Opinions

De carrière van Elvis Presley van begin tot eind in vogelvlucht. Voor Elvis fans is zijn levensloop gesneden koek, voor niet ingewijden valt er genoeg te vinden op internet, bijvoorbeeld: Hoe werd Elvis Presley ‘The King’? | NPO Kennis - npokennis.nl.

Zonder de inhoud van het verhaal ter discussie te stellen, zit deze film van Luhrmann ongelofelijk goed in elkaar. Er is niet voor een Elvis dubbelganger gekozen maar voor een acteur die niet krampachtig probeert te imiteren en toch een geloofwaardige Elvis neerzet inclusief zang. Tom Hanks speelt een geweldige rol als Colonel Parker, een man die veel heeft betekend voor de doorbraak van Elvis. Het verhaal wordt geheel vanuit zijn gezichtspunt verteld en dat bepaald gelijk de sfeer van de film. Deze man was op geld belust, Elvis was voor hem vooral een melkkoe en dat werd niet onder stoelen of banken geschoven. De uitbundige leefstijl van Elvis en hoe zijn hele familie meeliftte op het succes komt goed aan bod.

De film zit boordevol muziek en dat zijn niet steeds typische Elvis liedjes. We zien en horen waar Elvis zijn inspiratie vandaan haalde en het knappe is dat er ongemerkt muziekstijlen te horen zijn die pas generaties later zijn ontstaan. Je hoort hedendaagse rapmuziek subtiel verweven met originele versies, een vette knipoog naar de invloed van Elvis op de hedendaagse popmuziek. Elvis conformeerde zich naar zwarte artiesten en introduceerde de muziekstijl van Afro-Amerikanen onder een blank publiek. Deze film is geen typische ode aan de muziek van Elvis, we zien Elvis als een geboren artiest die niets liever doet dan optreden en daarmee veel geld verdient.

De film eindigt met origineel beeld van Elvis met een van zijn laatste optredens in Las Vegas waarna gelijk de aftiteling start. Op dat moment was het muisstil in de bioscoopzaal die gevuld was met jong en oud. Een teken dat de film toch zeker indruk heeft gemaakt zonder expliciet op het sentiment in te spelen. Wat betreft stijl, acteerprestaties, regie en muziek is deze film een hoogstandje. Over smaak en inhoud valt te twisten.

Erg mooie monochrome beelden van de moerassen in Louisiana toch voelt het wel een beetje als een kunstje om meer dramatiek te creëren. Will Smith als ontsnapte slaaf met een irritant accent en een vreemde smoel. Het verhaal gaat over Wipped Peter, slaaf en soldaat die ontsnap aan gewetenloze slavendrijvers onder leiding van Jim Fassel subliem gespeeld door Ben Forster. Peter probeert het leger van Lincoln te bereiken in hoop op vrijheid, hier worden ex-slaven echter ingezet in de frontlinies als kanonnenvoer en moet er gevochten worden voor vrijheid.

De film weet voldoende te boeien en brengt op nietsverhullende wijze deze tijd in Amerika in beeld: op een paar losse ledematen meer of minder wordt niet beknibbeld. Echt gruwelijk wordt het nergens en de spanning stijgt niet ten top, de regisseur blijft aan de veilige kant. Geschikt voor het grote publiek maar zeker geen uitschieter binnen het genre.

Net als goede wijn hebben sommige zaken even tijd nodig om te rijpen. De eerste delen van de equalizer reeks waren redelijk geslaagd het laatste deel kan mij toch meer bekoren. Denzel Washington is inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd ruim gepasseerd voor de laatste keer kruipt hij in de huid van McCall die ook toe is aan rust. De jaren beginnen ook aardig te tekenen, zo te zien, zoals een wat afhangende mondhoek. Het verhaal speelt zich af in Italië het land waar in het verleden veel spaghettiwesterns werden opgenomen en The Equalizer 3 laat zich makkelijk vergelijken met deze oude films waarmee Sergio Leone beroemd werd. Net als in de klassieke westerns is er plaats voor mooie beelden van de omgeving, een simpel plot, een rustige opbouw van het verhaal en natuurlijk een apotheose. McCall is ondanks zijn leeftijd zijn oude kunsten nog zeker niet verleerd dus er valt voor liefhebbers van actie nog voldoende te genieten. Wel is de opbouw van de film op zichzelf een stuk rustiger dan in de andere delen, minder overdreven ook en daardoor prettiger om naar te kijken. Dat het allemaal heel voorspelbaar is mag de pret niet drukken.

Absoluut een heel erg toffe film.

Weten ze in een reeks als John Wick op het laatst van gekkigheid niet meer wat ze je moeten voorschotelen om zichzelf maar steeds te overtreffen, The Equalizer doet een stapje terug en dat zouden er meer moeten doen!

Denzel begint in de herhaling te vallen met dit soort rollen. Best een aardige film, vernieuwend is het zeker niet. Het personage is losjes gebaseerd op de tv serie uit de jaren 80. De opbouw van de film is rustig, als kijker weet je dat natuurlijk al dat mr. McCAll geen alledaags figuur is. Waar hij toe in staat is zien we pas als hij bij de Russische maffia op bezoek gaat. Het lijkt dan alsof je een stukje Berandal krijgt voorgeschoteld: één man die een heel leger uitroeit. In het verdere verloop van de film wordt de diepgang er niet beter op, de actie is wel top. Ook jammer dat we Chloe Moretz amper terug zien.