Opinions

Ach, het mag dan wel een tienerfilm wezen, maar jank bij de (tweede) herziening nog net zo hard als toen ik een tiener was. Een film moet vrij sterke elementen hebben als dat lukt. Niet bij een eerste kijkbeurt, dan pink ik al vrij snel een traantje weg, maar bij een herziening gebeurt het niet zo snel.

Is de film dan perfect? Nee, verre van zelfs. Het is allemaal voorspelbaar en nergens wordt dat beetje extra gegeven, alle vaste onderdelen komen aan bod. In dat opzicht heeft deze film aardig op safe gespeeld, maar de uitwerking is goed. Nu moet ik ook bekennen dat ik als tiener groot fan was van Duff en haar oude nummers nog geregeld luister. Als fan kwam je bij deze film aardig aan je trekken met het aantal liedjes dat het met zich meebrengt.

Toch is dit, nu ik al jaren geen fan meer ben, nog steeds één van haar beste films, inclusief één van haar mooiste nummers: Someone's Watching over Me. Van dat nummer kan ik na al die jaren nog steeds kippenvel krijgen, en ook dat gebeurt niet zo snel.

De drama neemt de overhand in de film, hier en daar wordt het luchtig gehouden. Af en toe vond ik het iets teveel van het goede omtrent het drama eigenlijk had doe hele zoen tussen Jay en Robin weggelaten kunnen worden. Hier zag ik absoluut geen meerwaarde in en doet ook een beetje afbreuk en het serieuze dat deze film probeert te brengen.

Ondanks de paar kleine kritiekpunten, komt deze film alsnog weg met 4*.

Een familiefilm die toch wel deels aansluit bij het dagelijks leven, echter net iets teveel gericht op meiden. Natuurlijk is het allemaal wat zoetsappig en voorspelbaar, maar we moeten niet vergeten dat de film uiteindelijk ook gericht is op de jongere kijker. Een kind moet zich een film voor kunnen stellen en die taak hebben ze denk ik wel volbracht. De fantasiewereld van Ramona had van mij niet zo gehoeven, ik laat het liever aan mijn eigen fantasie over, echter kom ik ook dan weer op kinderen: voor hen is het vaak juist wel prettig om al een beeld geschetst te krijgen. Gelukkig nam dit ook zeker niet de overhand, waar ik in het begin heel bang voor was. Slechts een enkele keer kom je in haar fantasiewereld, niet ergerlijk. Een leuke cast, ik ken Ginnifer Goodwin met name uit Once Upon a Time, waarbij haar tegenspeler ook in het echte leven haar man is. Die liefdesscènes zullen dus niet al te moeilijk zijn, hier zette ze haar scenes met tegenspeler Duhamel ook prima neer. Overigens niet geheel terecht dat hij bij de credits op MM staat, mijn inziens heeft de vader van Ramona en Beezus, John Corbett, toch wel een belangrijkere en grotere rol. Al met al een veelal herkenbare film voor kinderen, veel kinderen voelen zich anders en kunnen daar moeilijk mee omgaan. Deze film geeft uiteindelijk ook als boodschap mee dat anders zijn niet erg is. Het is toch erg jammer dat het vooral op meiden gericht is, mijn zoon zou ik hier absoluut niet blij mee maken, terwijl ik de boodschap toch wel zeer krachtig vind. Ik kom uiteindelijk op 3,5* uit, in het genre is dit zeker geen slechte.

Ik ben de film eigenlijk alleen maar gaan kijken omdat ik 'vijftienjarige en zwanger' zag staan. Ik ben altijd wel weer benieuwd hoe zoiets wordt neergezet, aangezien ik het (weliswaar in een ander tijdperk) zelf ook heb 'moeten' doorstaan. Deze film slaat er echter geen enkel moment in om mij erin mee te krijgen. Een film als Juno lukt het veel beter om het drama en komedie goed te combineren, totaal ander verhaal, maar wel met dezelfde insteek.

Na ruim twee uur kijken heb ik nog steeds geen idee wat ik van het personage Beverly moet vinden. Is ze nou een echte doorzetter of gaat ze gewoon bij de pakken neerzitten als er één ding misgaat en geeft ze iedereen de schuld, behalve haarzelf. Eigenlijk geldt dit voor al haar eigenschappen die ze laat zien, ze is zeer egocentrisch, maar vervolgens doet ze nog wel even haar best om haar man bovenop zijn verslaving te helpen. Ik heb vrijwel geen enkel moment gehad waarop ik een warmte bij haar voelde en eigenlijk ook maar weinig medelijden. Ik kreeg veelal toch het gevoel dat ze het allemaal op haarzelf afriep.

Ik slaat mij ook aan bij een eerder bericht, de eerste helft van de film gaat eigenlijk nog wel, de tweede helft wordt veel te zwaar en dat kan deze film gewoonweg niet dragen. Ook Barrymore wordt mij dan eigenlijk nog maar weinig te overtuigen, juist om de emotionele momenten krijgt ze mij totaal niet te pakken. Het is een zeer aardige cast, waarbij met name Zahn er voor mij tussenuit springt, maar ook zij weten de tweede helft van deze film niet te redden.

En om nou een voldoende te gaan geven alleen op basis van de eerste helft... Nee, daar ga ik absoluut niet aan beginnen. De eerste helft had potentie, maar heeft dit ook niet volledig benut. Ik kan hier dus niet heel veel meer van maken dan 1,5*, welke overigens dan ook vooral te danken is aan de cast. Juist met zo'n cast had ik zoveel meer verwacht. Het zal allemaal wel zo wezen dat het waargebeurd is en dat er een boek over bestaat, maar dit verhaal had mijns inziens niet verfilmd hoeven te worden (of zelfs in een boek uitgegeven hoeven te worden).