Opinions

Wat een teleurstelling, zeker na de sterke openingssequentie (die trouwens ook niet zó goed is als beweerd wordt overigens). De film zit vol met ogenschijnlijk goed bedoelde referenties naar het "Bond-gevoel" van vroeger, maar slaat eigenlijk overal de plank mis. Daarnaast emotioneert de film helemaal nergens, is Blofeld een zoutloos en plat personage en loopt Bond het laatste uur als een kip zonder kop doelloos rond.
Geen Quantum of Solace, meer wel een enorme tegenvaller.

2,5*

Mierzoet en zuurrstok kleuren. Da's even wennen. Verder kent de film gelukkig genoeg elementen om te blijven fascineren. Interessante montage, grotendeels een sterke cast en geweldige actie scenes waarin de broertjes opnieuw laten zien dat ze het niet verleerd zijn.

3,5*

Verrassend goeie film. Het verhaal weet de kijker goed te blijven boeien, terwijl het niet eens zo heel veel voorstelt. De cast (met een paar uitschieters naar boven en naar onderen) doet goed zijn werk, de snelle montage valt op (in positieve zin) en ook de heerlijke soundtrack (deed me een beetje aan Turks Fruit denken; dezelfde 'frisheid') doet de film alleen maar goed.

Wat mij betreft één van de beteren van Verhoeven uit zijn 'jongere' jaren.

3,5*

Al genoeg over gezegd denk ik. Intelligente, donkere en duistere film over een man die het niet helemaal op een rijtje heeft. Uitstekende rol van Fiennies trouwens. 4*

Dinsdag ook naar het tweede deel geweest en ook dit keer was hij weer erg geslaagd (wellicht nog wel een tikkie beter dan deel één).
Het eerste uur is uitermate lollig (o.a. die scène met die bezemkast, die geniale dialoog in de lift en uiteraard ook die eigenaar van die krant, was uitermate grapig; ik zat dan ook regelmatig met een grote grijns op mijn gezicht. Deel één heb ik al lang niet meer gezien, maar ik meen dat die humor een beetje ontbrak in deel één. Al een groot pluspunt dus.
Wat ook een groot pluspunt was, dat dit keer iets meer aandacht werd geschonken aan het verhaal, de problemen met z'n vriendin, met z'n tante en met het dilemma of hij nog wel Spider-man wil zijn. Uiteraard ontbrak de actie uiteraard ook niet (hier en daar kon je wel zien dat het niet helemaal realistisch was, maar dat zal me bij zo'n film een bal jeuken) en zelfs de actie was dan bij tijd en wijle uitermate lollig (veelal vanwege de lompheid) o.a. had ik dit bij die scène waarin M.J. en Spider-man in het café zitten, waarna er een grote auto door de ruit van het café wordt gesmeten door Dr. Octopus.
Erg vermakelijk dus, maar ook erg goed onderhoudend en uitgediept. Voorlopig 4*, maar dit smaakt wel naar meer.

Verder dan 'wel aardig' kom ik bij dit derde deel niet. Raimi is met dit deel te veel op de herhalingstour van de eerste twee delen en gaat hier en daar zelfs nog een stapje verder (het "amerikaanse-vlag-shot", de vele soapperikelen en het Pearl Harbour achtige shot naar het einde toe waar Goblin jr. op sterven ligt kon echt niet, net als het zeurderige morraaltje achteraf overgens...
Is er dan niets positief aan Spider-Man? Zeker wel! Spidey's baas bij de krant werkte mij, en vele anderen in de zaal erg op de lachspieren, de gevechten met zowel Sandman alswel Goblin jr. zagen er erg vet uit en de Chicago-achtige dansscène spande toch wel de kroon. Heerlijk, dat Raimi wel de ballen heeft om zoeits dan wel weer in deze film te stoppen. Tot slot ook erg moeten lachen om Bruce Cambell als ANtonio Banderas-achtige Maître d’ (de Banderas uit Four Rooms deed ie me heel erg aan denken) en de twee zinnetjes van Stan Lee himself.

3*; niet goed, wel ontzettend vermakelijk...

Mwah.

Net als de Kubrick docu geeft ook deze een leuke inkijk in het leven van een grootste regisseur, maar echt veel nieuwe dingen komen niet aan het licht. En dan blijft het hangen in een weinig kritisch portret dat ook in 100 minuten verteld had kunnen worden.

