Opinions

Voor zijn tijd vrij harde western met Van Cleef in vertrouwde outfit met bekende oogopslag. Philip Law speelt wat vlak en Pistelli als de slechterik vertolkt zijn rol redelijk. Dawson als Cavanaugh past goed in het geheel. Simpele plot doch goed uitgewerkt qua sfeer en landschap. Minpunt...na de shootout waarin menig Mexicaan het leven laat is er de volgende dag geen lichaam meer te zien.

Chance showt een mooie garderobe in deze oude thriller die gefilmd is als een spannend jongensboek uit de 50's. Opening is interessant, doch dan vervlakt de film snel. De humor uit die tijd, met name op het Franse politiebureau zegt genoeg.

De ideologie vanuit een door het verleden getroubleerd persoon, Bane, neemt grootheidswaanzinnige vorm aan waarbij hij slim gebruikt maakt van de stupiditeit van de massa. Onder het mom van het volk aan de macht(in de jaren 30 van de vorige eeuw was er ook een man die dit riep) is uiteindelijk de dictator zelve degene die het aanstuurt met behulp van zijn doodsbrigade. Angst is altijd een goede methode om de massa te controleren blijkt ook hier weer. Het heldendom in combinatie met rechtschapenheid(no Guns...) is er 1 van de hoogste orde waarbij het welzijn van een totale stadsbevolking de inzet vormt. Vakkundig gemaakte Nolan film met strakke actie gekoppeld aan menselijke normen en waarden en de dilemma's hieromtrent. (De fake rechtbank is een goed voorbeeld). De leeftijds-categorie vind ik te laag. 14+ past beter.

Gedegen actiefilm met een plot over de ethische waarden van de mens die worden uitgedaagd door een perfect spelende joker. Het in en in slechte en het kantelpunt wat een mens in zich heeft om dit te weerstaan wordt goed vormgegeven in het filmisch decor van Nolan. Jammer dat Batman een over the top Clint Eastwood stem heeft. MIchael Caine altijd prettig als old school acteur.

Redelijk opgebouwde tienerfilm, met typisch Amerikaanse lijntjes, zoals in een verlaten veld waar 1 licht gescheurde VS vlag in de top wappert. One nation one glory, in dit geval een groep hoog gevoelig en begaafde kinderen die allemaal hun specialiteit hebben. Orange is the new colour, mits goed gebruikt en dat is iets wat de gevestigde orde niet kan handlen. Good en bad zijn duidelijk aangegeven en trekken de jongere kijker in een wereld van vlucht en overleven. Jonge acteurs doen hun best en acteren redelijk. Het beste van deze film is de overeenkomst, die ook in de film zelf even getoucheerd wordt, met het boek watership down. Er zitten goede parallellen in m.b.t de dieren die hun gaven hebben en de vlucht vanuit Efafra. Dus tieners die deze film willen zien of al gezien hebben ...lees Watership Down!

Klassieker met een voortreffelijke opbouw van "killer" Fox die zijn uiteindelijke doel wil bereiken ondertussen in volledig zwaar speurwerk partij gegeven door Lonsdale. Jacobi geeft ook acte de presence. De gentleman achtig aanpak van Fox creëert een vertrokken beeld van hoe zijn personage werkelijk is, top acteerwerk. En ja, als je de franse gewoontes niet kent is een foutje snel gemaakt.. En ja veel beelden van Parijs uit de early 70's.

Whodunnit in 56 minuten. Strak enigszins theatraal doch prettig om naar te kijken. Een piloot verliest zijn vrouw door moord en wordt zelf de detective. Keen speelt de ééndimensionale politieman en Patterson doet t werk. Het matje voor t achterwiel...geweldig.

Redgrave draagt de film, als een nimmer opgevende vrouw, die rookverslaafd een strijd begint n.a.v het overlijden van haar zoon. Het geheel lijkt wel een uit een vhs camera geschoten filmpje. Dit maakt het geheel ook krachtig omdat het de betrokkenheid vergroot qua menselijke interactie. Waargebeurd. Een mens kan veel meer dan hij denkt en volharding geeft uiteindelijk...

