Log

vote changed, original voice was 3,0 stars

"The more you kill, the easier it gets. Don't feel bad about it. The infection takes away their minds. It's got no mind, it's got no soul."

Heerlijk geschifte film, maar echt typisch Boyle. En ik denk dat sommige mensen dat nogal vergeten. Boyle is zeker niet een regisseur die alles volgens het boekje doet, en er zit ook genoeg spul in wat verwijst naar hem. Trouwens wel een beetje verrast dat Garland hier de schrijver is, aangezien juist dat misschien nog wel een leuke verassing was, maar dat juist ook het gene was wat ik misschien juist een beetje matig vond in deze film. Alsnog niet verkeerd hoor, en het is toch echt Boyle die het heft in eigen handen neemt.

Dat de film een best krankzinnige kant op gaat was niet zo snel voor de hand liggend. Ik verwachtte eigenlijk een best veilige film, waar we niet zo gauw uit onze comfortzone zouden raken. Het hele eiland idee vond ik juist best geinig, ook met het stukje van de try-out die Spike onderging, het was best zachtaardig, maar wel leuk en precies wat ik van deze hele film verwachtte. Eigenlijk nadat ze dit hebben gedaan veranderd de film volledig, en eigenlijk de hele toon van de film. De toon wordt grimmiger, maar de film wordt een stuk leuker.

En geschifter, zoals ik al zei. De film gaat alle kanten op, en soms kan het best irritant zijn. Want de film raakt soms kant noch wal, en dat vond ik dan best irritant. Het hele heroïsme van Spike vond ik een beetje ver gezocht, en de uiteindelijke tocht naar de dokter was ook leuk, maar het had allemaal ook niet gehoeven. Zelf leek het me juist erg vet als hun kamp of 'settlement' meer werd aangevallen, wat helaas niet tot weinig gebeurde. De reis vond ik wel leuk met de prachtige Schotse landschappen die we zagen, en de leuke kleine knipoogjes die Boyle heeft toegevoegd aan deze film. Noem bijvoorbeeld de zombie die erg leek op Cillian Murphy, of de groep in trainingspakken op het laatst.

De film kent voldoende bloed, maar ik mis wel een beetje meer gore. Dat had een zombie film als dit wel kunnen hebben. Dat ze vervolgens de Alfa's een penis geven van 28 centimeter was dan wel totaal onnodig, maar wel hilarisch slecht. En de film sloeg sowieso een beetje de komische hoek in, zeker het moment dat we de Zweedse soldaat ontmoeten.

Wat dat betreft een onwijs leuke horrorfilm hoor, en zeker verfrissend om zo iets weer eens in de bioscoop te zijn. Of het helemaal nodig was om zo'n franchise door te pakken is misschien een vraag, vermaakt heb ik me zeker. Weet wel wat je gaat kijken, serieus wordt de film nergens, maar wel onwijs leuke entertainment.

"No. Coal mining may be your life, but it's not mine. I'm never going down there again. I wanna go into space."

Deze film kwam me héél erg bekend voor, maar nooit op gestemd blijkbaar al denk ik wel dat het een aantal jaar geleden is geweest dat ik deze film voor het laatst heb gezien. Na mijn weekend op een festival had ik behoorlijk veel zin in een wat "rustigere" film, om zo maar even te zeggen. Deze film viel me vrij snel op, dus dan maar de keuze gemaakt te kijken. En wat een leuke rit, een veel belovende film die je eigenlijk direct inpalmt met een onwijs leuk verhaal. Vooral in de tijden dat dit soort dingen nog vrij onbekend waren, om zo maar te zeggen.

Toch ook een prachtig inzicht hoe uitzichtloos het leven kon zijn in die tijd, dat je gewoon wist dat je op de zelfde plek als je vader terecht komt lijkt mij een heel naar idee, zeker met dat zware ongezonde werk als de koolmijnen. Een vrij dramatisch en zwaar achtergrond verhaal, maar wel iets waar Johnston niet al te veel tijd in kwijt wil. Dat maakt het soms niet emotioneel genoeg in mijn ogen, want naast een paar negatieve momenten zoals ongelukken is de film dus ook niet zo diepgaand. Eén ding is zeker deze film gaat het hebben over de ambitie van Homer en voornamelijk zijn passie voor rakettechnologie.

