Opinions

De eerste remake viel mij erg mee, ik ben geen fan van remakes dus had daar al niet veel van verwacht, hij was zelfs vrij goed. Deze film ging ik dus vol goede moed in, helaas kwam ik van een koude kermis thuis. Het heeft niets met zijn voorgangers te maken, wat mij betreft hadden de personages dan ook een andere naam mogen hebben, zeker Laurie, ze sterke vrouw in het origineel, hier het vreselijk labiele meisje met een grote bek. Michael Meyers die voor meer dan de helft van de film zonder masker gezien wordt, vreselijk! Juist als hij zijn masker op heeft maakt het spannend, je weet niet wie er achter het masker zit, nu zat daar al helemaal geen spanning meer achter. Ook Meyers die geluid maakt was voor mij een grote ergernis, Meyers staat bekend om het feit dat hij al jaren geen woord meer heeft gezegd, zeer jammer dat je nu wel geluiden hoort. Eigenlijk vond ik maar heel weinig goed aan deze film, het acteerwerk was redelijk, daar niet veel over te klagen gehad, maar de film zelf was absoluut niet mijn ding. Ik denk dat er veel meer uit te halen was. De film begin namelijk wel redelijk, totdat zij uit die droom ontwaakte, vanaf toen ging het heel hard bergafwaarts.

Prima film, waarbij de nadruk niet eens wordt gelegd op homoseksualiteit. Daar was ik in het begin een beetje bang voor, maar het gaat er vooral om dat je jezelf moet kunnen zijn, ook als je ‘anders’ bent.

De film staat volledig in het teken van rugby, of althans, de school. Toch is dit geen film die je over hoeft te slaan als je niet van rugby houdt, het wordt in die mate wel enigszins beperkt en het hele verhaal wat eromheen draait is immers veel belangrijker. Eén ding was mij nog deels onduidelijk was Ned nou ook homo of niet? Ik dacht van niet, maar dit wordt nergens in de film echt duidelijk. Hij had immers wel die poster met zoenende mannen op zijn kamer, maar dat zegt ook niet zoveel natuurlijk. Doordat hij tijdens zijn speech zei ‘ik weet wie homo is…’, begon ik erg te twijfelen of hij het nou wel of niet is. Enfin, waarschijnlijk zal dit iets zijn waar nooit een eenduidig antwoord op komt.

Het is verder een aardig voorspelbare film, eigenlijk geen momenten gehad dat ik echt werd verrast. Het enige waar ik nog niet over na had gedacht was dat de film werd verteld vanuit de essaywedstrijd. Ik had wel verwacht dat Ned die zou winnen, maar had nooit de link gelegd naar hoe het verhaal door de verteller werd verteld. Ook dit wordt overigens goed beperkt, je hoorde niet de gehele film op de achtergrond een stem, dit gebeurde niet te pas en te onpas.

De acteerprestaties zijn prima, de drie hoofdrolspelers hadden allen hun eigen charmes. Galitzine vond ik met name op non-verbaal gebied heel sterk, zijn emoties kwamen zeer duidelijk naar voren en kon je daadwerkelijk met hem meevoelen. O’Shea zet zijn rol ook prima neer, al kon ik bij hem zijn emoties vaak wat minder goed voelen. Door het verhaal wist je wel hoe hij zich ongeveer zou voelen, maar vond dit toch net wat minder sterk geacteerd dan bij Galitzine. Scott vind ik ook een heerlijke acteur, wat mysterieus. Dit vond ik in Sherlock al, maar ook hier weet hij dat goed over te brengen, terwijl dit toch een totaal ander personage is.

Ik heb mij goed met deze film kunnen vermaken en kan het dan ook zeer waarderen dat de focus met name op jezelf zijn is gelegd. Het moet niet uitmaken of je homoseksueel bent of dat je niet van dezelfde dingen houdt als de rest, je bent allen uniek op je eigen manier. Doordat ze dit zo ontzettend goed hebben kunnen brengen, en alle andere positieve punten, kom ik uit op een ruime voldoende, 4*.

