Opinions

Een allegaartje van bekende SF-momenten, gedragen door Vin Diesel, die best goed acteerde.

Het verhaal komt niet echt goed uit de verf om dat de andere personages wat flets blijven, vooral de tegenspeelster, met wat plotgaten hier en daar.

Al met al onderhoudend en de moeite waard.

Dit leek er ten minste nog op, een normale documentaire... uit de Made in Egypt Dvd box.

Wel interessant om een paar heel verschillende mensen te volgen die betrokken waren bij de gebeurtenissen rond het Tahrirplein begin 2011. Echt heel helder wordt het allemaal niet, maar je krijgt wel enig idee van de duistere anti-revolutionaire krachten die de boel manipuleren en proberen te controleren.

Wat ontbreekt is het grote plaatje, achtergrondinformatie, over Egypte en Mubarak. Daarom blijft het leuk en aardig voor wie geïnteresseerd is in het onderwerp, maar steekt het niet boven de middelmaat uit.

Zeer goede film. Verrassend, boeiend, origineel, onvoorspelbaar en heel erg grappig soms en dat voor een re-make!

Cage is geweldig!
(N.B.ik was even Cage-moe na Next en 8mm)

Ik dacht af en toe echt dat hij zwaar onder de geestverruimende c.q. verdovende middelen zat. Af en toe is hij echt briljant. Zoals de scéne wanneer hij zich achter de deur staat te scheren en daarna de zuurstoftoevoer afknijpt, ha ha ha , in veel films zou dit niet geslaagde zieke humor zijn, maar niet hier. En de scenes met Big Fate (Xzibit), ook perfect in zijn rol, heerlijk gestoord.

Niet vervelend om te kijken, wat aardige momenten afgewisseld met onsmakelijke grappen. Blijkbaar is Cameron Diaz + Comedy = dan moeten er sperma-grappen gemaakt worden.

Die hele droogneukscene zo totaal niet grappig, en nergens-op-slaand, misschien dat Amerikanen zoiets leuk vinden, ik vond het vooral erg sneu.

den_hannes wrote:
Volgens mij ben ik de enigste die een heel grote fout in deze film heb gezien,gewoon lachwekkend

Best aardige film, vermakelijk en wat beter dan verwacht.
Ik verwachtte een pure actie-film, maar dat valt wel mee. De romance was heel aardig gedaan, en geeft de film iets eigens. De sfeer was goed.
De film is wel wat onevenwichtig daardoor, qua verhaaltje is het verder gewoon doorsnee.

Goed gemaakte, saaie meuk.

Misschien moet je er voor in de stemming wezen. Op zich wordt er goed geacteerd, doet Giamatti het prima, en is het goed gefilmd, alleen.......... vond ik er geen bal aan! Grappig wordt het niet echt, en dramatisch werkt het niet

Rare jongens die Mexicanen...... Niet de eerste Mexicaanse film waarbij ik dat denk, als er weer eens iemand terloops vermoord wordt, en er ontvoeringen plaatsvinden. . Misschien moet je Mexicaan zijn om het te begrijpen

Intrigerende film, vooral door het sterke camerawerk die je meevoert.

De protagonist doolde als een geest rond door de film, klaarblijkelijk door de shock van het kidnappen van een baby. De vrouw van Carlos leek ook wel uit een parallel universum te komen

Als je van subtiele films en karakteropbouw houdt kun je deze beter overslaan, zo zwart- wit wordt als neergezet.

Het voelt bijna als propaganda deze film, elke nuance is ver te zoeken.

Een erg goede film. Zowel qua inhoud als cinematografie. Ik heb alleen het einde, nadat de tanks Algiers binnenrijden, gemist, stond niet meer op mijn harde schijf.
De protagonisten worden een beetje van een afstandje bekeken, en toch kun je goed meeleven met de film. Dat is erg knap gedaan.
De film is ook nog eens verbazingwekkend actueel, met de burka's (hier was een burka-verbod wel op z'n plaats) en met de logica van het martelen, en militair ingrijpen. De film laat je meeleven met beide kanten.

Ik vond dit maar een draak van een film. Nogal fragmentarisch, teveel personages, te veel verknipt in de editing. Ik kon hier gewoon niet meer naar kijken op den duur.

De protesten in Seattle verdienen een betere film. Ik zie dan liever een goede documentaire dan dit gedrocht die en een documentaire wil zijn en een speelfilm en een pamflet, dat is teveel van het goede.

Wat een verschrikkelijke film. Vanaf de eerste minuut is het van dik hout zaagt men planken. Vlees nog vis is het. Een tot filmdoek opgeblazen game-flick. De film bevat werkelijk niks origineels of opzienbarends. En is een kwelling om naar te kijken. De Aliens hadden net zo goed Taliban strijders kunnen zijn of willekeurig wat. Want het gaat puur om de marines die voor elkaar door het vuur gaan en het homeland verdedigen.