De successen zijn uitvoerig in beeld, en dat is ook een leuk aspect van deze film. Niet te veel negativiteit is ook goed, en niet persé nodig een leuke film te maken uiteraard. Ik vond het leuk hoe men hun onderzoeken deden en de hele uitvoering, erg vermakelijk verhaal en ook leuk om te volgen. Daardoor is October Sky een onwijs leuke, soms sentimentele coming of age die uiteindelijk inderdaad vrij cliché is maar wel gewoon leuk, en dat is het belangrijkste.

vote changed, original voice was 3,5 stars

vote changed, original voice was 4,5 stars

"Funny, some men you see every day for ten years and you never notice; some men you see once and they're with you for the rest of your life."

Hele leuke film hoor! Zoals ik al wel vaker heb gezegd, ik ben helemaal niet van de zwart/wit films. Ik denk dat het echt een generatie ding is, ik ben er ook niet mee opgegroeid verder. Ik ben het niet gewend, en dan is het soms best moeilijk om te kijken, zeker als je kleur gewend bent. Maar na maten ik ouder wordt (en ik denk ook wel dat je de juiste films moet hebben) begin ik het ook wel te waarderen. Heel leuk ook hoe deze film in elkaar is gezet, er zit geen kwaadbloed in maar kan soms verdomd spannend zijn!

Ik ken alleen de re-make, en aangezien ik die wou gaan herzien voor de aankomende top 250, leek het me een leuk plan eerst het origineel te kijken, en daar heb ik geen moment spijt van. Hoewel ik eigenlijk vrijwel niks meer wist van de re-make, kon ik dit origineel echt wel waarderen omdat ik dus weinig aanknopingspunten zag, punten die ik dus wel zag tijdens het herzien van de re-make gisteren.

Een héél leuk verhaal met vooral erg leuke charismatische acteurs. Maar vooral het verhaal hier wist mij echt in te palmen, erg leuk en ook best makkelijk. Het duurt nergens te lang, de film kent ook een relatief korte speelduur, waar de re-make dus makkelijk een half uur over heen trekt. Overigens ook een heel gevecht aan het einde, prachtige ambiance en heel sfeervol.

Tot mijn verbazing toch onwijs vermaakt met deze film, iets wat ik niet zag aankomen toen ik hem had aangezet! Leuke film, nogmaals, en zeker een keer een herziening waard in de toekomst. En zo bouw ik ook rustig een leuke catalogus op met "oudere" films!

vote changed, original voice was 4,0 stars

"I'm Lori fucking Granger."

Na vier jaar keert de 'Fear Street' franchise terug op Netflix, waarin Matt Palmer een vierde deel toevoegt aan de eerste instantie 'horror trilogie' wat uiteindelijk een leuk terug-kijk-moment is geworden naar het depressieve corona-tijdperk. En in die vier jaar heb ik geen moment het gevoel gehad dat ik een vierde deel van deze franchise nodig was, die destijds onwijs leuk was. Het was niet verfrissend, maar aangezien we in die tijd nogal een tekort aan echt leuke films (voornamelijk horrorfilms) hadden (omdat iedereen dus in lockdown zat), waren dit soort films een leuke vluchtroute naar het nodige vermaak.

Vanavond met een kameraad van mij deze film maar aangezet, aan gebrek van iets beters en totaal niet wetend wat we konden verwachten. Wat de films destijds zo leuk maakten, was toch wel het onverwachte bloederige die de films kenden, maar het blijft vooralsnog een heel clichématige franchise die eigenlijk op horrorgebied niet echt iets bijzonders brachten, buiten het feit om dat de film verschillende leuke thema's achtervolgen, en daar was inderdaad een 'Prom horror' a la 'Carrie' nog niet langs gekomen.

Dit vierde deel zat overigens behoorlijk lang op een zeventje, uiteindelijk is dit gewoon geen spannende film en kent de film vooral veel clichés, maar het is wel vermakelijk. Het is een doorsnee slasher, die ook best wel wat leuke kills brengt en ook echt wel gore kan zijn. Maar qua verhaal is het al helemaal niet bijzonder. Het einde met bijvoorbeeld de ontmaskering van de killers is echt voor de hand liggend, en heb je zo onwijs snel door met een beetje simpel nadenk werk, en daar baalde ik toch wel een beetje van. Ik hou er wel van dat films zoals dit spelen met de vraag: wie is de moordenaar? En met die vraag ook alle mogelijke kansen open stelt.