Zwarte tragikomedie omtrent werkelijke gebeurtenissen na de dood van Stalin, waarbij eens te meer naar voren komt hoe corrumperend en verdorven het systeem is binnen het autocratisch communistisch systeem. Alhoewel overtrokken, komt ook hier naar voren dat sinds de beruchte revolutie die Lenin aan de macht bracht, het "volk en hun leider door een tekort aan democratisch inzicht nooit het niveau meer kon bereiken wat de tsarenfamilie ooit had, hoewel dat toentertijd ook een onderdrukkend systeem was. Het verheerlijken van 1 persoon via afbeeldingen doorheen het land hebben nooit tot iets goeds geleid. Goede acteurs met name Buscimi en Beale. De conversaties zijn regelmatig hilarisch en de manier waarin iedereen zijn schaapjes op het droge wil trekken ook. De wisselingen tussen leger en nkvd en weer terug geven perfect aan dat je je als persoon nooit echt veilig kon wanen. Net als nu overigens in t huidige Rusland. Het feit dat de film verboden is in Rusland zegt al genoeg. Autocraten kunnen niet omgaan met zelfspot. Verrassend en goed. 4*

Kurt Russel's steel ducklin' Tarantino schiet mooi, tableshot filmposters, pizza, big red, etc.. Local sheriff solves case in 1 minute, but due to the law procedures.... Big + voor Bell in haar rol. Gevatte contradictie. Laisser tomber les filles ...

En weer verliest Paul Kersey een vriendin. Bijzondere quote:"Anyone connected to drugs must die", dat zouden tegenwoordig miljoenen mensen zijn, ruimt wel op tegen overbevolking. EN Jesus the vigilante aldus de politie. Corruptie tiert weer welig, verder een voice over die de volgende moord introduceert. Al met al bij elkaar geraapt en eigenlijk Bronson onwaardig. Verder bijzonder in Kersey's appartement modern art van Abraham Lincoln bij de trap.

Vrij heftige beginscenes, als je de uncut versie ziet, meervoudige verkrachting etc., waardoor Bronson zijn Vigilanterol weer oppakt. Het nachtgebeuren in L.A wordt aardig weergegeven. De karakters zijn een beetje 1-dimensionaal. Gardenia speelt redelijk als inspecteur uit NY. Ireland matig. The "muggers" , t gespuis, behoorlijk psychopatische acteerwerk. Graven, als je echt heel graag in een film wilt... en Gallardo heftige rol.. Al met al een film in een stijl die heden ten dage niet meer gemaakt wordt. DW 1 blijft de beste 2 en 3 redelijk , 4 nou nee, 5 is een opleving.

Echte 90's sfeer en met de behoorlijk op leeftijd zijnde doch altijd gedegen acterende Bronson. Zijn role of play lijkt sinds Once upon a time in the West onveranderd. Verder van hetzelfde laken een pak als de vorige 4 DW.. De "bad guys" zijn nogal ééndimensionaal. De gedetailleerde gruwelijkheden nemen toe in deze laatste. Interessant shot - retro de keuken en de audiowand in het huis van Freddie met revox spoelenrecorder.. En de jazzband in de club was ook goed. DW 1 blijft de beste.

Uitstekende film waarin verschillende genres elkaar kruisen op een manier zoals Britten dat kunnen. Geen zelf dichtgenaaide wonden en flessen whisky, zoals de meestal matige Amerikaanse komedies in dit genre. Een inkijkje in de wereld van een wannabe acteur, een stand-up comedian lerares en een Indiër die er gewoon bij wil horen, zijn goed gecast, waarbij de kruisende elementen van zwarte humor, misdaad en drama goed op elkaar zijn afgestemd. Het geheel wordt dan ook nog eens naar een persiflage op het gehele thema getrokken. Vermakelijk met veel knipogen. 4* en een plus voor Bloom.

