Opinions

De slotscène van deze film is fenomenaal en zelfs de aftiteling is de moeite waard om tot het eind af te kijken. De jongeman Fabelmans ontmoet een nukkige oude regisseur, waarin een leuke cameo verstopt zit van een ander beroemde regisseur, en krijgt een korte maar wijze les. Dat het verhaal van Sammy Fabelmans het verhaal is van Steven Spielberg is gekend en blijkbaar heeft Spielberg het advies van de oude regisseur ter harte genomen want de film zit vol met het foefje dat alles te maken heeft met camerastandpunt.

De aftiteling is interessant vooral door de geweldige muziek van Spielberg’s huiscomponist John Williams. Niet voor niets staat hij steevast meerdere keren in de NPO klassiek filmmuziek top 100. Verder valt de samenwerking op met Lucasfilm, aan wie we Indiana Jones te danken hebben, allemaal oude rotten in het vak. Ook grappig om te zien dat er daadwerkelijk van diverse camerasystemen, ook hele oude, gebruik is gemaakt. De filmpjes die Fabelmans tijdens zijn jeugd maakt zijn erg leuk om te zien. O.a. hoe hij zich al jong bekwaamde in het maken van ‘special effects’.

Als kind lijken uren dagen te duren en ook oude lui hebben het vaak aan de tijd. Sommige scenes zijn zo breed uitgemolken, met name in het begin, dat er totaal geen vaart in de film zit en dat het ronduit saai is. Spielberg ontpopt zich als een oude doordrammer en de hele film heeft iets belerends. De stijl waarmee Spielberg beroemd is geworden wordt je wel heel nadrukkelijk door de strot gedrukt, alsof hij wil zeggen: “Kijk, zo dien je een film te maken en een camera te hanteren”. Tel daarbij op het niet bijster interessante verhaal van zijn jeugd waarin zijn moeder, die een carrière als concertpianist is misgelopen en huisvrouw is geworden, er een soort van driehoeksverhouding onderhoud met de vriend van de vader. Op de een of andere manier zit er zoveel vakmanschap in de film “The Fabelmans” dat je na afloop toch weer bewondering hebt voor Spielberg al regisseur, hoewel je je door heel veel saaie momenten moet heen bijten.

Apple’s antwoord op een film als Nobody, een ogenschijnlijk normale huisvader blijkt over bijzondere gaven, waar James Bond jaloers op zou worden, te beschikken. Natuurlijk wordt het hele gezin meegezogen in het avontuur. Helaas blijft het een flauwe bedoening met infantiele grappen. Het gezinnetje bestaat uit oninteressante, eerder irritante personages waarbij de jongste uit het gezin wel de kroon spant.

Leuk vermaak tijdens de kerstdagen om met het hele gezin naar te kijken om het daarna onmiddellijk weer te vergeten.

Onlangs heeft Apple de prijs voor haar streamingdienst verhoogd omdat er zo meer kwaliteit geboden kan worden. Dan moeten ze dus niet met dit soort films komen! Dit getuigd van een enorme middelmaat, zoiets als een menu van MacDonalds: hapklare vette hap. Het kijkt makkelijk weg, Wahlberg en Monaghan vormen zeker een leuk stel. Er is een baby voor de vrolijke noot, een stel puberende kinderen en een lading achterlijke boeven. Het simplistische verhaal biedt voldoende handvaten voor hier en daar een leuke actiescène en vooral heel veel slechte grappen.

Het duurt allemaal net te lang, waarom moet dit 2 uur duren? Als je een leuke film wilt zien met hetzelfde thema kies dan voor “Nobody” (2021) die heb ik al twee keer met veel lol bekeken. Ik begrijp dat Apple gaat voor mainstream, het grote publiek, met alleen maar films als “Killers of the Flower Moon” komen ze er ook niet. Als luchtig tussendoortje, of vette bek zoals je wil, is dit prima te doen daarna weer snel vergeten.

Dit is zover ‘over the top’ dat de Mount Everest er een heuveltje bij lijkt. Dat krijg je als je een franchise blijft uitmelken en niet ergens een nieuwe weg inslaat zoals ze bij de James Bond reeks wel hebben gedaan. Vroeger keek je naar “Smokey and the Bandit” als je rondvliegende auto’s wilde zien. Auto-rodeo verpakt in een film met simpele grappen en héél veel schroot: lachen! Met de komst van cgi werden veel films er niet beter op, Fast X is daar wel een schoolvoorbeeld van. Natuurwetten bestaan niet meer en auto’s vliegen als pingpongballen over het scherm waarna de bestuurder er ook nog vrolijk uitstapt, onzin die we inmiddels wel gewend zijn door de vele Marvel films.

Vin Diesel kan niet acteren en ze blijven maar lijken uit de kast halen. Dat begint irritant te worden. Gelukkig spelen er zoveel brede gasten in mee dat het niet zoveel uitmaakt wie de hoofdrol heeft. Jason Momoa past prima in het geheel en heeft duidelijk veel lol in zijn rol als psychopaat. De film dendert voort met een hele lading subplotjes die ook allemaal even luidruchtig zijn. Zolang wij blijven kijken zullen ze ook dit soort films maken, je kan het de makers niet kwalijk nemen. Eigenlijk doen die precies wat ze moeten doen: geld verdienen! Massa is kassa, zolang we blijven kijken is er markt, een van de redenen dat er ook betaald voetbal is.

Dom vermaak dit, niet meer en niet minder.

Leuk concept een kerstman die werkeloos dreigt te worden omdat door verharding in de maatschappij mensen niet meer in kerst geloven en al helemaal niet in een gulle gever als de kerstman. Een kerstman die ook zorgen heeft over de inkomsten en de uitgaven. En dan een geflipte huurmoordenaar die nog wel een appeltje met de kerstman te schillen heeft.

De hele setting is goed Gibson als morrende kerstman die in het dagelijks leven in een oude pickup-truck rijdt en Walton Goggings kan er mee door als moordende psychopaat. Het zijlijntje met het etterige ventje die de huurmoordenaar de opdracht geeft is lekker irritant.

Helaas hadden de regisseurs Nelms iets meer Leentje buur moeten spelen bij films als Kick-Ass of het recentere Nobody. Dat zijn films waarin de humor en geweld een absurdistische vorm aannemen dat had deze film zeker niet misstaan. Mel Gibson was in zijn eigen films verre van subtiel hier doet het nergens echt zeer.

Sympathieke film voor het hele gezin, missie geslaagd!

Tijdens het kijken van deze film kun je lekker raden waar de inspiratie vandaan kwam, er is aardig leentjebuur bij ander films gedaan. Storend is dat zeker niet want Tom Hanks zet hier gelukkig weer goede acteerprestaties neer en met Robert Zemeckis als producer weet je dat de film technisch op orde is. Het hoe en wat van de Apocalyps wordt niet uitgediept. Het verhaal blijft simpel ook te volgen door de jongere kijker, maar roept her en der wel wat vraagtekens op. De aandacht gaat uit naar de mentale ontwikkeling, de vermenselijking van robot Jeff en dat is prima gedaan.