Opinions

Een film die van begin tot het eind weet te boeien, maar uiteindelijk met een zeer teleurstellend einde komt. Het had zo goed kunnen wezen, maar dit viel toch even tegen.

Je wordt gelijk meegenomen in het verhaal, vanaf de eerste seconde. Hierdoor kon ik mij vanaf het begin al goed focussen en heb ik ook geen moment verveling ervaren. Naarmate de film vordert komt er één sterke plottwist die ik niet had aan zien komen. Dat er veel meer speelde dan de moord, was vanaf het begin al wel duidelijk, maar het uiteindelijke verhaal daarachter vond ik erg sterk. Gevolgd door scenes waarbij je je adem inhoudt. Uiteindelijk is het wel afgelopen zoals ik had verwacht, maar ook waar ik op hoopte. Vervolgens nader je het einde, dat er een brief was voor Katie, was geen verrassing, dat die brief uiteindelijk werd voorgelezen: top! Dat de uiteindelijke moeder Jo bleek te zijn, zware domper! Dit heeft voor mij eigenlijk toch wel veel verpest, de hele gedachte achter deze film was compleet weg. Ik was overigens niet helemaal verrast door deze uitkomst, heb hier op een gegeven moment al wel (deels) aan gedacht. De uitwerking ervan had ik nog niet uitgedacht.

Het is heerlijk om naar Hough en Duhamel te kijken. Zijn goed op elkaar ingespeeld en stralen veel plezier uit. De rest van de cast ook weinig op aan te merken, over het algemeen gezien zitten de prestaties allemaal goed in elkaar. De locatie was mooi, ook erg rustgevend om naar te kijken. Een wereld van verschil met de terugblikken, wat naar mijn mening dus zeer goed is uitgewerkt.

Eigenlijk tot het einde had deze 4* verdiend, maar ik vind een eind dermate belangrijk dat ik deze niet kan en wil geven. Heb lang zitten twijfelen tussen 3* en 3.5*, maar in dit geval vind ik 0.5* aftrek voldoende. De rest van de film zit gewoon goed tot zeer goed in elkaar.

Het blijft mijn minst favoriete van de drie. Het ergste aan deze film vind ik Jack Frost, maar zonder hem heb je gewoonweg geen film in dit geval. De kerstsfeer mist eigenlijk ook volledig in dit deel. Op alle fronten scoort het dus vele malen slechter dan de eerste twee delen.

Gelukkig blijft de cast hetzelfde, slechts bij de elfen zijn er wat veranderingen. Zo missen Bernard en Judy als elfen, maar na zoveel keer gezien te hebben, ben ik daar nu wel aan gewend. De acteerprestaties liggen ook op hetzelfde niveau als de vorige versies, waar Charlie in dit geval maar een zeer kleine rol speelt.

Het blijft jaarlijks traditie om deze film te kijken na het eerste en tweede deel, maar het verbaasd mij ieder jaar weer dat het steeds meer mee lijkt te vallen. Ik blijf Frost een vreselijk personage vinden, maar toch kan ik verhaal zelf steeds meer waarderen. Daarom toch mijn stem naar een krappe voldoende gebracht, namelijk 3*.

De acteerprestaties zijn veelal matig, het verhaal blijft erg braaf en blijft binnen de lijntjes. Het einde is allesbehalve spectaculair. Op zich is dat nog niet eens zo erg, het valt immers onder een familiefilm en dan zit je niet op een dramatisch eind te wachten.

Ik leefde wel erg mee met het personage Maddy. Tijdens de film kwamen de gevoelens het scherm uit. Pijnlijk, maar ook het dagelijks leven. Kinderen zijn keihard voor elkaar. Het hele Joshua - Chelsea gebeuren vond ik wat te ver gezocht, zeker bij kinderen van die leeftijd. Onzekerheid is een factor dat ook bij veel kinderen speelt, deze film weet daar heel goed op in te spelen. Door onzekerheden kan je niet het maximale behalen, in dit geval gaat dat om turnen, maar eigenlijk geldt dat overal voor. Voor kinderen zal dat waarschijnlijk iets heel herkenbaars zijn (voor veel volwassenen overigens ook).

