Opinions

Kent u "The Talented Mr. Ripley"? De makers van Saltburn wel. Mr. Ripley heet nu Oliver Quick, zijn streken zijn hetzelfde. Je moet wel eerst de film uitzien om tot die conclusie te komen want het verhaal ontwikkeld zich bijzonder traag. Op enkele bizarre erotisch getinte scènes na valt er niet heel te beleven. De film draagt het predicaat komedie, helaas heb ik nergens kunnen lachen of het moet zijn om de totaal verknipte familie die woont op het landgoed Saltburn. Volgens mij heeft het met zwarte humor weinig van doen. De film intrigeert wel en mede door de hoge kwaliteit van acteren blijf je toch kijken.

Blijkbaar is het een nieuwe trend om films een kunstzinnig tintje te geven door te kiezen voor het beeldformaat 1:1,33 alsof je naar een ouderwetse beeldbuis zit te kijken. Ook onlangs uitgekomen films als The Whale en Maestro hebben dit vervelenden formaat. De film Saltburn oogt als geheel heel fraai, alsof er gebruik is gemaakt van Technicolor techniek, maar in breedbeeld was dit ongetwijfeld nog mooier geweest.
Saltburn wordt mijn inziens onterecht nogal opgehemeld, bij tijden is het langdradig en saai. De ontknoping is nog het leukste van de film en tegelijk ook ontluisterend omdat je dan weet dat je naar een remake van Mr. Ripley hebt zitten kijken.

Beetje onevenwichtig film balancerend tussen geforceerd grappig en thriller. Sommige scenes lijken veel te lang te duren. Het lijkt typisch zo'n film met dwaze ontwikkelingen waarbij de hoofdpersoon zich steeds meer in de nesten werkt, maar dan met een wending richting actie thriller en dat werkt niet optimaal. Geloofwaardigheid 0,0 maar daar draait het natuurlijk niet om. Als je wel van logische verhalen houdt dan kun je beter niet gaankijken. Het is best een leuk avontuur, redelijk geacteerd en met een Frans sausje, het kijken waard om daarna onmiddellijk weer te vergeten.

Wraak films zijn er te over en tegenwoordig is het vaak hoe gekker hoe beter. Regisseur Randall Emmett neemt gas terug en neemt alle tijd voor een stukje drama. Na een korte introductie met een voorproefje op de actie scenes die gaan komen krijg je eerst een uitgebreid kijkje in het leven van een aan drugs verslaafd stelletje dat weer op het rechte pad probeert te komen. De gemiddelde actiefilm liefhebber zal het allemaal net iets te zoetsappig en langdradig vinden, het neemt bijna de helft van de film in beslag.

Robert de Niro speelt een uitgerangeerde sheriff die met lede ogen aanziet hoe er in zijn gebied steeds meer slachtoffers vallen van drugsgebruik. Totdat ook ons stelletje weer te maken krijgt met de gasten die drug dealen, waarna het wraakgedeelte start. De problematiek van drugsgebruik, ook onder normale werkende mensen en een gemeenschap die hier geen raad mee weet, is eigenlijk het hoofdthema van het verhaal. Producent van de film is Joel Coen die in zijn eigen films ook buiten de geijkte paden durft te treden. Deze film als B-film bestempelen zegt meer over recensent dan over de kwaliteit van de film. Persoonlijk heb ik mij prima vermaakt met deze intrigerende mix van drama, romantiek en actie die beter past in een filmhuis dan in een grote zaal.

Een actiefilm waarbij je je niet druk hoeft te maken over oneliners of andere onzinnige dialogen. De hoofdrolspeler mist zijn spraak en in de hele film wordt amper gesproken. Joël Kinnaman is een weinig charismatische acteur misschien maakt hem dat juist wel geschikt als eenzame wreker. Dit is gewoon een prima actiefilmpje voor de thuisbios, geen topper maar zeker niet slecht daarvoor is John Woo teveel vakman. De actie is uitstekend in beeld gebracht en voor de rest doet het er niet toe.

Verrassend goede film! Een mix van verschillende thema’s: segregatie, voodoo, blues, vampiers, gangsters. Dat de inspiratie bij QT wegkomt mag duidelijk zijn, From Dusk Till Dawn wordt hier meerdere keren genoemd, toch zou ik Sinners als zeer origineel durfen te bestempelen. De film ziet er waanzinnig goed uit, zelfs het spelen met het beeldformaat is een geslaagde gimmick. Het knappe van de film is dat het in het begin het verhaal nog alle kanten kan opgaan, je wordt meegezogen in mooie beelden en bluesmuziek. Je weet dat er een wending komt, maar de manier waarop dit gebeurt is toch een verassing. Het horror element blijft binnen de perken en het ontaard gelukkig niet in een of ander slaugtherhouse film.

