Log

"Lesmana! Not now, not later, but when you least expect it, you will lose everything!"

Heerlijk obscuur prentje, maar daardoor echt niet minder leuk. Geinig dat het soms echt lijkt alsof de werelden bij één komen. De laatste paar zaterdagen heb ik de V/H/S/ films deels onderhanden genomen (drie delen in), waar ook Tjahjanto zijn rol in speelt. Net zoals The ABCs of Death (2012) trouwens, en blijkbaar één van de beste Oosterse horrorfilms? Die ik overigens nog niet ken. Vorige week zag ik op social media iemand voor bij komen die deze ' May the Devil Take You ' promootte. Mijn interesse was wel aardig gewekt, en aangezien ik dus nog een plekje open had staan in de Horrorfilm Challenge, was de keuze snel gemaakt.

De positieve berichtgeving kon ik aardig waarderen, al zag ik het zelf echt niet altijd terug. Ja, de film is behoorlijk bloederig en kent leuke body gore, waar ik dus wel snap dat men dit een behoorlijke nasty film vinden, maar daar omheen gebeurt er net niks. De jumpscares zijn ontiegelijk cliché en zag je al van kilometers ver aankomen. Het verhaal is voor mij echt een warrige boel, en ik kon er niet altijd mijn vingers op leggen wat men nou precies wou vertellen. Er gebeurt veel, heel veel en dat stoorde behoorlijk.

Maar Tjahjanto laat wederom wel gewoon zien dat het een geschikte horrorregisseur is, meer dan geschikt zelfs. Want na het fantastische The Night Comes for Us brengt hij hier wel een leuke horrorfilm die helaas niet het nodige succes kent als zijn voorganger. Maar of ik nou echt omver werd geblazen als wat men beweerd; nee. Tjahjanto laat met alles zien gewoon een enorme horror fan te zijn, en combineert zijn inspiraties hier samen in één grote film, die door de visie van Tjahjanto toch wel echt te lang duurt en na een tijdje was de koek op, en dan begint de film best te ratelen.

"The train I'm on goes through Odessa."

Vond dit dan toch wel weer vrij matig allemaal. Hoewel het gewoon wel een typisch eind jaren '00 product is, kan ik er niet zoveel mee. Het komt allemaal onwijs langzaam op gang, en hoewel dat nergens erg is natuurlijk weet de film me uiteindelijk ook helemaal niet te overtuigen. Qua verhaal is het allemaal la niet zo heel interessant, qua acteerkunsten laat de film ook behoorlijk wat achterwegen liggen.

Maar Raff weet wel wat die wilt, en komt met een soort Hostel type film aanzetten. De bodygore is lekker, en daar verdient de film zeker zijn punten. Maar zoveel of zo erg als men hier suggereert zag ik niet terug in de film. Toch jammer, er had misschien wel wat meer in gezeten maar helaas vond ik dat niet terug in de film. Prima om eens te zien, maar dat was het ook wel.

"Better to reign in Hell than serve in Heaven", is that it?
"Why not? I'm here on the ground with my nose in it since the whole thing began. I've nurtured every sensation man's been inspired to have. I cared about what he wanted and I never judged him. Why? Because I never rejected him. In spite of all his imperfections, I'm a fan of man! I'm a humanist. Maybe the last humanist."

Heerlijke rechtbankdrama met wel een andere twist dan ik ze gewend ben. En toch blijf ik ze ook kijken, terwijl ik van mezelf weet dit echt een maak of kraak thema is, want het bevalt me de ene keer een stuk meer dan de andere. Toch voor de horrorfilm challenge die gaande is viel wederom mijn ogen op deze titel, die in die zelfde opvatting ook wel een beetje te lang leek. 144 minuten is een groots tijdsbestek om te vullen, en het was voor mij een enorme afweging om dat te kijken.