2,5*

Helaas niet zo leuk als ik hoopte. Het probleem is dat Oliehoek prima kán, maar het alleen doet binnen een genre waarin hij niet zijn toppen van zijn kunnen kan laten zien op inhoudelijk gebied. Ik heb welgeteld een enkele keer gelachen en dat blijft immer pijnlijk wanneer je naar een komedie aan het kijken bent. Daarbij is het veelal gewoon te flauw, te makkelijk en te voorspelbaar, maar nergens traag of écht storend.

Ben benieuwd hoe Oliehoek het zal doen binnen een ander genre...

1,5*

Sympathiek, hier en daar een beetje traag en een leuke Koole (over Ten Haaf was ik iets minder te spreken...)

3,5*

Hipster galore, deze nieuwe film van Korine, die ik gek genoeg, samen met Mister Lonely tot zijn beste werk reken. Een perfecte mix tussen deze sexy aantrekkelijke en verschrikkelijk afstotende wereld. Glansrol voor James Franco trouwens.

4* Y'all

Een leuke stijloefening qua montage, ware het niet dat dit trucje na een half uurtje al begint te vervelen. Daarna werd het nogal vermoeiend. Inhoudelijk gezien stelt het ook nauwelijks iets voor helaas. Murphy en Rourke waren daarentegen wel weer aardig.

2*

Totaal pretentieloos, maar hierdoor ontzettend lollig. Banderas is opnieuw een lust voor het oog; wat een heerlijk acteur is het toch.

3,5*

Ben benieuwd naar de andere twee, gekocht in een box voor een paar euro...

Minder leuk dan het eerste deel, aangezien het nieuwe er een beetje af is. Toch weet Rodriquez hier en daar best met lollige dingen op de proppen te komen, waardoor ook dit deel nog best vermakelijk is.

2,5*

Leuker dan de tweede, alhoewel deze toch vooral op kinderen gericht is. De dubbelrollen van Stallone maken veel goed, net als de lollige animaties inside de game (met enkele leuke verwijzingen naar o.a. The Matrix en LotR).

3*

Marghetti doet bij vlagen een beetje denken aan Castellari. Veelal een interessant plot en bij vlagen visueel erg sterk, maar ook is het te vaak nogal rommelig en traag.

The Squeeze wordt na drie kwartier pas echt interessant en hier kan Van Cleef dan ook echt laten zien wat hij kan: de nukkige goedzak spelen.

Ook met Robert Alda (vader van) en Dan van Heusen.

3*

Goede docu van duo Doebele en Schmidt, die onderhand in de volksmond "Neuteboom" word genoemd (kende dit ook alleen onder die titel). Het meest wat me nog bij staat is shots van Neuteboom die een pijp of sigaar probeert aan te steken, maar dit tot wel vijd keer niet lukt, omdat vlak voordat de aansteker bij de sigaar is deze uit gaat. Pas hierna grijpt de cameraman in.

Zou graag meer werk van Doebele en Schmidt zien. Heeft iemand er enige weet van of dit ooit is uitgebracht?

3,5*

Interessante film, die, hoe eng het ook is, wel heel dicht tegen de werkelijkheid aan leunt. Zeker ook als je je bedenkt dat dit al gemaakt is voordat de moord op Theo van Gogh gepleegd werd en voordat en de daarop volgende onrust in ons land kwam opzetten.

Ik had bij deze film een tweede The Great Escape verwacht (die ik overigens geweldig vond) en ik dacht dus ook dat deze film mij een beetje tegen zou vallen.

Nou, dat deed ie zeker niet. Erg leuk verhaal, leuke muziek (ta, ta, da, ta, da, ta, da, ta, da, ta, da..... ) geweldige typetjes (ik stoorde me juist helemaal niet aan Animal, vond hem erg leuk) en prachtige humor. Een grote meevaller dus. 4*

Een nogal bizar uitgangspunt, met redenen die nauwelijks echt werken. Hierdoor loop je als kijker zo goed als de hele film achter de kijker aan. Daar kunnen de aardige acteurs en het redelijke acteerwerk verder weinig meer aan doen.

2*

Net weer gezien, maar de tweede keer is ie wel wat minder. Het grootste probleem is dat zo goed als niemand een kritieke noot over Kubrick te vermelden heeft (zelfs Shelley Duvall vind hem 'wel een beetje lastig, maar toch had ze het niet willen missen'). En waar is het One Eyed Jacks verhaal? Kubrick is daar op een niet echt zachzinnige wijze uit gebonjourd.

3*

En nu de aankomende weken rustig alle Kubrick's eens gaan herzien (zag 2001 toen ik 13 was, dus nu wordt het wel weer eens tijd...)

