Opinions

Kosten noch moeite gespaard, zo lijkt me toch, maar helaas, er is niets aan. Dat ligt noch aan de acteurs, noch aan het verhaal, noch aan de beelden... Er wordt misschien te veel grappig gedaan, i.p.v. dat zich grappige situaties voordoen of er een leuke dialogen plaatshebben. Een hoop drukte en gedoe als doel, i.p.v. als middel. Ik word er ontzettend moe van. Wat een treurnis.

1.5 *

Ja dit is wel een film die er even in hakt.

Zo frivool als het begin is, zo complex halverwege,... maar o-zo aangrijpend aan het eind. Het is inderdaad een lange zit. En het is een worsteling om zo veel razendknappe teksten en de onderlagen zo snel te kunnen doorgronden. Want veel heeft een onderlaag.

Met name het moment (aan het eind van de film) waarop zoonlief aan vader - Newland Archer - bijna luchtigjes vertelt dat zijn moeder May Welland - die op dat moment stervende was - af bleek te weten van zijn verscheurdheid en worstelingen, en dus ook weet had van zijn grootste en geheime liefde Ellen Olenska, plaatst de film met terugwerkende kracht plots in een ander licht...

Het is een pittige film... maar wel klasse! Oh ja... en wat geweldig geacteerd!

4*

Je leest het overal; een van de beste films aller tijden. Nou dat vind ik nogal wat. Dat wil je, nee, dat móet je dan toch gezien hebben! Daar ga je voor zitten. En... dan niet eens onbevooroordeeld; nee, bevooroordeeld!

Ik wíl het ook perse goed vinden en er lyrisch van zijn. Zo deed ik gedurende de film ook erg mijn best. En zelfs na het bekijken van de film wil ik de diepe impact op me in laten werken. Maar die grootsheid...; ik zie het niet.

Ja, de acteur spelen geweldig, vooral Betty Davis. Het thema (list en bedrog) is interessant en boeiend genoeg. En, deze film is zonder meer een mijlpaal in de geschiedenis van de film.

Maar als kijker kan je er weinig mee uit de voeten, omdat niets overblijft om over na te denken, dan alleen de bevestiging dat een tang zichzelf ook in de tang kan nemen...

De teksten gieren maar voort. Elke vrije gedachte die de scenes bij de kijker kunnen oproepen worden verbaal al ingevuld. Je hebt inlevingsvermogen meer nodig. Het speelt zich af voor je ogen, maar je bent nooit een onderdeel.

Toch kom ik uit, gelet op het jaar waarop de film uitkwam: 1950, op een voldoende; ja!

Wil ik het nogeens zien; nee!

Een stevige film. Het laat je zeker niet onberoerd. Sterker, je wordt er eigenlijk beroerd van.

Wat kenmerkend aan deze film is de absolute soberheid. Zowel wat er nu eigenlijk allemaal gaande is op de vierkante meter, met alle mogelijkheden en onmogelijkheden... en toch zien te overleven; het is wel degelijk een gevecht. Een gevecht dat geweldig wordt neergezet Robert Redford. Dit kunnen alleen klasse-acteurs. Met vakkundige underacting meegevoerd worden in groter wordende wanhoop, en dus,... zonder dat het maar een seconde op het gevoel van de kijker wordt ingespeeld; nogal een prestatie dacht ik.

Een verademing is dat oeverloze gedobber, qua geluid dan, en dan vooral, zonder muziek. Zonder altijd weer die hinderlijk muziek. Zelfs geen klank waaraan je je als kijker had vast kunnen klampen; gedurfd... en ik hou daarvan.

Met de keuze om het niet grotesk te willen maken, vind ik er wel iets aan ontbreken, namelijk de wanhoop en misschien wel de gekte die onherroepelijk optreedt. Ik had ook wel meegevoerd willen worden in waandenkbeelden en waanzin...

Wat ik er zonder meer aan vind missen is dat iemand niet in zichzelf praat; hardop... vooral in een dergelijke situatie. Dat is toch ook een natuurlijke manier om je gedachten te ordenen en je emotioneel te uiten. Maar ook miste ik een toenemende teloorgang van de waardigheid; ik had wel meer verloedering willen zien; vervuiling... tja... en baardgroei toch op z'n minst...

Er blijft als mens toch niets van je over. Daarom dacht ik dat die naar dat dobberende bootje loerende vissen in de diepte als een mooi metafoor moesten gelden; was er voor hem voldoende te eten met al die vissen?... of... was hij voer voor de vissen...

Kortom, een gedurfde genrefilm, stevig, goed, sober, en een tikkeltje onbevredigend... al is het maar om de afloop...

Een dikke 2.5 *

Annie Hall staat hoog aangeschreven bij film- en Woody Allen liefhebbers. Maar voor mij is dit een iets mindere, alhoewel sommige grappen zijn erg goed; 'Wat is het hier schoon in Beverly HIlls', 'ja ze gooien hier hun afval niet weg, maar maken er TVshows van'. Maar het gaat weer in een razend tempo. Ik kan het amper bijhouden. Af en toe zet ik het beeld stil om de zin tot me door te laten dringen. Overal zit een rare draai aan. Toch is dit, vind ik, een pessimistische film; hoe je ook van iemand houdt, begrijpen doe je elkaar nooit echt. Je volgt uiteindelijk allemaal je eigen agenda. Hoe ze beiden bij de psychiater hetzelfde euvel bespreken vanuit hun eigen beleving en visie is formidabel gedaan. Misschien is het wel een super realistische film, en in die zin confronterend. De kilheid van NY wordt me teveel. Zeker nog eens terugzien. Zeker een dikke voldoende, maar zeker niet mijn favoriete W.A.-film. Dat blijven Manhattan Murder Mistery en Bullets over Broadway vooralsnog...

Ik ben behoorlijk onder de indruk van deze film. Maar misschien nog het meest over de wijze waarop de film in beeld is gebracht; de filmfragmenten namen telkens zo'n verrassende aanvang. Wow... formidabel. Een genot om naar te kijken.

Het verhaal was eveneens verrassend door tal van wendingen die inspeelden op de vermoedens van de kijker. Soms werd een en ander subtiel en dan weer grof voorgeschoteld, maar altijd geraffineerd.

Toch had ik aan het einde van de film het idee dat ik naar twee films heb gekeken. Zo 'onderhuids' als het eerste 'deel' was, zo expliciet werd het vervolg. Ik kon het natuurlijk wel rijmen, maar wilde het eigenlijk niet rijmen, want ze ademden namelijk twee verschillende werelden, sferen.... en stijlen. De delen (die dus helemaal geen delen waren) waren afzonderlijk (als film) al bijzonder genoeg.

Nou ja... ik kom er nog niet helemaal uit... ik hink nog op twee benen.

Maar het is een klasse film!

Dus zeker gaan zien!

3.5 *

(dank voor de filmtip Zwolle84)