Intellithriller, waarbij de Armas en Affleck elkaar goed partij geven. De symboliek van het sexuele gedrag van slakken i.c.m de Armas' rol van continue aandacht op dat vlak is goed gekozen. Uiteindelijk zijn zij in een staat van een psychosociale stoornis die afstoot en aantrekt. De aandacht die ze van haar man verlangt wordt uiteindelijk op een onverwachte wijze vorm gegeven, zodat ze voor hem kiest.

Dat tijd, plaats en afstand niet bestaan heeft Einstein al bewezen. Deze thriller speelt hier mooi op in i.c.m een stukje wetenschap, waarbij natuurlijk patriotisme weer om de hoek komt kijken. Washington speelt een menselijke rol met een protectionistische houding, waarbij alles al heeft plaatsgevonden bij aanvang van de film.

Van dik hout zaagt men planken. Overval en kraak zijn goed in beeld gebracht. Het is alleen allemaal al eens eerder gemaakt.... verder opvallend.. marketing voor roken en whiskey ( moment wanneer Butler en Jackson Jr. elkaar ontmoeten).

Want het leven gaat verloren als we het niet hebben geleefd zoals we zouden hebben gewild... Ventura en Jobert spelen ingetogen krachtige rollen in deze thriller. Politiek belang en (mede)menselijkheid spelen een belangrijke rol, waarbij blijkt dat het 2e ondergeschikt is aan de publieke opinie. Mooi geschoten met bijbehorende muziek. Paris dans les années '70.

Pacino, Reeves en Theron overtuigen in deze semi bovennatuurlijke thriller. De kracht van de vrije wil gekoppeld aan beïnvloeding van buitenaf. Het aansturen van mensen in een rechtbank wordt goed gekoppeld aan de aansturing van mensen in de maatschappij, dit gekoppeld aan ego en de 7 zonden geeft deze film een bijzondere impact. Treffende quote: "Zij zijn schapen gestuurd onder de wolven" Film doet mij ook denken aan een andere quote... van Charles Baudelaire...'De beste truc van de duivel is dat hij de mensheid ervan overtuigt dat hij niet bestaat'.

Integere film n.a.v. waargebeurd stukje geschiedenis. Powell en Majors leveren net acteerwerk, gekoppeld aan de positie van zwarte mensen rond 1950. Opvallend: het moment dat Majors voor de spiegel staat in al zijn emotie.

Henk van der Linden was een grootmeester in het maken wat de kinderen van die tijd leuk vonden. Hij stak daar op zijn geheel eigen wijze bovenuit de massa "gepaste" films. Ook ging hij met de tijd van de jeugd mee. Oa. In de 70's met Billy Turf naar de gelijknamige strip en bijv. De lieverdjes uit Amsterdam en Pim Pandoer in t nauw. en de Sjors en Sjimmie films. Bovendien is hij recordhouder met zijn film Nieuwe avonturen van Dik Trom die 28 jaar lang onafgebroken in de bioscopen draaide. Deze Dik Trom en t circus is een hilarische aaneenknoping van humoristische voorvallen die t in de 50's en 60's goed bij het publiek deden. De Crocksons met hun stoelenact is geweldig, Aad en Bas van Toor bedachten deze act en reisden heel Europa mee rond. Kinderfilms voor kinderen puur ter vermaak en zonder extreem geweldadige activiteiten eigenlijk een verademing en ook logisch gezien het feit dat de WO 2 nog vers in het geheugen lag.

Coming of age met thriller element, goed gespeeld door LaBeouf als getraumatiseerde tiener in aanvang, daarna licht neurotisch bij het arriveren van zijn nieuwe buurmeisje. Verder zie je alles al van mijlen ver aankomen, doch dat mag de "pret" niet drukken. Morse vertolkt de rol van creepy neighbour met verve.

