Log

Persoonlijk sprak het pulpy aspect van deze film me wel aan, met veel tempo, mooi camerawerk, duidelijke goeden en slechten (als je althans had uitgepuzzeld wie wat in welke hoedanigheid was) en aardige nevenfiguren. Al die plotontwikkelingen en vermommingen deden me soms aan Dr Mabuse der Spieler en de verhalen rond Arsène Lupin denken, ook geen verkeerde referenties in mijn boekje. Het droomachtige dat Franju's meesterwerk Les yeux sans visage kenmerkt komt hier slechts zelden om de hoek kijken, maar qua vermaak doet de film wat mij betreft gewoon heel veel goed. En die circusartieste (Sylva Koscina) die plotseling opduikt zou je inderdaad als een, wel, een Daisy ex machina kunnen omschrijven, maar wát een verschijning is dat! Overigens is deze film momenteel op YouTube in een prima transfer te zien, maar in de versie die ik zag komt de Engelse ondertiteling steeds vijf of tien seconden later dan de Franse dialoog, dus het bekijken ervan vereist wel enig aanpassingsvermogen.

Persoonlijk zie ik zó weinig films die mij zó tot het einde toe in spanning laten zitten (wat is er gebeurd, hoe zit de vork in de steel, waar gaat dit naar toe?) dat de onvoorspelbaarheid hiervan voor mij al reden genoeg is om een hoge score te geven. Mooie onverklaarbare gebeurtenissen, zeer effectieve muziek van William Arcane, een twist die de hele film in een ander daglicht zet, en een clou die daarmee samenhangt en die ik persoonlijk in geen velden of wegen aan zag komen, hoewel ik misschien al mijn vraagtekens had moeten zetten bij de snelheid waarmee de politieman bereid is om een lijk in de bossen te dumpen). Een erg leuke verrassing.
        Wat het gezicht van Helen Hunt betreft, iedereen moet natuurlijk vooral doen waar hij of zij zelf zin in heeft, maar ik vind het onbegrijpelijk dat iemand (een acteur of actrice) wiens gezicht toch zijn voornaamste instrument is overgaat tot zulke drastische maatregelen. Of had Hunt op iets beters gehoopt en was het resultaat haar ook tegengevallen? Ik dacht altijd dat Faye Dunaway en Monique van de Ven wel zo ongeveer de meest radicale (en rampzalige) transformaties denkbaar hadden ondergaan, maar als Hunt in het begin van de film die schoolkinderen aan een lintje ziet wandelen lijkt ze wel een zombie. In 2000 speelde zij in Pay it forward tegenover Kevin Spacey, een leraar met ernstige brandwonden in zijn gezicht, maar als ik Hunt in déze film zie lijkt het wel alsof zij in het echt brandwonden heeft opgelopen en daarna ter restauratie van haar gezicht plastische chirurgie heeft ondergaan. Celine Dion ziet er bijna nog natuurlijker uit.

Meer een film óver kinderen dan een kinderfilm in de zin van "een film vóór kinderen", want de verontrusting van de hoofdpersoon voor wat de komst van zijn nieuwe zusje impliceert lijkt me zeer invoelbaar. Eén en ander wordt ook niet echt als een komedie gebracht, dus voor de doelgroep lijkt me dit eigenlijk gewoon te zwaar. De ouders pakken het niet bijzonder slim aan en Morrison maakt zelf ook wel wat aparte keuzes (ook/zelfs voor een vijfjarige), dus überhaupt lijkt het me wel goed om een kind deze film alleen onder begeleiding te laten zien, zoals iemand hierboven ook al suggereert, maar juist die in een kinderfilm onverwachte complicaties en plotlijnen houden deze film voor mij als volwassene toch interessant. Mooi ook om te zien dat het gezicht van Kees Boot zich voor zowel creepy als vriendelijke personages leent (hij viel mij voor het eerst op als de moordenaar Jaro in De brief voor de koning, toevallig uit hetzelfde jaar). Belangrijkste minpunt is wat mij betreft dat Tobias Lamberts niet best intoneert ("Die lieve mama! De mooiste kamer van de hele wereld!") hetgeen bij mij de echte vereenzelviging met Morrison behoorlijk in de weg zit.

"I've got a newt in my knickers!" Heerlijke filmversie van een schijnbaar zeer succesvolle Britse musical die de vergelijking met Danny de Vito's succesvolle verfilming uit 1996 glansrijk kan doorstaan. Centraal staat de uitstekende jonge Alisha Weir in de titelrol (gelukkig niet té cute), vlak daarachter Emma Thompson die voor de zoveelste keer bewijst dat ze echt álles kan spelen, Lashana Lynch is schattig als miss Jenny Honey, en ook daarbuiten is iedereen prima gecast met uitzondering van de tamelijk nietszeggende "escapologist". Hoogtepunten zijn de scènes met de kinderen achter groene tralies, de Phys-Ed-les en de "videoclip" op het eind, en de montage inclusief zang en dans wanneer de twee meisjes voor het eerst de school betreden is heerlijk desoriënterend. Uitgelezen vermaak voor jong en oud wat mij betreft, en de liedjes zijn over het algemeen leuk en slim gebracht (zonder dat ik nou meteen naar de winkel ren om de soundtrack te gaan kopen).

Wat was er eigenlijk mis met de versie met Anjelica Huston? De vormgeving van deze update is prachtig met de fraaie FX van muizen, klauwen, diabolische grijnzen en "ratification" (hoewel de geanimeerde kat Hades er niet geweldig uitzag), en Anne Hathaway lijkt met haar pruik heerlijk op Catherine Deneuve, maar voor de rest… De muizen zijn niet leuk of grappig of interessant om naar te kijken, Anne Hathaway doet haar best (en heeft vast veel plezier in de rol) maar kan haar Grand High Witch niet de juiste dosis dreiging meegeven, haar accent slaat nergens op, en het enorme talent van Stanley Tucci wordt compleet verspild. Ik heb hier met stijgende verbazing en afnemende interesse naar gekeken.