Opinions

Amusant, maar verder geen geweldig vierde deel in de Mummy-reeks. Het plot is meer of minder identiek aan de vorige delen, de mummie is weer als nieuw (zelfs na de indrukwekkende brand in het vorige deel) en aan de "bijzonder zeldzame" tanabladeren is er nog steeds geen gebrek.

Ik ben dol op Lon Chaney, maar als mummie is hij niet veel soeps. Het is zo'n saai personage. Onvoorstelbaar dat hij hem hierna nóg een keer zou spelen.

Pluspunten zijn de mooie Ramsay Ames in een nachtponnetje (ook al heeft ze verder geen klap te doen) en de gekke plaats waar Kharis en zijn meester zich verschuilen: een afgelegen hut bovenop een torenhoge mijnschacht. Dat had ik nog niet eerder gezien.

Verder is het helaas pure armoe. Zo erg zelfs dat de woedende meute uiteindelijk een debiel hondje moet inschakelen om het mysterie op te lossen. Tja.

1.5 sterren.

Onnozel en tamelijk flauw vervolg op het briljante The Mummy uit 1932.

Vreemd genoeg wordt de hele Mummy-mythe uit het eerste deel volledig herverteld (met behulp van allerlei scènes uit de eerdere film) en gaat het nu om een soort mummie-zombie die door een cult in leven wordt gehouden dankzij een geheimzinnig drankje.

Het tempo ligt hoog en er zit halverwege een leuke knokscène in, maar de griezelige sfeer die het origineel zo genietbaar maakt, is ver te zoeken. Cecil Kellaway (als goochelaar) en Wallace Ford (het lijkt Joe Pesci wel!) maken bovendien meer grappen dan de Marx Brothers en dat gaat op den duur echt wel vervelen. Ook het plot zit niet bepaald logisch in elkaar en er verdwijnt zelfs een personage uit het verhaal zonder dat er verder aandacht aan wordt besteed. Niet bepaald wat ik had verwacht.

Wel leuk is de rol van de mooie Peggy Moran. Zeker in het eerste deel van de film heeft ze veel weg van een hard-boiled gangsterbruid. Al mag ze na de ontknoping uiteraard wel in zwijm vallen in de armen van de held.

Grootste teleurstelling is nog de fletse make-up van Jack Pierce. Hij deed ook de make-up van Karloff, maar dat zou je na het zien van deze film amper geloven.

2 sterren.

Weer geen erg geslaagd vervolg op de originele Mummy-film. Het eerste kwartier is inderdaad een uitgebreide samenvatting van The Mummy's Hand, en de rest van het verhaal blinkt ook niet bepaald uit in logica of vindingrijkheid. Zo lijkt de cultleider ook zonder magisch voetenbadje op elk moment te weten wie waar uithangt en zijn er blijkbaar nog steeds genoeg tanabladeren om drankjes van te brouwen. Ook de mummie is nog helemaal als nieuw, ook al ging hij in het vorige deel in vlammen op. De mummie wordt trouwens gespeeld door de geweldige Lon Chaney, maar die moeite had hij zich kunnen besparen. Hij heeft niks te doen en is volledig onherkenbaar.

Wel grappig om te zien is dat het gros van het verhaal de klassieke slasherformule volgt die pas in de horrorfilms van de jaren '80 echt in zwang komt. Je kent het wel: een monster dwaalt door de bosjes, stoort een liefdespaar dat in de auto zit te zoenen, maakt een oud echtpaar wakker en vermoordt vervolgens een persoon die er in z'n eentje op uit was om een "vreemd geluid te onderzoeken".

De ontknoping is verder bijzonder spectaculair, maar tegelijk ook te onnozel voor woorden. Zo steekt de woedende menigte en groot huis in brand TERWIJL de dame in nood er nog door de mummie wordt vastgehouden. Daar is over nagedacht.

1.5 sterren dan maar.

Geslaagde variant op het bekende Poe-verhaal met een paar hele creatieve camerastandpunten (de schommel!) en opnieuw een merkwaardige acteerprestatie van Bela Lugosi. Er zit ook een erg griezelige martelscène in, waarbij een angstig gillend hoertje aan een soort van kruis is vastgebonden en door Lugosi in haar hoofd wordt geprikt met een naald. Ik kan me voorstellen dat het voor het publiek van toen best even slikken was. Het is zelf nu nog akelig.

Hoe het verhaal verder afloopt, weten we al na een minuutje of vijf, maar toch blijft het de hele tijd boeiend. Alleen jammer dat er net voor de ontknoping flink wat tijd wordt verspild aan een nodeloos uitgetrokken politieverhoor. De humor in die scène is helaas niet meer om aan te zien.

Verder erg de moeite voor de liefhebbers.

3.5 sterren.

Volledig overstuurd scifi-rommeltje waar op sommige momenten geen touw aan vast te knopen is. Het moest blijkbaar een soort pastiche zijn van de schaamteloos vermakelijke scifi van weleer, maar die intentie wordt vakkundig de nek omgedraaid door de hersenverlammende montage, matige speciale effecten en ondermaatse acteerprestaties. Met uitzondering van Thomas Jane dan, die blijft ook in dit soort troep zijn coole zelf.

Grootste acteerzondaars zijn wel John Malkovich (die enkel zijn salaris even komt ophalen), Devon Aoki (altijd even ongeloofwaardig) en Ron Perlman (als monnik!) die met een uitgestreken gezicht allerlei theologische onzin loopt te verkondigen en de arme schaapjes braaf op het juiste spoor houdt. Een feestje op zich voor de liefhebbers van geschmier.

Mutant Chronicles blijft enkel bespaard van de laagste score door een paar leuke vondsten (de manier waarop Jane zich van een gewond nevenpersonage ontdoet, is waanzinnig bruut) en hier en daar wat fijne monsteractie (het debiele Super Mario-einde even buiten beschouwing gelaten).

1.5 sterren.

Ik vond dit inderdaad ook een vrij onheilspellende film. Het plot was nou niet zo bijster origineel (en vertoont bij nader onderzoek gaten ter grootte van de kont van Jennifer Lopez), maar de originele camerastandpunten en de uitstekende montage maken weer een hoop goed. Bovendien acteert de onbekende cast bijzonder goed en hangt er de hele tijd een vrij akelig sfeertje in het huis, dat een beetje aan "The Blair Witch Project" of "Series 7: The Contenders" doet denken.

een aanrader, 3.5 sterren

Erg onderhoudende film met schitterende decors en een aantal sfeervolle griezelscènes (met name de openingsscène en de spetterende finale), maar het scenario is nogal warrig en onevenwichtig. Vooral de merkwaardige mix tussen griezel en detective werkt niet altijd. De scènes met de ratelende Glenda Farrell, de cynische hoofdredacteur en de bikkelharde politieagenten lijken wel uit een film noir te zijn geplukt en staan nogal haaks op de stijlvol belichte griezelscènes met Fay Wray (als klassieke dame-in-nood) Lionel Atwell als de gekke kunstenaar.

Wel erg leuk om eens een film te zien in two-color Technicolor. Het geeft de film in elk geval een heel aparte look.

2.5 sterren.