Hans en Grietje is een sprookje dat vrijwel iedereen kent. Dit is een leuke verfilming, al kon ik er in het begin erg moeilijk inkomen. Pas wanneer ze bij het huisje aankomen, komt de vaart erin. Inmiddels ben je dan ook al op de helft van de film. Het is niet zo slecht dat je het uit wil zetten, maar het is allemaal net wat te langdradig en vooral saai. De acteerprestaties van de ouders is ook niet al te best, ook dit komt pas op gang wanneer Leachman verschijnt. Zij zet haar rol als heks geweldig neer.

Over het verhaal zelf verder weinig te vertellen, zoals ik al aangaf: vrijwel iedereen kent het sprookje. Het verloopt zoals je het ongeveer verwacht. Ik geef 3.5* voor deze film, puur omdat ik het één van de leukste sprookjes vind. De uitwerking van de film had een heel stuk beter gekund.

Ik begrijp niet waarom deze film zo geprezen wordt. Ik heb mij er al jaren bij neergelegd dat ik geen film ga vinden die mij daadwerkelijk bang maakt (oké, vooruit, Arachnophobia zal het waarschijnlijk wel lukken, maar met een zeer ernstige fobie sla ik die over ), maar ik had hier gezien alle verhalen toch wel meer spanning verwacht.

Enfin, de film begint wat langzaam en dat was sterk gedaan. Op die manier kon de spanning langzaamaan opgebouwd worden. De scène met de onthoofding was geniaal, gelijk ook het beste uit de hele film. Ik had daarna meer spanning en sensatie verwacht, maar het kwam er voor mij totaal niet uit. Natuurlijk zijn er een aantal spannende scènes te vinden, met name naar het einde toe, maar niets dat mij echt over de streep trok. Ik hoopte nog op een fantastisch einde, maar toen kwam ik al helemaal van een koude kermis thuis. Dit einde was absoluut niet mijn ding.

De acteerprestaties zijn uitstekend, maar hiermee wordt de film niet gered door mij. Het lachen in de zaal ergerde mij over het algemeen niet zo. De scène waarin Peter overstuur is, was ook daadwerkelijk lachwekkend. Ik begreep daarentegen niet wat er zo grappig was aan de naakte mannen. Het aantal pubers in de zaal was nihil, maar vrijwel iedereen reageerde alsof ze zoiets voor het eerst zagen. Nogal kinderlijk, maar gelukkig was dat slechts op dat moment en heb ik voor de rest rustig naar de film kunnen kijken. Ik dacht bij eerdere reacties ook, lachen kan van spanning komen, maar bij deze film betwijfel ik dat toch.

Ik had mijn verwachtingen bewust niet heel hoog gelegd, ik weet dat het dan vaak wat tegenvalt, maar zelfs zonder verwachtingen viel het allemaal erg tegen. Ik begrijp ook echt niet waarom er een noodnummer is en mensen daar nog gebruik van maken ook. Ik snap best dat een films soms wat spanningen met zich mee kan brengen, maar in dit geval heb ik echt gemist waar de angst vandaan moet komen.

De vriendin met wie ik was en ik hebben afgesproken volgende keer de kleuterbios te pakken, daar zit waarschijnlijk meer spanning in dan in deze hele film....

"You stand your ground and fight!"

Met name de eerste helft van de film vind ik als voetbalsupporter geweldig. Ik ben weliswaar niet zo bekend met hooligans, maar wel met de wedstrijdbeleving. Deze wordt nagenoeg perfect in beeld gebracht. De tweede helft van de film is meer een ver-van-mijn-bed-show, ik weet dat het gebeurt, maar op welke wijze hou ik mij ver vanaf. Gearrangeerde gevechten gebeuren vaak, ze komen niet eens altijd in het nieuws. Het heeft mijn inziens dan ook weinig met het voetbal te maken. Hooligans hebben veelal sowieso zeer weinig met voetbal te maken, maar komen slechts als er wat te vechten valt. Hier kan ik echter nog een uur over praten, maar heeft weinig met de film op zich te maken. Al is het duidelijk dat ook de hooligans in deze film leven voor het vechten en niet voor de sport. Ook het feit dat hooligans vaak goede banen hebben, wordt hier mooi gebracht.

De film zit prima in elkaar, een duidelijk verloop en geen rare fratsen. Sommige dingen zijn lastig te beoordelen, ik heb de film immers een keer of zeven gezien nu. Dankzij deze film kwam ik er jaren geleden achter dat soccer Amerikaans is en niet Engels. Sindsdien hou ik het ook maar gewoon op football en kan ik mij zelfs ergeren aan het woord soccer.