Overduidelijk een film die met hulp van en met goedkeuring door het Amerikaanse leger is gemaakt. Dat hoeft niet persé slecht uit te pakken.zoals Black Hawk Dawn bewijst. Maar dit is pure schaamteloze marine-core propaganda, met alle clichés en typische wee-makende muzak, met misbruik van verheerlijkende strijk en hobo klanken.

Deze film kon mij totaal niet boeien. De tingel-tangel muziek was vooral irritant.

Het leek mij meer een ratjetoe met wat toevallig in de buurt te filmen viel . Wat een paart aardige shots opleverde, aangevuld met wat fantasie-dingetjes.

Verfrissend dat Hollywood totaal ontbreekt, voor een speelfilm toch echt wat te mager.

Interessante geschiedenis, vrij braaf in beeld gebracht. Volgens mij ook niet met de beste camera's. Ik vond de gevechten juist niet zo sterk in beeld gebracht. Er wordt niet alles uit de kast getrokken, het is meer een verzameling registraties van gevechten,, nou ja gevechten probleemloos worden de meeste gasten tegen de grond gewerkt zonder enige spanning.

Een film als The Wrestler laat zien hoe het wel moet, spaarzame gevechten, maar dan zit je er wel echt middenin.

Een ander minpunt vond ik de weeïge muziek,

Het blijft uniek dit project.

De twee hoofdpersonen hebben een ongelofelijk goede klik. Daarom komt de zogenaamde realatie/huwelijkscrisis (waarom zijn ze in godsnaam samen...?!) nogal gekunseld over, en lijkt het er meer op dat de vrouw gewoon last heeft van haar maandstonden of is het de overgang? Man...... ze kan wel zeuren!

Het decor is deze keer vrij statisch, (waren ze maar uitgestapt bij de ruines) en de interactie voelt niet meer zo naturel als bij de vorige edities. Niet het beste deel dus, wat vooral komt door de keuze voor een huwelijk, met een crisis die geen werkelijke grond heeft.

Best aardige film in het mislukte-overval- genre, met een paar originele plotwendingen en goed acteerwerk van de protagonisten..

Qua sfeer leek het of de film al veel ouder is dan 2007, midden jaren '90 ofzo.

Het door elkaar knippen van de tijdvolgorde vond ik geen toegevoegde waarde hebben, meer een maniertje waarop tegenwoordig veel films gemaakt worden.

Saaie film, niks grappigs niks spannend, geen chemie tussen McGregor and Laurent, vrij dodelijk voor een liefdesgeschiedenis.

Lichtpuntjes zijn Chris Plummer; altijd goed en de visuele flashbackcollages tussendoor. Als geheel ziet het er wel aardig uit, de losse karakters zijn op zich wel goed gekozen, maar de film wil maar niet echt boeien.

Mooi gefilmd, maar dodelijk saai. Zo'n film zou het moeten hebben van een onderliggende spanning...die voelde ik niet...en dan is de film feitelijk mislukt. Sterrencast of niet.

De hele film al het gevoel dat ik het eerder gezien heb... Ah het is een remake... Wat is dan de toegevoegde waarde vraag ik me af.

Wat een weerzinwekkende figuur! Het hele wereldje trouwens, een soort van kitscherig vagevuur. Die plastisch chirurg... horror gewoon! Brrrrr..........

Mooi vormgegeven en sterk acteerwerk. In zo'n surrealistisch parallel nichtenuniversum ligt het gevaar van overacteren levensgroot op de loer, maar in die valkuil trapt men niet. Hoe krankzinnig het wereldje ook, het dramatisch tragisch menselijke heeft de overhand.

Op zich aardig verhaal, alleen het duurt allemaal wel erg lang. (Voordat dan eindelijk LoveLoud van start gaat zijn we al dik een uur onderweg. ) Logisch want we willen de speelfilmlengte bereiken. Een bekend euvel in docu-land. Dit had ook in drie kwartier gekund.

De "apostelen " zijn gewoon de oudere mannetjesapen die de macht hebben en de top van de pyramide in hebben genomen; een klassieker in de menselijke cultuur. Met alle bullshit tot gevolg. Daar willen de protagonisten in blijven geloven, hoe belachelijk het ook is....,. what else is new?.... in religie..

Van een remake van zo'n grootste film als Ben Hur in de 21e eeuw verwacht je op zijn minst dat de techniek op orde is, met superieur camera-werk. Helaas is het nivo bedroevend slecht, schoudercamera's die in en uitzoomen, dubbel gefilmd en dat met weinig gevoel door elkaar gemixt, en vooral in actiescenes, een veel gemaakte fout van regiseurs. Actie = camera extra bewegen denken ze maar het moet precies omgekeerd: actie = rust in de camera.

Aankleding en kostuums in orde, Alma Tadema revisited. Daar gaan de weinige punten die deze film verdiend naar toe. Voor de rest nul sterren.

Morgen Freeman is nog oké, maar de hoofdpersonen zijn nogal flets.

Het Eerste half uur is wel erg slaapverwekkend.