Wat eigenlijk de grootste tegenvaller is, is het einde. Waar Palmer te veel wil werken met een soort 'revanche', wat uiteindelijk echt veelte makkelijk is, en duidelijk was ook dat dit helemaal niet bij de film past. Ik ben het met joolstein eens dat de film zijn ding doet, maar over een maand ben ik deze film alweer helemaal vergeten dat het überhaupt bestaat, en ik zal er niet vaak meer naar omkijken. De vorige drie hadden nog het corona-sausje (persoonlijk), en dat is de laatste troef die ze hier kwijt zijn. Maar ik vind de poging leuk!

"All that hate's gonna burn you up, kid."
"It keeps me warm."

Toen ik mij net had aangemeld op deze website (in augustus twaalf jaar geleden) was ik een enorm fan van 'Red Dawn', maar dan praten we dus over de remake met Chris Hemsworth. Destijds de remake ook echt meerdere malen gekeken, en ik was er echt helemaal weg van. Volgens mij had ik toen ook dit origineel een kans gegeven, maar ik kwam daar niet makkelijk doorheen en destijds al helemaal niet, toen moest het voornamelijk blockbuster actie zijn en was mijn interesse in oudere films nog niet zo gegroeid zoals ik dat nu wel heb.

Ik zag tijdens het zoeken van een film vandaag deze film opeens op poppen, en eigenlijk was ik er vrij snel uit om hem te kijken, mede dankzij het feit dat ik altijd nog wel een beetje benieuwd was naar hoe deze film was en ging zijn. Was mijn negatieve blik omtrent deze film ook reëel? Of is dit gewoon een parel uit de jaren tachtig. Het gemiddelde schrok me wel een beetje af, en zette me enorm aan het twijfelen. De film heeft nog best wat stemmen ook, dus dat kon niet al te goed zijn.

Op het eerste gezicht was het best een leuke film. Erg vermakelijk met verschillende actie scenes, en verschillende scenes zagen er gaaf uit m.b.t. het gebruik van de nodige tanks, helikopters en explosieven. Milius weet er met vlagen een spektakel van te maken, maar dat is ook alles wat ik leuk en goed vond aan deze film, de rest ging behoorlijk fout. Er waren twee dingen die mij in de weg zaten hier, ten eerste was het de tijdsduur die in mijn opinie echt gewoon veelte lang was, de film kent te veel en te vaak langdradige scenes wat het gewoon heel irritant maakte om de film uit te kijken. Veel stilgevallen scenes weten gewoon geen meerwaarde te brengen met deze film, en dat was voornamelijk dankzij het tweede punt; de film kent totaal geen achtergrond verhaal. Waarom werden ze aangevallen? Wat is überhaupt de reden van deze film? Wie zijn de personages?

Uiteindelijk gewoon best een langdradige zit dus die nergens echt wist te boeien. Jammer, want de film kent echt onwijs veel potentie, alleen wordt dat gewoon nergens benut. De actie scenes kunnen nog wel vermakelijk zijn, maar daar blijft het vooralsnog wel gewoon bij, en dat is zonde.

"You forget one thing. We took a contract."
"It's sure not the kind any court would enforce."
"That's just the kind you've got to keep."

Als je opzoek bent naar een film om te kijken, kom je wel eens het nodige spul tegen wat je nog niet kent. Maar er komt ook veel spul langs wat je al wel eens hebt gezien, en zo schoot de remake van de week langs, die ik een poos geleden voor het laatst heb gezien, en welke ik nog wel eens graag wou kijken. tijdens het kijken kwam ook dit origineel voorbij, waar ik na het zien van de remake erg in geïnteresseerd was. Maar achteraf durf ik wel te zeggen dat ik de remake een tikkeltje leuker vind.

Toch heb ik me niet verveeld, en kent dit deel echt een totaal andere sfeer. Waar ik misschien wel iets te veel van verwachtte, en dan kom je behoorlijk bedrogen uit. Niet dat het slecht is, integendeel, maar wel een heel stuk rustiger. En opzich is dat wel heel erg fijn hoor, die rust; maar na anderhalf uur was ik daar opzich ook wel een beetje klaar mee.