Een zeer onderhoudende film met uitstekend beeld en geluid, prettige acteurs en een verrassend verhaal, een aanrader.

Hou je van de films van Robert Rodriguez zoals Machete en Planet Terror dan is Sisu ook wat voor je. Verwacht vooral geen film over de WOII want dan kom je bedrogen uit. Ja de slechteriken moeten nazi’s voorstellen en ze hebben een aftandse tank die zijn tijd wat vooruit is. Kortom voor het verhaal hoef je deze film niet te kijken. Wel voor rondvliegende ledematen en liters bloed. Het duurt niet te lang en er gebeurt van alles, prettig vermaak daarna snel weer vergeten.

Marvel begon ooit als uitgever van comics, Amerikaanse stripverhalen met meestal superhelden in de hoofdrol. De laatste jaren worden we overspoeld met een reeks films en worden er steeds meer fantastische figuren verzonnen. Met behulp van computers CGI lijken de mogelijkheden onbeperkt. Ik krijg steeds meer het gevoel naar een computer-game te kijken i.p.v. naar een speelfilm. Stripboeken scheppen ook een fantasiewereld en daarin is met behulp van je eigen fantasie van alles mogelijk. De laatste Marvel films doen geen enkel beroep op je fantasie of denkvermogen, geheel in de trend die de laatste jaren aan de gang is waarbij de jeugd de hele dag naar Tik-Tok zit te kijken, voorgekauwd vermaak.

Het is prima dat er dit soort films worden gemaakt, blijkbaar is er een groot publiek voor. Ik hoop alleen niet dat dit de nieuwe standaard wordt.

Een film die je tegen beter weten in tot het einde uitkijkt in de hoop dat er nog iets leuks gaat gebeuren. Chris Hemsworth heeft immers de hoodrol en dan verwacht je wel wat actie. Helaas kom je van een koude kermis thuis.

De film beloofd wat aan het begin met een lekkere jaren 80 soundtrack en uitstekend dolby-surround geluid. Hemsworth heeft een goede kop die mooi in beeld wordt gebracht. Een verhaal waarbij je denkt een soort "The Island" voorgeschoteld te krijgen. Helaas komt dat niet uit, Netflix kiest voor een armoedige voorzetting en er gebeurt maar bar weinig en zeker niets spectaculairs. Van seks met de kleren aan raakt ook vast niemand opgewonden. Typisch een voorbeeld van een leuk concept ontzettend slecht uitwerken.

Men neme een bus vol bekende gezichten, een grof gebekte actieheld die je laat zingen, een bekend verhaal van Dickens dat je in heen hip jasje steekt, een flink budget zodat het er allemaal gelikt uitziet en je maakt een kerst-hit.

Dat werkt dus niet! Het levert een soort van politiek correcte reclamespot op met personages uit alle lagen van de bevolking, liedjes waarvan het glazuur van je gebit knapt, geforceerde grappen en een onnodig warrig verhaal. De moraal van "A Christmas Carol" is universeel en van alle tijden, noem het Karma of geloof: wie goed doet, die goed ontmoet. Hier refereert het aan hedendaagse problematiek als misbruik van sociale media, mensen veranderen niet de techniek wel. De film ziet er gelikt uit met een paar leuke scenes zoals die in Dickens-tijd, maar je vraagt je af voor wie dit is gemaakt. Voor kinderen is het veel te chaotisch voor volwassen te flauw en het feel-good sentiment onontbeerlijk voor een geslaagde kerstfilm is zo nep als een kunstboom.

Aangrijpende documentaire over mijn jeugdheld die wegens een slopende ziekte van het toneel verdween. De man brak door omdat hij gemakkelijk voor een veel jonger persoon kon doorgaan en over een perfecte timing en improvisatievermogen bleek te beschikken. De docu kreeg de titel “Still” verwijzend naar de tremors, een symptoom van de ziekte van Parkinson, geen baas meer zijn over je eigen spieren. We krijgen te zien hoe Fox een rijzende ster werd en hoe hier een eind aan kwam. Aan de hand van knap gemonteerd beeldmateriaal uit het oeuvre van Michael J. Fox wordt zijn strijd tegen de ziekte die bij hem al op jonge leeftijd begon in beeld gebracht. Tussendoor is Michael zelf aan het woord en krijgen we een openhartig kijkje in zijn huidig dagelijkse leven. Zijn doorzettingsvermogen is ongekend, nadat het acteren niet meer mogelijk was is hij zich gaan inzetten voor fondsenwerving en bekendheid geven aan de ziekte van Parkinson. Samen met bokslegende Muhammed Ali bracht hij, naar verluidt, al 2 miljard Dollar bij elkaar voor onderzoek naar de ziekte.

