Opinions

Mooie tv-film die het – voor mij – onbekende leven van JK Rowling weergeeft. Zo was de gezondheid van haar moeder en Rowlings bewogen eerste huwelijk me nieuw terrein. Al zijn er inhoudelijk wat kritiekpunten te bespeuren. Zo wordt er niet genoeg aandacht besteed aan hoe Harry Potter tot stand kwam en de scène op de trein leek hierbij kort door de bocht. Dat haar tweede verloofde ineens op het scherm verschijnt, was tevens vreemd. Waar haalt ze die ineens vandaan? De afwezigheid van haar vader leek me wel geloofwaardig, al was ook dit niet fatsoenlijk uitgewerkt. Zus Diana leek zich ook niet te moeien met haar huwelijk en zwangerschap/moederschap? Zulke zaken mogen toch kort aan bod komen om een vollediger beeld te schetsen. Niettemin een aangename film waarbij ook Poppy Montgomery (Without A Trace), die JK Rowling aandoenlijk speelt, haar steentje bijdraagt.

Nog zó slecht niet.

Martyrs dankt zijn bestaan aan zijn Franse voorganger, die overigens een gemene sucker punch leverde aan de kijker en hem vervolgens uitgeput en wanhopig achterliet. Het spreekt voor zich dat de Amerikanen hier niet hetzelfde effect kunnen genereren, maar gelukkig is dit ook geen remake die het origineel zonder gêne shot per shot kopieert. Integendeel, er zijn genoeg passages die de regisseurs Goetz zelf uit de mouw schudden. De afwisseling tussen de al aangeraakte scènes en deze die niet in het origineel aan bod kwamen, maken van de nieuwe Martyrs een kijkbare film – waarbij zélfs de liefhebbers niet verplicht worden zich de haren uit het hoofd te trekken. Kijk, het kan al eens anders.

Het is een zeldzame gebeurtenis, twee intense belevingen (in één week!) overtuigen me evenwel: Mary en Max verdienen, eindelijk, mijn vijf sterren. Nooit eerder apprecieerde ik Seymour Hoffman zo enorm.

Daarnaast kan enkel deze eenvoudige titel de film eer aandoen. MARY AND MAX vertelt zoveel over die twee en bijgevolg over ons leven. Het verraadt een (al dan niet platonische liefdes)relatie, maar tevens een levenspad dat we individueel moeten bewandelen met een gevoel van gemis.

Ik huilde van vertedering en van ontroering en liet daartussen mijn hart enkele keren breken. Zelfs (La Vie d’)Adèle was hiertoe niet in staat en een top tien lijkt plots zo relatief. Toch voor even.

Ga dit (nog eens) zien! Het is zozeer de moeite waard.