Leuk om de film eens gezien te hebben, maar het springt er nergens echt tussenuit. Ik kom dan ook uit op 3*, het verhaal is prima en heb mij geen moment verveeld, maar had graag gezien dat ze zich konden onderscheiden op dit vlak.

Het ziet ernaar uit dat ik één van de enige ben met een afwijkende mening. Langdradig, vergezocht, geen touw aan vast te knopen… Nee, dit was niet helemaal mijn ding.

Het eerste uur dacht ik alleen maar ‘waar zit ik naar te kijken?!’ Hier kwam geen duidelijk antwoord op en was geneigd hem maar gewoon uit te zetten. Ik had echter nog geen zin om te gaan slapen en een nieuwe film duurde me ook te lang, dus uiteindelijk toch maar afgekeken. Ik denk nog steeds: waar heb ik naar zitten kijken? Antwoorden komen er wel in de laatste paar minuten, maar dit gaf mij absoluut geen voldoening. Het zou een tranentrekker moeten zijn, maar op een enkel hartverwarmend momentje na, voelde ik hier zeer weinig bij. Ik huil overigens overal bij, zelfs bij Alfred J. Kwak en The Lion King, ik kan zelfs bij een of andere chickflick nog janken als het allemaal aandoenlijk genoeg is, dus nee, het ligt niet aan mijn vermogen van niet kunnen huilen bij films.

En dan die laatste minuten, geen touw aan vast te knopen. Goed, je krijgt antwoorden, maar daar blijft het ook wel een beetje bij. In detail klopt er helemaal niks van. Na zijn beenmergtransplantatie loopt hij enkele uren later alweer volledig normaal als hij ’s avonds naar Emily gaat. Bij Emily komt zijn broer op bezoek die in de auto wacht en nog zegt dat hij aan zal bellen als hij niet opschiet. Toch had hij nog uitgebreid de tijd om het bed met haar te delen en vervolgens naar huis te gaan, zonder zijn broer. Waar in hemelsnaam is zijn broer gebleven?! Twee uur lang naar een film kijken, waarvan ongeveer slechts een halfuur daadwerkelijk wat inhoud heeft.

Aan de acteurs ligt het overigens niet, want die doen het prima. Will Smith weet zijn rol goed en overtuigend neer te zetten, maar de chemie met Rosario Dawson mist volledig. Ook Dawson doet het allemaal verder goed, maar er lijkt gewoon geen klik tussen die twee, waardoor het ook op dat gebied allemaal veel minder wordt.

Het hele verhaal was mij overigens ook al vrij snel duidelijk, behalve dat Ben Thomas eigenlijk zijn broer was, terwijl je dat eigenlijk ook al wel had kunnen weten toen hij het verhaal aan Emily vertelde, verder had ik het allemaal al wel uitgestippeld. Het enige moment wat ik daadwerkelijk hartverwarmend vond en waarbij ik normaal gesproken wel een traantje zou laten, was de allerlaatste scene met Emily en Ezra. Alleen in die scene al was er tussen hen meer chemie te vinden overigens.

Ach, het is geen film die ik ooit weer ga kijken, maar denk ook geen film die ik zomaar even vergeet. Een voldoende kan ik het niet geven, want heb me hier echt totaal niet mee vermaakt 1.5*.

Voor het eerst sinds een lange tijd weer gekeken, maar het blijft één van mijn favoriete films in het genre. Het wordt af en toe wel pijnlijk duidelijk dat Amerika niet het land van de voetbal is, maar dat is ze vergeven.

Tatum is om van te genieten, niet eens alleen zijn prestaties, alles aan hem is genieten in deze film. Bynes kan zo nu en dan wat mager acteren, maar vind dit wel haar beste film. Haar mimiek is hilarisch en geweldig gebracht in deze film, ik kan overigens altijd wel genieten van Bynes. Haar niveau is weliswaar niet altijd even hoog in iedere film, maar haar uitstraling vind ik altijd erg fijn.