Zelfs als de acteur Michael J. Fox je niet kan bekoren dan is dit nog een zeer aangrijpende documentaire die laat zien wat de gevolgen zijn van de snelstgroeiende hersenziekte ter wereld.

Bijzonder realistische film en daardoor eigenlijk best saai. Het tempo ligt erg laag en verwacht absoluut geen Jason Bourne actie. Het hoofdverhaal is een kapstok voor een sociaal drama. Matt Damon speelt een simpele workingclass Amerikaan die naar Marseille reist om daar zijn dochter in de gevangenis te bezoeken. Hij ontmoet een alleenstaande Franse moeder met een dochtertje die hem onderdak verlenen en waarmee hij een band ontwikkeld. Ook krijg je een inkijkje in de stad Marseille met zijn beruchte probleemwijken. De film lijkt zo op straat te zijn geschoten met een compacte digitale camera waardoor het daadwerkelijk lijkt alsof je met iemand meekijkt die op reis gaat. Het is een on-Amerikaanse film die het moet hebben van de acteerprestaties en die zijn uitstekend. Het is lovenswaardig dat Matt Damon zich aan dit soort rollen durft te wagen, dit lijkt mij geen film die de kassa flink laat rinkelen, de amusementwaarde beperkt zich tot liefhebbers van drama. Absoluut geen film voor de grote grijze massa dus, eerder het tegenovergesteld van het zoveelste Liam Neeson vehikel met veel domme actie, om maar eens wat te noemen (en daar kijk ik toch ook graag naar).

Een Oscar zullen ze er niet voor krijgen, vermakelijk is het wel. James Gunn verstaat het vak om stripboeken lectuur naar het grote scherm te vertalen. The Suicide Squad zit vol met vreemde personages, is super grappig en heel erg grof. Taferelen die zo uit een horror film lijken te komen, maar dan steeds met een knipoog. En zelfs wat pikanterieën. De nadruk ligt vooral op humor, slapstick anno 2021

Persoonlijk vind ik een wandelende haai, waarin ik geen moment Stallone en een gigantische zeester als monster wat al te infantiel. Het deed me denken aan de eerste Ghostbusters film met aan het eind het Michelinmannetje.

De personages uit The Suicide Squad zijn wegwerp en makkelijk inwisselbaar, dat blijkt al uit de openingsscene. Op deze manier kunnen er nog heel wat afleveringen worden gemaakt. Kom maar op!

De diepgang is zo plat als een stripboek. Amusant is het zeker en absoluut waard om er een kaartje voor de bioscoop voor te kopen. Wat mij betreft mag er net als van stripboeken een hele stapel van dit soort onzin films komen.

Rustige film over een jongen met veel fantasie en een geestelijke beperking. Soms grappig, nooit hilarisch, wel aandoenlijk. Prima acteurs en regie waardoor je blijft kijken terwijl de film voortkabbelt. De moraal van het verhaal: mensen hebben een doel nodig in het leven.

Boeien, maar niet bijster interessant uitgewerkt thema over hoe het de mensheid toch bijna lukt om zichzelf uit te roeien in een niet nader te noemen oorlog. Actueel in een tijd waarin Rusland zich als agressor profileert.

Het lot van de wereld ligt in handen van een groepje van 6 soldaten die over een ijsvlakte moeten schaatsen om een pakketje af te leveren met een geheim (ook actueel) wapen. Het levert mooie beelden op.

Onderweg zijn er wat obstakels, de meeste nogal voorspelbaar en echt spannend wordt het nooit het is namelijk al gelijk duidelijk wie de eindstreep haalt en wie niet. Er wordt bewust niet uitgeweid over wie of waarom, geen enkele info over de strijdende partijen. Helaas blijven daardoor de karakters veel te vlak. Noomi Rapace is alles behalve charismatisch, ze heeft wat flashbacks maar veel worden we over haar niet gewaar behalve dan dat ze goed kan schaatsen en tegen kou kan.

Geen onaardige film, je mist echter niets als je een ander deuntje op Netflix opzet.