Maar het verhaal verschilt niet veel en is hier wat dat betreft net zo leuk. Niet te veel poes pas, maar wel direct met waar Sturges heen wilt. Qua actie wordt er na verloop van tijd genoeg energie in gestoken, en komen we uit bij best leuke vuurgevechten. Maar de film wist me niet te overdonderen, was misschien op sommige momenten nogal tam en ik had toch wel iets meer actie verwacht zo nu en dan. Neemt niet weg dat dit gewoon een hele leuke zit was, zeker met deze warme tempraturen!

vote changed, original voice was 3,0 stars

Ach, allemaal niet zo bijzonder dit. Deze film stond jarenlang op de watchlist, ik weet nog wel toen ik deze in 2017 voorbij zag komen, ik best geïnteresseerd was. Maar, buiten het woestijngebied om is dit natuurlijk ook gewoon helemaal geen western. Op papier allemaal veel leuker, maar het kijkt prima weg en daar gaat het uiteindelijk ook wel om. De film komt simpelweg gewoon niet zo lekker tot gang, en heeft de nodige potentie om wat te worden, maar maakt dit niet waar.

Best simpel ook dit, uiteraard liftend op het succes van The Hunger Games en The Purge films die een paar jaar daarvoor razend populair zijn geweest, en hoewel er nog wel veel soort gelijken volgden kan deze film gewoon niet het zelfde niveau brengen, en ook zo vermakelijk zijn. Ik hou altijd wel van dit soort films waar door bepaalde mensen gejaagd worden, alleen dit was het net niet.

Daarnaast inderdaad geen horror, geen western, wel een dramatische thriller die ook in dat genre gewoon niet weet wat die precies wil! Jammer, want hier had echt héél veel meer ingezeten!

vote changed, original voice was 4,0 stars

"Our lives are not defined by any one action. Our lives are the sum of our choices"

Met deze quote werd een duidelijk statement af gegeven, en dat lijken Cruise en McQuarrie gedurende de hele film wel te willen doen. Ik had er met mijn beste maat al een tijdje over, wij wouden ooit toch nog wel eens een Mission Impossible film mee pakken in de bioscoop, we zijn te jong geweest voor veel voorgaande delen (toen het eerste deel uit kwam waren wij nog geen eens geboren), het voorgaande deel hebben wij destijds geskipt, waarvan ik de reden niet meer weet. Dat betekent dat dit onze "laatste" kans werd, die we toch wel wouden aangrijpen. En met 169 minuten werd dat ook nog een hele zit. Wat overigens wel mooi is, is de toegift die Cruise op het begin gaf; duidelijk dat deze films zijn pareltjes zijn, en hij hoopte ons toch met dit "laatste" deel wat af te geven, het zorgde er overigens wel voor dat de verwachtingen wat omhoog werden gedrukt.

Het werd al vrij snel duidelijk dat de film toch wel een flink stuk korter had gemogen, en ook echt wel had gekund. Want (zoals Shadowed ook al zegt) is het eerste uur voornamelijk gevuld met een inleiding, waar McQuarrie probeert alle voorgaande zeven films bij dit verhaal te betrekken. Iets wat ik zelf vooral erg overbodig vond. Want het deel daarna blijkt maar weer dat ze hier met een enorm gevuld script aan komen zetten, waarna ik tijdens het einde van de film toch het gevoel had dat ze daar maar een klein beetje van hebben laten zien. Het is vooral heel veel geneuzel, we worden eigenlijk door de hele film geslingerd, en de scenes die we zien worden vaak abrupt verstoord met een nietszeggende toevoeging. Ik ben blij dat hij het meeste van de onderzeeër en vliegtuig scenes intact heeft gehouden. Want het werd na een tijdje bloed irritant.

Het verhaal heeft ook vaak onder te lijden, en vooral gericht naar 'The Entity'. Het vorige deel gaf daarmee veel spektakel, en wist echt een heel gaaf concept uit de grond te stampen wat toch voor de nodige verwachtingen zorgde voor dit vervolg deel, waarvan ik het ook eens ben dat maar onvoldoende werd benut. Het lijkt er op dat men grote plannen hadden met dit concept, en dat maar nauwelijks waar kon maken. Zeker als ik eerlijk moet zijn dat ik het deel hiervoor een stuk bombastischer en interessanter vond. Tuurlijk zijn de meeste stunt wederom een heel spektakel, en daar kan je de vingers wel bij af likken, de film blijft onwijs cliché.

