Opinions

Ik kan hier heel lang over schrijven, maar dit was gewoonweg niet mijn ding. Ik vind het overgewaardeerd. Emotieloos verhaal met heel weinig perspectief.

Vanaf het begin komt de film al erg traag op gang en nergens wordt dit eigenlijk beter. De acteerprestaties zijn over het algemeen prima, maar ook dit springt er nergens tussenuit. Aduba kan ik niet serieus nemen, ik bleef maar denken aan Orange is the New Black. Kan zij weinig aan doen, maar ik kon mijn gedachten daar niet vanaf houden. Met heel veel moeite deze film uitgekeken. Ik kom dan ook op slechts 1*.

Zonder al teveel nadenken aan deze film begonnen, had geen zin in een lange film, dus deze speelduur was perfect. Scerbo en Shaw zijn goed op elkaar ingespeeld, om hen draait de film immers ook. Shaw blijft goed in haar rol, ook op het moment dat ze beide rollen tegelijk moet spelen. Het verschil in mimiek en het praten zet ze goed neer. De rest van de personages zijn slechts bijzaak en een aantal van hen ook niet bepaald sterk. Het verhaal is leuk en goed uitgewerkt. Je merkt echter wel dat het met name gericht is op de wat jongere doelgroep, maar heb mij hier als volwassene prima mee vermaakt. Het einde vond ik eigenlijk zeer verrassend, ik had helemaal niet over dat scenario nagedacht. De slotseconden zijn echter erg jammer en niet van toegevoegde waarde, ik heb de woorden 'wat jammer, doodzonde' hardop uitgesproken. Overbodige toevoeging aan de film, wat helaas ook zorgt voor een halve punt aftrek, 3*.

De trailer sprak mij niet echt aan, maar ik wist wel dat dit echt mijn soort film zou zijn. Toch een kans gegevens en geen seconde spijt gehad. Prima opbouwende film met inderdaad een sympathieke cast die veel plezier uitstraalt. Het wordt echter nergens écht geweldig en vernieuwend. Het verhaal is eens wat anders, maar het verloop ervan hebben we allemaal wel eens eerder gezien. Eigenlijk voorspelbaar tot op de minuut dus. Het is niet iets waar ik echt overheen val bij dit soort films, die verwachting heb ik ook altijd van te voren al wel, maar het is wel hetgeen wat een film uniek kan maken. Dat hebben ze hier laten liggen en dat is jammer, want potentie was er genoeg.

Uiteindelijk heb ik mij prima vermaakt met deze film en scoort het gewoon een ruime voldoende, maar ik heb wel het gevoel dat er meer uit te halen viel. Het is vooral zonde dat het nergens echt wist te verrassen.

Ik ben niet zo thuis in een documentaires en vind het dan ook lastig om er iets zinnigs over te zeggen. Ik weet niet wat voor een documentaire goed of slecht is, kwalitatief gezien kan ik dat dus lastig beoordelen. Goed, natuurlijk kan ik wel wat zeggen over de inhoud en op zich was dit prima. Ik had er wel wat meer van verwacht, bijvoorbeeld meer zien van wat het met hen heeft gedaan. Je kreeg vooral te horen dat er veel angst speelde en dat kan ik, gezien alle verhalen, ook heel goed begrijpen. Het gaat dan met name om de angst om te protesteren, in Rusland is homopropaganda immers verboden.

Verder was de documentaire vrij interessant om te zien. Ik weet dat Rusland geen land is waar je jezelf gelukkig mag prijzen als je tot de LHBT-gemeenschap behoort, maar het heeft mij wel een nog beter beeld gegeven van de situatie daar. Het verhaal dat mij erg aangreep was het verhaal van de 17-jarige Vlad. Het is al een schande om homoseksueel te zijn, laat staan als je minderjarig bent. Ze zeggen immers ook dat ze al deze regeltjes opstellen om de minderjarigen te beschermen. Ik weet niet zo goed waarvoor ze beschermd moeten worden, ze leven denk ik nog in de middeleeuwen waar ze denken dat homo zijn een ziekte is die genezen kan worden. Enfin, wat deze jongen door heeft moeten maken gun je niemand en voelde in mezelf ook onbegrip en woede opkomen toen hij zijn verhaal vertelde. Dit is ook iets dat mij waarschijnlijk nog lang bij blijft.

