Opinions

Deze animatie ben ik gaan bekijken zonder enige kennis vooraf. Eigenlijk alleen omdat ik van animatiefilm houd. En... oh ja... omdat het hoog stond aangeschreven ergens...

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik met stomme verbazing naar deze film heb zitten kijken. Eigenlijk zat alles redelijk goed in elkaar. Het waren nog goede animaties ook. De beelden waren geweldig. En er gebeurde wel van alles, maar het kwam maar niet binnen bij me. Zo van 'wat moet ik hier nu mee'. Is het grappig dan? is het nuttig voor het verhaal? Ik zat me continu in te leven in de materie, maar ik ontwikkelde ook geen enkele affiniteit met de figuren. Kortom ik zat lange tijd naar iets te kijken wat ik helemaal niet wilde zien.

Ik zal niet direct zeggen een mislukt project, maar 't was dan in ieder geval niet aan mij besteed. Er zal zeker een doelgroep zijn die dit uitermate grappig vindt... ofzo...

Een klassiek en echt thiller verhaal. Althans dat is het op papier wellicht geweest.

Maar de hele cast, niemand uitgezonderd kon me boeien, raken, of me maar een beetje overtuigen. Ze irriteerden me allemaal door hun zwakke acteerprestatie; de humor was al helemaal van een halfbakken soort.

Erg jammer ook dat er geen enkel plot of verrassende wending in het verhaal zat; het is zo plat en clishe als wat!

De film gaat geheel langs je heen en beklijft op geen enkele wijze... en dat vind ik jammer en een gemiste kans.

Voor mij een 2 voor het idee!

Van het leven van Farinelli, waarover niet al te veel bekend is, is een bijzondere en geslaagde film gecomponeerd.

Voor het dramatische effect zijn er heel wat feiten en omstandigheden verdraaid en erbij verzonnen; het komt het verhaal zeker ten goede. Het is sowieso de moeite waard om over het leven van Farinelli een film te maken. Het tekent toch een sfeer. Die sfeer is goed neergezet.

Er werd zeer aardig geacteerd, hoewel acteur Stefano Dionisi (als Farinelli) de zangstukken wel wat beter had kunnen instuderen (alleen een mond open doen is niet voldoende; mee-ademen had ook gekund bijvoorbeeld om het geloofwaardiger te maken). En... eerlijk is eerlijk (ik zeg het niet graag); Jeroen Krabbe zette G.F. Handel bijzonder sterk neer!

Wat mij betreft had de film mogen eindigen met Handels meesterwerk Lascia Ch'io Pianga; wat inderdaad op het juiste moment wordt ingezet, en door merg en been gaat. Maar op een of andere manier volgde er een (verzonnen) zelfmoordpoging van zijn (verzonnen) componerende broer en nog een (allicht verzonnen) bedscene... Het voegde niet zoveel meer toe...

Toch een dikke voldoende... en ooit nog eens zien.

3.5*

Het ligt zeker aan mij (niet ironisch bedoeld),... maar ik werd echt onpasselijk van deze film. Het lag zeker niet aan de acteurs...; het lag zeker niet aan de sfeer...; het zag er perfect uit allemaal. Kritiek zou echt onterecht zijn...; maar dat eeuwige fluistertoontje van de gesprekken. Het zoetsappige. Het leek wel het huisje op de prairie. Pfff... ik was blij dat ik af en toe kon doorspoelen.

2,5 *

Ik wil het geen draak noemen, want daarvoor zag het er allemaal iets te goed uit, maar ik werd al onpasselijk van dat continue in zoemen op dat gezicht van Christ Pine de hele tijd. Waarom men dat nu deed is me een raadsel. Bah. Maar ook dat typisch Amerikaanse liefdesverhaal...; als dat nu creatief gebeurt is het natuurlijk prachtig, maar als het er vanaf het begin al zo vet op ligt, en zo ééndimensionaal dan gaat 't me tegenstaan. Zo erg dat je hoopt dat er een ruw eind aan komt. Aan het liefdes verhaal, maar ook aan de film, inderdaad.

Bovendien, en ik weet niet of dat aan de regie ligt, maar ik vond de meeste acteurs zich ook van een zekere overacting bedienden. Ik wil acteurs helemaal niet goed zien acteren... ik wil dat ze me meenemen in een verhaal. Hier lukte in dat geheel niet. De wetenschap dat dit al of niet 'waargebeurd' is, is voor mij geen meerwaarde, te meer het hele verhaal totaal ongeloofwaardig was.