Is het niet dat deze film natuurlijk gewoon gevuld is met acteertalenten, waardoor het kijken van de film nog een stukje aangenamer wordt! Dit is echt een hele goede film, alleen waar ik al wel een beetje bang voor was; het duurt soms misschien wat lang. Toch vond ik het heel interessant om Kevin Lomax te volgen binnen zijn werk als advocaat, en de daarbij behorende en best wel heftige achtergrond verhalen, of casussen misschien. Wanneer Al Pacino verschijnt in de film gaat alles eigenlijk wel op een lopende band door, en hoewel hij helemaal niet zo veel in de film voor komt is zijn personage echt steen goed, al komt dat waarschijnlijk ook meer door het acteerniveau. Richting het einde krijgt de film toch een stuk meer diepgang, en was het best wel verontrustend om nog te volgen, er gebeurt binnen de korste keren een heleboel, en daar moet je wel voorbereid op zijn.

Qua bloed was de film best sterk, het kent enkele best gorey scenes die je eigenlijk niet snel zult verwachten. Het idee omtrent John Milton de duivel mocht misschien soms wat diepgaander zijn, meer als je dan kijkt op momenten dat hij zijn vinger in het heilige water steekt, wat dan begint te verwarmen. Dat zijn momenten die een personage nog sterker doen laten overkomen, en dat mocht in mijn ogen wel een tikkeltje harder.

Toch een hele vermakelijke en met vlagen wel echt een verontrustende film die me na een tijdje echt goed te pakken had. Acteerniveau uiteraard van het hoogste niveau wat je ook mocht verwachten, en dat maakt de film wel echt een stukje sterker. Qua verhaal was het prima, toch minder spannend dan ik misschien had gehoopt. En uiteraard altijd leuk om te zien waar John Milton zijn alter-ego vandaan heeft, ik wist wel dat er iets duivels in hem was!

"Hey, babe!"
"Don't "hey babe" me, Mike Sullivan. We're supposed to be having breakfast."
"Yeah, but it's a beautiful day; I just want to take the bike out for a spin."
"I wanted you to take *me* for a spin. You know, you ride that bike more than you ride me."

Gewoon wederom erg leuk hoor, maar ik snap echt wel waarom de film niet weet te ontplooien hier. Toch heb ik er van genoten, en misschien wel een tikkeltje meer dan wat ik deed met het eerste deel, die ik misschien zelfs een stukje minder vind. De found-footage idee is natuurlijk wederom aanwezig, daar moet je van houden; ik doe dat wel, maar ik snap best wel dat mensen daar dan ook net niks mee kunnen.

Wederom een prima groepje regisseurs, die eigenlijk ook allemaal wederom stuk voor stuk succesvol zijn op hun eigen manier, en dan kom je ook wel achter het manier van film van de shorts die we zien. Net zoals met deel één vind ik het leuk dat ze allemaal met hun eigen perspectief komen, allen een ander soort verhaal en in mijn ogen ook wel echt met vlagen een stuk bloederiger, en daar hou ik dan juist wel weer meer van.

Voor mij was toch wel de slechtste uit de reeks de "Slumber Party Alien Abduction" van Jason Eisener. Ik vond de zombievariant van Eduardo Sánchez en Gregg hale heel tof. En ze moesten behoorlijk strijden om de beste van de vier te worden, heel gaaf gedaan ook op gore niveau. De POV van de zombie vond ik ik hierin misschien wel het beste! Heerlijk gore, en heerlijk geschoten ook.

Maar de strijd tegen Safe Haven was echt enorm moeilijk. Want ik ben het wel eens met het feit dat, dat misschien wel de beste van de vier is. Wat een gave inbreng, echt enorm van genoten. Helemaal geschift, bomvol met bloed en gore momenten en echt een rollercoaster van emoties. Heerlijk, zoals je het graag wilt zien in deze films!

