Opinions

Goed begin, daarna verliest de film zijn diepte en verwordt tot t zoveelste Amerikaanse eindduel. De stappen van Willis zie je van mijlenver aankomen en Gere als Ira member met ierse tongval past niet. En dat terwijl er meer mogelijk was icm Koslova en Tarek om de film verder een verdieping mee te geven. Russisch Amerikaanse samenwerking vanuit de Jeltsin tijd is interessant gegeven. 2,4* Slechte kopie van The day of the Jackal. 1973 (4*)

De waanzin van oorlog i.c.m politiek. Gyllenhaal overtuigt als burger die een 'foutje' maakt en zo bij de STA komt. Het haantjes gedrag en het opjutten door Vietnam oorlogsfilm Apocalypse now doen de wenkbrauwen fronsen. Indoctrinatie van de bovenste plank, waarbij de kijkers niet in de gaten hebben welk een controverse deze film aanduidt. Quote: 'Ik doe het voor mijn land' -> is far beyond the real truth of what is really going on in the higher levels of World's politics. De 'gewone' man/vrouw is niks meer of minder dan een inzetbaar 'collateral damage' Eigenlijk een geweldige anti-oorlogsfilm.

Sterke thriller waarbij het duidelijk wordt dat je alleen op jezelf kunt vertrouwen als je intuïtief iets aanvoelt. Anaya speelt haar rol met verve. De diepere psychische laag wordt redelijk opgepakt doch meer verdieping zou het geheel krachtiger geven gemaakt. Er zitten wat gaten in..3,1*

Inkijkje in de Joodse gemeenschap van Amerika, waaruit eens temeer blijkt hoe de doctrine van een geloof kan doorwerken binnen een familie. In dit geval bij Jess, redelijke rol van Diamond, die gewoon top is als artiest en het leven leidt van een gewone man, muzikaal onderlegd, die doorbreekt in de muziekwereld. Ingetogen gespeeld met de bekende hindernissen in een gemiddeld mensenleven. Arnaz is goede tegenspeelster en ja Olivier, top als zijn vader. Kijkt fijn weg, goede muziek en opvallend: " let op wat er allemaal op de strandstrip voorbij komt als zijn vader hem bezoekt.

Jane Birkin máákt deze film door top te acteren. Verder is dit een soort van roadtrip in de 70's, waarbij Dallesandro niks meer dan een onderdrukker speelt die, op basis van zijn eigen voorkeur, Birkin gebruikt op zo'n manier dat zij m gaat geloven en afhankelijk van 'm wordt. Birkin's laatste opmerking slaat de spijker op zijn kop en confronteert Dalessandro met zijn ware aard. Baanbrekend voor de jaren 70, doch in deze tijd wellicht voor velen nog steeds een heftig gebeuren. Ook de striptease in de loods..een schrijnend niveau, doch in de 70's waren er wel meer schrijnende zaken ten aanzien van sexualiteit, onder het mom van vrijheid/bevrijding. Neemt niet weg dat dit een film is met de impact zoals toendertijd was bedoeld. 2,5* extra 0,5* voor acteren van Birkin.

Matige acteurs in een bijeengebracht whatever... waarbij jiu jitsu een rol speelt, waarschijnlijk daarom de titel... Wat er getoond wordt is een kruising van meerdere vormen van zelfverdediging. O.a. Win chun, Iaido, Aikibudo en Aikijitsu. De technieken zijn vrij natuurgetrouw, doch komen wellicht wat mankerend over in het filmisch geheel. De film 1* doch vanwege de natuurgetrouwe martial arts een extra *. Verder gauw vergeten.

Als een moderne Charles Bronson met veel actie, blijft Keanu toch de matrixlook houden. Film zit qua scene goed in elkaar. Een complete onderwereld waar een "goede" kant en een "slechte" kant wordt voorgehouden. Veel vuur(gevechten) met headshots, zodat de badguys/women blijven liggen.

Mooie plaatjes in Rome. Veel van hetzelfde in dit 2e deel. Zogenaamde toegevoegde humor in sommige delen doen afbreuk aan de scenery. De coulance die John in deze film toepast maken m menselijker. Eindshot van de film in het Continental..geeft de innerlijke strijd tussen rechtschapenheid en medogenloosheid goed aan.

.

Nog meer van hetzelfde in ludieke twists binnen de wereld van de "High Table" . Opmerkelijke grap " play under the table" Meest nare verschijnsel..de tatoeage in de nek van de arbitragedame..."einführer"... Uiteindelijk leeft John nog steeds..op naar deel 4

Wat een verademing, er wordt tijd genomen in dit 4e deel. Mooie scenery, belichting etc. Ook het clubje van de Hightable wordt wat meer uitgewerkt. Een onverkwikkelijk consortium met symbolen en een zich verheven voelende leider. Al met al vliegt de tijd voorbij. De actiescènes zijn bekend, doch de straten van Parijs geven toch weer een andere sfeer Trocadero goed gekozen. Mocht er een 5e deel komen dan minimaal 160 minuten graag.