Ik baal er een beetje van dat het een nogal rommelige film kon worden met vlagen, en ik soms nou even niet goed wist waar ik nou naar keek. En omdat McQuarrie er met een snel vaart door heen moest, was het allemaal toch wat minder bevredigend als ik had gehoopt. En dat als "laatste" film van deze franchise, dan had ik daar echt wel een stuk meer van verwacht. Dat wil overigens niet zeggen dat dit een slechte film is, want ondanks dat allemaal heb ik me alsnog uitermate vermaakt met deze film, en ben ik wel blij dat ik ben gegaan. Maar ik had er stiekem toch wat meer van verwacht, en dat vind ik jammer.

"You know something? Maybe once a week, I wake up paralyzed reliving that night. But before the sun went down, I think that was the best day of my life. Was it like that for you?"
"No doubt about it. Last time I seen my brother. Last time I seen the sun. And just for a few hours, we was free."

Geen horrorfilm, maar wel echt heel vermakelijk. Dankzij die horror tags en alles wat iedereen om mij heen heeft zitten vertellen ben ik daar wel echt van uit gegaan, maar met een beetje bloed en heel cool ogende vampieren kom je snel van de koude kermis thuis als je echt een knaller van een vampieren film vol met gore verwacht, wat ik helaas wel deed.

De film opent vrij hard, waar Coogler vooral wil laten zien wat de eindstand is voor wat er nog allemaal gaat komen. Hij wind er voor de rest geen doeken om, en kiest er voor na een vrij bombastisch en misschien wat vreemd begin toch terug te gaan naar wat het verhaal moet worden. Waar ik een beetje mee vast liep overigens, omdat Coogler er best een hele tijd voor neemt om dit zo rustig mogelijk en duidelijk mogelijk te doen. Tuurlijk kent de film ook daarin de nodige referenties naar het slavernijverleden en wordt ook hier de witte man geportretteerd als de boosdoener in veel zaken. Ik ben er allang blij mee dat Coogler het niet overdreven veel toevoegd, wat waarschijnlijk volgens sommigen wel zo zou zijn, maar de waarheid van het verleden kan nogal hard zijn; ook in een fictief verhaal.

Uiteindelijk gaat de film door naar dat gene waar we allemaal voor zitten te kijken; vampieren. Niet te overdreven, wel heel vet. Een fantasie aspect aan deze monsters is heel leuk toegevoegd, en ik vond het best goed gemaakt. Zoals ik al zei; de film wordt bloederig, maar is nergens extreem vies. Zo houdt Coogler het toch kijk baar voor ook de doorsnee horror kijkers, en zelfs de die-hards komen dan alsnog niks te kort. Wat precies het doel van het verhaal was heb ik even gemist, in mijn ogen deed dat er ook niet echt toe.

Inderdaad erg fraaie muzikale intermezzo's die de film de nodige sfeer toedienen, die zelfs zo nu en dan nogal duister konden worden. Maar het brengt echt sfeer, en maakt het ook leuk om te kijken. Normaal gesproken ben ik daar niet echt een fan van, nu kon ik het wel behappen.

Uiteindelijk is dit gewoon echt een hele coole film. Zoals ik al zei; de vampieren zien er echt verschrikkelijk vet uit, daar kan menig horrorfilm nog het nodige van leren. Michael B. Jordan deed het overigens ook heel leuk met zijn dubbel rol, iets wat ik totaal heb gemist. Ik snap de nodige hype omtrent deze film wel echt, want de film heeft duidelijk veel indruk gemaakt op mij en mijn vrienden. En dat is wel echt nodig geweest!

"The fall didn't kill him. It was the abrupt stop."

Ik ben nooit echt een fan geweest van het eerste deel. Mijn verwachtingen waren daarvoor echt heel anders dan wat we voorgeschoteld kregen, en daar baalde ik altijd wel een beetje van. Ook mijn re-watch van laatst heeft mijn mening niet bepaald doen veranderen, nog steeds vond ik het niet echt een film wat voor mij was en ik hou het dan allemaal nog bescheiden. Toen ik overigens een tweede deel zag aankomen, was ik alsnog wel benieuwd, vooral omdat men heeft besloten Jon Bernthal wat meer naar de voorgrond te plaatsen, en ik ben nog steeds wel een liefhebber van zijn werk, ondanks dat het me nooit echt heeft overdonderd.