Elijah Wood zet zijn karakter geweldig neer, maar eigenlijk is er niemand die daar echt aan onder doet. Prima gecast en eigenlijk niets op aan te merken. Het personage Matt, een Harvard student die terecht komt in de wereld van voetbal en vechten. Langzaamaan zie zijn personage veranderen. Niet te langzaam gelukkig, perfect in beeld gebracht.

Ik laat mijn 5* staan, is dan alles perfect? Vast en zeker niet, als ik alles goed zou bekijken en overzien, zullen er ook wel minpunten naar voren komen. Er zijn echter maar weinig films die ik meerdere keren kan bekijken en het nog steeds net zo goed vinden. Deel twee en drie heb ik altijd nog overgeslagen en denk dat ik dat ook blijf doen. De recensies zijn daar niet altijd even goed en deze film zal het hoe dan ook niet kunnen overtreffen.

Ik zie niet zo goed in wat men van bedoelt met 'voorspelbaar', ik vond dat namelijk nog wel meevallen. Ik had veel dingen heel anders verwacht.

Al met al was deze film niet helemaal mijn ding. Nergens kwam ik er echt goed in. Het ene moment was nog niet afgelopen of het andere moment was alweer begonnen. Ik vond de gehele film warrig en heb weinig momenten gehad dat ik het echt grappig vond, deze zijn op één hand te tellen. De boodschap erachter is op zich mooi, ik denk dat dit ook voldoende aansluit op het werkelijke leven. Daarom wil ik ook geen extreem laag cijfer gaan geven, over het algemeen was de setting goed, acteerprestaties weinig op aan te merken, maar het kon mij gewoonweg niet pakken.

Ik denk dat er uit deze film zoveel meer te halen was. Het verhaal was enigszins uniek. Er zullen vast en zeker meer van zulke films zijn, maar dit is voor mij nog een vrij onbekend verhaal. Dit had echter veel beter uitgewerkt kunnen worden, waardoor het mij ook kon bekoren. Het einde was mooi, daardoor uiteindelijk een hele krappe voldoende 2.5*.

Een film die het in eerste instantie van de prachtige setting moet hebben, daar krijgt de film je immers gelijk mee te pakken. Het verhaal kreeg mij pas later te pakken, maar doordat alles prachtig gefilmd is, de acteurs uitstekend werk leveren en de muziekkeuze goed is, had ik geen moeite om in de film te blijven. Het verhaal is volgens mij vrij uniek, maar vrij magertjes. Denk wel dat hier meer uit te halen was, al zit je dan weer met de risico's van een film vol clichés. Uiteindelijk wordt er gefocust op één aspect en dat is de robot en het verhaal dat daarbij hoort. De kleine verhaaltjes erbij, zoals de liefde tussen de mensen op het station, waren enigszins overbodig, maar niet storend. Ondanks het magere verhaal is het wel goed uitgewerkt, wat toch wel zeer belangrijk is. 4.5* vind ik net iets aan de hoge kant, 4* weer net iets aan de lage. Ondanks dat ik bij twijfel meestal voor de hogere ga, kies ik bij deze film voor de lagere. Mogelijk bij een herziening wel hoger. Dat ik voor de 4* ga, heeft met name te maken met de voorspelbaarheid in de film. Deze film had meer kracht kunnen halen uit onvoorspelbare momenten vermoed ik.

Ik zag de film al langere tijd op Netflix voorbij komen, het had mijn aandacht en nadat ik hoorde dat deze film doodeng moest zijn, toch maar eens een kans gegeven. Ik vond het allemaal een beetje mager. Het acteerwerk was prima, daar niets op te aanmerken, maar het verhaal was allemaal een beetje van hetzelfde. Het concept is prima, het is niet nieuw een huis in het bos, maar dat de bewoonster doofstom is, is wel vernieuwend. Dit maakt de spanning een stuk beter, het voelde voor mij dan ook meer als een psychologische thriller dan een horror/thriller. Het grootste minpunt is dat het masker veel te snel afgaat. Hierdoor verloor de film toch wel enige spanning. Ondanks dat de acteur onder het masker voortreffelijk speelde en het psychotische er goed in kon houden. Al met al net een voldoende, ik had er meer van verwacht en denk ook dat er meer uit te halen was.