wellicht had de film dat ook wel nodig. Ik kan me voorstellen dat mensen dit saai vinden, maar ik kon me zelf goed vereenzelvigen met het rustige tempo. Fijn ook dat gewoon in het midden gelaten wordt wat echt en wat (en of er iets uberhaupt) fictief was. Nu kan ik dat gewoon zelf bepalen.

Was blijkbaar in exact de juiste stemming. Het hielp wellicht dat ik geen enkel idee had over het soort film (thriller, drama, komedie, ik had geen idee). 4 voorzichtige stemming. Ozon heeft mijn aandacht verdient, hoewel er weinig films van hem zijn die ik perse wil zien.

Best een leuke film. Voorloper van tal van romkom's. Deze is wel erg luchtig, zie vooral ook het eind. Dat maakt het wat genietbaarder. Dat in combinatie met de aardige dansscenes (echt bijzonder vond ik het i.t.t. bijv. the Band Wagon niet) en liedjes zorgt best wel voor wat vermaak. Het is wat oubollig, maar al met al heb ik me prima vermaakt. 3,5 sterren.