Mooie inkijk in een deel van het leven van Django Reinhardt, goed gespeeld door Kateb. Hoe hij met sierlijke snelheid van zijn hand de gitaar toucheert en geweldige muziek neerzet (Rosenberg trio in de film) geheel in controverse met de nazi figuren die klassieke marsmuziek en walsen prefereren. Ook het lot van de zigeunerfamilies tijdens deze periode wordt goed aangegeven. Muziek kan mensen een beetje veranderen en dat was nou net iets wat de bezetter niet wilde. Totale controle was hun motto.

Echte Tarantino met zwarte humor en excessieve gewelddadigheid. Walz en Foxx vormen een krachtig duo. De Caprio gaat helemaal los als plantageeigenaar. Freeman is de perfecte ja-knikker, perfect naast de stoel van De Caprio. Johnson met zijn gang hilarisch met de "maskersproblematiek" Het interessantste kenmerk: Eén "Europeaan" die de Amerikaanse maatschappij aan de kaak stelt met een "Afrikaan" aan zijn zijde.

De beperkingen van gekaderd wetenschappelijk denken, komen goed naar voren in deze verder menselijke film, waarbij de wil om te overleven gekoppeld aan eigenschappen waar Gulli, mooie ingetogen rol van Ólafsson, mee door het leven gaat er toe leidt dat hij een bezienswaardigheid wordt, doch zijn nuchterheid hierin brengt hem tot een een keerpunt in zijn leven.

Dureya en Miranda leveren goed acteerwerk, doch script en plot rammelt. Jammer.

Na een verrassend 1e deel, met name het 1e uur, vervalt deze 2e film in een aaneenschakeling van spektakel, waarbij uiteindelijk de kern van het verhaal inzake Olsen draait om haar eigen innerlijk kind gekoppeld aan haar projectie op haar 2 zonen. Jammer dat haar jeugd in deze film niet méér is uitgediept, zodat er een diepere laag op haar handelen getoond had kunnen worden. Het blijft allemaal nogal ééndimensionaal doorheen alle universums. Sterk: Het moment dat Strange te maken krijgt met de demonen die hij aanvankelijk vreest, doch dit dan vanuit zijn goede kracht omzet tot een tool, waarmee hij Olsen kan inkapselen. En natuurlijk een open einde....

Op de dunne lijn van het levenspad tussen creëren of vernietigen speelt deze rolprent zich af, waarbij trauma doorheen het verhaal de boventoon voert ontaardend in verschillende vormen van gedrag. Een ieder heeft het goede in zich, om dat continu te zijn en uit te dragen is een hele uitdaging. Redelijk spel, de plot is al gauw duidelijk als je oplet.

De overlapping van de existentiële vragen over het leven worden gekoppeld aan meerdere personages welke zich zowel in de film als in het toneelstuk voortbewegen in de hersenspinselen van hun eigen bestaan. Tsjechov in multipose en knap vertolkt door de acteurs. De leegte is voelbaar, het verlies, macht, wanhoop, teleurstelling en Liefde in een smeltkroes van het menselijk zijn. Top vertolkt. 4,25*

Kubrick's sublieme tragikomedie over de wapenwedloop gedurende de koude oorlog, waarbij het militaire wapengekletter haaks staat op de verzoenende pogingen van de president. De ondertoon is het absurdisme van de mensheid met hun "leiders" die uitgaan van macht, overheersing en ondergang gekoppeld aan overleven. Sellers is subliem in zijn rollen, van amerikaans naar, Engels naar ex nazi. Het taalgebruik is perfect gekozen en duidt eens temeer de onnozelheid van leidende figuren aan. (Momenteel zit er in Amerika weer één). Het probleem van die onnozelheid is dat het egodeel erdoor versterkt wordt en hun waarheid absoluut. Je mag raden wie het lijdende deel wordt. Peace is our profession........ 4.5* Sellers5*