Jammer, want ik hou zeker van dit genre.

Deze film is een echte klassieker in z'n genre!... alleen; er ís geen genre...

Misschien is het een genre op zichzelf waarvoor nog geen typering is. Het is te luchtig om het misdaad te noemen en het is te weinig om de lach te doen om het komisch te noemen... en toch; het is best spannend en zitten echt leuke momenten tussen. Het is een luchtige film met een knap verhaal in een waarachtige setting met met onwaarachtige acties (maar... binnen de menselijke maat!). Tja...

Het is ook de cast die de film boven zichzelf doet uitstijgen en het 't kijken waard maakt. Ik heb me geen moment verveeld. Zeker later weer eens het terugzien waard!

Voor mij weldegelijk een hoge notering...

Ja als je ervoor kiest een actie/avonturen film te zien... dan kun je een beetje zien aankomen, nee, dan mag je verwachten dat een en ander flink is aangedikt, en dat het wel eens een aaneenschakeling kan zijn van onmogelijkheden. Welnu, dat was precies wat er aan de hand was. Is dat een zwaktebod; nee, vind ik niet. Is het onoverkomelijk, nee ook niet. Een dramatisch effect is al snel bereikt door meer in te zoemen op de ontberingen van een dergelijke crash op de overlevenden. Dan had het een totaal andere film geweest; immers hoe reëler het verhaal zou worden neergezet, des ongeloofwaardiger en potsierlijker zouden alle verdere ontwikkelingen zijn. Want... er moest nog wel even van alle overgebleven onderdelen een geheel nieuw vliegtuigje gefabriceerd worden. Maar het is geen 'drama'. En dat is een keuze. Al deze gekkigheden heb ik als zoete koek geslikt. Heerlijk.

3*

Als je een schieten-en-tieten-blockbuster verwacht, of als jouw criterium van 'goede film' wordt ingegeven met 'kijkt lekker weg', dan kom je met deze film bedrogen uit, en ik zeg dan;... niet kijken!

Als je van een film houdt die niet perse hoeft te voldoen aan de standaard film-ingrediënten, en als je daarbovenop bereid bent je te laten gaan in een ongemakkelijke zit, dan zit je goed.

Mocht je bovendien van formidabel acteerwerk en dito verteltrant houden, dan zeg ik: kijken!

Wat is deze film goed geregisseerd! Iedereen leek de toon te begrijpen, en er helemaal, in alle ingetogenheid voor te gaan. Vooral Steve Carell stal de show.

Eerlijk is eerlijk; het was een lange zit, dat wel. Vooral het fysieke duurde me te lang, en dat kwam ik alleen skippend door.

De onbehaaglijkheid beklijft een dag later nog en dat betekent voor mij dat de film allerminst een niemendalletje is. Dus echte filmliefhebbers: kijken!

Daarom veel kijkplezier... eeeh kijk-narigheid toegewenst : ))

3.5 *

Ik dacht; laat ik het eens proberen, deze actie-thriller. Het is niet mijn genre, maar de commentaren waren over het algemeen behoorlijk positief hier, dus waarom niet.

Ben blij dat ik me heb laten verrassen want het is een geweldige film!

Van het begin tot eind, dat is op zich al een prestatie, is het spannend, en beland je van de ene in de andere nijpende en schier onoplosbare situatie. Maar de hoofdrolspeler schijnt zich er telkens weer uit te kunnen werken. Alle situaties zijn natuurlijk, en dat mag, nee dat is fijn, erg grotesk neergezet. En tussendoor zoekt en vindt ie nog even het bewijs voor zijn onschuld. Nou jaaa!

Waarom is deze aaneenrijging van onmogelijke heldenmoed zo goed te verteren? Ik denk dat dat komt de door het geweldige acteerwerk van Harrison Ford, Tommy Lee Jones en... alhoewel meer op de achtergrond, maar toch; Jeroen Krabbé. Onovertroffen. Vooral Harrison Ford weet elke situatie klein en menselijk neer te zetten, waardoor alles aan overtuigingskracht wint. Erg knap gedaan.

Daarom een dikke 3.5 *