Waar Nanni Moretti met zijn La Stanza del Figlio mij bij mijn vorige en eerste kijkbeurt (ik denk zo'n jaar geleden) totaal niet wist te raken of te ontroeren deed het mij nu wel.
Moretti's uitgangpunt is erg moeilijk doch erg interessant om een echt goeie film over te maken: het verliezen van een kind; wellicht één van de ergste dingen die je kan overkomen als ouder. Moretti weet met de minimale middelen (alle te verwachten cliché's worden gemeden; Moretti speelt het toe op de pure menselijke emotie) een hartverscheurend en verschrikkelijke aangrijpende film af te leveren. Alle 'acties' van de hoofdrolspelers en natuurlijk ook Moretti zelf zijn 100% begrijpbaar en hierdoor jank, treur en leef je de gehele speelduur met de karakters mee.
Hoe ik aan die 2,5* van mij vorige kijkbeurt kwam is mij een raadsel; nu kom ik (nog) even niet verder dan 4,5*; wellicht de volgende keer meer.

Best aardig, maar het jammere aan de film is dat het nogal van de hak op de tak springt en zich nergens echt weet op te concentreren.

Een van de leukste tot nu toe gezien van de hele star trek serie. (ben maar eens begonnen met alle star trek films te kijken op yorin) Lekker duister sfeertje, aardig geacteerd. Special Effects daarintegen bedroevend. die hond ziet er echt niet uit gewoon, net als dat groene ruimteschip Maa goed ik heb me wel aardig vermaakt. De eerste drie films vielen me wel een beetje tegen, maar goed ik wil e toch een keer allemaal gezien hebben want ik wil toch wel weten hoe het afloopt!!

Vond hem niet erg goed. Misschien kwam dat door dat ik Star Wars al had gezien, want hier zie je veel vergelijkingen met SW alleen slechter. Verhaal maar erg zwak en het acteerwerk is ook niet om over naar huis te schrijven. Ik kom niet verder dan 2*

Vond er (net als The Motion Picture)niet veel aan. Ik vond het acteerwerk erg matig. De special effects waren net als in the Morion Picture gewoon slecht. Hou ook niet zo van films waar als maar vervolgen op gemaakt worden. (Godfather & Star Wars uitgezonderd) En als je ziet dat er 11 gemaakt zijn beloofd dat voor mij niet veel goeds. Maar ik wil de hele star trek serie toch een keertje zien. Dus dat wordt de komende paar weken Yorin kijken.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: The Last Jedi is een meesterwerk.

Een film over familie, vergane glorie, afkomst die er toe doet en ook weer niet, meesters die door leerlingen overschaduwd worden en hoe belangrijk het is te handelen uit liefde in plaats van haat.

Klinkt tering zoetsappig allemaal, maar ik heb het laatste uur met tranen in m'n ogen zitten kijken.

5*

Opnieuw een uitstekende Allen, die echter net niet kan tippen aan zijn beste werk. Toch opnieuw mooi gedraaid door Allen's huisfilmer Gordon Willis en zoals gebruikelijk zit de film vol met kleine koddige grapjes. Helaas is het plot net niet altijd even consistent en zakt het op enkele momenten eventjes in.

Niet altijd even scherp bij vlagen weer een weergaloze Allen die heerlijk neurotisch kan zeuren over duiven met nazi vlaggen onder hun vleugels, om ze daarna met een brandblusser kapot proberen te spuiten omdat het 'ratten met vleugels' zijn.

Dik 3,5*

Sinds tijden weer eens gezien (dvd lag voor een prikkie bij de Boudisque). Heb opnieuw erg moeten lachen om die tig propaganda stukjes, die vandaag de dag (en ik denk zo goed als altijd) nog steeds actueel zijn. Buiten dat stelt het verhaal niet zo heel veel voor, helaas, maar wat dondert het ook. Dit gaat vele malen verder dan tig no-brains actiefilms, die er jaarlijks gemaakt worden...

4*

Vond hem best wel geestig, ondanks het gebruikelijke verloop van de meeste buddy-films. Maar laat die Snoop Dogg het bij z'n raps houden, acteren kan de man niet. Mijn god wat een stijve hark is dat...

Een heerlijke schets van een filmcrew die een stadje binnenvalt en waar ongeveer alles mis gaat wat er mis kan gaan. Bij vlagen uitemrate grappig, een sterke cast (Hoffman blijft ook hier wel één van de betere) en opnieuw scherp geschreven door Mamet. Moet dringend meer van 'm gaan zien...

3,5*