Opinions

Herzien op 4K met Dolby Atmos.

Een direct vervolg op de bioscoopversie van deel 2, niet de Donner Cut. Ik was helemaal verbaasd wat er met Lois Lane was gebeurt, waar was zij? Na een klein stukje research online blijkt dat aan het eind van deel 2 van Lester’s versie, Superman het geheugen van Lois Lane wist. Was ik allang vergeten. Als je net als mij de Donner Cut hiervoor hebt gezien, heb je echt je vraagtekens bij dit derde deel, en zou je eigelijk de bioscoopversie van deel 2 opnieuw moeten zien.

Anyways, uit geheugen had ik dit deel best hoog zitten, maar dat viel me toch even zwaar tegen. Dit derde deel is een enorme stap terug, wat vooral komt door het slappe script en de totaal niet grappige komische ondertoon, die meteen al vanaf het begin wordt gezet. De eerste 7,5 minuut zit je letterlijk naar peppi&kokki scenes te kijken met flauwe muziek totdat de film eindelijk begint. Richard Pryor word erbij gehaald om nóg meer humor in de film te stoppen, maar dit werkt averechts. Slechts enkele kleine scenes kon ik mezelf betrappen op een glimlach, zoals het stuk als hij boven bij z’n baas moet komen met die draaimuur, maar verder is hij hier gewoon een miscast en hoort niet thuis in een superhelden film. Zonde, want normaal heb ik hem best hoog zitten. Superman heeft enkele actiescènes die wel aardig waren zoals het blussen van de chemische fabriek en het redden van het zoontje in het korenveld. Lois Lane word vervangen door Lana Lang, een oude geliefde van zijn school in Smallville, vertolkt door Anette O’Toole, die de meeste zullen herkennen als de volwassen Beverly Marsh van IT. Op zich fijne chemie tussen hun en de scenes zijn best leuk als ze samen zijn. Na ruim 70min als Superman langzaam evil begint te raken, wordt het eindelijk een beetje interessant. Laatste drie kwartier is misschien ook het beste wat de film te bieden heeft, maar een voldoende zit er helaas niet in.

Al met al gewoon een hele saaie zit met pijnlijk niet grappige onderbroekenlol. Als zelfs de lampjes van een voetgangersstoplicht met elkaar gaan vechten geeft dat denk ik wel het niveau aan. Nee, deel 1 en de Donner Cut van deel 2 blijven gewoon de beste voor mij.

Much beauty in the swamp. If you only look..

De 93min Unrated cut herzien op 4k met Dolby Vision van MVD Rewind.

Diep in Florida’s donkerste everglades reist onderzoeker Alice Cable (Adrienne Barbeau) naar een geheim laboratorium voor bio-onderzoek in het moeras om een ​​vermiste wetenschapper te vervangen. Al snel raakt ze bevriend met de leider van het onderzoek, Dr. Alec Holland (Ray Wise), en zijn zus Dr. Linda Holland (Nannette Brown), en ze ontdekt dat Alec een hybride plant en dier aan het ontwikkelen is met als doel de wereldhonger op te lossen. De ambitieuze en rijke Arcane (Louis Jourdan) stuurt echter een paramilitair team om het onderzoek te stelen en het hele team te doden. Maar er gebeurt een ongeluk en de formule morst op Dr. Alec Holland en steekt hem in brand. Hij verdwijnt in het moeras en Alice is de enige overlevende van het laboratoriumteam. Ze verstopt het notitieboekje met de formule van Alec en rent naar het bos. Al snel merkt ze dat iets haar beschermt wat niet menselijk is..

Regie van Wes Craven die twee jaar later Nightmare on Elm Street regisseerde. Een film die het vooral van de setting en sfeer moet hebben, die bovendien prachtig geschoten is. Let op de editing naar de volgende scene, die echt comic book stijl aanvoelen. In Craven’s eerdere “The Hills Have Eyes” kon je de hitte van de droge woestijn bijna voelen, hier voel je bijna de vochtigheid van het moeras. Met de boomlange Dick Durock als Swamp Thing, Louis Jourdan als Arcane die een jaar later de iconische badguy Kamal Khan zou spelen in Octopussy, oude rot in het vak Ray Wise en Adrienne Barbeau die naakt te zien is als ze zichzelf wast in het meer. De soundtrack werd verzorgd door Harry Manfredini en je hoort bij vlagen gelijkenissen met Friday the 13th. Film werd geschoten in Zuid-Carolina.

You’re money Mikey

Herzien op bluray. Fijne lowbudget komedie waarvan ex stand-up comedian Jon Favreau zelf het scenario schreef.

Na zes maanden is Mike (Favreau) nog steeds niet over de breuk met zijn vriendin heen. Dit is voor zijn beste maat Trent (Vaughn) en andere twee vrienden genoeg aanleiding om hem mee te slepen in het nachtleven, zodat hij nieuwe vrouwen kan ontmoeten.

Een verhaal heeft de film niet echt, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de briljante dialogen tussen de personages. Sterke rol van de onbeholpen Favreau, die steeds in ongemakkelijke situaties terechtkomt omdat hij helemaal uit de game is van het flirten en praten met vrouwen. De scene dat hij vroeg in de ochtend het antwoordapparaat van een meid (die hij een uur eerder in de club heeft ontmoet) volspreekt is zowel gênant als ontroerend. De gevatte Vaughn is ook goed op dreef met zijn vlotte babbel. Tevens hilarische eerbetonen aan Reservoir Dogs en Goodfelles. Met 93min kijkt de film heerlijk weg. Enkele jaren later regisseerde Doug Liman de minstens even leuke film ‘Go’.

Gezien op 4K van 101BlackLabel, dezelfde transfer van Shout. Zoals Bas ook al aangaf geen beste upgrade, veel grain en donkere beelden.

Film zelf is ook niet best. Ondanks het simpele verhaal komt het alsnog rommelig over. Gevechten zagen er beetje houterig uit en waar ik me nog het meest aan stoorde was die blije heroïsche muziek, paste totaal niet bij de film. Beetje vreemde film ook, komt allemaal beetje knullig en kinderachtig over, maar er zitten ook paar brute scenes in. Eén scene met een steencirkel om zwaarden te scherpen waar iemands hoofd op wordt gehouden en iemand zn hoofd wordt letterlijk doormidden gesneden. Wat me ook opviel was de seksistische ondertoon waar niet alleen de mannen maar ook de vrouwen maar al te graag van bil willen. Enige pluspunten zijn de opening met de herrijzing van de duistere tovenaar in de grot. Het gevecht daarna met de schietende zwaarden, en de finale met die transformatie.

Al met al een film om snel te vergeten.