Het verhaal vind ik erg leuk bedacht en eigenlijk ook goed uitgevoerd. Weinig op aan te merken. Heb de film meerdere keren gezien, maar ik blijf er keer op keer van genieten. Ik lach ook steeds weer om dezelfde (soms wat flauwe) grapjes. Het is allemaal wel voorspelbaar, maar had daar ook niet heel veel anders van verwacht. Of ik de eerste keer ook zo dacht, weet ik niet meer. Vast wel, dit soort films kunnen mij eigenlijk nooit verrassen. Deze film heeft dat mijns inziens overigens ook niet nodig, het is prima zoals het is.

Na elke herziening gooi ik er op de één of andere manier 0.5* bij op, zo ook deze keer. Inmiddels dus 4.5*, omdat het zelfs na een keer of zes gewoon niet gaat vervelen. De 5* zal het nooit gaan halen, dit zal dus mijn definitieve cijfer zijn.

Mystery is een genre dat ik normaal niet zo vaak kijk, begreep bij het kijken van deze film ook gelijk waarom. Ik ben veel te nieuwsgierig om twee uur op een antwoord te wachten, een antwoord dat eigenlijk zeer voor de hand ligt, maar waar je helemaal niet over nadenkt. Toch een goed gevoel overhouden aan de film. Waar ik tijdens het kijken nog mij twijfels had, is dat achteraf zeker goedgemaakt. Law en Downey spelen heerlijk hun rol, ook een leuke chemie tussen deze twee spelers te zien. Het eerste uur vond ik wat traag gaan, iedere keer als ik keek hoelang ik nog moest kijken, was ik verbaasd van de paar minuutjes dat het pas verder was. Het tweede uur kwam ik wat sneller door, toen gebeurde er mijn inziens ook veel meer in een wat sneller tempo. In het vervolg als ik een mystery ga kijken, weet ik dat ik daar meer de tijd voor moet nemen. Het is voor mij geen 'verstand op nul en kijken' genre, maar echt een genre waarbij ik veel nadenk. Uiteindelijk denk ik toch dat ik op 4* uitkom, kan weinig negatiefs bedenken.

Waar ik deel 1 in het eerste uur traag vond en het tweede uur wat sneller, had ik dat hier andersom. Het eerste uur vloog voorbij, terwijl ik met het tweede uur wat meer moeite had. De acteerprestaties en settings waren wederom geweldig. Het verhaal vond ik in dit deel misschien wel iets interessanter, maar de uiteindelijke ontknoping vond ik toch wel een heel stuk minder. De humor in de film wordt zeer goed gedoseerd, zeker niet overmatig, maar hier en daar toch wel zeer grappige scenes. Zo kon ik ook goed lachen om de eindscène. Momenteel is er een derde in de maak en die zal ik ook zeker gaan kijken. Deze doet niet veel onder aan zijn voorganger, maar doordat ik de ontknoping wat magertjes vond een 0,5* minder, 3,5* voor deze film dus.

Geweldige film. Vandaag voor het eerst gekeken (shame on me!), maar hij zat prima in elkaar. Een geweldige Jack Nicholson, maar een (zeer) matige Shelley Duvall. De film duurde voor mijn gevoel zeker geen 2 uur, het was zo voorbij. De veranderingen van Jack zijn prima in beeld gebracht, zonder dat daar al te veel over wordt gesproken tussen Jack en Wendy. Het eind had weliswaar anders gekund, en ik had er ook meer van verwacht, maar dit maakte de film voor mij niet minder leuk. Eng vond ik hem zeker niet, alleen door de muziek was de spanning gedurende de hele film voelbaar.

Na een herziening op groot scherm mijn score verhoogd naar het maximale en een derde plek in mijn top 10 gegeven. Ik ben altijd wat zuinig met de maximale score, want twijfel vaak of een herziening hetzelfde effect gaat hebben, maar in dit geval had dat het zeker, misschien nog wel meer dan die eerste keer. Een geweldige cast, uitmuntend. Catherine (Brooke Smith) blijft voor mij wel de zwakste schakel in de film. Dit keer was ik daar echter op voorbereid, wat het iets minder erg maakte.