Ook deze film kent dus een paar minpunten, maar vond ik bij vlagen wel echt beter dan het eerste deel. Ook dus leuk om bekende namen te zien als regisseurs, waar alleen Simon Barrett niet echt uitgebroken is, Tape 49 was dan verder ook niet heel boeiend te noemen!

Ja, dit is natuurlijk super waardeloos. Ik ben ook echt verrast dat zo'n draak van een film een platform krijgt op wel twee streamingsdiensten. Hoewel dat het wel makkelijker voor mij maakt om deze film gezien te hebben, kunnen ze toch beter die data en dat budget in andere films stoppen. Ik moest hem wel in mijn lijst voor de huidige horrorfilm challenge zetten, niet zozeer dat ik dat verplicht ben te kijken, maar ik heb hem in ieder geval mooi weggestreept, dit soort onkunde wil ik er eigenlijk zo snel mogelijk uit hebben gefilterd.

Tja, alles is natuurlijk slecht. En ik snap het gemiddelde ook donders goed. Slecht en saai verhaal, geen actie, slecht acteerwerk, lelijke make-up, weinig tot geen bloed, en totaal dus horroronwaardig. Moeilijk uit te zitten ook, na een tijdje vond ik het eigenlijk ook wel helemaal gefeliciteerd, en toen moest ik nog een uur... Die nazi-vlag is misschien wel mijn hoogtepunt op lelijkheid van deze film, what the hell was dat . Weinig meer woorden aan vuil maken.

vote changed, original voice was 4,0 stars

"People are always trying to kill that woman. I hope she's in therapy."

Ach, je ziet het al aankomen maar alsnog was ik verbaasd dat dit behoorlijk teleurstellend is. Het is allemaal zo onwijs vlak en saai, en dat stond me behoorlijk tegen. Gen-Z ten top, en daar moet je wel echt van gaan houden merk ik, ik vond het origineel al niet héél boeiend, een remake/sequel zoals dit kan daar eigenlijk ook helemaal niets goeds mee doen. Vermoeiend was het bijna, maar misschien stiekem met kleine vlagen ook wel geinig.

Laten we vooropstellen dat het inderdaad veel op het origineel lijkt, althans het neigt vaak leuk terug naar de films uit de eind jaren negentig. Maar daar is ook wel veel mee gezegd, dit nieuwe deel brengt toch vooral een onwijs zwak en saaie cast met zich mee, die geen van allen het nodige empathisch niveau hebben om overtuigend te zijn. Daarnaast pakt Robinson het vrij standaar den doorsnee aan, en wordt voornamelijk het boekje gevolgd waar ook op geen moment van af geweken lijkt te worden.

De kills zijn prima, ja. Maar hadden in mijn ogen vele malen extremer mogen zijn. Precies het type slasher film wat ik in de loop van tijd ben gaan haten, eentje waar je eigenlijk gewoon te weinig ziet. De kills werden met verloop van tijd wel wat bloederiger, echt gore werd het nergens, althans niets extreems. En dat maakt deze slasher gewoon vrij tam, en dat is misschien wel het meest jammerlijke van deze hele film. Zonde, hier had echt zoveel meer in gezeten, maar ook weer totaal zoals ik het had verwacht.

"I like you."
"No like?"

Gewaagd, maar ook wel heel vermakelijk hoor. Ik ben altijd al wel een beetje fan geweest van dit soort type films, al kijk ik ze niet vaak en heb ik er ook nog helemaal niet veel gezien. De V/H/S reeks is er eentje die eigenlijk al jaren lang op mijn kijklijst staat, maar die ik eigenlijk altijd wel links heb laten liggen. Ik heb hem in mijn lijst gezet voor mijn horror challenge, en vandaag is het zaterdag dus dan kijken mijn kameraad en ik altijd horrorfilms samen, waarna hij deze in mijn lijst voorbij zag komen en die wel samen wou kijken. Prima, en mooi meegenomen voor de challenge deze toch wel aangezet.