Eigelijk zou het verboden moeten zijn , dat zo'n slechte regiseur zich mag vergrijpen aan zo'n meesterwerk.

Best aardige film met goede sfeer.

Beetje saai wel, maar goed dat is functioneel bij een clubje uitgebluste bejaarden.

Behoorlijk voorspelbaar allemaal. Iets teveel personages ook om echt te kunnnen boeien, zo komen ze geen van allen goed uit de verf.

Mooi gefilmd, maar nogal aan de lange kant.

Beetje slappe spanningsboog, want uiteindelijk gebeurd er niet zo gek veel. We kijken mee met een niet al te spannende speurtocht naar een (levend) begraven lijk.
Misschien dat de verdachte daarom wel last van een slecht geheugen had, opdat hij er niet zo zeker van was of de man al wel dood was........misschien had ie wel gered kunnen worden als ze wat doortastender hadden opgetreden.

De film is goed gemaakt, Bardem is goed. Toch wist de film mij maar niet te raken, ondanks alle emotionele ontwikkelingen bleef het op afstand. Iets wat ook de andere films van Iñarritu in zich hebben.

Steengoede film!

Die Canadezen maken steeds betere films.

Ik vind het einde wel mooi eigenlijk.

Ik vind dit meer een kunstproject dan een speelfilm. Aardig ideetje, maar zeer matig uitgewerkt, natuurlijk is het landschap indrukwekkend, Death Valley neem ik aan. Een paar mooie shots.

Er wordt nauwelijks iets gezegd. Dat voelt hier vooral als een zwaktebod, Ellen te Damme vond ik al helemaal niet overtuigend.

Het hele project is pretentieus en neemt groteske vormen aan, het maakt allemaal teveel een intelectuele bedachte indruk.

Poeh wat een hoop negatieve kritiek op deze film... Onterecht wat mij betreft. Ik vond het een mooie kijkervaring, een bijna documentaireachtige stijl, afstandelijk maar er dicht bovenop.

Dat men de film afrekent op de oppervlakkigheid van de karakters, en de weinig spannend gebrachte inbraken, of beter insluipingen die te eenvoudig lijken, vind ik een beetje vreemd. Dit is toch een redelijke weergave van de geschiedenis die aan de film ten grondslag ligt. Goed gedaan van Coppola zou ik eerder zeggen.

De straffen voor deze inbrekers zijn wel onbarmhartig hoog. Vooral omdat er nauwelijks sprake is van slachtoffers. Superrijke mensen die wat dure spulletjes kwijt zijn die ze nauwelijks zullen missen, en omdat ze de gelegenheid gaven om makkelijk bij die spullen te komen.

Onderhoudende film met aardige momenten, het geheel is een beetje rommelig.

Na eerst Adam's apples gezien te hebben ziet dit er een beetje uit als een oefening daarvoor.

De film zit best aardig in elkaar, maar het deed me verder niks, er blijft weinig van hangen.

Wel leuk, die afschuwelijk kleuren die Depp draagt.

Cruz blijft een vrij oppervlakkig personage. Depp ook, maar dat is zijn specialiteit, de inhoud moet je er zelf op projecteren.

Pablo Escobar, maakte nou niet bepaald een onuitwisbare indruk. Geen man om bang van te worden.

Probleem met dit soort op waargebeurde verhalen gebaseerde films is dat alles wat er gebeurd is, er dan ook persé in moet.

Daardoor komt het drama met zijn vrouw en dochtertje niet echt uit de verf. Ik werd er iig niet warm of koud van.

Het sfeetje van een man die in zijn eigen realiteit/fantasie wereld leeft is wel goed neergezet.

Ik vond de film nogal saai, braaf zelfs. Langdradig ook, want wat gebeurd er nou helemaal…? 3 jonge gasten vormen een jazz bandje en krijgen uiteindelijk succes. Dat is het zo’n beetje. Geen seks , drugs en rock n roll, geen geruzie… pas na 90 minuten gebeurd er iets dramatisch het ongeluk verder vrij standaard manga animatie, behalve op het einde.

Naast het Jazz gebeuren zit een muzak-achtige soundtrack, tenenkrommend, zeker naast de goede Jazz-sessies.

Houden we over een paar fraaie muziekscenes, vooral die op het einde is de moeite vh kijken waard. Dan is mijn achterbuurman allang in dromenland. 🫠

Aardig onderwerp, met interessante feiten, maar het is niet om aan te zien en vooral om aan te horen. Continu die vreselijke pulp muziek, echt verschrikkelijk, alsof je 90 minuten in de lift staat.

Veel pratende hoofden, zoals te verwachten. Er is geen duidelijk lijn door de hele docu. Het tempo zwabbert,, dan vrij rustig, en dan stukken snel door elkaar geknipt. Een halve seconde voor een grafiek is natuurlijk belachelijk. Kunstmatig opgerekt naar 90 minuten.

Verder wordt het nogal drammerig in je gezicht gedrukt. Op zich krijg ik graag een dreun die hard aankomt bij een docu of film, maar hier is het vooral irritant.