Opinions

Een western met opvallend veel kleur. Een stadje 'Whitetown' dat letterlijk spierwit is geschilderd. Een kleurrijke saloon met een blauw gebodypainte danseres, een catfight in een ververij zijn enkele voorbeelden. Dat het hier een bewuste stijlkeuze betreft mag duidelijk zijn, net als dat bij een kinderfeest felle regenboogkleuren goed werken.

Dat er hier op het forum een soort van zwartepietendiscussie losbarst is niet verwonderlijk omdat bijna de gehele cast uit Afro Amerikaanse acteurs bestaat. Niet heel gewoon voor een western. De reggae muziek onder dravende paarden onderstreept dat we niet met een ordinaire westernfilm te maken hebben. Er is getracht om een uitgemolken genre eens heel anders te benaderen en dat levert wat mij betreft een verfrissende Netflix original op.

Zoals een hedendaagse componist kan putten uit het oeuvre van zijn voorgangers zijn er allerlei elementen gekopieerd uit klassieke westerns en dat dan weer gemixt met moderne invloeden. Een vergelijking met films van QT ligt hier op de loer. De personages dragen namen van historische figuren, verder heeft dat weinig tot niets met het simpele verhaal van doen. Het verhaal is een klassiek western thema: wraak, over historische correctheid hoef je je niet te bekommeren.

Ik vind het een amusante film. Een gewaagde en geslaagde poging om stijlen te mixen. Lekkere muziek, knappe actie een vleugje humor, visueel heel aantrekkelijk. De film duurt lang, prima voor een donkere winteravond. Ik begrijp de lage waarderingen hier dan ook niet zo goed.

"Dances with Wolves" was een kijkcijfer kanon met een zeer pakkende soundtrack van John Barry en dan nu jaren later is er 'Horizon" an American saga een uit heel ander hout gesneden film. Fictie met een historisch sausje over hoe Amerika door Europeanen werd gekoloniseerd ten koste van de oorspronkelijke bevolking. Dat het er niet zachtzinnig aantoe ging mag duidelijk zijn. Aan actie en slachtpartijen geen gebrek in deze western, aan een duidelijke verhaallijn wel. We volgen vier op zich staande verhaallijnen die zeker een connectie met elkaar lijken te hebben, maar door de soms erg plotselinge wisseling van standpunt en van de hak op de tak gespring mis je het verband. Soms lijkt het of je een stukje film mist, absoluut een zware minpunt.

Het duurt lang voordat Kevin Costner komt opdraven en wat zijn rol is in deze saga wordt in deel 1 niet bepaald duidelijk. Verder lopen er vooral veel stereotypen rond: bandieten die niet zouden mistaan in een rockband uit de jaren 80, Indianen die aan verkleedpartijtjes doen en veel te veel mooie mensen met een stalend gebit.

Voor spitsvondige dialogen ben je beter af met een film van QT, voor een stukje drama en een vleugje romantiek moet je bij Kevin Costner zijn. Er gebeurt heel veel in Horizon, mooie beelden van het landschap, meeslepende muziek en spectaculaire actie, daarvoor ga je naar de bioscoop! Wel opvallend dat het beeldformaat 16:9 zich meer leent voor de thuisbios. Eigenlijk hoop je na het zien van deel 1 dat deel 2 meer duidelijkheid in het verhaal schept, vooralsnog eindigt deel 1 met veel open einden, ik ben wel benieuwd naar het vervolg.

Achter de titel zijn ze een vraagteken vergeten zou je denken. Er is een Apocalyps gaande, de wereld vergaat een vader en zijn schoonzoon ondernemen een roadtrip naar zijn dochter. De film gaat over de reis, over hoe rampspoed mensen bij elkaar kan brengen of juist tegen elkaar kan opzetten. Wat zou er gebeuren als Corona wel verschrikkelijk dodelijk zou worden? Mensen proberen hun eigen hachje te redden ook als dat ten koste gaat van een ander. Hoe het afloopt dat mag je zelf invullen, waarschijnlijk niet al te best.

Deze film laat je met onbeantwoorde vragen zitten en dat geeft een onbevredigd gevoel. Veel van wat er gebeurt is niet heel logisch zou je denken. Toch is lemmingengedrag de mens niet vreemd.

How it Ends is een vermakelijke en doordachte film. Theo James en Forest Whitaker spelen geloofwaardig hun rol. Onderweg valt er ruimschoots actie te beleven en constant de vraag: wat is er gaande? Slimme mensen maken een atoombom, domme mensen drukken op een knop.

Het was even door de zure appel heen bijten, maar omdat The Hunger Games nauwelijks te ontlopen zijn en ik als filmliefhebber toch wel nieuwsgierig was heb ik de hele serie gekeken. En tjonge jonge wat was dat vooral bij het in tweeën geknipte derde deel een lange zit. Het eerste deel is nog prima te doen als een soort van sciencefiction jeugdfilm. Het karakter van `Katniss krijgt hier gestalte en net als in het tweede deel is Jennifer Lawrence de grootste attractie. Het thema van de film is natuurlijk ontleend aan wat de Romeinen al lang wisten en waaraan de populariteit van voetbal en Mc Donalds valt te verklaren: geef de mensen wat ze willen, brood &.spelen. Dat hiervoor kinderen worden gekozen en dat voor het decor van de huizen goed is gekeken naar nazi werkkampen drukt wel een zwaarmoedig stempel op de reeks.

Een bus vol gerenommeerde acteurs weet het geheel nergens naar een hoger niveau dan een jeugdfilm te tillen. Ook de vele special effects kunnen de slechte regie niet verbloemen. De film speelt leentje buur bij betere films zoals The Matrix waarin veel scenes ook in een schijnwereld spelen. En als je alle delen kort achter elkaar kijkt dan valt de onsamenhangendheid op en de verandering van toon. Actie maakt plaats voor misplaatst drama met een constant jankende Katniss in deel 3 daar wordt je niet vrolijk van.

Heb je ze niet gezien dan kun je niet meepraten, ik ga ze zeker niet nog eens kijken. Het is fijn dat de reeks Jennifer Lawrence als actrice op de kaart zette, verder vind ik het een overgewaardeerde reeks waarvan de eerste delen nog wel te pruimen zijn. Het geheel blijft steken in middelmatigheid, voer voor het grote publiek: brood & spelen.