Je moet er van houden, en toch weet het ook niet met alles te overtuigen. Ik vond de eerste film wel heel vermakelijk, waarbij men een soort vampier mee namen naar hun motel die hun vervolgens compleet afslacht, wat toch wel een leuk en bloederig segment opleverde. Ik merkte overigens wel dat het per film afzwakte, en ik eigenlijk rond het einde de hele film ook niet zo héél interessant meer vond. Ja, toch weten sommige scenes me wel te vermaken, soms was het ook héél saai.

Dat stelletje wat bijvoorbeeld op pad was en dat die gast dood gemaakt werd in zijn slaap, was bijvoorbeeld zo'n stukje waarvan ik dacht; dit had niet gehoeven. Hoewel het wel echt behoorlijk gore begon te worden met die scene, was het stukje dat iemand stiekem een beetje aan het rond snuffelen daar door die kamer wel immense saai zeg. Zo ook bij die twee die aan het cammen waren met elkaar, waarna zij lastig werd gevallen door "geesten", gorey zeker; maar ook helemaal niet zo héél boeiend.

Zoals mijn grote vriend John Milton heb ik mij ook niet verveeld, en was het inderdaad leuk om de regisseurs te zien die ik nu vooral adoreer, noem een T.I. West. West die waanzinnig leuke horrorfilms maakt met vooral een eigen visie, en dat zag je stuk voor stuk ook wel weer terug in deze V/H/S. De andere delen zullen snel volgen; ik heb me wel prima vermaakt.

"Don't touch anything. Everything you see in here is either haunted... cursed... or been used in some sort of ritualistic practice. Nothing's a toy. Not even the toys."

Mijn aftrap voor de 'Horrorfilm Challenge' begon gisteravond in de bioscoop met de nieuwe 'Conjuring' film, een film waar ik eigenlijk niet persoonlijk voor zou hebben gekozen, althans niet voor in de bioscoop. Want ik was er al een beetje bang voor, en je krijgt precies wat je verwacht; een vrij slechte film. En dat is best een drukkende stempel om zo op het begin op deze film te drukken, maar het is eigenlijk ook feitelijk gezien alles wat ik kort over deze film kan zeggen.

De koek is langzamerhand wel op. Toch vind ik het ergens ook best wel jammer hoor. 'The Conjuring' maar überhaupt de hele universe van deze films heb ik jaren beschouwd als één van mijn favoriete reeksen op horrorgebied. De film 'The Conjuring' was eentje om voor altijd van te genieten, en de re-watch van deel twee eerder dit jaar wekte ook nog wel het nodige vermaak op. Maar ik mis de passie en vooral de angst die ik met die films had enorm. 'Last Rites' voelt eigenlijk echt als een rommeltje, en wist nergens écht voldoende te overtuigen wat echt onwijs irritant was. Ook was het toen natuurlijk nog wat vernieuwend, wat je "vernieuwend" mag noemen trouwens, en dat maakte de films ook wel een stukje leuker. Ik heb het gevoel dat we de tijd van deze paranormale horrors een beetje voorbij zijn, of misschien is dat meer een persoonlijk dingetje.

Er gaat veel mis in deze film, en één van de belangrijkste problemen binnen deze film is toch wel het feit dat de film een enorme rotzooi is, en zo ook aanvoelt. Het verhaal werd oprecht nergens boeiend, en hoewel men het heel krachtig weet op te bouwen als de "zwaarste" zaak van de Warrens vond ik het allemaal wel heel erg tam hoor. Je ziet eindelijk wel meer geesten, dat was een vooruitgang en dat mocht ook wel een keer, ook zitten er een berg aan cheesy jumpscares in de film. Toch is het bij lange na niet zo leuk als ik had verwacht en misschien ook wel had gehoopt. De film stapelt zich vol met zoals ik al zei, jumpscares. Maar weet helemaal geen boeiend verhaal te creëren. Het heeft uiteraard de ingrediënten die je verwacht, en daar blijft het wel bij. Die hele spiegel was leuk en aardig, maar echt goede informatie over die demon mis ik. Ongeacht of het als is behandeld, ik wou het wel weer weten.