Een film die twee uur duurt, maar waar je voor je gevoel echt zo doorheen bent. Wat Zwolle84 ook zegt: echt alles klopt gewoon aan deze film. Daardoor kijkt het zeer gemakkelijk weg en blijf je de gehele film geboeid kijken. Ook de muziek was mij voorheen niet zo opgevallen, maar vermoedelijk komt dat nu ook door de bezichtiging in de bioscoop dat het wat meer nadruk heeft.

De film komt erg moeilijk op gang. Nu valt dit ook absoluut niet onder mijn favoriete genre: animatie en pratende dieren. Anderzijds: The Lion King is één van mijn favoriete films ooit en daar worden deze twee aspecten toch ook gecombineerd.

Het duurt erg lang voordat je eindelijk in deze film zit, eigenlijk pas vanaf het moment dat de audities er zijn en in mijn beleving duurde dat een eeuwigheid. Aangezien ik in de bios geen benul van tijd heb, heb ik eigenlijk geen flauw idee hoe lang dat werkelijk duurde. Ik vermoed ongeveer de helft van de film.

De humor is eigenlijk zeer ver te zoeken. Geen enkele keer dat de hele zaal begon te lachen en slechts een enkele keer dat je een enkeling hoorde lachen. De Nederlandse stemmen waren wonderlijk genoeg prima. De liedjes zijn (gelukkig) in het Engels gebleven, waardoor dat prima in elkaar zat. Enkele stemmen waren dan ook prachtig om te horen.

Het verhaal zelf verloopt prima en is zeer goed te volgen voor kinderen. Helaas vallen kinderen (of in ieder geval die van mij) ook over het saaie, langdradige begin. Ook mijn zoon gaf aan het begin erg saai te vinden, ik had mijn mening toen nog niet gegeven. Daarna vond hij het wel erg leuk en zou alsnog een “9” geven.

Ondanks dat ik zijn mening vaak (veel) belangrijker vind dan die van mij in dit soort films, ga ik daar ditmaal niet helemaal in mee. Een onvoldoende verdient de film niet en zal dan ook schappelijk zijn en 3.5* geven.

Goede film, waar ik eigenlijk maar weinig op aan te merken heb. Heb nog getwijfeld of ik het 5* zou geven, maar na ongeveer 30 minuten was het mij allemaal al wel duidelijk, waardoor het toch wat minder werd.

Dat ik het allemaal al had uitgevogeld deed overigens niets af aan de film zelf, het was vooral dat het wow-effect gewoonweg veel minder was. De acteerprestaties zijn uitstekend, met name Osment (Cole) heeft mij zeer doen verbazen. Pas 10/11 jaar en dan zo'n prestatie neer kunnen zetten, echt ongelooflijk! Het verhaal zelf vond ik ook erg interessant en dit is absoluut de basis geweest voor veel films en series na die tijd. Onder andere de serie Ghost Whisperer moet hier bijna wel van afgeleid zijn.

Ik weet niet meer op welk moment het mij precies duidelijk werd, volgens mij het moment in de kelder. Niemand, behalve Cole, reageerde op hem. Zijn vrouw kon in het restaurant niet eens boos worden, met name teleurstelling/verdriet. Ze keek hem niet eens aan. Die puzzelstukjes vielen op een gegeven moment voor mij samen, waardoor ik de link had gevonden. Dit heeft denk ik vooral te maken met het feit dat er later meer van dit soort films zijn gekomen en ook met soortgelijke gevallen. Ik vermoed dat ik daardoor al vrij snel doorhad wat er precies aan de hand was.

Het maakte sommige momenten toch minder spannend en het eind minder spectaculair. De voorlaatste scene in de auto vond ik overigens wel zeer sterk.

Ik vond het lastig om het begin door te komen. Geen hoogstaande film, acteerprestaties ondermaats en erg overdreven. Tweede helft van de film was wel oké. Erg voorspelbaar, maar dat vind ik toch veelal in dit genre.