Maar ook dit tweede deel is niet veel soeps. Duidelijk is al snel dat O'Conner hele plannen heeft voor deze film, en daardoor er voornamelijk voor zorgt dat de film erg verwarrend is, aangezien het helemaal vol gepropt zit met informatie. Je kunt zien dat sommige scenes nogal onafgemaakt eindigen, en daardoor helemaal niet de interesse weten te wekken om het ook leuk te vinden. Daarnaast vond ik die groep van autistische mensen bij die speciale groep weer een toevoeging van niks, vrij onnodig allemaal. Om het toch maar even weer op te vullen met onzin.

De actie scenes zijn wat dat betreft wel prima, daar niks op aan te merken. En het verhaal is enigszins interessant maar mist de nodige diepgang. Prima dat deze film echt heel snel op Amazon Prime is verschenen, want daar hoort het voornamelijk thuis. Prima filmpje voor tussendoor, maar vooral niet spannend en niks bijzonders.

"You lost the moment you walked into this restaurant"
"I'm always two moves ahead... I'm playing chess while you're playing Yahtzee"

Gewoon een doorsnee thriller film en met vlagen gewoon best tam. Saai kun je het dan weer niet noemen, want dat is de film ook weer niet, alleen je kent het allemaal wel en we hebben het allemaal wel eens gezien. Achtergrond verhaal is onwijs rommelig en ook helemaal niet zo heel interessant, en de film begint best kut. Ik had de neiging in de eerste tien minuten om de film eigenlijk al uit te drukken, vrij irritant begin met echt waardeloos acteerwerk, vooral dat jochie was bloed irritant, ook al zat hij er misschien een minuut in.

Het hele doorgedraaide ex verhaal was niet zo bijzonder, en vooral richting het einde toe onwijs verwarrend. De film brengt eigenlijk weinig improvisatie en werkt vooral volgens het boekje, waardoor het té doorsnee en té makkelijk is.

Het einde is té makkelijk gedaan, en ook helemaal niet zo'n shock, de film was vrij makkelijk uit te vogelen. Daarnaast was het einde ook niet zo bijster bijzonder, het voelde toch allemaal wat te makkelijk uiteindelijk en het einde zelfs een beetje afgeraffeld. Zonde!

"Ah, so it's a test you're looking for. We don't do tests!"
"No, of course not. They never do tests. Not many real deeds either. Oh, conversation with your grandmother's shade in a darkened room, the odd love potion or two, but comes a doubter, why, then it's the wrong day, the planets are not in line, the entrails are not favorable, "we don't do tests"!"

Hele leuke en vooral frisse film. Dragonslayer laat wederom maar weer eens zien waarom de eigthies zo geniaal zijn met hun films, waar de creativiteit er nog echt van afspat, en waardoor het automatisch een stuk leuker is om naar te kijken dan de hedendaagse CGI prul en totaal creativiteitsloos en emotieloos. Alles wat je hier dus wel in vind. Ik zet de toon best hard, dat weet ik. Maar ik blijf toch wel echt genieten van dit soort films, en ik weet dat er nog een hele berg op mij ligt te wachten die ik nog moet zien.

Dit was in ieder geval een leuke start, Dragonslayer is wat dat betreft niet héél ingewikkeld of diepgaand qua verhaal, maar het is zoals ik al zei ontzettend sfeervol. Na een vrij duidelijke en vlotte introductie, zwakt de film wat af en geeft Robbins je even wat ademruimte omtrent de actievollere scenes. Je wordt dan trouwens ook nog even op de realisatie gebracht dat het uiteraard helemaal geen actie film is, en dat moet je wel echt uit je hoofd halen.

Waarna de film langzamerhand door speelt wordt de film ook wat agressiever, is het verhaal ook bombastischer én gaat het allemaal wat sneller. Wat overigens helemaal niet erg is, want dat kan deze film wel echt aan. Wanneer de draak op zijn rampage tour gaat ziet het er ook nog best leuk uit, tuurlijk het is begin jaren tachtig én het ziet er allemaal wat oud bollig uit qua techniek, het hindered niet.