Daarnaast vond ik het einde ook best magertjes hoor. Wederom wordt die spiegel ingezet om echt de spanning op te voeren, maar dat boeide me geen reet. Ik had gehoopt dat de possession van Judy een stuk extremer was, zeker als het blijkt dat de demon alleen haar wou hebben, en die demon haar vervolgens weer zo makkelijk los laat, daar had echt zoveel meer mee kunnen doen. Om je film vervolgens af te sluiten met een strijd met die spiegel, die eerst als een helicopter onnodig rond draait en daarna stopt omdat Judy zegt: "Jij bestaat niet echt". Wat een suf, dom en vooral saai eind zeg...

Deze film had zoveel malen harder, spannender en interessanter gekund als de schrijvers er iets leukers van hadden gemaakt. Daarnaast vond ik de CGI ook niet altijd even strak, en weet Chaves het niet altijd te redden. De cast is vrij wel het zelfde, wat het overigens niet veel beter maakt, maar dat was één van de weinige dingen die deze film nog een beetje wisten te redden. Toch zonde, één van de weinige films ook waarbij ik me echt verveelde in de bioscoop, en eigenlijk niet wist wat ik er mee aan moest.

"They don't like bright lights, you know, those things."

Ha, het aperitiefje voor de aankomende 'Horrorfilm Challenge' is deze toch wel iets te matige horrorfilm. Het doet wat met je, als je een paar dagen lang horrorfilms aan het uitzoeken bent voor die challenge, waar ik deze film ook meermaals voorbij zag komen, en die ik toch al wel voor een langere tijd een keer wou zien. Volgens mij heeft deze film zelfs in mijn lijsten gestaan voor de horrorfilm challenge in de voorgaande edities, maar is het er nooit van gekomen.

En uiteindelijk is deze film ook helemaal niet zo héél bijzonder. Toch wel jammer, aangezien deze film best wel interessant wist te beginnen en daar ook de nodige interesse opwekte. Het was best bloederig en het doden van zijn bediende was behoorlijk bruut, ondanks dat je er weinig van ziet. Wanneer we daarna naar de introductie van de nieuwe familie gaan, kakt de film echt in. De film stort bijna in één, en wist de nodige spanning helemaal niet vast te houden. Wanneer de film toch de spanning probeerde op te wekken, werd het wel interessanter, echt boeiend werd het nergens. Ik mis de bloederige scenes zoals in de introductie, die wezentjes waren opzich een leuke toevoeging maar er gebeurt gewoon niets.

Qua verhaal is het ook niet zo boeiend, de acteerprestaties zijn prima maar ook daar is het nergens echt héél goed. Toch weet Nixey een hele leuke setting neer te zetten met deze film, waar duidelijk toch Del Toro's ideeën in verwerkt zit. Met vlagen heerlijk gotisch, en als folklore zeker geslaagd. De setting zorgt er voor dat de film wel eens de nodige creepy elementen kent, maar zoals ik al zei; jammerlijk is dat het nergens echt doorgezet wordt.

Een leuk startschot, hoewel de challenge nog niet is begonnen. De sfeer en setting weten de film nog enigszins te redden waarbij je overigens ook niet mag klagen van de tijdsduur, die ook nergens "extreem" is. Nee, het is niet de beste film, maar om een keer gezien te hebben is prima.

"All those in favor, say aye."
"Aye."
"Aye."
"Aye."

Gezien het cijfer wat ik voor het eerste deel gaf, was ik nooit enthousiast over dat deel. Neeson brengt uiteraard de laatste jaar best wat amateur werk uit, althans hij speelt er voornamelijk in en doet vooral gewoon zijn eigen ding. En daar gaat hij rustig mee door hier, al leek het in mijn ogen nooit echt nodig om hier nou een tweede deel voor uit te brengen. Naïef wat ik ben, kijk ik ook weer dit tweede deel en irriteerde ik me eigenlijk minder erg dan dat ik vooraf had verwacht.

