Opinions

Als je moeite moet doen om een zaal te vinden waar deze film vertoond wordt, of er voor moet reizen, dan wordt de drempel om te gaan kijken al verhoogd. Tel daar bij op dat de jongere generatie volgens Maarten van Rossum niet meer historisch bewust is en je hebt een verklaring waarom deze film flopt. Het verhaal gaat over de opkomst van film met geluid in hollywood en de ondergang van sterren van de stomme film. Als je nog nooit een stomme film hebt gezien of een beetje wilt verdiepen in de geschiedenis van cinema dan ontgaat je wellicht veel van de essentie van "Babylon".

Als je onbevangen de film gaat kijken dan wordt je toch wel verrast met veel bizarre momenten waarbij met de openingsscène gelijk de toon zet: humor om te lachen, verwacht geen subtiliteit. Kijk daar houd ik wel van. Inherent aan het geschetste tijdbeeld wordt vrouwelijkheid nog ruimschoots tentoon gesteld, leuker dan de tegenwoordig overheersende preutsheid. We zijn een beetje vergeten dat nog niet zo lang geleden een Nederlandse film synoniem was voor blote konten en tieten en dat veel actrices zoals Maryline Monroe uitgroeiden tot sekssymbool.

Babylon is een feest om naar te kijken met mooie beelden, prima cameravoering, een geweldige soundtrack en geweldige acteurs onder vakkundige regie. De film duurt lang maar heeft mij nergens verveeld. Het verhaal is niet steeds geloofwaardig, maar ach het is fictie. Ik vind het een gewaagd project deze film die toch wel boven het maaiveld uitstijgt maar misschien wat minder geschikt voor "het grote publiek".

Degelijke film die laat zien dat de verloedering in de maatschappij die we zo goed kennen van Amerikaanse films en series ook in Europa volop gaande is. Deze film is gebaseerd op ware gebeurtenissen en daar wordt je niet vrolijk van. Criminelen en jeugd die geen enkel respect meer hebben voor het gezag en politie die de handen vol heeft aan kleine misdrijven.

Het verhaal wordt van begin tot eind zeer secuur in beeld gebracht wat met zich meebrengt dat vooral het begin best saai is. Wie zit te wachten op heel veel actie komt bedrogen uit. Er wordt zeker de eerste helft veel tijd genomen voor drama. De actie is zeer realistisch maar niet bijzonder spectaculair. De nadruk ligt echt op het verhaal en in die zin is de film zeker geslaagd.

Kunstzinnige film niet voor het grote publiek. Het kan je smaak niet zijn, slecht is het niet bijzonder is het wel. Mooie beelden, spaarzame dialogen een film die op een vreemde manier weet te boeien. Luguber vooral. Houd je van een logisch verhaal dan sla je deze beter over. Antwoorden en uitleg krijg je niet, waarschijnlijk hebben de makers het precies zo gewild: een surrealistisch kunstwerk. Er worden erotische films voor speciaal vrouwen door vrouwen gemaakt. The Bad Batch is een soort van vrouwelijke Mad Max tegenhanger. Niet dat ik wil zeggen dat het een film alleen voor vrouwen is, integendeel. De nadruk ligt nu eens niet op actie en geweld.

De serie Bad Boys gaat al een hele generatie mee, de eerste stamt uit 1995 en deel twee uit 2003. Dat waren leuke films. Deze laatste “Ride of Die” is het label Bad Boys niet waardig, wat is dit verschrikkelijk slecht! Geef de jeugd nieuwe helden laat de mythe van de oude bestaan. Bad Boys passen niet in het gametijdperk.

Het verhaal is infantiel, de montage veel te snel: beelden flitsen aan je voorbij, en de karakters lijken allemaal uit een computergame te zijn geslopen. Let alleen eens op de kapsels allemaal strak geschoren, er zit geen randje echtheid meer aan.

Natuurlijk Ben ik een oude zeur, maar dit is echt niet aan mij besteed.

Ook ik dacht mijn vriendin te verassen met Barbie op de buis, na een kwartiertje kwam de vraag: “Heb je niet wat anders?” Omdat ik nieuwsgierig van aard ben heb ik de film later in mijn eentje zitten kijken. Buiten de aanblik van Margot Robbie, de vleesgeworden reïncarnatie van Brigitte Bardot, is er voor een volwassen kerel geen enkele reden om deze film te gaan zien is de conclusie.

Het feminisme is wel het minste wat stoort. Het is een kinderachtige film met vreselijk flauwe grappen. Op het moment dat Will Ferrell als ceo van Mattel in beeld verschijnt krijg je het gevoel naar een kerstfilm voor het hele gezin te zitten kijken. Beter wordt het daarna niet alleen maar flauwer. Met een beetje meer pit en volwassenen als beoogde doelgroep had dit best een goede film kunnen worden. Helaas is het Greta Gerwig niet gelukt om tussen al het roze haar statement voor gelijkheid van vrouwen te maken op een luchtige manier die ook kerels aanspreekt.

Het zal mijn leeftijd zijn dat ik steeds meer aversie krijg tegen de zoveelste superhelden film. Dat je met CGI figuurtjes als ping-pong balletjes over het scherm kunt laten schieten dat weten we nu wel. Black Adam blinkt nergens in uit. Alle grappen zijn al eens eerder gemaak, een mix van Superman en X-men, een bombastische soundtrack die maar door blijft dreunen, personages die niet interessant zijn. Dwayne Johnsen is wel een ster waard en Pierce Brosnan doet een aardige Sean Connery imitatie met zijn grijze baardje.

Vroeger kocht ik een bioscoopkaartje voor films als “The Mummy” en nog eerder voor “Indiana Jones”. daarin werd je getrakteerd op bordkartonnen decors en neppe effecten. Dat werd dan gecompenseerd door een spannend verhaal of sympathieke acteurs en als je geluk had een pakkende soundtrack die je ook zonder de film nog wel eens terug wilde horen. Films die je, net als goede muziek, graag wilt herbeleven en ook na jaren met plezier nog eens terug kijkt. Black Adam hoort dus niet tot de categorie: één keer naar kijken en daarna snel vergeten.

In coronatijd is het aanbod van leuke films zeer beperkt, dan is "Boss Level" zeker een aangename verassing.

Na "Groundhog Day" is het thema van elke dag sterven en dezelfde dag opnieuw beleven meerdere keren uitgemolken. In "The Edge of Tomorrow" komt Tom Cruise net als in een computerspel steeds terug met meer kennis en vaardigheden. Iets vergelijkbaars overkomt Frank Grillo in deze film. Het begin van de film oogt weinig origineel met de vele herhalingen van telkens het zelfde, gelukkig blijft het plot hier niet in hangen.

De "Boss", een niet zo grote rol, wordt gespeelt door Mel Gibson die met zijn oude kop een behoorlijke schurk neerzet. Hij laat een stel idiote moordenaars aanrukken om de hoofdpersoon om zeep te helpen. De wijze waarop zorgt voor veel hilarische momenten en de actie is absoluut top. Door handig gebruik te maken van zijlijntjes, zoals de gesprekken met zijn zoontje, krijgt het karakter van Frank Grillo en ook het plot net wat meer diepgang.

Hoewel het thema niet origineel is, is de uitwerking dat zeker wel. Een film die binnen het genre toch wel boven het maaiveld uitsteekt!