Opinions

Woody Harrelson kan niet verhelpen dat de rest van de cast een o inspirerend zooitje is. Mary Elizabeth Winstead, wie kent haar niet?, is ondanks haar leuke koppie ongeschikt als geloofwaardige moordmachine. De film bulkt van het grove geweld dat er wel heel nep uit ziet en net zo opwindend is als slechte porno. Voor een lekkere actie film is het plot meestal niet van belang, dit verhaal is zo verschrikkelijk dom dat je als kijker niet serieus wordt genomen.

Elk spoortje van humor ontbreekt. Een quasi grappige scene waarin Kate in een helverlichte auto rijdt raakt kant nog wal. De cgi ziet er daar ook ronduit slecht uit. Cliché op cliché alles in deze film heb je in een andere al beter gezien. Er zijn betere manieren om de tijd te doden.

Tjonge wat komt deze film traag op gang. We kijken mee over de schouder van een meedogenloze huurmoordenaar, hij ziet alles maar niemand ziet hem terwijl hij toch in het volle licht van een stel bouwlampen ligt te slapen. Niet heel overtuigend net als zijn vermomming als Duitse toerist met opvallend lichte kleding en een mal hoedje op. Terwijl de voice over je de oren van de kop lult is de moordenaar zelf weinig spraakzaam, veel empathie roept het allemaal niet op. Michael Fassbender speelt met verve zijn rol als een koele killer die geen enkel medelijden met zijn slachtoffers kent en er een nogal eenzijdige muzieksmaak op na houdt. Niet iemand waarmee je je makkelijk kunt indentificeren en die afstandelijkheid maakt dat de film niet tot de verbeelding spreekt.

Een verhaal zonder verassingen, technisch is de film tot in de puntjes verzorgt, boeien doet het mij niet.

‘’Hebzucht” is het woord waarin zich dit verhaal laat samenvatten. De wereld draait om geld en afgunst van diegenen die het niet hebben. Niets nieuws in de korte geschiedenis van de mensheid. Met de drang naar steeds meer helpen we met z’n allen de wereld en de natuur om zeep. In dit geval draait het om de inheemse bevolking die per toeval over grote rijkdom beschikt en uitgemolken wordt.

Killers of the Flowermoon is vooral een dramastuk en een uitgerekte sfeerimpressie. Martin Scorsese neem alle tijd om het verhaal van een indianenstam die op slinkse wijze wordt uitgemoord om hun grote rijkdom op ‘legale wijze’ in handen te krijgen te vertellen. Juist door de trage manier van vertellen worden enkele karakters enorm uitgediept, met name die van DiCaprio. Hij speelt een man met een bijna schizoïde persoonlijkheid: is de liefde voor zijn vrouw echt of toch gespeeld? De minder goede bedoelingen van enkele andere personen, zoals het karakter van Robert De Niro worden al snel duidelijk.

Apple TV heeft grote intenties met dit soort producties. Een sterrencast een top regisseur en een gigantisch budget leveren daadwerkelijk een kwaliteit product op. De vraag is wel voor wie? Een hype als ‘Oppenheimer’ zie ik niet ontstaan en om thuis op de bank je aandacht bijna vier uur lang bij dit verhaal te houden lijkt me geen sinecure.

Het is wel een ongelofelijk indringende film die het goed doet op het grote scherm, met heel veel vakmanschap gemaakt. Opvallend is het ontbreken van bombastische muziek, geen pluspunten voor een pakkende soundtrack, er zit trouwens al wel genoeg kracht in de perfect geschoten beelden zodat het gebrek aan muziek amper opvalt. Voor mij is het ontbreken ervan toch zeker wel een minpuntje.

Van Scorsese, DiCaprio en De Niro weet je ongeveer wat je moet verwachten overacting ligt op de loer. Dat neemt niet weg dat Killers of the Flowermoon absoluut een aanrader is om in de bioscoop te gaan zien.

Tussen alle meuk op Netflix is dit best een aardige actie/science fiction film. De nadruk ligt wat meer op drama en minder op actie, toch vond ik de film best onderhoudend.