Uiteraard is deze film helemaal niet goed, en deze film laat nogmaals zien wat er hedendaags zo verkeerd is met de actie films die worden uitgepoept. Zielloos mag je deze film wel noemen, het wordt nergens spannend en de actie is toch wel heel houterig hoor. Dat de film daarnaast ook gewoon bijna twee uur duurt komt niet ten goede, want dat zorgt er voor dat de film nog zwaarder is om uit te zitten. Zo heel veel brengt de film natuurlijk niet , en dat is ook wel echt een teleurstelling maar te verwachten.

Als je het zo bekijkt, is de film inderdaad prima voor een direct to on-demand, hier moet je geen bioscooprelease van maken, het is perfect om zo tussen de middag (of in mijn geval tijdens het wandelen op de loopband) op te zetten en uit te zitten. De uitvoering het in Nepal te laten afspelen vond ik persoonlijk een leuk idee, maar voegt weinig toe aan de film. Uiteindelijk is het verhaal flinterdun, en daardoor ook niet boeiend, en dat is eigenlijk de hele film. De actiescènes vond ik echt slap, daar had veel meer mee gedaan mogen worden.

Dat maakt dit tweede deel een prima tussendoortje, zeker om op te zetten en er niet al te veel aandacht aan te schenken. Maar net zoals met deel één gaat dit een film worden die ik ook weer binnen de kortste keren ben vergeten.

"After this vacation we need a vacation."

Toen in Naishuller in 2021 met het eerste deel aankwam zetten had ik al best gemengde gevoelens, gevoelens die overigens dit jaar tijdens een herziening compleet weggeveegd werden en ik die film eigenlijk héél leuk vond. Toch wist het mij destijds wel te vermaken, aangezien we natuurlijk in een vrij depressieve tijd leefden, was een verfrissing als Nobody wel echt nodig. Maar eigenlijk is dat wel een film die nooit echt om een deel twee schreeuwde, een leuke stand-alone film die eigenlijk op zichzelf al sterk genoeg was. Tijdens een bioscoop bezoek eerder dit jaar (ik meende tijdens Mission Impossible) zag ik de trailer voor dit tweede deel voorbij komen, en was ik eigenlijk best enthousiast. Hoewel we het niet nodig hadden, de droge humor is altijd wel vermakelijk.

Gisteren dan eindelijk gezien, na mijn vakantie in Schotland was ik wel even toe aan een luchtige film; daar komt Nobody toch mooi bij kijken. Helaas stond Naishuller niet aan het roer (die is druk met andere dingen, en bracht eerder dit jaar al de best leuke film Heads of State uit), en dat is misschien juist wel een gemis. Hoewel Tjahjanto het ook wel leuk deed, kon je wel merken dat er met een heel andere oogblik naar deze film werd gekeken vanuit de regie, de film voelde toch te vaak, te statisch aan en dat irriteerde me best wel.

Toch vermaakte het wel gewoon weer hoor, je weet precies wat je gaat krijgen, en dat krijg je ook. Alleen merk je wel dat de verfrissing er af is, en het allemaal via het boekje gaat. Het is allemaal ook niet zo heel spannend, een standaard corruptie verhaal die we al vele malen hebben gezien. De actie is wederom vermakelijk, en het stijve element komt ook weer terug, maar het mocht van mij wel wat harder. De ruwheid uit film één is echt compleet vervaagd, en dat is echt zonde!

De film staat zeker wel voor een prima filmavond, maar is daarnaast wel behoorlijk cliché en valt me achteraf toch wel wat tegen. Zoals ik al zei; ik had ook niet een deel twee nodig voor deze franchise, en dat is ook precies wat hier fout gaat.

vote changed, original voice was 3,5 stars