Na zo'n beetje iedere kerstfilm op Netflix te hebben gehad, was deze troep nog over. Voorbereid op het ergste, dan kan het alleen maar meevallen. Je voorbereiden op het ergste is bij deze film helaas niet genoeg, het is nog veel erger.

Het verhaal op zich is al vrij slecht natuurlijk, daarom heb ik deze ook bewaard totdat ik een gebrek kreeg aan wat beters. Eigenlijk beschrijft bovenstaande reactie de hele film, op het feit na dat ik hem wel degelijk heb afgekeken. Was overigens nergens voor nodig, na een halfuur weet je ook voldoende en hoef je eigenlijk niet meer verder te kijken. Het enige nieuwe wat dan nog komt is de gehele uitkomst, maar ook dat was totaal oninteressant. Dan vervolgens dat einde, dat was al helemaal bizar! Ik begrijp ook serieus niet wat er precies is gebeurd... Ik wilde eigenlijk nog enigszins mild zijn en 1* geven, maar ik weet niet waar ik die vandaan moet toveren. 0.5* dus.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee, ik vertikte het om naar GFM te luisteren, ik ben de moeilijkste namelijk niet als het om dit soort films gaat, maar ik sluit me bij hem aan: bespaar je de 91 minuten, iedere andere kerstfilm die ik op Netflix heb gekeken is beter dan deze meuk.

De film komt wat traag op gang. Pas wanneer zij daadwerkelijk mee gaat doen en haar dwarse gedrag links laat liggen, zit er wat vaart in. Film is redelijk voorspelbaar, maar toch zijn er ook enkele kleine verrassingen te vinden. Acteerprestaties zijn prima, al ben ik niet zo'n fan van Vanessa Lengies. Ik begrijp wel dat het onder komedie valt, kan zo snel niets beters verzinnen, maar echt gelachen heb ik niet. Als je krom wilt liggen van het lachen, kan je deze film beter links laten liggen. Het is toch op veel vlakken wat serieuzer.

Meer drama dan komedie, betwijfel of het de tag komedie sowieso zou moeten dragen, maar die heeft de film nu eenmaal wel. Over het algemeen een prima film, maar denk niet dat het me heel lang bij gaat blijven allemaal. Het einde is nogal cliché, terwijl juist daar verrassingen zeer goed mogelijk waren in dit verhaal. Tevens kreeg ik achteraf niet echt een voldaan gevoel, bepaalde verhaallijnen zijn te snel afgekapt. Het verhaal rondom Haley bijvoorbeeld, wat mij toch best wel trok. Jammer dat daar uiteindelijk vrij weinig mee is gedaan. Er is net iets te weinig gedaan om mij echt te pakken te krijgen, terwijl er zoveel meer mogelijkheden waren geweest. Het is geen 12 in een dozijn film, maar ook zeker geen hoogvlieger. Hij kijkt gemakkelijk weg, de rollen worden prima neergezet en normaal zou ik zeer weinig aan te merken hebben. Ze houden het echter te lief en te klein, waardoor ik niet verder kom dan 3*.

Deze film vroeger zo vaak gezien dat ik hem kon dromen. Kwam hem nu op Netflix tegen en dacht: eens zien hoe ik er nu tegenaan kijk. Tijdens het kijken herinnerde ik mij eigenlijk nog maar weinig.

Als volwassene haal ik de voldoening, uiteraard, niet meer zoals ik dat vroeger deed en eigenlijk viel hij ook een beetje tegen. Hij past in het straatje Disney, maar juist dat viel mij tegen. Er lijkt veel gejat van bepaalde films uit Disney en de grootste vergelijking kunnen we maken met Belle en het Beest.

De film bevat een aantal hele leuke personages en dan met name de dieren, de film wordt eigenlijk ook door hen getrokken. De rest is allemaal een beetje mwah, we kennen het allemaal al wel.

Toch wil ik deze film geen onvoldoende geven. Dat heeft niet zozeer te maken met hoe ik er nu tegenaan kijk, maar wel hoe ik er vroeger tegenaan keek. Uiteindelijk hebben we het hier toch over een kinderfilm en als kind vond ik het echt geweldig.