Do not joke around in een meesterlijke acteeract van Phoenix gekoppeld aan halve/hele of geen waarheden die tot uiting komen in een chaotische hoeveelheid hormonen welke lichaam en daarmee ook de geest van de hoofdpersoon op een dusdanige manier beïnvloeden dat de realiteit vervaagd en een mix van selectieve perceptie en waanbeelden in diezelfde realiteit zijn waarheid wordt. Ook een aanval op de elite in Amerika die de onderlaag laat creperen.

Als geloof in opvoeding een dermate plaats heeft ingenomen dat zelfovertuiging een absolute waarheid wordt. Beetje de kern van de 3 onderlinge zussen die in die rolprent een driekoningendag vieren met de frans katholieke gebruiken. De discussie over de roze boa in t Chinees restaurant is hier een goed voorbeeld van. Michel Galabru spet een geweldige rol in de contradictie binnen dit hele geloofsgebeuren. De opmerking: De mens is geboren op aarde om te lijden is veelzeggend binnen de context van het geheel. Gelukkig is er nog een 4e zus, (let goed op) die het leven heeft omarmd op haar manier. Goed geacteerd 3,2*

Goed gebracht en gedeeltelijk op waarheid berustend verhaal van een corrumperende regering gekoppeld aan een systeem van onderdrukking en mutulatie. Hove, die Ward speelt zit met deze rol dichtbij de artsen van 1936-1945 in Nazi-duitsland. De verwevenheid doorheen de hoge kringen is goed vormgegeven.

American dream come true. Lawrence speelt sterke rol als lid van een gezin/familie in de verkeerde positie..ipv kind en echtgenote is ze ouder en verzorger. Mooi om te zien hoe ze door de stimulans van haar grootmoeder haar innerlijke kind met haar dromen vorm begint te geven, ondanks dat haar familie letterlijk tegenover haar staat. You need to be tough to make it in the world of business.

Strak geregiseerd drama, waarbij het verval van de menselijke waarden goed tot uiting komt in het tribunaal. Schell is meesterlijk als advocaat en acteert het toonbeeld van de übermenschlichkeit vanuit zijn vak waarbij hij soms neigt naar de vergane heerschappij. Het politieke karakter gekoppeld aan de toenmalige rechtspraak, ontstaan door een aanslag op de originele toenmalige Duiste grondwet, geeft een inkijk in wat mensen kunnen worden onder een heerschappij van angst en haat. De vraag blijft, zelfs hedentendage nog, hoe blijf je in de waarde van eerlijkheid, vriendelijkheid, gelijkheid en verantwoordelijkheid jegens een ieder in de maatschappij ongeacht, afkomst en levenswijze, hierin zijn dictaturen altijd fout. Tracy staat voor een enorm dilemma en levert goed acteerwerk af. Dit is ook een mustsee film voor de jongeren van nu, vanaf 14 jaar. Remarkable quote: bij de eerste Duitse getuige...' please raise your right hand".

Amerikanen die een Europees achtige film willen maken. Dit lukt net niet. Vanuit het Amerikaanse pov, lees rechtbank, klopt het wel. Goed vorm gegeven qua dilemma wat draait om ontsnapping uit een dictatoriaal systeem, gekoppeld aan bewijslast en menselijkheid voor een speciaal ingerichte rechtbank. Sheen speelt met verve een onafhankelijk doch ook empatisch rechter met een eigen achtergrond ten aanzien van het verleden van Duitsland. Leerzaam voor de jeugd van nu 3*

Ok Guys let's burry it in the backyard. Aldus de stopzin in deze aparte film. Acteerwerk is ridicuul, de teksten beneden alle peil... tot t laatste 1/2uur, dan komt filosofie gekoppeld aan religie in tekstuele vorm samengesteld aan de orde, naar mijn idee om het eindcredo van deze film "darkness cannot drive out darknessbonly Light can do that and hate cannot drive out hate, only love can do that" MLK Jr. vorm te geven. " You and I are on the edge of the oppositie spectrum of life " leidt dit in. Niveau is bedroevend, de boodschap die de regisseur voor ogen had valt volledig weg. 2* voor Eric's filosofische woorden.

Ingetogen rechtbankdrama waarbij de waarheid de 'essentie" is. Voor de kijker ook een een moreel dilemma welke zich ontspint naar mate de film vordert. Uitgaande van de ontwikkelingen is de vraag welke handelingen 'te goeder trouw' zijn en welke niet. De finale is wederom een dilemma, waarbij uiteindelijk hetgeen bewezen zou moeten worden, wellicht niet te bewijzen is. Goed spel van Jault en Collette met een knipoog naar 12 Angry men....doch dat niveau wordt niet gehaald. Knap werkje van Eastwood, die op zijn hoge leeftijd de laatste jaren, goede ethische vraagstuk films neerzet.