Dus ja! Vrij luchtig en erg vermakelijke film, maar weet wel wat je aanzet en wat je kunt gaan verwachten. Het is geen hoogstaande film en er zullen er vast veel meer betere zijn in zijn catagorie, het is voornamelijk wel héél leuk en héél vermakelijk, en dat telt!

"Do it."

Als ik dit soort films vijftien jaar geleden had gezien, of wellicht in de 2000's dan was ik een groot fan geworden van deze film. Maar ik merk dat ik hier toch wel echt te oud voor begin te worden, ondanks dat er best nog wel wat vermakelijke momentjes in zaten. Dit is gewoon één van de zoveelste, en wat we allang kennen. Plak daar een nogal nietszeggend verhaal tegen aan en je hebt een film van dit kaliber. Nergens wordt het ook maar een tikkeltje interessant, maar zoals ik al zei; soms was het nog wel vermakelijk.

Dit duo is inderdaad een beetje doodgebloed, en dat is in alles wel te merken. Ze konden nergens meer verrassend uit komen, en dat is wel echt zonde. Toch ben ik wel van mening dat het niet irritant is, deze twee hebben vaak genoeg gehad dat ze in hun rollen onwijs irritant overkwamen, om maar een beetje grappig te zijn.

Dus opzich keek het allemaal prima weg, en dat was het ook wel weer. Jammer dat het helaas niet leuker kon zijn, maar het is erg doorsnee en precies wat je er van verwacht.

"When I first saw you I knew you were going to be bigger than me."

Op zich, zo op het eerste gezicht brengt Demange met deze film een best interessant verhaal. Alleen is het alles behalve vernieuwend, en kennen we het allemaal zo langzamerhand wel. Het viel me direct op hoe mooi McConaughey ook hierin weer weet te spelen, al leek me dit allemaal niet zo'n heel groot spektakel voor hem. Vrij simpel verhaal, dat wel, en het kijkt allemaal lekker weg. Het had allemaal wel wat spannender gemogen, ik weet dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, maar er gebeurt wat dat betreft ook niet zo héél veel.

De film mist de nodige spanning, het is allemaal niet zo spannend. En dat mist de film toch wel echt, een beetje meer pit. Na ruim een uur had ik het ook wel allemaal gezien, en dan moet je nog een beste zit. Wellicht dat het verhaal omtrent Ricky mij dus niet zo heel veel boeit dat kan ook, of deze film was niet echt voor mij weggelegd. Alles is wat dat betreft mogelijk.

Maar wat dat betreft was het allemaal ook niet saai, het was gewoon niet spannend, en daar baalde ik wel van. Ik denk dat Matthew best een duister persoon neer had kunnen zetten, maar nogal werd tegen gehouden in zijn werk. Nee, dit was gewoon niet mijn film.

"Up the road... there is a place, stuck in time."

Groot fan van de game, deze film vond ik persoonlijk toch wat minder episch. Lijkt er overigens ook helemaal niet echt op. Ik ben best voorstander van het feit dat men dit soort games wil verfilmen, maar je mist toch de nodige diepgang of intensiteit hier die je dus wel in de films hebt. Dat maakt het overigens geen slechte film, al had ik er misschien wat meer van verwacht.

Qua horror en gore best behoorlijk. De film ramt er op een gegeven aardig op los, en wordt dan ook behoorlijk bloederig en gore. Heel leuk. Qua verhaal toch wat minder interessant of wellicht minder overweldigend zoals ik het heb beleefd tijdens de game. Acteerwerk viel me behoorlijk tegen, de "monsters" zagen er heerlijk uit.

Een beetje mixed-feelings bij deze dus. Aan de ene kant een vrij simpele, maar luchtige horrorfilm die dankzij leuke bloederige en gorey scenes interessant was. Alleen reflecterend aan de game, loopt de film toch achter de feiten aan en slaat de plank een beetje mis. En aangezien wij gamers zijn van het spel, was het toch wat tegenvallend. Alleen lager dan mijn score nu voelt ook niet goed, aangezien men er wel aardig visueel plaatje van wist te maken, dus bij deze geluk dat mijn stem wat hoger gaat uitvallen.