Mede door zijn input in deze documentaire vond ik het toch zeer indrukwekkend. Ik ben blij dat hij uiteindelijk naar New York is verhuisd en daar zichzelf na al die jaren kon zijn. De stalker die ik ben, heb ik natuurlijk nog wel even op Facebook gekeken hij is inmiddels getrouwd en vermoed dat hij nog steeds in Amerika woont en daar dus een verblijfsvergunning heeft gekregen, het is hem zo gegund!

Een aardig voorspelbare film met een vrij simpel plot. Toch is het prima uitgewerkt. Ik lag niet krom van het lachen, maar het had zeker zijn momenten. Mandvi doet het als hoofdrolspeler prima, maar Shah zette toch wel de beste rol neer, tegelijkertijd had hij ook het geluk dat hij de leukste rol in de film had. Zowel IMDb als MM geeft de tag drama niet, terwijl het op sommige momenten toch echt wel meer drama was dan komedie. Als men niet van komedie drama's houdt, zal dit ook een lastige film zijn om doorheen te komen. Al met al heb ik mij prima vermaak, 3* voor de film zelf, 0,5* extra voor Shah.

Het blijft één van mijn favoriete films van Carrey. Een uniek plot dat ook nagenoeg perfect is uitwerkt.

Vanaf het begin tot aan de laatste minuut heb ik geboeid zitten kijken, ondanks dat ik hem al eerder heb gezien. De humor in deze film is aan de lage kant, of het is gewoonweg niet mijn soort humor. Heb weinig gelachen. Het verhaal is sterk en naarmate de film vordert, wordt er ook steeds meer duidelijk. In het begin weet je alleen dat alles geacteerd is en dat Truman nergens vanaf weet. Af en toe een (korte) terugblik maakte dan ook veel duidelijk, bijvoorbeeld dat zelfs zijn huwelijk eigenlijk geen eigen keus was. Ik hou er wel van als niet alles in het begin al wordt voorgekauwd.

Het acteerwerk is prima, erg leuk dat er zelfs reclames in verwerkt zaten. Dit werd zo over-de-top gebracht, dat het gewoon leuk was.

Het einde kan op twee manier opgepakt worden. Mijn zoon en ik staan hierin lijnrecht tegenover elkaar. Ik vind het bijvoorbeeld een heel sterk eind door geen ontmoeting te laten zien, de gehele film is immers gebaseerd op de camera’s waar de show van wordt gemaakt, het had het voor mij verpest als de film opeens eindigt met één of ander fragment weetikveelwaar. Mijn zoon denkt dus precies het tegenovergestelde. Ook in de recensies hier lees ik daarover verschillende meningen.

Uiteindelijk blijft dit gewoon een ijzersterke film, waar ik heerlijk van geniet. Een welverdiende 4* is dan ook op zijn plaats voor mij.

Door de vrij hoge klassering ging ik met hoge verwachtingen deze film in. Helaas is dat niet helemaal waargemaakt. Het ligt er allemaal net iets te dik bovenop, waardoor er weinig spanning te vinden is. Eén van de stukken wat je van te voren mogelijk niet ziet aankomen, staat hier op MM al in het plot beschreven. De acteerprestaties waren, vooral voor Nederlands doen, vrij hoog. Dit heeft de film voor mij wel gered en was het geen ramp om naar te kijken. Het is (visueel) allemaal goed verzorgd. We weten allemaal wat er ongeveer in de oorlog heeft afgespeeld, maar tijdens zo'n film hoop ik altijd dat ik wat meer over dat gevoel te weten kom. Deze film is daar niet in geslaagd, behalve het moment dat de familie in de kast opgesloten zat. Ik denk wel dat ze daarmee een punt hebben aangehaald hoe de joden in die tijd moesten leven om te overleven. Ik heb overigens ook niet echt het idee dat de nadruk op de oorlog moest liggen, maar het scheiden van de tweeling. Op zich logisch natuurlijk, maar ik denk dat er veel kracht uit te halen viel als er meer focus op de oorlog was gelegd. Het boek heb ik overigens nooit gelezen, dus ik kan geen mening geven of het boek goed verfilmd is. Een onvoldoende voor deze film zou ik wel onterecht vinden, maar een ruime voldoende kom ik niet aan, 3*.